ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 100

    ตอนที่ 100

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    .

    ไมเด้น : " เรื่องเรียนเป็นไงบ้างลิน่า "

    ลิน่า : " ก็พอได้อยู่ ไม่แตกต่างกับที่รู้สักเท่าไร "

    ไมเด้น : " วิชารองจะเรียนอะไรล่ะ พวกอาจารย์บอกให้ลงเรียนไม่ใช่เหรอ "

    ลิน่า : " ยังไม่รู้เลย ไมเด้น กับ โทรุ เรียนอะไรล่ะ "

    โทรุ : " ฉันลงหมอนะสิ เธอไม่น่าจะมาลงเรียนด้วยได้นะ "

    ลิน่า : " งั้นเทอมนี้ลงเรียนกับไมเด้นก่อนแล้วกัน "

    ทั้งสามมานั่งคุยกันเรื่องวิชาเรียนที่จะเรียนในเทอมนี้

    .

    กลุ่มผู้หญิง : " โทรุรู้จักลิน่าตั้งแต่เมื่อไร "

    โทรุ : " ตั้งแต่เด็กๆแล้ว "

    กลุ่มผู้หญิง : " นายไม่เคยพูดถึงลิน่าเลย เก็บเงียบเลยนะ "

    โทรุ : " ก็มันนานแล้วนี่น่า จำไม่ค่อยได้หรอก "

    ลิน่าที่ได้ยินโทรุพูดว่า เขาจำเธอไม่ค่อยได้ก็น้อยใจที่โทรุพูดแบบนั้น

    ถึงจะรู้ว่าโทรุพูดไปตามบทที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐให้มาก็ตาม

    หลังจากนั้นก็มีเพื่อนเข้ามาถามอยู่เรื่อยๆ และไม่ใช่แค่โทรุที่โดนคำถาม

    คนที่โดนหนักสุดคงเป็นไมเด้นที่โดนอยู่ตลอดทั้งวัน

    .

    โทรุ : " มีอะไรเหรอ? ยังไม่กลับบ้านกันหรือไง "

    ไมเด้น : " หนังสือเรียนอยู่บ้านนายไง ก็เลยต้องไปเอา ลิน่าต้องยืมใช้ด้วย "

    ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ไมเด้นและลิน่ามารอโทรุเพื่อกลับบ้านด้วยกัน ไมเด้นและลิน่าต้องใช้หนังสือเรียน

    ไมเด้นเอามันไปไว้ที่บ้านของโทรุก่อนหน้านี้ จึงต้องแวะไปเอาหนังสือที่บ้านโทรุก่อน

    .

    ลิน่า : " หนังสืออยู่ที่บ้านของโทรุงั้นเหรอ..................ทั้งสองคน............. "

    ระหว่างทางที่เดินกลับไปบ้านของโทรุ ลิน่ามองไมเด้นและโทรุเดินไปด้วยกันในขณะที่เธอเดินตามทั้งสองอยู่ด้านหลัง

    .

    ลิน่า : " (ทั้งสองคนเป็นแฟนกัน...................เราก็เป็น จะปล่อยโทรุไปงั้นเหรอ) "

    ลิน่ารู้ว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกัน แต่เธอก็จะไม่ปล่อยโทรุเพราะเธอเองก็ไม่อยากตัดใจโทรุไปง่ายๆ

    แม้จะรู้ว่าไมเด้นคบอยู่กับโทรุก็ตาม

    .

    ลิน่า : " นี่! โทรุ! ไมเด้น! ............ฉันนะ ฉันชอบโทรุนะ "

    โทรุ : " ว่า? ......................ไงนะ!!?? "

    ไมเด้น : " ................เรื่องนั้นรู้อยู่แล้วว่าต้องพูดแบบนี้ ยังไงฉันก็ไม่ยกโทรุให้หรอก "

    ลิน่า : " เดาได้อยู่แล้วว่าไมเด้นต้องพูดแบบนี้ เพราะยังไงเราก็เป็นฝาแฝดกัน "

    ลิน่าที่เดินตามหลังทั้งสองคนก็วิ่งไปแทรกกลางและบอกความในใจให้กับทั้งสองคนรู้

    ว่าเธอยังชอบโทรุอยู่และจะไม่ตัดใจไปจากโทรุ ในตอนนั้นเองทั้งสามก็เดินมาถึงบ้านของโทรุ

    .

    โทรุ : " รถแม่ฉันนี่น่า แม่มาเหรอ "

    โทรุเห็นรถของแม่เขาจอดอยู่หน้าบ้าน

    .

    แม่ของโทรุ : " แค่ไมเด้นกับอลิสไม่พอหรือไงลูก "

    โทรุ : " พูดอะไรของแม่เนี่ย "

    แม่ของโทรุ : " เป็นแฝดฝากันจริงๆ ด้วย เหมือนกันเปี๊ยบเลย "

    แม่ของโทรุนั่งรออยู่ในบ้าน พอเห็นทั้งสามเข้ามาด้านในบ้าน เธอก็เรียกให้ลิน่ามานั่งข้าง

    และเริ่มสำรวจร่างกายของลิน่า ก่อนจะขอใช้พลังของเธอเพื่อดูความทรงจำของลิน่า

    ลิน่าก็ไม่ได้ว่าอะไรและยอมให้แม่ของโทรุดูความทรงจำ

    .

    แม่ของโทรุ : " ..................ก็ไม่มีอะไรผิดปกตินะ แล้วมาทำอะไรกันที่..."

    อีลีท : " คุณหมอเป็นคนใช้พลังสินะคะ "

    อีลีทมาโผล่ที่บ้านของโทรุเพราะแม่ของโทรุใช้พลัง

    เธอแค่มาตรวจดูว่าไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นก่อนจะกลับไป

    .

    โทรุ : " ยังไม่ครบเดือน แม่มีวันหยุดแล้วเหรอ "

    แม่ของโทรุ : " แม่หาเวลาหยุดได้ตลอดแหละ "

    โทรุ : " แต่ไม่เคยมาหาผมเลยนะ "

    ไมเด้น : " หนูแค่แวะมาเอาหนังสือก็จะไปแล้วค่ะ "

    ลิน่า : " มาเอาของที่สั่งไว้ด้วยค่ะ "

    แม่ของโทรุ : " เดี๋ยวแวะไปส่งที่บ้านได้นะ "

    แม่ของโทรุอาสาจะไปส่งไมเด้นและลิน่าที่บ้าน โดยทั้งสองคนออกไปรอแม่ของโทรุด้านนอกแล้ว

    ก่อนที่แม่ของโทรุจะตามออกไป เธอหันมาคุยกันโทรุก่อน

    .

    แม่ของโทรุ : " ความทรงจำของลิน่าเป็นของจริง จะพูดหรือตัดสินใจอะไรก็คิดดีๆ นะ "

    โทรุ : " หมายความว่าไงแม่? "

    แม่ของโทรุกระซิบกับโทรุก่อนจะเดินออกไปขึ้นรถและขับไปส่งไมเด้นและลิน่าที่บ้านของพวกเธอ

    .

    .

    .

    เม็ก : " ตื่นยังวะ!! โทรุ!! "

    อลิส : " อย่าโวยวายสิคะ "

    เม็ก : " แปลกที่เธอเป็นคนพูดนะเนี่ย ปกติโทรุจะเป็นคนพูด "

    เม็กมาเรียกโทรุตอนเช้าเหมือนอย่างเคย

    อลิสกำลังจะไปโรงเรียนและออกมาเจอกับเม็กกำลังตะโกนเรียกโทรุพอดี

    สักพักโทรุก็ออกตามที่หลัง

    .

    โทรุ : " มึงบอกอาจารย์แล้วใช่ปะ "

    เม็ก : " เออ ไอ้นีโร่ก็ไปด้วย ไปเจอมันก่อน "

    เม็กไปคุยกับอาจารย์แล้วว่าวันนี้ เขาจะไปแข่งกีฬาโดยให้โทรุและนีโร่ไปเป็นเพื่อน

    ทั้งสองไปรอนีโร่ที่ด้านหน้าสนามแข่ง

    .

    โทรุ : " มาช้าจังวะ "

    เม็ก : " เออ บ้านอยู่แค่นี้เอง "

    นีโร่ : " ช้าเหี้ยไรล่ะ เดินวนหาพวกมึงอยู่เนี่ย ไม่บอกว่าอยู่ประตูไหน กูก็เดินวนไปดิ"

    เม็ก : " เข้าข้างในเถอะ "

    นีโร่มารอทั้งสองคนอยู่ก่อนแล้ว แต่เสียเวลาเดินวนหาทั้งสองคนอยู่นาน

    เพราะมีทางเข้าหลายทางและทั้งสองคนไม่ได้บอกว่าอยู่ทางเข้าเลขอะไร

    ทั้งสามเดินเข้าไปร่วมพิธีเปิดตามปกติและได้มีการเริ่มการแข่งทันที

    .

    นีโร่ : " ไอ้เม็กสู้กับใครวะ "

    โทรุ : " ยังไม่รู้เหมือนกันวะ เหมือนจะยังไม่ประกาศด้วยมั่ง "

    ทั้งสองนั่งดูการแข่งขันไปเรื่อยๆ จนผ่านไปหลายคู่ จนมาถึงคู่ที่ผู้คนรอชม

    มันเป็นการแข่งของนักเรียนจาก Fate military สองคนที่เป็นรูปแบบกลายพันธุ์รุ่นที่สอง

    ในช่วงที่ทั้งสองกลายร่างตามพลังของตัวเองก็เรียกเสียงฮือฮาจากผู้ชมได้มาก

    .

    นีโร่ : " นึกว่าจะเก็บเป็นความลับซะอีก "

    โทรุ : " นั้นดิ เอามาเปิดเผยแบบนี้เลยเหรอ "

    ทั้งสองเคยเห็นรูปแบบนี้มาก่อนในช่วงการแข่งแบบทีม แต่ตอนนั้นเป็นการแข่งที่ไม่ได้เปิดให้มีผู้ชม

    พวกเขาไม่คิดว่ารัฐบาลจะกล้าเอามาเปิดเผยเพราะอาจจะมีเรื่องเกี่ยวกับการทดลองมนุษย์

    .

    โทรุ : " ไอ้เม็กรอบต่อไป "

    นีโร่ : " คุ้นกับชื่อของคู่แข่งเม็กวะ "

    โทรุ : " เออ คุ้นเหมือนกัน..................ไอ้คนที่สร้างน้ำได้ รอบแรกก็ซวยเลยเหรอวะ "

    เม็กเดินเข้าไปในสนามแข่งพร้อมกับคู่แข่งคนเดิมที่ทำให้เม็กแพ้ในการแข่งของปีที่แล้ว

    .

    เม็ก : " โลกมันกลมเกินไปไหมวะ "

    คู่แข่ง : " ยุคของนายมันจบแล้ว ฉันจะจัดการนายเหมือนรอบที่แล้ว "

    ทั้งสองเคยแข่งกันมาหลายครั้งตลอดช่วง ม.ต้น และจบด้วยชัยชนะของเม็กมาตลอด

    แต่ปีที่แล้วมันไม่ใช่แบบนั้น ทำให้คู่แข่งได้ใจและคิดว่าตัวเองจะชนะเม็กอีกครั้ง

    ทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้นคู่แข่งก็หายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกลั้นหายใจเพื่อไม่ให้เม็กใช้เทคนิคแบบเดิม

    .

    เม็ก : " (วิธีรับมือแบบเดิมๆ สินะ มันก็ควรจะเป็นแบบนั้น) "

    เม็กต้องถอยห่างเพราะถ้าไม่ถอยก็อาจจะโดนน้ำที่คู่แข่งสร้างมากระแทกจนตกสนามแข่ง

    ในขณะที่คู่แข่งเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เพื่อให้เม็กเข้ามาอยู่ในระยะการโจมตีที่รุนแรง

    .

    เม็ก : " (ดาบอากาศธรรมดาคงทำอะไรไม่ได้ แต่ว่า...............) "

    เม็กมีการโจมตีและวิธีรับมืออยู่ แต่จะทำรุนแรงเกินไปก็ไม่ได้เพราะอาจจะผิดกฎของการแข่ง

    .

    คู่แข่ง : " (อะไรกัน หมอนี้ไม่ได้ใช้พลังเหมือนอย่างเคย อากาศที่มือก็ดูแปลกๆ) "

    คู่แข่งสังเกตเห็นความผิดปกติจากเม็กในขณะที่ตัวเองเดินเข้าไปใกล้เม็กเรื่อยๆ

    แต่ก่อนที่จะได้โจมตีเม็ก ก็เกิดหมอกจากไอน้ำจำนวนมหาศาลขึ้นในสนามแข็ง

    .

    คู่แข่ง : " (ไอน้ำ!? เราควบคุมมันได้ แต่หมอนั้นหายไปไหน) "

    เม็กหายไปจากสายตาเพราะหมอกที่หนาเกินไป ในระหว่างที่กำลังมองหาเม็ก

    คู่แข่งก็โดนอะไรบางอย่างกระแทกเข้าท้องอย่างแรง ทำให้ลมหายใจที่กลั้นไว้หลุดออกมา

    จังหวะหายใจก็ติดขัดและเริ่มจะหายใจไม่ออก

    .

    คู่แข่ง : " (น่าจะควบคุมไอน้ำให้หายไปก่อน มองไม่เห็นอะไรเลย แย่แล้ว......................) "

    เม็ก : " หลับไปซะ! "

    เม็กใช้อะไรบางอย่างฟาดหัวของคู่แข่งจนสลบไป

    เม็กใช้พลังหลายอย่างในเวลาเดียวกัน เทคนิคที่ตัดอากาศหายใจของคู่แข่ง

    และพลังที่ควบแน่นอากาศให้กลายเป็นกระบองและใช้ฟาดใส่คู่แข่งอีกครั้งให้สลบ

    .

    นีโร่ : " หมอกไอน้ำมาไงวะ "

    โทรุ : " ก่อนเกิดหมอก เมื่อกี้เห็นผิวน้ำมันสั่นๆ น่าจะอัลตราโซนิก "

    นีโร่ : " อะไรวะ!? ไม่เห็นเข้าใจ "

    เม็กสั่นอากาศด้วยความเร็วสูงรอบเกราะน้ำที่คู่แข่งสร้าง

    ทำให้น้ำรอบนอกแตกตัวกลายเป็นไอน้ำจำนวนมากปิดบังทัศนวิสัยทั้งสนามแข่ง

    คู่แข่งสามารถควบคุมไอน้ำพวกนั้นได้ แต่ว่าเขาจดจ่อกับการควบคุมการหายใจ ควบคุมน้ำรอบตัวอยู่

    และระแวงว่าเม็กจะใช้เทคนิคตัดอากาศหายใจ จึงไม่ได้ควบคุมไอน้ำพวกนั้น

    ทำให้เม็กเข้ามาถึงตัวและใช้กระบองอากาศฟาดเข้าหัวในที่แรกจนพลังของคู่แข่งหลุดการควบคุม

    และรวมถึงการหายใจด้วยที่ผิดพลาดทำให้เม็กใช้เทคนิคตัดอากาศหายใจได้

    .

    โทรุ : " ลงไปรอไอ้เม็กด้านล่างเถอะ "

    หลังจากเม็กแข่งเสร็จโทรุก็ชวนนีโร่ลงไปรอเม็กแถวทางออก

    เม็กเองก็มายืนรอทั้งสองอยู่ก่อนแล้ว ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเดินไปหาเม็ก

    นีโร่ก็สังเกตเห็นใครบางคนด้านหลังเม็กกำลังเล็งอาวุธมาทางเม็ก

    .

    นีโร่ : " เม็ก!! ปืน!! ข้างหลัง!! "

    นีโร่ตะโกนบอกเม็กที่กำลังมองทั้งสองคนอยู่และหันหลังให้กับคนที่กำลังเล็งปืนใส่

    เม็กตอบสนองอย่างรวดเร็วโดยการหันไปดู คนที่เล็งปืนก็ตกใจที่เม็กหันมามองทำให้ลั่นไกโดยไม่ได้ตั้งใจ

    เสียงดังขึ้น 1 นัด เม็กถูกยิงเข้าที่ด้านหลังเข้าที่เอวด้านขวากระสุนทะลุร่างของเม็กไป

    ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้นความโกลาหลก็ตามมาทันที และมีเสียงปืนดังมาจากจุดอื่นทั้งภายในและภายนอกสนามแข่ง

    .

    นีโร่ : " เม็ก!! "

    โทรุ : " ...........นีโร่ หยุดเวลา! "

    นีโร่ที่เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่แรกก็วิ่งไปหาเม็ก โทรุที่พึ่งตั้งสติได้ก็บอกให้นีโร่ใช้พลังหยุดเวลาก่อน

    ทั้งสองวิ่งไปหาเม็ก ในขณะที่เวลากำลังโดนหยุด

    .

    นีโร่ : " เวรแล้ว พลังกำลังจะหมด "

    โทรุ : " ไม่เป็นไร ลากไอ้เม็กหาที่หลบก่อน "

    การใช้พลังเมื่อสักครู่ นีโร่ไม่ได้ตั้งสติก่อนเพราะอยู่ดีๆ โทรุก็บอกให้เขาใช้พลัง

    นีโร่จึงไม่ได้ควบคุมพลังตัวเองให้ดี ทำให้การหยุดเวลาครั้งนี้อยู่ได้ไม่ถึง 10 วินาที

    แต่ทั้งสองก็มาถึงตัวเองแล้วและพาเม็กไปหลบในห้องแถวนั้นก่อน

    พลังของนีโร่ได้หมดลง โทรุก็รีบเอามือปิดปากเม็กเพราะกลัวเม็กร้องเสียงดัง

    .

    เม็ก : " อือ!!! ฮือ!!!! "

    เม็กตกใจดิ้นและส่งเสียงร้องเสียงดัง แต่โดนโทรุเอามือปิดปากไว้ก่อน

    พลังของนีโร่ที่หมดลงเสาสัญญาณดังไปทั่วโลก ทำให้สนามแข่งเสียงจากเสาสัญญาณเตือนและความโกลาหล

    ยังมีเสียงปืนดังขึ้นจากภายนอกสนามแข่งเป็นระยะ เป็นเสียงการยิงปะทะของตำรวจกับใครบางคน

    .

    โทรุ : " อย่าแหกปากสิวะ นีโร่หาผ้าสะอาดๆ ให้หน่อย "

    นีโร่ : " ได้แล้ว เอานี่ "

    โทรุ : " เอามือปิดปากเม็กไว้ ส่วนมึงทนหน่อยเพราะมันจะโคตรเจ็บ "

    โทรุเอาผ้าสะอาดจากนีโร่มากดบนแผลของเม็กเอาไว้ เอาทำเม็กร้องลั่นและดิ้นพราด

    .

    โทรุ : " นีโร่ มีมือถือในกระเป๋ากางเกงกู หยิบและโทรหาคุณเจ้าหน้าที่รัฐ "

    นีโร่ : " ได้ .................เสียงเหี้ยไรวะ!? "

    นีโร่หยิบมือถือของโทรุออกมา แต่ตอนนั้นเองมีเสียงอะไรบางอย่างพยายามพังประตูเข้ามาหาทั้งสามคน

    เสียงมันเหมือนกันเสียงของสัตว์พยายามพังประตูอยู่ นีโร่รีบเอาตัวเข้าไปดันประตูเอาไว้

    .

    นีโร่ : " อะไรวะเนี่ย ................... (ประตูพังทำเอานีโร่กระเด็นไปพร้อมกับประตู) "

    ไมเด้น : " พวกเรามาหาพวกนาย เกิดอะไรขึ้น "

    สิ่งที่พังประตูเข้ามาคือ สัตว์ที่ไมเด้นสร้างขึ้น เธอสร้างมันให้ดมกลิ่นหาโทรุหลังจากได้ยินเสียงปืนหลายนัด

    ไมเด้นและลิน่าเดินเข้ามาหาทั้งสามคน

    .

    ลิน่า : " เกิดอะไรขึ้น "

    โทรุ : " เม็กโดนยิง แต่ไม่เป็นอะไรมากหรอก "

    เม็ก : " ไม่เป็นไรเหี้ยอะไรล่ะ โดนยิงนะโว้ย โคตรเจ็บ "

    โทรุ : " กระสุนมันทะลุ ไม่โดนอวัยวะภายใน อย่างมากก็เสียเลือดตาย "

    นีโร่ : " ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น "

    ไมเด้น : " ไม่รู้เหมือนกัน โกลาหลไปหมด เห็นตำรวจยิงกับใครอยู่ก็ไม่รู้ "

    ทั้งห้าคนตัดสินใจอยู่ด้านในก่อน เพราะนีโร่โทรไปหาคุณเจ้าหน้าที่รัฐแล้ว

    อีกสักพักเธอคงจะมาหาพวกเขา

    .

    _____________________________________จบตอน_____________________________________________

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน