เวลาผ่านไปอีกเดือนกว่าตามเวลาโลก ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง ระแบบแลกของได้เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการ
[ระบบแลกของได้เปิดขึ้นแล้ว โปรดทำการแลกเปลี่ยนก่อนหมดเวลา] เสียงประกาศดังขึ้นสามครั้ง ปลุกทุกคนที่กำลังยุ่่งกับงานของตนให้สนใจ
ในสหพันธ์ทุกคนเองก็ตื่นเต้นและกำลังเฝ้าดูว่าแต่ละเผ่าพันธุ์จะแลกอะไร หลายเผ่าพันธุ์หวังว่าเผ่าพันธุ์ของตนจะแลกของที่มีประโยชน์
……
โจนำเนื้อย่างเข้าปากก่อนจะมุ่งความสนใจไปบนอากาศซึ่งมีหน้าจอโฮโลแกรมลอยอยู่ เขาโบกมือเล็กน้อยหน้าต่างก็เปลี่ยนไปตามที่เขาโบก
โจเข้าไปดูในหมวดของอาวุธ ในนั้นมีอาวุธทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น ปืนประเภทต่างๆ ปืนธาตุ ดาบธาตุ เกราะป้องกัน และอื่นๆอีกมากมายเท่าที่จะนึกได้
โจดูหมวดอาวุธคร่าวๆก่อนจะละความสนใจจากมันและเปลี่ยนไปดูในหมวดยานพาหนะ หน้าต่างแสดงให้เห็นถึงรถถังหุ้มเกราะติดตั้งปืนเลเซอร์และจรวดนำวิถี รถขนส่งขนาดใหญ่ เครื่องบินรบหน้าตาคล้ายกับยานรบอวกาศขนาดเล็ก หุ่นยนต์ต่อสู้สูงสิบเมตรและติดตั้งอาวุธรอบตัว และอื่นๆอีกมากมาย
โจดูหมวดอาวุธสักพักก่อนจะเปลี่ยนไปดูหมวดฐานทัพ ภายในนั้นมีสิ่งต่างๆมากมายสำหรับการสร้างฐานทัพให้มีความแข็งแรงมากขึ้น ฐานทัพสำเร็จรูปก็มีเช่นกัน พวกมันมีความแข็งแรงมากพอจะทนต่อการโจมตีจากอาวุธประเภทจรวดได้หลายครั้ง
ที่สำคัญพวกมันดูดีกว่าฐานไม้โทรมๆที่เขาอยู่ตอนนี้
“ใช้ 1 คะแนนสำหรับฐานก็แล้วกัน” โจพึมพำขณะเลือกฐานทัพที่ถูกใจ
ในที่สุดเขาก็เจอฐานทัพที่ตัวเองถูกใจ มันมีกำแพงเหล็กสีเงินกั้นรอบด้านและสูงกว่าห้าสิบเมตร ประตูถูกทำด้วยโลหะบางชนิดที่มีความคงทนสูง ตัวฐานทัพเป็นสถาปัตยกรรมล้ำยุคมันมีสีเงินและรูปร่างเป็นวงรี มีทั้งหมด 6 ชั้นและมีอาคารขนาดเล็กรอบๆอาคารหลัก นอกจากนี้ยังมีทางเดินเท้าและมีบ่อน้ำ ต้นไม้และหญ้าเป็นหย่อมๆ
พูดได้เต็มปากว่าเหมือนเมืองขนาดเล็กเลยก็ว่าได้
ไม่ใช่เพียงแค่นั้นมันยังมีป้อมปืนต่อต้านเครื่องบินและบนกำแพงรอบทิศก็มีป้อมปืนใหญ่เช่นกัน
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ใช้เพียงแค่ 1 คะแนนเท่านั้น!!
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมคะแนนถึงมีค่ามาก
โจเรียกให้ทุกคนออกจากฐานซึ่งทุกคนก็ออกมาด้วยความสับสนว่าทำไม อย่างไรก็ตามพวกเขาก็เลิกสงสัยเมื่อเห็นฐานของตัวเองที่สร้างสลายกลายเป็นแสงและมีฐานทัพแห่งใหม่ปรากฏขึ้นมาแทน ดวงตาของพวกเขาลุกวาวด้วยความฉงน ฐานทัพตรงหน้าพวกเขาดีกว่าฐานไม้โทรมๆของตนกว่าล้านเท่า!!
จากนั้นโจก็ให้ทุกคนกลับเข้าฐานได้ ทุกคนตื่นตาตื่นใจไปกับฐานทัพใหม่ มันสวยงามและเรียบง่าย ในใจของพวกเขาต่างกรีดร้องว่า ‘นี่แหละฐานทัพของจริง’
โจนั่งในศาลาหินริมบ่อ เขานำเก้าอี้นอนที่สร้างด้วยไม้มาวางไว้แล้วก็นอนลง ก่อนจะกลับไปดูหมวดยานพาหนะ
“น่าเสียดายจริงๆ” โจกล่าวด้วยความเสียใจ เขาคิดว่าน่าจะเก็บให้ได้สัก 3 คะแนนจะได้แลกได้ทั้ง 3 หมวด ตอนนี้เขาจึงเลือกที่จะแลกหมวดยานพาหนะแทน
เนื่องจากเขาเหลือคนมากกว่า 80 คน เลือกยานพาหนะจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ด้วยคะแนน 1 คะแนนมันสามารถแลกยานพาหนะได้หลายอย่าง
เพราะยานพาหนะมีราคาต่ำสุดคือ 0.1 คะแนนและสูงสุดคือ 0.3 คะแนน
โจเลือกยานพาหนะขนส่งไว้หนึ่งคันซึ่งมีมูลค่า 0.1 คะแนน จากนั้นเขาก็เลือกรถหุ้มเกราะที่ติดตั้งอาวุธอีก 2 คัน ซึ่งมีมูลค่าคันละ 0.2 คะแนน จากนั้นเขาก็เลือกเครื่องบินรบ 2 ลำ ซึ่งมีมูลค่าลำละ 0.2 คะแนน อีก 0.1 คะแนนที่เหลือเขานำไปแลกเครื่องบินสอดแนม
ต้องบอกไว้ก่อนว่ายานหาพนะทุกชนิดมีขนาดใหญ่มาก อย่างเช่นรถหุ้มเกราะติดตั้งอาวุธมันมีความยาว 15 เมตร ซึ่งต้องใช้ 10 คนในการควบคุมอาวุธต่างๆ และเครื่องบินรบเองก็ไม่ต่างกัน มันดูเหมือนยานรบอวกาศและต้องใช้คน 8 คนเพื่อควบคุมอาวุธรอบตัว และยานพาหนะขนส่งสามารถบรรจุคนได้ 50 คน
โจวางแผนไว้คร่าวๆว่าจะใช้เครื่องบินสอดแนมมองหาศัตรูจากนั้นค่อยส่งรถหุ้มเกราะและรถขนส่งบุกโจมตี นอกจากนี้เครื่องบินรบจะคอยยิงสนับสนุนจากบนฟ้า
อย่างไรก็ตามมันยังคงมีปัญหาหากยังมีป้อมปืนที่ฐาน โจจะให้คนของเขาบุกเข้าไปแล้วทำลายป้อมปืนก่อนเป็นอันดับแรกถึงจะส่งเครื่องบินรบมาทีหลัง
หลังจากแลกยานพาหนะแล้ว พวกมันก็ปรากฏออกมารอบๆตัวเขา คนอื่นๆที่อยู่แถวนั้นเห็นรถหุ้มเกราะ เครื่องบินรบ ก็เดินเข้ามาดูด้วยความสนใจ
พวกมันดูล้ำสมัยกว่าที่โลกและยังแข็งแรงกับมีความคล่องตัวสูง พวกเขารู้สึกอยากลองขับมันจริงๆ
โจสั่งให้คนนำมันออกไปหน้าฐานทัพเพื่อฝึกซ้อม การบังคับและการขับเคลื่อนไม่ใ่ช่เรื่องยากอะไรพวกเขาใช้เวลาทำความเข้าใจเพียงครู่เดียวก็สามารถขับพวกมันออกไปได้ แต่เครื่องบินรบโจต้องเป็นคนขับมันออกไปเองเนื่องจากการฝึกขับเครื่องบินรบชนิดนี้ค่อนข้างยุ่งยากเกินกว่าจะทำความเข้าใจได้ง่าย
รถหุ้มเกราะ 2 คัน เครื่องบินรบ 2 ลำและรถขนส่งหนึ่งคันได้ออกมานอกฐาน เครื่องบินรบสามารถนำขึ้นและจอดได้ง่ายไม่เหมือนที่โลกซึ่งต้องใช้รันเวย์ แต่เครื่องบินนี้มันสามารถขึ้นในแนวดิ่งและลงในแนวดิ่งได้สบายๆ แสดงให้เห็นถึงความคล่องตัวของมัน
ส่วนเครื่องบินสอดแนมเป็นการบังคับระยะไกล มันไม่ต้องมีคนขับ
ทุกคนมาออกันที่หน้าฐานทัพเพื่อสัมผัสกับยานพาหนะเหล่านี้ โจให้ทุกคนไปฝึกขับดูส่วนเครื่องบินรบโจเลือกมายด์มาสอนเป็นการส่วนตัว เขาจะสอนความรู้ทุกอย่างให้กับเธอและเธอจะได้นำมันไปสอนกับคนอื่นอีกที
เวลาค่อยๆผ่านไป แต่ยังไม่มีเสียงประกาศชัยชนะ แต่ระบบแลกเปลี่ยนได้ประกาศปิดตัวเป็นที่เรียบร้อย
กว่า 15 วันในโลกเสมือนโจฝึกมายด์จนเธอสามารถขับเครื่องบินรบด้วยตัวเองได้สำเร็จ เธอรู้สึกตื่นเต้นยามเมื่อตัวเองอยู่บนฟ้า
หลังจากที่เธอสนุกกับการขับมันก็ลงจอดหน้าฐานทัพและคัดเลือกคนจำหนึ่งหนึ่งเพื่อประจำการเครื่องบินรบทั้งสองลำ
ทางด้านรถหุ้มเกราะเองก็ไม่ต่างกันมากนัก ได้มีการคัดเลือกคนให้ไปประจำการเช่นกัน อาวุธต่างๆจำเป็นต้องมีคนคอยประจำการ
สรุปแล้วรถหุ้มเกราะแต่ละคันมีคนประจำการ 11 คนรวมคนขับ สองคันใช้คนทั้งหมด 22 คน ส่วนเครื่องบินรบใช้คนทั้งหมด 9 คนรวมคนขับ สองลำใช้ 18 คน เมื่อนับรวมทั้งหมดคนจำนวน 40 คนประจำการในยานพาหนะเป็นที่เรียบร้อย
ส่วนคนที่เหลือจะเป็นทหารเท้า โดยจะต้องโดยสารไปกับรถขนส่งเพื่อบุก อย่างไรก็ตามไม่ใช่ทั้งหมดที่จะไป จะต้องมีคน 10 คนเฝ้าฐานเอาไว้
หลังจากจัดแจงเรื่องวุ่นวายเหล่านี้เสร็จโจก็ได้มาพักผ่อนอีกครั้ง ในเวลานั้นก็ผ่านไปอีก 5 วันในโลกเสมือน เบื้องหน้าของเขามีแท็บเล็ตขนาด 12 นิ้ววางอยู่บนที่ตั้งแท็บเล็ต บนหน้าจอแสดงภาพเหนือน่านฟ้า
เขากำลังบังคับเครื่องบินสอดแนมเพื่อหาศัตรู