ข้าผู้มีสายเลือด 12 สัตว์เทพที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากที่ หลงหยุนและหลานหยูทั้งสองคนนั้นได้ทำการไปแลกคะแนนมาแล้วนั้นเองตอนนี้กำลังทำการมาที่หอคอยอาวุธนั้นเองส่วนทางหอคอยอาวุธนั้นตอนนี้ก็มีเรื่องอยู่

ตัดทางมาที่พวกหลงหยุนกับหลานหยูที่ตอนนี้นั้นกำลังเดินทางมาอยู่นั้นเองตัวของหลาน หยูเธอนั้นได้การมองไปที่หลงหยุนตอนนี้กำลังครุ่นคิดอยู่

“เจ้าสามารถเลือกได้หรือยังล่ะว่าอาวุธที่เจ้าจะใช้คืออะไรน่ะ"”

หลานหยู ที่ตัวเธอนั้นได้ทำการถามหลงหยุนเพราะว่าเธอนั้นก็อยากรู้เหมือนกันว่าหลงหยุนจะตัดสินใจในการใช้อาวุธอะไร นั้นเองแต่ทางหลงหยุนนั้นตัวเขาก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเข้าตั้งแต่ใช้อาวุธเป็นอะไร

“ข้ายังไม่รู้เลยว่าข้าจะใช้อาวุธอะไรแล้วไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเหมาะกับอะไรเพราะข้ายังไม่เคยจับอาวุธเลยด้วยซ้ำ”

หลังหลานหยูเธอนั้นได้ยินว่าหลงหยุนเขานั้นไม่เคยจับอาวุธเลยด้วยซ้ำนั้นทำให้เธอนั้นตกใจเป็นอย่างมากนั้นเองเพราะว่าปกติทุกคนก็ต้องเคยจับอาวุธกันทั้งนั้นแต่ว่าหลงหยุนนั้นยังไม่เคยจับอาวุธสักชิ้นเลยงั้นหรอนี้ทำให้เธอตกใจเป็นอย่างมากนะเธอ

“แล้วปกติเจ้าใช้อะไรในการต่อสู้ถึงไม่เคยจับอาวุธมาก่อนเลย”

“ก็อย่างที่เจ้าเคยเห็นข้าต่อสู้นั้นแหละข้าใช้กรงเล็บของข้ากับหมัดแค่นั้นแหละแล้วก็วิชาของข้านั้นไม่เห็นต้องมีอาวุธข้าก็สามารถใช้งานได้ก็เลยไม่ต้องจำเป็นต้องใช้อาวุธอะไรเลยสักนิด”

หลานหยู เมื่อตัวเธอนั้นได้ยินแบบนั้นมันก็จริงอย่างที่หลงหยุนได้ว่าเอาไว้เพราะว่าตัวเธอนั้นที่ได้ต่อสู้ร่วมกับหลงหยุน มาปรกติเห็นแต่หลงหยุนใช้แต่กรงเล็บของเขาในการต่อสู้แล้วยังไม่เห็นอย่างอื่นเลยเธอนั้นก็ได้ลองคิดดูว่าถ้าหลงหยุนได้มีอาวุธเป็นของตัวเองเรียบร้อยแล้วจะทำให้ตัวของเขานั้นมีความแข็งแกร่งมากขึ้นขนาดไหนนั้นเองขนาดตัวของเขานั้นใช้พลังของตัวเขาแค่นั้นก็สามารถทำให้สัตว์อสูรระดับหลอมรวมระดับหลอมรวมได้รับบาดเจ็บได้ก็ไม่ธรรมดาแล้ว

“ข้าก็สงสัยเหมือนกันว่าอาวุธที่เหมาะกับเจ้านั้นควรเป็นแบบไหนกันแน่แต่อาวุธที่เจ้านั้นอย่าชอบมากคืออาวุธแบบไหนล่ะข้าขอถามเจ้าหน่อยแล้วกัน”

ทางของหลงหยุนเมื่อเขาได้ยินคำถามของหลานหยูเขานั้นก็ได้ลองคิดดูว่าอาวุธที่เขานั้นอยากลองใช้มันคืออะไรกันแน่จนเขานั้นสามารถตัดสินใจได้อย่างหนึ่งนั้นเองมองไปที่หลานหยูพร้อมกับกล่าวกับนางในทันที

“ข้าว่าข้าชอบดาบนะ”

เมื่อตัวของหลานหยูเธอนั้นได้ยินว่าหลงหยุนต้องการใช้อาวุธเป็นดาบนั้นเองทำให้เธอนั้นก็ได้เริ่มคิดทันทีว่าจะเอาดาบอะไรให้กับหลงหยุนดีนั้นเอง เพราะตัวเธอนั้นก็เคยไปที่หอคอยอาวุธเพื่อทำการไปแลกดาบอันแรกของเธอเหมือนกันอาวุธแต่ละอย่างนั้นก็มีราคาแลกคะแนนมากมายแค่รู้ระดับต่ำก็ต้องใช้ประมาณ 50,000 คะแนนแล้วแต่ถ้าคืนตอนนั้นใช้ในการแลกอาวุธระดับกลางคือจำได้ดีเลยว่าคะแนนที่เธอสูญเสียไปในการแลกอาวุธมานั้นก็คือ 150,000 คะแนนด้วยกันนั้นเอง

“ข้าว่าเจ้าควรได้แค่เอาระดับกลางเท่านั้นแหละถึงไม่เป็นระดับสูงก็ตามทีแต่แค่นี้น่าจะพอทำให้เจ้านั้นแข็งแกร่งขึ้นมากอยู่หรอกแล้วถ้าเจ้ามีคะแนนมากกว่านี้เจ้าควรแลกอาวุธระดับใหม่”

ทางเมื่อหลงหยุนเขาได้ยินแบบนั้นเขาก็อยากรู้เป็นอย่างมากนั้นเองว่าหอคอยอาวุธนั้นมีอาวุธระดับอะไรบ้าง

“ข้าขอถามตัวเจ้าหน่อยสิว่าอาวุธในหอคอยมีระดับอะไรบ้างให้แลก พอข้านั้นยังไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันมีอาวุธระดับอะไรว่าอยู่ในที่แห่งนั้น”

เมื่อหลานหยู เธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุน เขานั้นมีความสนใจในระดับอาวุธ นั้นเองทำให้เธอนั้นก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรกับหลงหยุนเลยสักนิดเดียวเธอก็ได้ที่จะกล่าวความจริงออกไปเท่าที่เธอรู้มา

“ ข้าจะบอกเจ้าก็ได้ว่าอาวุธในหอคอยอาวุธนั้นมีตั้งแต่ระดับ ต่ำถึงสูงอยู่พอสมควรแต่ระดับปฐพีนั้นมีน้อยมากส่วนระดับของนภานั้นไม่มีเลยต้องคอยออกไปหาอาวุธออกมาแล้วมาเอามาใส่ในหอคอยถ้าตลอดเวลาในการซื้อขายมาเพื่อให้เราลูกศิษย์นั้นนำมาทำการแลกเปลี่ยนนั้นเองที่นิกายแห่งนี้แหละ แต่ว่านะ ส่วนตอนนี้แหละเจ้าสมควรเลือกแค่อาวุธของเจ้าก่อนยังไม่ต้องสนใจอาวุธที่มีระดับมากไปหรอก”

ทั้งสองคนนั้นได้ทำการคุยกันจนตอนนี้นั้นพวกเขานั้นได้เดินทางกันมาถึงหอคอยอาวุธแล้วนั้นเองในตอนนี้

“พวกเรามาถึงแล้วล่ะ”

หลังจากที่พวกเขานั้นได้ทำการเดินมาอยู่กันสักพักหนึ่งตอนนี้ทั้งสองคนนั้นได้มาถึงหอคอยอาวุธแล้วนั่นเองที่ด้านนอกนั้นตกแต่งไปด้วยหยกมากมายแล้วเขียนป้ายด้านบนว่าหอคอยอาวุธด้านหน้านั้นเป็นประตูในทางเข้าแล้วมีรูปปั้นของดาบ 2 เล่มกำลังปักอยู่หน้าประตูหลังจากนั้น 2 คนก็ไม่ได้รอช้าได้ทำการเข้าไปในทันทีค่อยๆเดินเข้าไปแล้วหลังจากนั้นเมื่อเขาได้เข้ามาแล้วหลงหยุนเขานั้นได้สังเกตว่าที่แห่งนี้นั้นมีอาวุธมากมายกำลังติดอยู่ตามป้ายผนังกำแพงแล้วค่อยอยู่ในพื้นที่วางอาวุธอยู่ในนั้นเองตัวของเขานั้นหลังจากนั้นได้เห็นอาวุธเยอะมากมายขนาดนี้ก็ทำให้เขานั้นตื่นเต้นไม่น้อยนั่นเองแล้วมีประตูหลายอยากเป็นอย่างมากเพราะว่ามันเขียนไว้ว่า ดาบ กระบี่ ทวน กระบอง ธนูมีด แล้วอย่างอื่นอีกมากมายที่เขานั้นได้เห็นอยู่หน้าประตูด้านนอกนี้

“นี่มันสุดยอดไปเลยนะเนี่ยมีอาวุธมากมายเยอะอะไรกันขนาดนี้”

หลงหยุนหลังจากที่ตัวเขานั้นได้เห็นอาวุธมากมายขนาดนี้ทำให้เขานั้นรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากนั้นเอง และเมื่อพวกเขาได้เข้ามาทันใดนั้นก็ได้มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาต้อนรับพวกเขาทั้งสองคนในทันทีหญิงสาวคนนี้นั้นสวมเสื้อศิษย์นิกาย มังกรฟ้าและดูเหมือนว่าจะเป็นศิษย์สายนอกของนิกายนั้นเองทั้งสองคนนั้นหลังจากได้เห็นว่ามีคนมาต้อนรับแล้วก็ได้รีบถามในทันที

“สวัสดียินดีต้อนรับสู่หอคอยอาวุธของพวกเราพวกเจ้าต้องการให้พวกข้านั้นช่วยอะไรไหม”

“พวกข้าสองคนนั้นมาหาอาวุธที่เป็นดาบน่ะเจ้าช่วยแนะนำหน่อยได้ไหม”

หลานหยูเธอนั้นได้ทำการรีบถามคนที่มาต้อนรับพวกเธอทั้งสองคนในทันทีเพราะว่าพวกเธอตอนนี้กำลังรีบอยากไปดูอาวุธให้แล้วนั้นเองส่วนเมื่อหญิงสาวคนนั้นได้ยินแบบนั้นก็ได้ตอบกลับอันนี้ว่า

“เชิญทางนี้ได้เลยห้องแห่งดาบ”

และหลังจากได้ยินแบบนั้นทั้งสองคนก็ได้ทำการเดินตามไปหาหญิงสาวในทันทีทันใดส่วนทางด้านของหลงหยุนก็สนใจเป็นอย่างมากที่จะได้มีอาวุธเป็นของตัวเองแล้วแต่แล้วเขาก็ไปสังเกตถึงห้องแห่งหนึ่งที่ได้มีคนเจ็บนั้นได้ออกมา

“หือ นั้นมันอะไรเนี่ยทำไมถึงมีคนเจ็บออกมาด้วยดูเหมือนว่าจะบาดเจ็บมาก ข้าสัมผัสได้ว่าคนๆนั้นทั้งกระดูกหักรู้สึกว่าทำให้ร่างกายตัวเองนั้นบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้นเหมือนเส้นลมปราณก็ได้รับความเสียหายด้วยเหมือนกันร่องรอยอาการบาดเจ็บแต่ละอย่างนั้นเหมือนได้โดนคลื่นพลังอะไรสักอย่างทำให้บาดเจ็บ”

ส่วนทางด้านของหลานหยูเธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนได้สังเกตถึงห้องที่เธอไม่อยากให้เขารู้มากที่สุดก็ได้ทำการบอกเขาไปในทันทีหรือว่า

“นั้นมันคือห้องที่ทุกคนทำการทดสอบกันน่ะ”

เขาได้ยินว่าห้องแห่งการทดสอบนั้นทำให้เขานั้นอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมากว่ามันคือห้องอะไรกันแล้วทำไมถึงมีคนบาดเจ็บออกมาได้มาเป็นห้องทดสอบไม่ใช่หรอตัวของหลานหยูได้เห็นว่าหลงหยุนมีความสนใจกับห้องทดสอบนี้นั้นเองเธอนั้นก็ได้รีบเตือนเขาในทันที

“ก็อย่าไปยุ่งกับห้องนั้นเด็ดขาดเพราะห้องนั้นมันเป็นห้องที่อันตรายมากแม้แต่ข้ากับพี่ของข้ายังไม่กล้าเข้าไปเลย”

"ห้องนั้นมีไว้ทำไมงั้นหรอ"

"อยากรู้งั้นหรอ"

หลงหยุนเขาก็ได้ทำการพยักหน้าทันทีพอเข้าสนใจเป็นอย่างมากนั่นเองว่ามันคือห้องทดสอบอะไรกันแน่ทางด้านของหลานหยูหลังจากเธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนเขานั้นมีความสนใจแบบนั้นก็ได้ทำการเล่าทันที

“ นั้นเป็นห้องทดสอบของอาวุธเล่ม 1 ถ้ามีใครสามารถเอาไปได้ก็จะได้มันไปเลยโดยไม่ต้องเสียคะแนนแต่ว่าตั้งแต่หลายปีมานี้ยังไม่มีใครสามารถเอาอาวุธชิ้นนี้ออกไปได้เลยสักอย่างเดียวแม้แต่พี่ของข้านั้นก็ยังเตือนให้อย่าไปยุ่งกับมันเด็ดขาดมันนั้นเหมือนมันมีชีวิตจิตวิญญาณอยู่มันมีศักดิ์ศรีของมันของมันนั้นเองทำให้ทุกคนนั้นที่คิดจะมาสยบแก่มันต้องถอยไปทุกรายด้วยพลังอำนาจของมันที่มีมากมายมหาศาล เข้าโจมตีผู้ทำการทดสอบ แล้วก็ได้รับอาการบาดเจ็บที่ยากต่อการรักษามาหลายคนแล้วเจ้าจงล้มเลิก เอาล่ะรีบไปกันได้แล้ว”

หลังจากหลานหยูเธอนั้นได้สั่งให้ตัวของหลงหยุนรีบไปในห้องแห่งดาบทันทีเพราะมันต้องเสียเวลาในการเล่าเรื่องมาเต็มทีแล้ว ทันใด นั้นทั้งสองคนก็ได้ทำการเดินทางไปในห้องดาบทันที