เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

    ของรางวัล

    เย่หยุนซีเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายสำหรับเรื่องของการใช้เมล็ดพันธุ์ เนื่องจากเขานั้นทนไม่ได้หากต้องไปจากที่นี่โดยที่ทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองเอาไว้ ถึงแม้เด็กที่เกิดมาจะเป็นร่างจุติใหม่ของภูตมารดาแห่งโลกก็ตาม

     

    ซึ่งนี่อาจเป็นเพราะตัวเขานั้นเคยถูกทอดทิ้ง ก็เลยเข้าใจความรู้สึกของเด็กกำพร้าเป็นอย่างดี

     

    "เห้อ พวกท่านก็เห็นด้วยกับความคิดนี้อย่างนั้นหรือ?" หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เย่หยุนซีก็หันไปขอความเห็นจากทั้งสองสาว

     

    ฮั่นเหมยหลินและหนิงหยุนไห่มองหน้ากัน ก่อนจะเผยรอยยิ้มบางพลางกล่าว "ถึงอย่างไรตัวเจ้าก็เป็นผู้กอบกู้เผ่าพันธุ์ของพวกเราอยู่แล้ว การมีลูกกับเจ้าสักคนจึงไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร"

     

    "แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกท่านจะต้องกลายเป็นภรรยาข้านะ พวกท่านยอมหรือไม่?" เย่หยุนซีเมื่อสดับวาจาของอีกฝ่ายก็เอ่ยปากกล่าวอย่างจริงจัง

     

    ถึงแม้นี่จะเป็นเพียงการหยดเลือดเพื่อสร้างบุตรเท่านั้น แต่หากต้องทำมันจริงๆ เขาก็อยากจะทำร่วมกับอีกฝ่ายในฐานะภรรยา หาใช่สหายที่มีลูกด้วยกันเพราะสถานการณ์บีบบังคับ

     

    "คิกคิก เรื่องนั้นข้าไม่คัดค้านหรอกนะ แต่สหายฮั่นเหมยหลินนี่สิ เจ้าถึงกับคิดจะควบทั้งป้าทั้งหลาน ข้าไม่รู้ว่านางจะยินยอมหรือเปล่า?"หนิงหยุนไห่ไม่ปฏิเสธ แต่กลับหันไปกล่าวหยอกเย้าผู้เป็นสหาย

     

    ฮั่นเหมยหลินเผยสีหน้าจริงจังในทันใด "ข้าเองก็ไม่ปฏิเสธ ถ้าหากเจ้าต้องการเช่นนั้น เพียงแต่ข้าไม่ใช่คนอ่อนหวานเฉกเช่นหลานสาวของข้าหรอกนะ ข้าขอเตือนไว้"

     

    "คิกคิก ในเมื่อพวกท่านตกลงกันได้แล้วจะรออะไรกันอีกล่ะ ข้าอยากจะจุติเต็มแก่แล้วนะรู้หรือเปล่า?" ร่างวิญญาณภูตมารดาแห่งโลกกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดี

     

    หนึ่งบุรุษสองสตรีเบื้องหน้านี้แต่ละคนล้วนมีสายเลือดที่ไม่ธรรมดา หากนางได้พวกเขามาเป็นบิดามารดา นางคาดการณ์เอาไว้แล้วว่าร่างจุติใหม่จะต้องแข็งแกร่งจนยากจะจินตนาการถึง

     

    'เทพ ปีศาจ อสูร ภูต สี่สายเลือดรวมเป็นหนึ่ง ทั่วทั้งจักรวาลจะต้องตื่นตะลึงกับร่างจุติใหม่ของเรา' ภูตมารดาแห่งโลกยกยิ้มพลางกล่าว

     

    เย่หยุนซีและทั้งสองสาวเมื่อได้ยินก็ดึงเอาแก่นเลือดของตนเองออกมา ก่อนจะหยดมันลงไปยังเมล็ดพันธุ์ก่อกำเนิดชีวิตตามความปรารถนาของอีกฝ่าย ส่งผลให้บังเกิดแสงสว่างสีขาวฉาบย้อมพื้นที่แล้วหายไปในระยะเวลาอันสั้น

     

    "คิกคิก ก่อนอื่นเลย คงต้องขอขอบคุณพวกท่านที่ยอมทำตามความเอาแต่ใจของเรา" วิญญาณภูตมารดาแห่งโลกเปิดฉากเอ่ยปากกล่าว เมื่อเห็นว่ากระบวนการจุติใหม่กำลังจะสำเร็จไปได้ด้วยดี ก่อนที่จะเบนสายตาไปหาเย่หยุนซีซึ่งเป็นผู้ถูกเลือกแห่งโชคชะตา

     

    "นี่คือรางวัลของท่านพ่อเจ้าค่ะ" สรรพนามที่นางใช้เรียกบุรุษหนุ่มพลันแปรเปลี่ยนไปตามสถานการณ์

     

    ทันใดนั้น แสงสว่างสีเขียวก็พุ่งจากฝ่ามือของนางตรงเข้าไปยังทะเลแห่งจิตวิญญาณของชายหนุ่ม ทำให้เขาได้รู้ซึ้งถึงของรางวัลที่ภูตมารดาแห่งโลกเป็นคนมอบให้ ซึ่งมันก็คือโลกทั้งใบที่เขากำลังยืนอยู่ในปัจจุบัน

     

    "นี่ท่านมอบมันให้ข้าจริงๆอย่างนั้นหรือ?" เย่หยุนซีเอ่ยปากถามเพื่อความแน่ใจ

     

    วิญญาณภูตมารดาแห่งโลกส่งรอยยิ้มให้ "แน่นอน ถึงแม้การกำจัดเผ่ามารและเผ่ายักษาจะยังไม่สำเร็จลุล่วง แต่ท่านได้สร้างเทพสวรรค์ที่เก่งสุดๆสองคนขึ้นมาทดแทนส่วนนั้นแล้ว การต่อสู้กับพวกมันนับจากนี้ก็คงไม่มีปัญหา"

     

    เย่หยุนซีเมื่อได้ฟังก็พยักหน้า "แล้วการเป็นเจ้าผู้ครองโลกาแห่งนี้มีผลดีและผลเสียอะไรต่อข้าบ้าง?"

     

    "อืม.....ผลเสียไม่น่ามี แต่ผลดีกลับมากมายมหาศาล เพราะตัวท่านสามารถเปิดมิติเชื่อมต่อโลกแห่งนี้กับโลกที่ท่านจากมาได้อย่างอิสระ แถมเมื่ออยู่ในดินแดนแห่งหายนะ ท่านยังสามารถดึงพลังจากโลกแห่งนี้มาใช้ได้ตามแต่ใจท่านปรารถนา" พูดจบ! ร่างวิญญาณภูตมารดาแห่งโลกก็หันไปหาฮั่นเหมยหลินและหนิงหยุนไห่

     

    "ส่วนนี่คือของรางวัลของพวกท่านแม่เจ้าค่ะ" นางส่งดวงไฟสีเขียวๆเล็กๆเข้าไปในทะเลวิญญาณของหญิงงามทั้งสองท่าน

     

    ครึ่งชั่วยามหลังจากนั้น ฮั่นเหมยหลินและหนิงหยุนไห่ก็พลันดวงตาเบิกกว้างขึ้นมาในทันที เพราะสิ่งที่พวกนางได้รับมาเมื่อครู่นี้ก็คือ ทักษะบ่มเพาะมหาภูตบรรพกาล ระดับเทวะ

     

    "เอ่อ....ขะ ขอบคุณภูตมารดาสำหรับของขวัญนะ พวกข้าชอบมันมาก" ฮั่นเหมยหลินและหนิงหยุนไห่กล่าวในขณะที่ใบหน้ายังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย เนื่องจากพวกนางไม่รู้จะปฏิบัติตัวต่ออีกฝ่ายในฐานะบรรพบุรุษหรือบุตรสาว

     

    "คิกคิก ในเมื่อพวกท่านชอบก็ดีแล้ว..................ถ้าเช่นนั้นท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าคงต้องขอลาไปจุติกลายเป็นลูกที่แท้จริงของท่านแล้ว" ร่างวิญญาณภูตมารดาแห่งโลกยิ้มกล่าว

     

    ก่อนที่ตัวนางจะกลายเป็นแสงสีเขียวพุ่งเข้าไปยังเมล็ดพันธุ์ก่อเกิดเนิดต่อหน้าต่อตาของเย่หยุนซี แถมร่างงามที่อยู่ในโลงจู่ๆก็กลายเป็นละอองแสงมลายหายไป

     

    "นางเข้าสู่กระบวนการจุติใหม่สำเร็จแล้ว" เย่หยุนซีถอนหายใจพลางกล่าว จากนั้นตัวเขาก็ค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบเมล็ดพันธุ์ก่อกำเนิดชีวิตขึ้นมาอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่ามันจะแตกสลาย

     

    'ฝู่ ทำลงไปจนได้ โชคดีที่ของรางวัลที่นางให้ สามารถทำให้ข้าไปมาระหว่างโลกนี้กับแดนเซียนได้อย่างอิสระ' เย่หยุนซีรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมากเมื่อนึกถึงตำแหน่งจ้าวผู้ครองโลกาที่พึ่งได้รับมาเมื่อครู่นี้

     

    นี่สิ! ถึงจะคุ้มค่ากับการที่จู่ๆตัวเขาก็โดนบังคับให้ข้ามโลกมา