เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเห็นผีในยุค Y2K!

        ไตเติ้ลกวาด

        สายตามองสำรวจไปทั่วบ้านแล้วก็ให้รู้สึกว่า ไอ้บ้านหลังนี้นี่มันช่าง… 

        นอกจากผีที่ประตูแล้วบางส่วนมุมของตัวบ้านก็ยังมีเงาดำคลุมเครือซุกอยู่ตามซอกนั้นบ้างซอกนี้บ้าง เจ้าของบ้านเดิมนี่มันเป็นจอมขมังเวทหรือไงฟะทำไมถึงได้เก็บสะสมผีเอาไว้ในบ้านได้มากมายขนาดนี้เนี่ย

        ณขณะที่กำลังคิดขัดเคืองเจ้าของบ้านเก่าในใจอยู่นั้นเอง สายตาที่ดีเกินมนุษย์สามารถมองเห็นได้ถึงสามโลกของไตเติ้ลก็เกิดมองเห็นชายสูงวัย ผิวสองสีค่อนคล้ำใส่เสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นทรงลุงมายืนประชิดอยู่ข้างหลังของสุกัญญาแล้วขยับปากพะงาบๆ เหมือนอยากจะสื่อสารกับเขามากสุด ๆ

        เดี๋ยวนะ? นี่มันตาลุงที่ทำหน้าเหมือนวิญญาณมีห่วงที่หน้าต่างชั้นสองนี่หว่าลุงคน(ตน)นี้เป็นพ่อของแม่สาวแฟชั่นย้อนยุคคนนี้หรอกหรือนี่

        ‘มองไม่เห็น… ฉันมองไม่เห็นผีว้อยยยย!’ 

        ไตเติ้ลเห็นลุงเสื้อกล้ามพยายามจะผูกมิตรด้วยก็พยายามแกล้งทำตาบอดว่าตนเองมองไม่เห็นผีแต่ประเด็นก็คือวิญญาณของเจ้าบ้านที่ยังคงมีพลังแก่กล้าสามารถควบคุมผีที่ตนพามาอยู่ในบ้านได้แม้ว่าตนเองจะตายไปแล้วอย่างนี้แค่เพียงภานุวัฒน์ยกมือขึ้นตบกรอบประตูด้วยท่าทางสบาย ๆ แต่จริง ๆ แล้วมันคือการเพ่งพลังจิตของตนลงไปที่กลางฝ่ามือเพื่อตบปะทะเข้ากับพลังงานของพวกผีจนผีแต่ละตัวพวกนั้นแตกกระเจิงไปหลบกันคนละมุมอย่างนั้น… 

        มีหรือที่วิญญาณเจ้าของบ้าน… 

        เจ้านายของผีพวกนั้นจะไม่รู้ว่าชายหนุ่มหน้าแปลกทำผมทรงพระหนีเที่ยวคนนี้จะเป็นผู้มีอาคมมีพลังวิญญาณแก่กล้ามากจนจะสามารถช่วยเหลือวิญญาณอย่างเขาให้สื่อสารกับลูกสาวตนเองผู้เป็นมนุษย์ไร้เซนส์ได้น่ะ

        ‘ฉันมองไม่เห็นผีแล้วก็อย่าไปเผือกกับเรื่องของชาวบ้านว้อย!’ 

        ชายหนุ่มบอกย้ำกับตัวเองอยู่ในใจเมื่อเห็นลุงคนนั้นยังพยายามจะพูดกับเขาเสียให้ได้

        “ที่นี่จะมีสี่ห้องนอนนะคะ ชั้นล่างสองห้องชั้นบนสองห้องชั้นบนมีส่วนห้องหลังคาสูงที่คุณปู่ทำไว้เป็นห้องพระอีกหนึ่งห้องด้วยค่ะค่อนข้างกว้าง หน้าต่างเปิดโล่ง อากาศถ่ายเทดีอยู่ ห้องน้ำมีสองห้องชั้นล่างและชั้นบน มีห้องเก็บของที่ใต้บันได แล้วก็ห้องครัวด้วยค่ะ” 

        สุกัญญาอธิบาย ชี้มือไปยังห้องต่าง ๆ ที่ชั้นล่างแล้วเดินขึ้นบันไดเพื่อนำชายหนุ่มไปยังชั้นบนของตัวบ้าน

        กว้างมาก! บ้านที่ปลูกสร้างมาแต่โบราณเป็นแบบนี้เองสินะแบบขนาดของหลังที่ครอบครัวคนรวยมักจะเข้าใจว่าเล็กแล้วแต่กลับมีให้ครบแม้กระทั่งห้องเก็บของกับห้องพระอย่างนี้ ดูจากภายนอกเดาไม่ออกเลยว่าจะมีมากถึงสี่ห้องนอน

        “บ้านหลังนี้เคยรีโนเวทมาแล้วหลายครั้งอยู่นะคะเพราะสร้างมาแต่โบราณ แต่ก่อนคนเค้าถือกันเรื่องห้องน้ำในบ้านตอนหลังรีโนเวทก็คือสร้างห้องน้ำเพิ่มขึ้นมาแล้วก็ทุบห้องน้ำเดิมที่อยู่ตรงสนามหลังบ้านทิ้งไปค่ะ” 

        หญิงสาวเล่าแนะนำไปเรื่อย ๆ โดยที่ในหูของชายหนุ่มก็ยังคงได้ยินเสียงเจ้าของบ้านอีกคนพูดแทรกช่วยแนะนำได้อย่างไม่มีหยุด

        ‘ช่วงต่อเติมนะ ฉันช่วยคุณพ่อออกแบบเองเลยล่ะตอนนั้นกำลังจะแต่งเมียเข้าบ้าน นี่น่ะ ถือเป็นบ้านเรือนหอเชียวนะ’

        ไตเติ้ลวางหน้านิ่งและเงียบกริบพยายามทำเหมือนกับว่าตนเองมองไม่เห็นผีสางอะไรเล๊ยยยยย

        แต่ก็ต้องยอมรับว่าผีบางตัวมันก็โคตรจะน่ารำคาญ ตื๊อไม่เลิกแล้วก็คอยจะมาพูดแทรกลูกสาวตัวเอง แนะนำประวัติของบ้านอยู่ได้เขาจำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอวะว่าตาลุงเจ้าของบ้านคนเก่าตนนี้ชื่อกฤษณะแล้วมีเมียชื่อแขไขที่สวยมากเนี่ย!

        ถึงเวลานี้ชายหนุ่มกำลังคิดคำนวณเงินในบัญชีของตนเองว่าถ้าหากจะเช่าซื้อบ้านหลังนี้จริงๆ แล้วเขาต้องจ่ายค่าแรกเข้าหนึ่งแสน… 

        อันที่จริงเวลานี้เงินในบัญชีของเขาที่สะสมเอาไว้มีมากพอที่จะจ่ายแต่ถ้าหากจ่ายไปแล้วก็จะหมดเกลี้ยงบัญชีเลยหลังจากนี้หากเกิดเหตุฉุกเฉินเป็นต้นว่าลูกพลับไม่สบายหรืออะไรอย่างไรแล้วยุคนี้ยังไม่มีระบบประกันสุขภาพสามสิบบาทและค่ารักษาก็แพงมากหากเอาเงินในบัญชีทั้งหมดจ่ายออกในทีเดียวก็ดูจะหืดขึ้นคอมากเกินไปหน่อย

        ‘พ่อหนุ่มช่วยฉันหน่อยสิ หนูนิดใจดีจะตายถ้าพ่อหนุ่มช่วยฉันเผลอ ๆ เธอจะให้อยู่ฟรีเสียด้วยซ้ำ’ 

        ผีคุณลุงเสื้อกล้ามขาวเหมือนกับรู้ว่าภานุวัฒน์คิดอะไรอยู่ในใจหลอกล่อด้วยการยิงตรงเข้าประเด็นเสียอย่างนั้น

        ‘ลุงไม่รักษาผลประโยชน์ให้ลูกสาวเลยนะ’ ไตเติ้ลขมวดคิ้ว พูด(คิด)ในใจให้ผีคุณลุงได้ยินชัด ๆ

        ‘หนูนิดแกรวย ลุงกับคุณแขทิ้งสมบัติไว้ให้เยอะแยะลูกสาวไม่ลำบากหรอก แล้วนี่ถ้าพ่อหนุ่มช่วยลุงได้อีกนะหนูนิดจะได้เงินมาอีกหลายล้านเลย ไม่มาสนใจกับค่าเช่าบ้านแค่ไม่กี่ตังค์นี่หร๊อก’ผีคุณลุงยังพยายามป้อหาตัวช่วย

        “คุณสุกัญญาชื่อเล่นชื่อนิดเหรอครับ?” 

        ไตเติ้ลทนลูกตื้อของลุงเจ้าของบ้านไม่ไหวยอมโพล่งออกไปในที่สุด

        เขาไม่ได้คิดถึงการลดหย่อนค่าเช่าหรือค่าทำสัญญาแรกเข้าอะไรใดๆ ทั้งนั้น แต่ที่คิดก็คือกับไอ้พวกผีหน้าประตูและวิญญาณในมุมมืดตามจุดต่าง ๆ ของตัวบ้านพวกนั้นเขาสามารถกำจัดไล่มันออกไปได้ง่ายดายแต่กับผีลุงกฤษณะที่เป็นเจ้าของบ้านคนนี้… 

        เดิมทีเป็นคนมีวิชาอาคม พลังจิตแข็งกล้าพอตายไปเป็นผีแล้วก็ยังจะเป็นผีหมอผีที่มีอาคม มีพลังจิตแข็งกล้าได้อีกแถมก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรกับเขาเลยด้วยจะให้สู้กับผีแบบนี้ก็ดูว่าจะเปลืองพลังงานเกินไปมิใช่น้อยแต่ถ้าจะปล่อยเอาไว้ไม่ช่วยเหลือแถมยังไม่ขับไล่ ก็เชื่อมั่นได้เลยว่าเขาไม่มีทางจะอยู่ที่บ้านหลังนี้ได้อย่างสงบสุขแน่นอนต่อให้จ่ายเงินซื้อบ้านหลังนี้ไปจนหมดหนี้แล้วก็ตาม

        “เอ๊ะ?” สุกัญญาขมวดคิ้วมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าแสดงความพิศวง

        “เอ่อ… พี่ชื่อนิด… ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ แต่มีแค่คุณพ่อคุณแม่ที่เสียไปแล้วกับคุณป้าที่อยู่ต่างประเทศเท่านั้นที่เรียกพี่ด้วยชื่อนี้ คุณวัฒน์รู้จักชื่อนี้ได้ยังไงคะ?”หญิงสาวซัก 

        “ผมน่ะ มีความคิดที่อยากจะเช่าซื้อที่นี่อยู่นะครับแต่ก่อนที่จะไปถึงขั้นนั้นผมขอสัญญาอะไรจากคุณสักข้อก่อนได้ไหมครับ?” ไตเติ้ลถามหญิงสาว 

        พร้อมกัน โดยไม่รอให้เธอตอบ ชายหนุ่มก็กลับเดินนำสุกัญญาไปยังห้องห้องหนึ่งที่หญิงสาวจำได้เป็นอย่างดีว่านั่นคืออดีตห้องนอนของคุณพ่อคุณแม่และคุณพ่อของเธอก็เสียชีวิตในห้องห้องนั้น 

        หลังจากคุณแม่เสียสุกัญญาก็ตั้งใจว่าจะดูแลคุณพ่อให้ดีแต่ในวันหนึ่งตอนที่เธอมายังบ้านหลังนี้แล้วพบร่างไร้วิญญาณของพ่อก็ช็อกจนแทบสิ้นสติหากตั้งแต่หลังจากที่พ่อตายลงไปแล้วหญิงสาวยังนอนหลับฝันเห็นพ่อของตนอยู่ในห้องนี้แล้วมากวักมือเรียกเธอทุกคืน…

        เธอคาดว่าอาจจะเป็นเพราะความทรงจำจากการที่พบศพของพ่อมันติดตามากเกินไปจึงทำให้เธอฝันอย่างนั้นบ้านหลังนี้ทำให้เธอมีความทรงจำที่ไม่ดีหากเป็นไปได้เธอก็ไม่อยากจะมาที่นี่บ่อยนักจึงตัดสินใจขายมันทิ้งเสีย

        แล้วคุณวัฒน์ที่เป็นคนดีมีบุญบารมีของเฮียฮั้วทำไมถึงได้อยู่ ๆ ก็พูดอะไรแปลก ๆ แถมยังเดินนำเธอไปในที่ห้อง ๆ นั้นราวกับเคยชินรู้จักที่ทางภายในบ้านเป็นอย่างดีขนาดนี้เลยล่ะ

        “สัญญาอะไรเหรอคะ”

        หญิงสาวซักขณะพยายามก้าวตามให้ทันชายหนุ่ม

        “สัญญาว่าหลังจากนี้ไม่ว่าผมจะพูดหรือทักทายอะไรออกไปตรงแท้ จริงแม่น แค่ไหน แต่คุณก็จะเก็บเป็นความลับไม่เอาไปพูดกระจายต่อให้คนอื่นรู้ คือผมเป็นคนทำงานที่อยากทำมาหากินไปตามธรรมดา ๆ ไม่ได้อยากเป็นพ่อมดหมอดูอะไรคุณเข้าใจนะครับ?”

        “ค่ะ เข้าใจค่ะพี่ไม่เชื่อเรื่องหมอดูงมงายอะไรพวกนี้อยู่แล้ว” สุกัญญารีบรับปาก

        เธอเป็นสาวเลือดกรุ๊ปโอราศีกุมภ์จึงไม่ใช่คนที่จะเชื่ออะไรกับพ่อมดหมอดูพวกนี้ง่ายๆ อยู่แล้วแต่ถ้าคุณวัฒน์ที่ตายแล้วฟื้นพูดมาอย่างนี้ก็แปลว่าเขาจะต้องมองเห็นอะไรในบ้านหลังนี้แน่ๆ

        จึงรีบรับปากออกไปโดยไว.