หลิวเฟยเซียน

    ตอนที่1 พรที่ขอ

    ประเทศจีน


    มารินสายลับทหารลูกครึ่งไทยจีนอายุ32ปีได้รับภารกิจให้ไปสืบข้อมูลกระบวนการค้าอาวุธระหว่างที่กำลังปฏิบัติภารกิจส่งข้อมูลสำเร็จนั้นอยู่ๆ ก็มีลูกน้องของพ่อค้าอาวุธมาเจอเข้าทำให้เกิดการปะทะกันระหว่างเ๽้าหน้าที่และผู้ร้ายทำให้พลาดท่าเสียทีโดนยิงชีวิต


    " สาวน้อยตื่นเถิด" อยู่ดีๆ ก็มีเสียคนมาเรียกให้ตื่นคนจะหลับจะนอนยิ่งทำงานเหนื่อยๆอยู่


    " ตื่นได้แล้วเร็วเข้าก่อนที่จะหมดเวลา"หมดเวลาอะไรเดี๋ยวก่อนนะจำได้ว่าเราทำภารกิจอยู่แล้วก็โดนยิงตาย ตื่นแล้วนี่หันซ้ายหันขวาไม่เห็นมีใครเลยมีแต่ศาลาหนึ่งหลังรอบศาลาก็มีสระน้ำสีฟ้าใสดอกไม้นานาพรรณเต็มไปหมดส่งกลิ่นหอมมากสูดดมแล้วให้ความรู้สึกสดชื่น


    "หันหลังกลับมาชินางหนู" พอหันกลับมาก็เจอกับชายวัยกลางคนหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวด้วยชุดจีนโบราณสีขาวสะอาดตา


    “คุณเป็๲ใครคะ” ถึงจะยังงงอยู่แต่ระดับสายลับทหารที่เก่งกาจอันดับหนึ่งก็สามารถปรับตัวและสงบใจได้ นี้ฉันตายแล้วได้ขึ้น๼๥๱๱๦์แน่ๆ


    “ที่นี้ไม่ใช่๼๥๱๱๦์หรอกนางหนูและใช่เ๽้าตายแล้วและข้าคือเทพชีวาเอาเป็๲ว่าข้าจะอธิบายให้ฟังละกัน ตอนนี้เ๽้าได้ตายไปแล้วที่จริงเ๽้ายังไม่หมดอายุไขแต่เป็๲เพราะข้าเป็๲ความผิดของข้าที่ทำงานผิดพลาดข้าเลยจะชดใช้ให้เ๽้าไปเกิดในโลกคู่ขนานแทน”


    “แล้วโลกที่ว่ามันเป็๲ยังไง” ในเมื่อตายแล้วก็แล้วไปเถอะไม่มีอะไรต้องห่วงอยู่แล้วพ่อแม่ก็เสียชีวิตกันหมดแล้วบางทีการไปเจออะไรที่แปลกใหม่มันอาจจะดีกว่าที่เป็๲อยู่ก็ได้


    “โลกนั้นเป็๲ที่ที่มีพลังธาตุและสัตว์อสูร สัตว์เทพ มีผู้ใช้โอสถ ผู้ใช้เวทอักขระ และช่างหลอม แต่ละพลังแต่ละธาตุแตกต่างกันไป” มีพลังงั้นเหรอหรือจะเหมือนในภาพยนตร์จีนกำลังภายในเทือกๆ นั้นเห็นอย่างนี้เธอก็เป็๲สวกหนังจีนกำลังภายในตัวยงเชียวนะ เอาละเข้าใจแล้วถ้าอย่างนั้นเธอจะขออะไรเทพๆ ติดตัวไปด้วยถือว่าชดใช้ให้แก่เธอ


    “เอาละมีอะไรจะถามอีกไหม” ท่านเทพชีวาเอ่ย


    “งั้นมารินขอพรท่านเทพได้ไหมคะ” มาริน


    “ได้ข้าให้พรเ๽้า3ข้า” สามข้อเองหรอน้อยไปไหมแล้วยิ่งไปอยู่ในโลกที่แปลกๆ นั้นฉันจะมีชีวิตรอดไหมล่ะเนี่ย


    “อย่าห่วงไปเลยความรู้และทักษะต่างๆ ในภพนี้ของเ๽้าก็จะได้ติดตัวไป” ถ้ามีความทรงจำและทักษะการเป็๲สายลับทหารในภพนี้ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่งเอาละจะขออะไรดีนะงั้นเอาเป็๲ว่า


    “ข้อแรกฉันขอให้เรียนรู้ได้เร็วและจดจำได้ทุกอย่างเพียงแค่มองผ่านๆ หรือที่ผ่านเข้ามาในสายตาก็จำได้ไม่มีวันลืม ข้อสองขอสัตว์เทพที่เก่งกาจที่สุด ข้อสุดท้ายขอให้ฉันมีแต่โชคดีเจอแต่คนที่จริงใจไม่ทรยศหักหลัง” แค่นี้คงพอละมั้ง


    “ได้ตามที่เ๽้าขอ และข้าจะให้มิติจิตกับเ๽้าด้วยเวลาจะเข้าก็แค่นึกถึงและพูดว่าเข้า เวลาออกก็พูดว่าออกถ้าอยากพาใครเข้าไปด้วยก็แค่แตะหรือจับมือก็พาเข้าไปได้เอาละไปได้แล้ว” จบคำสติก็ดับลงทันทีเหมือนปิดสวิสไฟ