ไม่มียังไม่ได้คิด

"ขอโทษที่ให้รอนาน เข้ามา!!"

เคนพูด และตั่งท่าพร้อมรบ

แต่แอบคิดถึงปืนสุดที่รักของเขา 'ไอพวกมนุษย์ถ้ำบ้า แกพังปืนฉันหมดเลย' คิดแล้วก็น้ำตาตกเล็กๆ แต่หน้าตาของเคนก็เปลี่ยนเป็นเคร่งครึมทันที

ฟุบ/ฟึบ

เคนและอสุรา ดีดตัวและวิ่งเข้าหากันทันที

แกร็ง

เสียงดาบแรกของทั้งคู่ที่ปะทะกัน ดังสนั่นไปทั่วบริเวญดาบของทั้งคู่นั้นไม่ได้ทำมาจากเหล็กแต่ไม่รู้ทำไมเสียงเวลาปะทะกันกลับเหมือนเหล็กมาก 

แกร็ง แกร็ง แกร็ง แกร็ง แกร็ง........

หลังจากดาบแรกปะทะกันหลังจากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นมาอย่างต่อเนื้อง ด้วยความเร็วที่ไม่หน้าเชื่อว่าหนึ่งในนั้นจะเป็นมนุษย์ ตอนที่ทั้งสองกำลังต่อสู้ศึกกันอยู่นี้ มีเสียงดังเหล็กดังขึ้นมากมายและรวดเร็ว หนึ่งดุดัน หนึ่งพริ้วไหว

อัก

หลังจากแลกดาบกันได้อยู่ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีคนที่พลาดท่าจนถูก เตะกระเด็นออกมา และคน คนนั้นคือเคน เคนโดนถีบเข้าเต็มๆที่อกของเขา จนเขากระอักเลือดออกมา คำโตก่อนจะ ตีลังกาและลงพื้นได้อย่างสวยงาม แต่วินาทีต่อมาอสุรากับมาปรากฎต่อหน้าเขา และฟันลงมาแต่เคน สามารถหลบได้อย่างชิวเฉียด โดยที่ผมของเคนถูก ฟันขาดไปกระจุกหนึ่ง

"ชิ"

แกร็ง

ฉึก

เคนสบทออกมา และวิ่งเข้าไปฟันใส่อสุราอย่างรุนแรง จนทำให้อสุราต้องใช้ดาบทั้งสองรับดาบของเคน ทำให้มือทั้งสองที่จับดาบอยู่ถึงกับสั่นไม่หยุด เคนใช้โอกาสนี้เอามีกสั้น แทงเข้าไปที่กลางอกของอสุราอย่างง่ายดาย แต่เหมือนจะไม่ลุกพอที่จะเอาชีวิตของอสุรา หลังจากโดนเสียบเข้าไปอย่างจังที่อกซ้าย อสุราจึงผลักเคนให้กระเด็นห่างออกมา อย่างง่ายดาย และถอยไปตั่งหลัก

"เป็นไงละ"

เคนพูดขึ้นและวิ่งเข้าไปหาอสุรา ด้วยความว่องไวที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ในตอนนี้

แกร็ง แกร็ง แกร็ง แกร็ง แกร็ง...

ดาบและมีดทั้งสี่ปะทะกันอีกครั้งด้วยความเร็วที่เคน รีดเค่นออกมาจากทุดส่วนของร่างกายของเคนด้วยพลังทั้งหมดทั้งมวลของเคน เคนในตอนนี้โจมตีอสุราด้วยความเร็วที่สูงมาก จนอสุราทำได้แต่ตั้งรับเท่านั้นเพราะ ตามความเร็วของเคนในตอนนี้ไม่ทันแม้เพียงนิดเดียว

ฉิง!!!

ตุบ

ปัง

เคนได้ตัดแขนของอสุราลงได้ในที่สุดในจังหวะนั้นเองเคน ใช้ขาของเขาเตะยัดเข้าไปเต็มแรงเข้าไปที่ปลายคางของอสรุรา ลูกเตะนี้ของเคนนั้นส่งร่างของอสุราลอยไปถึงสองเมตร เนื้องจากคู่ต่อสู้ของเคนไม่ใช่มนุษย์และมีผิวที่หน่าและแข็งผิดปกติจึงทำให้ขาเคนชาไปทันที แต่เคนไม่ได้สนใจมันเลยสักนิดเดียวเพราะตอนนี้ความเหนื่อยล้า ทั้งหมดกำลังจูโจมเคนอยู่ หลังจากเขาฝืน รีดพลังกายของเขาทั้งหมดออกมาถี่และหลายครั้งจนเกินไป

"ฟู่ว.....จบแล้วหรือยังนะ?"

เคนพูดขึ้นพลางมองร่างของ อสุราที่นิ่งสนิทด้วยความเหนื่อยล้า ถึงแม้ยาจะช่วยให้เคนฟื้นฟูแต่ ว่ายานั้นไม่ใช่ยาวิเศษช่วยได้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น ตอนนี้เคนใช้สภาวะตื่นตัวสุดขีดมานานกว่า หนึ่งชั่วโมงเข้าไปแล้ว จึงทำให้เคนเหนื่อยเอามากๆ จนจะเป็นลมล้มไปตรงนี้ก็ไม่แปลกเลย เพราะสภาวะนี้ กินทั้งแรงใจและแรงกายอย่างมาก เหมือนกับการฝืนดึงพลังกายทั้งหมดออกมาในทีเดียว ที่เคนทนมาได้ถึงขนาดนี้นับว่าเป็น ปาฏิหาริย์ แล้วนี้เป็นผลจากการหมั่นฝึกฝนอย่างหนักของเคน ถ้าเป็นคนธรรมดาละก็คงไม่มีทางที่จะทนได้เกิน ห้านาทีหรอก

แฮก แฮก แฮก แฮก.....

เคนหายใจอย่างรุนแรง และถี่มาก ตาของเขาเริ่มพล่ามัว ตอนนี้สติของเขากำลังจะดับลงแล้ว จากความเหนื่อยล้าและอาการบาดเจ็บของเขาทั้งหมด

"เปอร์...เซีย เอาฉั.....ฉันกลับไปที่...พักด้ว-"

เคนยังพูดไม่ทันจบประโยค เคนก็ล้มลงแล้วหมดสติไปในทันที ทำให้เปอร์เซียเป็นห่วง เคนมากจนตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกแล้วเธอรีบ พยุงเคนขึ้นมาและเก็บมีดกับดาบไป แล้วทั้งสองก็ค่อยๆจากไปจากที่นี้โดยทิ้งให้อสุรานอนอยู่ตรงนั้น โดยไม่รู้เป็นหรือตาย

.

.

.

.

.

.

"ตอนนี้้ ผู้กล้าไม่ว่างแน่นอน พวกเราไม่ต้องระแวงเขาวางกับดักกันไม่ให้คนขึ้นเกาะของเขาเท่านั้น และตามสัญญาพวกเราจะไม่เหยียบเกาะของเขาเด็ดขาด ส่งโดรนออกไป สำรวจพื้นที่ทั้งหมดของเกาะ"

เสียงของผู้นำองค์กร SCP ดังขึ้น

"ครับ/ค่ะ!!"

ทุก ทุกคนขานรับอย่างเต็มเสียง

พับ พับ พับ พับ พับ...

เสียงใบพัดของโดรนหลายพันตัว ดังขึ้นไปทั่ว เครื่องบิน พร้อมกับโดรนที่กระจายออกไปทางเดียวกัน ถ้ามองไกล ไกลจะดูเหมือนกับเป็นแค่ฝูงนกเท่านั้นโดรนทั้งหมด ลอยลงไปที่เกาะของผู้กล้าเพื่อทำการสำรวจพื้นที่ทั้งหมดของเกาะในเวลาที่เร็วที่สุด เพื่อไม่ให้ผู้กล้ารู้สึกตัว แม้ผู้นำองค์กร SCP จะรู้สึกผิดก็ตามเพราะถ้าว่ากันตามจริงแล้ว ผู้กล้านั้นรักษาคำพูดตัวเองมาก และเชื่อใจเขาในระดับหนึ่ง ที่เขาต้องทำแบบนี้ก็เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีภัยอะไรจริง จริง

"ท่านค่ะ ตรวจพบสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่ค่ะ"

"ท่านครับ ทางนี้ก็ด้วยครับ"

"ท่านค่ะ ทางนี้ก็เจอค่ะ"

"ท่านครับ...."

.....

...

พวกเขาเจอสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่ ถึง เจ็ดแห่งด้วยกันไม่สิถ้าจะให้พูดให้ถูกคือ เมืองเก่าแก่ ซากปรักหักพังที่เก่าแก่มาก ที่น่าแปลกคือทั้งทั้งที่มี ร่องรอยของอารยธรรม แต่กลับไม่มีคนเหลืออยู่เลยแม้แต่คนเดียว ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไงก็ตามทั้งเกาะ มีเพียงซากปรักหักพัง และแน่ใจแน่นอนว่าเป็นของมนุษย์เพราะค้นเจอกระดูกมนุษย์และหลุมศพจำนวนมากอยู่

แต่ซากปรักหักพังพวกนี้ กลับไม่เหมือนถูกทำลายด้วยภัยธรรมชาติหรืออะไร แบบนั้นเลยสักนิดเดียว เพราะมันเละเกินไปเหมือนกับผ่านศึกหนักก่อนที่จะแตกพ่ายลง กำแพงเมืองเป็นรู ใหญ่มาก ประตูเมืองพังไม่เหลือชิ้นดี ร่องรอยความเสียหายมากมายนี้บ่งบอกว่ามันไม่ได้พังจากภัยธรรมชาติอย่างแน่นอน ราวกับมันโดนพังโดยอะไรบางอย่างที่มีกำลังมหาศาล

ซึ่งคนที่ผู้นำองค์กร SCP นึกออกกลับมีแค่ สองคนเท่านั้น คือ หนึ่ง ผู้กล้า สอง จอมมาร

อึก...

"ไปเรียกผู้กล้ามาให้เร็วที่สุด"

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________