ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

    บทที่ 118 การประมูลที่ดินในรอบปี

            บทที่118

            การประมูลที่ดินในรอบปี

            การประมูลได้เริ่มต้นขึ้นแล้วในตอนนี้งานประมูลที่ดินขนาดใหญ่ในรอบปีถูกจัดขึ้น

            “ สองพันตำลึง!!!! ”

            “ ข้าให้สามพันตำลึง!!! ”เสียงตะโกนดังขึ้นนี้คือเสียงต่อราคาของเหล่าผู้คนที่อยู่บริเวณรอบๆ

            ตอนนี้พวกมันกำลังเสนอราคาออกไปประมูลที่ดินผืนใหญ่แห่งเมืองหลวง 

            จางหยวนนั่งอยู่บริเวณแถวด้านหลังเขานั่งอยู่ด้วยท่าทางสงบนิ่งมองเห็นเหล่าเศรษฐีบริเวณด้านหน้าทำการประมูลที่ดินกันอย่างดุเดือด

            สำหรับเงินสองพันหรือสามพันตำลึงคนธรรมดาทั่วไปคงจะสามารถใช้ได้ทั้งชีวิตอย่างแน่นอนแต่ว่าสำหรับพวกมันเหล่าเศรษฐีแห่งเมืองหลวงหรือว่าเราพ่อค้าจากเมืองต่างๆเป็นเพียงแค่เศษเงินเท่านั้น

            พวกมันกำลังแย่งการประมูลที่ดินกันอย่างดุเดือดตอนนี้กำลังเสนอราคาออกมาเรื่อยๆ

            ทว่านี่เป็นเพียงแค่การประมูลที่ดินเพียงแค่ผืนแรกเท่านั้นมันยังมีการเสนอราคาออกมาอย่างดุเดือด

            นี้เป็นที่ดินผืนแรกเป็นที่ดินผืนใหญ่ทางด้านที่ตะวันออกของเมืองหลวงเป็นที่ดินที่ตั้งอยู่ติดบริเวณทางเดินขนาดใหญ่มีพื้นที่กว่าประมาณสิบหมู่

            แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นที่ดินแห่งเมืองหลวงแน่นอนว่ามันย่อมเป็นที่ดินผืนทอง

            ราคานั้นก็ย่อมสูงขึ้นเป็นธรรมดาโดยที่ดินผืนนี้ตั้งอยู่บริเวณติดถนนทางเดินเพราะแบบนั้นก็สามารถนำเอาไปใช้งานได้หลายอย่าง

            เมืองหลวงถือว่าเป็นเมืองศูนย์กลางแห่งการค้าขายและอารยธรรมราคาที่ดินจะสูงลิ่วขึ้นแบบนี้ก็ไม่แปลกอะไร

            ในตอนนี้พวกพ่อค้าและพวกเศรษฐีบริเวณรอบๆเสนอราคาอย่างต่อเนื่องทำการยื่นราคาออกมายังไม่หยุด

            จางหยวนนั่งเป็นผู้ชมเท่านั้นในตอนนี้

            “ ห้าพันตำลึง!!! ”ราคาในตอนนี้ขึ้นสูงไปถึงห้าพันตำลึงเรียบร้อยแล้วกับที่ดินผืนแรกที่ทำการประมูล

            จางหยวนที่นั่งอยู่บริเวณด้านหลังแสดงท่าทางสงบนิ่งเขาใช้บุคลิกท่าทางที่สงบนิ่งภายนอกของตนเองสังเกตพื้นที่บริเวณรอบๆในตอนนี้

            ดวงตาของเขาลองมองบริเวณรอบๆพบเห็นว่าบริเวณรอบๆร่างกายมีเศรษฐีรายผู้ที่ยังไม่ขยับ

            โม่เยี่ยนเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเขาแสดงท่าทางสงบนิ่งเอาไว้

            ในตอนนี้แม้ว่าที่ดินที่ถูกประมูลจะเป็นที่ดินภายในเมืองหลวงแถมยังตั้งอยู่ติดถนนใหญ่แต่ว่าเขาเองก็ยังไม่สนใจ

            จางหยวนคิดภายในใจอย่างรวดเร็ว“การที่พวกเศรษฐีภายในสถานที่แห่งนี้ยังคงนิ่งอยู่แสดงว่าพวกมันต้องมีความคิดบางอย่างอย่างแน่นอน”

            “ หรือเรียกง่ายๆก็คือที่ดินผืนนี้อาจจะไม่ใช่ที่ดินผืนที่ดีที่สุดจึงทำให้พวกมันไม่ขยับเขยื้อน”

            “ พวกเศรษฐีภายในสถานที่แห่งนี้เดินทางมาพวกมันทุกคนเองก็หวังว่าตนเองจะได้ดีที่สุดไป”

            “ เพราะแบบนั้นทุกคนเลยไม่ได้สนใจที่ดินภายในเมืองหลวงพื้นที่เลยแม้แต่น้อย”

            จางหมิงทำการวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้อยู่ทำการวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้อยู่เขาเองก็รูนีย์กำลังของเขาในตอนนี้ไม่สามารถประมูลสู้กับที่ดินผืนใหญ่ที่พวกเศรษฐีมากมายตาได้

            เขามีเงินอยู่เพียงแค่ห้าหมื่นตำลึงเท่านั้นแล้วราคาที่ดินผืนแรกมันก็ขึ้นไปเรื่อยๆจนตอนนี้ที่ดินผืนนี้ถูกประมูลไปจบลงที่ประมาณแปดพันตำลึง

            เป็นราคาที่สูงเป็นอย่างมากเมื่อเทียบกับที่ดินที่มีพื้นที่เพียงแค่สิบหมู่

            แต่เป็นเพราะว่าที่ดินที่ตั้งอยู่ภายในเมืองหลวงแถมยังเป็นทำเลทองเลยมีราคาสูงขนาดนี้

            พวกเศรษฐีเหล่านี้เองก็มีเงินเหลือใช้เพราะแบบนั้นการประมูลที่ดินในราคาเท่านี้ไปและก็นำเอาที่ดินไปต่อยอดมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เสียผลประโยชน์เลยแม้แต่น้อย

            โจวผิงมองเห็นว่าการประมูลที่ดินผืนแรกจบลงไปก็ทำการพูดขึ้นมา“ เหลือจะเชื่อจริงๆในตอนนี้ที่ดินผืนแรกก็ถูกประมูลไปในราคาแปดพันตำลึง ”

            “ แล้วที่ดินผืนถัดไปจะโดนประมูลไปในราคาเท่าไหนกัน ” 

            จางหยวนหันไปมองสหายพ่อค้าของตนเองก่อนที่จะพูดขึ้น“ ตัวของท่านเองก็น่าจะมองที่ดินเอาไว้แล้วไม่ใช่หรือ ”

            “ ให้ข้าคาดเดาตัวของท่านคงจะมองที่ดินที่ไม่ได้อยู่ในหมายตาของพวกตระกูลใหญ่หรือพวกผู้คน”

            “ ท่านเป็นคนฉลาดคงจะไม่นำเอาเงินมากมายไปสู้กับตระกูลใหญ่ที่มีเงินเป็นถุงเป็นถังอย่าง” 

            จางหยวนมองดูก็รู้ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายนั้นเหมือนตนเองที่เป็นคนที่มีความคิดฉลาดเฉลียว

            พวกเขาถือว่าเป็นคนรุ่นใหม่ในตอนนี้มองดูก็รู้ได้ในทันทีว่าถ้าจะไปประมูลแข่งขันกับพวกตระกูลใหญ่คงจะเป็นไปไม่ได้ 

            เขาเองก็คงจะเตรียมการเอาไว้แล้วเช่นเดียวกันว่าจะประมูลที่ดินผืนไหนที่ตนเองนั้นมีโอกาสที่จะได้ไป

            โจวผิงยกยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้วก็พูดขึ้นมา“ แน่นอนเพราะว่าคำพูดของเจ้าทำให้ข้านั้นคิดได้ ”

            “ ตอนนี้ที่ดินภายในเมืองหลวงตัวของข้าเองก็ไม่ได้มองมันเลยแม้แต่น้อย ”

            “ แต่ตัวของเจ้าเป็นคนบอกเองว่ากิจการของข้าจะเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็วถ้าอยู่ภายในเมืองที่ห่างไกลจากเมืองหลวง”

            “ เพราะแบบนั้นตัวของข้าจึงเล็งที่ดินผืนหนึ่งเอาไว้คิดว่าในครั้งนี้อยากจะได้ที่ดินผืนนั้นเอามาไว้ภายในกำมือ”

            โจวผิงพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

            จางหยวนหลังจากที่ได้ยินแบบนั้นเขาเองก็ดีใจเช่นเดียวกันที่อีกฝ่ายนั้นคิดได้

            พวกเขาทั้งสองคนไม่ได้มีจุดมุ่งหมายในการแย่งชิงที่ดินผืนใหญ่ๆจากพวกตระกูลใหญ่ในตอนนี้เพียงแค่อยากจะได้ที่ดินของตนเองเท่านั้น

            ภายในงานประมูลแห่งนี้ยังคงเริ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

            ผู้คนภายในงานประมูลเริ่มทำการประมูลที่ดินในตอนนี้ที่ดินพื้นที่หนึ่งพื้นที่สองหรือว่าพื้นที่สามมันเองก็ถูกประมูลออกมาอย่างต่อเนื่อง

            “ ห้าพันตำลึง!!! ”

            “ หกพันตำลึง!!! ”

            “ หนึ่งหมื่นตำลึง!!! ”ที่ดินผืนนี้ในตอนนี้มีการประมูลที่ดินโดยที่เงินในการประมูลนั้นทะลุหนึ่งหมื่นตำลึงไปเรียบร้อยแล้ว

            ที่ดินพื้นนี้เป็นที่ดินที่มีความกว้างถึงประมาณห้าสิบหมู่ตั้งอยู่ภายในเมืองใกล้ๆเมืองหลวงเป็นทำเลทองที่เป็นที่ดินที่มีความอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก

            โดยผู้ที่ทำการประมูลที่ดินผืนนี้นั่นคือเศรษฐีแห่งเมืองหลวงผู้หนึ่ง

            จางหยวนไม่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัวตามองเห็นแล้วท่าทางจะเป็นเศรษฐีภายในเมืองหลวงแห่งนี้ที่น่าจะมีเงินทองอยู่ภายในกระเป๋ามากพอสมควร

            ที่ดินผืนแรกแน่นอนว่าย่อมมีราคาที่มันยังไม่สูงขณะที่เขาจะเอื้อมไม่ถึงเพราะว่าตามหลักของการประมูลแล้วที่ออกมาในช่วงแรกจะเป็นที่ดินที่มีระดับต่ำลงมา

            ส่วนที่ดินที่ดีที่สุดก็คงจะอยู่ในการประมูลที่ดินในช่วงท้าย

            จางหยวนเห็นว่าพวกเศรษฐีที่มีชื่อภายในเมืองหลวงหรือเมืองต่างๆที่น่าจะเป็นคนที่ใหญ่โตตอนนี้ยังไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

            พวกมันกำลังเฝ้ารอบางอย่างอยู่

            ขณะที่เขากำลังนั่งอยู่นั่นเองทางด้านของคุณหนูใหญ่หงที่นั่งอยู่ข้างๆดวงตาเบิกกว้างขึ้นหันมองผู้เป็นนายแล้วก็พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ นายท่านเจ้าคะมาแล้วเจ้าคะ!!! ”

            จางหยวนหันไปมองดวงตาของเขามองตรงไปด้านหน้ามองไปยังผู้ที่เป็นพิธีกรนำการประมูลในครั้งนี้

            มันเดินออกมาบริเวณตรงใจกลางเวทีการประมูลและก็ยกโฉนดที่ดินผืนนึงขึ้นมาพร้อมกับพูดขึ้นมาอย่างฉะฉาน

            “ เรียนนายท่านทุกท่านที่ดินผืนนี้ที่ท่านกำลังเห็นอยู่เป็นหนึ่งในที่ดินที่พวกเราคัดเลือกมาอย่างดี”

            “ หนึ่งในที่ดินที่อยู่ใกล้เมืองหลวงใช้เวลาการเดินทางเพียงแค่ไม่กี่วันก็เดินทางไปถึง”

            “ มันคือที่ดินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่เมืองไท่ซานขอรับ ”

            จางหยวนยกยิ้มขึ้นที่มุมปากของตนเองเพราะว่าในตอนนี้สิ่งที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้ามันคือดินที่เขาต้องการ

            “ มาแล้ว.. ”

            ในตอนนี้ที่ดินที่เขาต้องการมันออกมาเรียบร้อยแล้วถึงคราวที่เขาจำเป็นจะต้องลงไปประมูลที่ดินแข่งกับพวกที่อยู่บริเวณรอบๆ 

            จบบท 

    คล้ายกับเรื่องข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง ที่คุณอ่าน