ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวแม่ในยุค 80

บทที่ 49 งั้นก็แจ้งความเลยสิ

หัวหน้าอู๋ถึงกับไปไม่เป็น เพื่อโควต้าใบเดียว ผู้หญิงคนนี้ถึงกับตามมาถึงนี่เลยเหรอ?

"บอกแล้วไงว่าโควต้ามีจำกัด ทำไมเธอถึงได้ไม่เลิกราสักที!" เขาอยากจะไล่สวี่หรานให้ไปไกลๆ

"พวกคุณสองคนรู้ดีที่สุดว่า ทำไมเหยียนฮ่าวถึงถูกตัดชื่อ เดิมทีมีชื่อเขาอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะยัยนี่มายุ่งกับคุณ เหยียนฮ่าวก็คงไม่ถูกตัดชื่อหรอก!" สวี่หรานพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

หัวหน้าอู๋รู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตัดชื่อไปแล้วก็คือตัดชื่อไปแล้ว เขาจะทำยังไงได้ จึงพูดว่า "อย่าพูดเรื่องไร้สาระเลย รีบออกไปซะ เธอรู้ไหมว่านี่คือการบุกรุก ระวังฉันจะแจ้งความจับเธอ!" เขาอยากจะขู่ให้สวี่หราน กลัว แต่สวี่หรานจะยอมให้หลอกง่ายๆ ได้ยังไงกัน?

"งั้นก็แจ้งความเลยสิ! ฉันจะรออยู่นี่แหละ ถึงตอนนั้นทุกคนก็จะได้เห็นว่าพวกคุณสองคนแอบมาทำอะไรกัน พอตำรวจมาถึงยัยนี่ก็ต้องโดนข้อหาค้าประเวณีแน่ๆ!" สวี่หรานพูดอย่างเอาเรื่อง

 "หัวหน้าอู๋ คุณเองก็มีภรรยาอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ? แต่ก็ยังแอบมาทำเรื่องแบบนี้ แถมยังยังโดนจับได้คาหนังคาเขา ไม่รู้ว่าภรรยาของคุณจะยอมหย่ากับคุณหรือเปล่า? แต่ที่แน่ๆ ตำแหน่งหน้าที่การงานของคุณ ต้องโดนปลดแน่ๆ เพราะความประพฤติไม่เหมาะสม!"

หัวหน้าอู๋รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจ จึงพูดว่า "ตกลง เธอต้องการอะไรกันแน่?"

"ฉันแค่อยากให้เหยียนฮ่าวได้สมัครสอบ! เดิมทีโควต้านั้นเป็นของเขา!"

"ได้ ฉันจะจัดการให้ พอใจแล้วใช่ไหม?"

"เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร!" สวี่หรานหยิบกระดาษกับปากกาออกมา วิธีนี้ใช้ได้ผลกับซุนจื้อเสวียมาแล้ว ตอนนี้หัวหน้าอู๋บอกว่าจะจัดการให้ แต่เดี๋ยวพอใส่กางเกงเสร็จ ก็อาจจะเปลี่ยนใจ ถึงตอนนั้นเธอจะร้องไห้ฟูมฟาย ก็ไม่มีประโยชน์

"เขียนอะไร ฉันไม่เขียน!" หัวหน้าอู๋ไม่กล้าเขียน นั่นมันหลักฐานชัดๆ!

สวี่หรานเห็นว่าหัวหน้าอู๋ไม่ยอมเขียน จึงเดินไปที่ประตู "จะไม่เขียนใช่ไหม? ได้! งั้นฉันจะไปเรียกคนมา ยังไงซะคนที่ซวยก็ไม่ใช่ฉัน!"

หัวหน้าอู๋ตกใจมาก กว่าเขาจะไต่เต้าขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้ต้องลำบากแค่ไหน แต่ตอนนี้กลับถูกผู้หญิงมาข่มขู่ ถ้าไม่เขียน เขายังจะทำอะไรได้อีกท

สวี่หรานพูดอะไร หัวหน้าอู๋ก็เขียนตาม หลีเซี่ยนทนไม่ไหว "คุณจะเขียนให้มันทำไม!"

สวี่หรานเห็นว่าหลีเซี่ยนยังกล้าหือ จึงหันไปบอกหัวหน้าอู๋ "ถ้าเธอไม่เขียน ฉันก็จะเรียกคนมา!"

"แก!" หลีเซี่ยนโมโหจนตาแดงก่ำ เธอไม่เคยเจอคนดื้อด้านขนาดนี้มาก่อน!

เพื่ออนาคตของตัวเอง ตอนนี้หัวหน้าอู๋ยอมทำทุกอย่าง จึงรีบบอกให้หลีเซี่ยนเขียนด้วย

สุดท้ายสวี่หรานก็ได้หนังสือรับรองมาสองฉบับ เธอยิ้มแล้วพูดว่า

 "วางใจเถอะ ฉันแค่ขอหลักประกันไว้ กลับไปก็ทำตามที่สัญญาไว้ด้วยล่ะ แล้วก็ทีหลังอย่ามาหาเรื่องอีก ไม่งั้นเราก็ซวยไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ!"

หัวหน้าอู๋โมโหจนแทบจะระเบิด อยากจะด่าออกมาดังๆ แต่สวี่หราน กลับพูดว่า "หัวหน้าอู๋ ยังไงซะฉันก็เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดาๆ หัวหน้าน่าจะคิดถึงตัวเองบ้าง ทั้งเรื่องงาน ครอบครัว และหน้าตาทางสังคม"

หัวหน้าอู๋จะทำอะไรได้ เพราะไม่อยากให้อนาคตและครอบครัวพังทลาย ก็ทำได้แค่ยอมทำตาม คืนโควต้าให้เหยียนฮ่าวก็เท่านั้น!

ก่อนออกจากห้อง สวี่หรานก็เตือนหัวหน้าอู๋ว่า "พอดีมุ้งลวดมันขาด ฉันไม่ได้พกเงินมาด้วยสิ รบกวนหัวหน้าจัดการให้ด้วยนะคะ" พูดจบก็เดินออกไปอย่างสบายใจ

พนักงานต้อนรับเห็นสวี่หรานเดินออกมาจากทางเดิน ก็รู้สึกแปลกใจ เธอเข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

หลีเซี่ยนโมโหจนแทบคลั่ง "คุณจะยอมเสียเปรียบแม่นั่นแบบนี้จริง ๆ งั้นเหรอ?"

"เธอหุบปากไปเลย! ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ไหม!" หัวหน้าอู๋ก็รู้สึกเสียใจ ไม่คิดว่าตัวเองจะต้านทานมารยาหญิงไม่ได้ จนเผลอทำเรื่องผิดพลาด แถมยังถูกจับได้คาหนังคาเขาอีก!