ฟางซูซินก้าวลงจากรถม้าวันนี้นางสวมเพียงชุดสีฟ้าอ่อนจึงทำให้ไม่เป็ที่ใจของผู้คนโดยรอบต่างจากคุณหนูแต่ละจวนที่ต่างก็ประชันแต่งกายมาอวดโฉมกันอย่างเต็มที่นางเดินเข้าไปภายในงานเห็นผู้คนมากมายต่างก็จับกลุ่มพูดคุยกันนางไม่รู้จักใครเลยจึงทำได้เพียงเดินเข้าไปทักทายหลินฮูหยินที่ตอนนี้กำลังพูดคุยอยู่กับกลุ่มฮูหยินด้วยกัน
ฟางซูซินเดินเข้าไปใกล้แต่หลินฮูหยินก็ยังไม่สังเกตุเห็นนางจนกระทั่งสาวใช้ข้างกายของนางสะกิดบอกนางจึงได้ขอตัวจากกลุ่มฮูหยินเ่าั้ออกมาพูดคุย
"อ้าวซินเอ๋อร์นี่เองมาถึงนานหรือยังแม่กำลังยุ่งๆอยู่เลยไม่ทันได้สังเกตุว่าเ้ามาแล้ว"หลินฮูหยินทำเป็ว่านางเพิ่งจะสังเกตุเห็นฟางซูซินเมื่อสักครู่นี้แต่อันที่จริงนางเห็นนานแล้วแต่กลับทำเมินเฉยก็เพียงเท่านั้นเอง
"ข้าเพิ่งจะมาถึงเ้าค่ะท่านแม่กำลังต้อนรับแขกอยู่ข้าไม่รบกวนท่านเพียงจะนำของขวัญมาให้น้องรองก็เท่านั้น"ฟางซูซินกล่าวอย่างใจเย็นนางไม่รู้จักใครในงานหากว่าพิธีเสร็จเรียบร้อยแล้วนางก็อยากจะรีบกลับ
"ได้สิเซียนเอ๋อร์น่าจะอยู่ที่เรือนกับกลุ่มสหายของนางเ้าลองไปดูสิ"หลินฮูหยินกล่าวขึ้นนางไม่อยากจะเสียเวลาในการสานสัมพันธ์กับกลุ่มฮูหยินทั้งหลายเพียงเพื่อต้องมาอยู่พูดคุยกับฟางซูซินหรอกนะ
"เ้าค่ะท่า..." ฟางซูซินรับคำเสียงเบาแต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยคำใดอีกหลินฮูหยินก็รีบเดินจากไปเสียก่อนดูท่าว่านางคงจะมีเื่ให้พูดคุยกับฮูหยินเ่าั้อีกมากคงจะไม่พ้นเป็เื่งานแต่งงานของบุตรสาวของนางเป็แน่
ฟางซูซินออกมาจากงานเดินไปตามเส้นทางเพื่อที่จะไปเรือนของฟางเฟยเซียนตามคำบอกเล่าของหลินฮูหยินแต่เดินมาได้เพียงครึ่งทางก็ได้ยินเสียงหัวเราะของเหล่าสตรีดังขึ้นที่สวนดอกไม้เสียก่อนจึงเปลี่ยนเส้นทางไปทางด้านนั้นแทน
เมื่อมาถึงก็พบว่าเป็เหล่าคุณหนูทั้งหลายที่พากันออกมานั่งเล่นกันในสวนดอกไม้ในกลุ่มนั้นนางรู้จักเพียงสามคนที่เป็น้องสาวของนางฟางเฟยเซียนฟางซีหรูและฟางซีเหยาพวกนางต่างพากันพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานจนมีคนในกลุ่มสังเกตุเห็นว่ามีคนกำลังเดินมาทางนี้พวกนางจึงได้หยุดหัวเราะและหันมามองผู้มาใหม่แทน
"เป็พี่ใหญ่เองหรือเ้าคะข้านึกว่าท่านจะไม่มาแล้วเสียอีก"เป็ฟางเฟยเซียนที่ทักทายนางก่อนเป็คนแรกทั้งยังเดินเข้ามาจูงมือพาเดินไปนั่งยังในศาลา
"สวัสดีพี่ใหญ่เ้าค่ะ"ฟางซีเหยาเอ่ยทักทายพี่ใหญ่ด้วยอีกคน
"เอ๋ วันนี้แปลกจริงๆ ที่พี่ใหญ่มางานนี้ได้วันก่อนข้ากับพี่รองไปเชิญท่านท่านยังทำท่าว่าไม่อยากจะมาร่วมงานอยู่เลย"ฟางซีหรูเห็นอีกฝ่ายเข้ามานั่งภายในศาลาเรียบร้อยแล้วจึงได้กล่าวประชดประชันขึ้น
"น้องสามอย่าพูดเช่นนั้นผู้อื่นจะเข้าใจพี่ใหญ่ผิดเอาได้"ฟางเฟยเซียนเอ่ยปรามน้องสาว
"หรือไม่จริงล่ะเ้าคะตอนที่อยู่จวนแม่ทัพยังทำเป็ไล่พวกเราออกมาอยู่เลยทีนี้ล่ะไม่เห็นจะทำตัวเก่งเหมือนอยู่จวนแม่ทัพ"ฟางซีหรูยังคงพูดจาประชดประชันต่อไปนางยังไม่หายเจ็บใจเื่ที่ถูกตบหน้าวันนี้นางจะต้องเอาคืนให้สาสม
"นี่คือคุณหนูใหญ่ที่แต่งงานออกไปกับท่านแม่ทัพใหญ่หรือเ้าคะ"คุณหนูนางหนึ่งเอ่ยขึ้นนางเคยได้ยินเื่แต่งงานของคุณหนูใหญ่ฟางกับท่านแม่ทัพอยู่บ้างแต่ก็ไม่เคยได้เห็นตัวจริงของคุณหนูใหญ่ฟางเลยสักครั้งนางคิดว่าอีกฝ่ายคงจะหน้าตาบ้านๆทางครอบครัวถึงได้รีบจับแต่งงานออกไปแต่วันนี้ที่ได้พบเห็นกลับไม่เป็อย่างที่คิด
ใบหน้าเล็กๆ ดวงตากลมโตั์ตาฉ่ำวาวริมฝีปากอวบอิ่มผิวขาวกระจ่างใสมองดูในคราแรกก็บอกได้ทันทีว่าเป็หญิงงามโดยแท้หากจะเทียบกับพี่น้องของนางแล้วถือว่าคุณหนูใหญ่ผู้นี้นับว่าโดดเด่นกว่าพี่น้องของนางอยู่มากจะเสียก็ตรงที่นางดูตัวเล็กไปหน่อยไม่ค่อยจะมีเนื้อหนังอย่างพี่น้องของนางนักแต่ใครเล่าจะไม่รู้ว่าครอบครัวนี้เป็อย่างไรมารดาจากไปก็เหมือนเสียเสาหลักหวังจะพึ่งพาบิดาที่แต่งตั้งอนุขึ้นเป็ฮู
หยินก็คงจะทำไม่ได้
"ข้าชื่อฟางซูซินยินดีที่ได้รู้จักเ้าค่ะ"ฟางซูซินเอ่ยแนะนำตัวเองนางไม่้าให้ใครมาแนะนำตัวนางให้คนอื่นรู้จักนอกจากจะไม่ได้แนะนำไปในทางที่ดีแล้วยังจะเพิ่มเติมสิ่งที่นางไม่ได้ทำลงไปด้วย
"พี่ใหญ่นี่เป็สหายของข้าเองนี่คุณหนูหยางคุณหนูหลินแล้วก็คุณหนูไป๋เ้าค่ะ"ฟางเฟยเซียนทำตัวเป็เ้าภาพที่ดีนางแนะนำสหายให้ฟางซูซินได้รู้จักพวกนางพูดคุยกันอยู่สักครู่ก็มีคนมาตามฟางเฟยเซียนบอกว่าได้เวลาเริ่มพิธีแล้วพวกนางจึงพากันเดินออกไปเพื่อเตรียมตัว
ฟางซูซินเดินรั้งท้ายสุดนางไม่้าเดินออกไปพร้อมกับพวกคุณหนูเล่านั้นดูก็รู้ว่าแต่ละนางนั้นคงจะมีตำแหน่งสาวงามประจำเมืองหลวงควบคู่อยู่แน่ไม่ว่าจะไปที่ใดก็มีแต่ผู้คนคอยเมียงมองเป็ที่สนใจของผู้คนที่มาร่วมงานจึงได้หาที่นั่งสงบคอยให้พิธีเสร็จสิ้นเพียงเท่านั้น
เวลาผ่านไปจนพิธีการเสร็จก็ได้เวลาเริ่มงานเลี้ยงเสียงดนตรีดังประโคมคลอให้บรรยากาศภายในงานเบิกบานชื่นมื่นฟางซูซินเดินเข้าไปมอบของขวัญให้ฟางเฟยเซียนจากนั้นก็จะขอตัวลากลับแต่ก็ดันถูกห้ามไว้เสียก่อนเป็ฟางซีหรูที่เดินเข้ามาจูงมือนางพาไปนั่งพูดคุยอยู่กับกลุ่มสหายของนางอีกเช่นเคย
บรรยากาศภายในงานยังคงเป็ไปอย่างรื่นเริงลี่ซือคอยอยู่ดูแลฟางซูซินตลอดเวลาไม่ยอมให้คุณหนูคลาดสายตาได้เป็อันขาดจนกระทั่งฟางซูซินขอตัวไปเข้าห้องน้ำพวกนางสองคนถึงได้มีเวลาพูดคุยกันตามลำพัง
"ฮูหยินเ้าคะท่านรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ หรือไม่เ้าคะรู้สึกเหมือนว่ากำลังมีคนคอยมองมาที่พวกเราตลอดเวลา"ลี่ซือกระซิบเสียงเบาให้ได้ยินกันเพียงสองคน
"อืมข้าเองก็รู้สึกเช่นนั้น"ที่นางขอออกมาเข้าห้องน้ำเป็เพราะว่า้าจะปรึกษากับลี่ซือเื่นี้นางเองก็รับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติด้วยเช่นกัน
"เช่นนั้นพวกเราจะทำอย่างไรกันดีเ้าคะ"ลี่ซือกล่าวขึ้นนางอยากจะให้คุณหนูออกไปจากที่นี่เต็มทีแล้ว
"ทำตัวปกติไว้ข้าจะเข้าไปในงานแล้วก็จะลากลับจวนเลย"นางเองก็ไม่แน่ใจว่าที่ทำอยู่นี้ดีหรือไม่แต่การพาตัวเองออกไปจากที่ที่อันตรายให้เร็วที่สุดก็ย่อมดีกว่าการอยู่ต่อเป็ไหนๆ
"เ้าค่ะพวกเรา อ๊ะ!" ลี่ซือที่ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคดีจู่ๆก็ถูกชนจากทางด้านหลังเข้าอย่างแรงเป็บ่าวรับใช้ชายผู้หนึ่งที่เดินถือของพะรุงพะรังเข้าทำให้ของที่เขาถืออยู่ตกกระจายเต็มพื้นไปหมดลี่ซือที่กำลังจะหันหลังกลับไปต่อว่าบ่าวผู้นั้นก็หยุดชะงักไปเพราะเห็นสภาพของอีกฝ่ายที่เนื้อตัวมอมแมมทั้งยังผมเผ้ายุ่งเหยิงจึงเกิดความสงสารช่วยอีกฝ่ายเก็บของเสียเอง
บ่าวรับใช้ผู้นั้นเห็นอีกฝ่ายช่วยเก็บของก็รีบก้มหน้าขอบคุณทั้งยังกล่าวคำขอโทษเสียยกใหญ่จากนั้นจึงได้รีบวิ่งหนีไปทันทีฟางซูซินเดินกลับเข้าไปในงานพร้อมกับลี่ซือยังไม่ทันจะได้ตามหาหลินฮูหยินก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นมาเสียก่อนจึงได้เดินตามเสียงนั้นไป
เมื่อเดินเข้ามาถึงก็พบว่ามีผู้คนกำลังยืนมุงดูเหตุการณ์อยู่ฟางซูซินแทบไม่ต้องทำอะไรผู้คนก็พร้อมใจกันเปิดทางเดินให้นางทันที ดูท่าว่านางคงจะมีปัญหาเสียแล้ว
"พี่ใหญ่เหตุใดท่านต้องทำเช่นนี้ด้วยท่านทำเช่นนี้กับพี่รองได้อย่างไรท่านกล้าวางยาพี่รองได้อย่างไรเ้าคะ"เป็ฟางซีหรูที่ก้าวเข้ามาต่อว่าฟางซูซินโดยที่ตัวนางเองยังไม่เข้าใจว่าเกิดเื่อันใดขึ้นกันแน่
"เป็เ้าหรือที่วางยาเซียนเอ๋อร์หากไม่มีคนมาพบเสียก่อนป่านนี้เซียนเอ๋อร์ของข้าจะเป็เช่นไรเหตุใดเ้าถึงได้ร้ายกาจเพียงนี้กัน"หลินฮูหยินที่ได้ยินว่าผู้ที่ลงมือกับบุตรสาวเป็ใครก็ไม่รอช้ารีบกล่าวโทษโดยไม่ฟังคำของอีกฝ่ายเสียก่อน
"ข้าไม่เข้าใจว่าพวกท่านกำลังพูดถึงเื่อะไรกันอยู่เ้าค่ะ"ถึงแม้ว่านางจะใแต่ก็ยังควบคุมอารณ์ได้ดีอยู่ใบหน้าไม่ได้แสดงอาการตื่นกลัวแต่อย่างใด
"ยังจะทำเป็ไม่รู้เื่อีกหรือเ้าคะก็พี่ใหญ่เรียกพี่รองให้มาพบทั้งใส่อะไรลงไปในน้ำชาให้พี่รองดื่มอีกต่างหากข้าสงสัยว่าท่านจะเรียกพี่รองมาทำอะไรจึงได้แอบตามมาดูเห็นว่าเป็ท่านที่ลงมือทำเช่นนี้กับพี่รองท่านช่างใจร้ายยิ่งนักเ้าค่ะ"ฟางซีหรูได้โอกาสก็รีบใส่ความอีกฝ่ายทันทีนางเตรียมแผนการนี้มาอย่างรอบคอบอีกอย่างก็ยังได้รับความร่วมมือจากคนผู้นั้นอีกด้วย
ทีนี้แหละซูซินเอ๋ยเ้าจะรอดไปได้อย่างไรกันหนอ
1K
