ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 43

        แพ็คเกจพิเศษ

        ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดไม่ใหญ่มากแสงไฟจากตะเกียงส่องแสงสว่างไสวกระทบใบหน้าของจางหยวนที่นั่งอยู่บนเตียง

        ดวงตาของเขากำลังเบิกกว้างเมื่อกำลังจ้องมองหน้าต่างของร้านค้าที่มันปรากฏขึ้นมาด้านหน้า 

        “ เรียนท่านลูกค้าในตอนนี้ท่านได้รับเงินหนึ่งหมื่นตำลึงสามารถเก็บรวบรวมเงินหนึ่งหมื่นตำลึงสิทธิพิเศษของทางร้านค้าราชวงศ์ท่านได้รับแพ็คเกจเริ่มต้นเส้นทางเศรษฐี ”

        “ สิทธิพิเศษที่ท่านจะได้รับแพ็คเกจนี้จะสามารถทำให้ท่านเข้าสู่ร้านค้าเกียรติยศได้หนึ่งครั้ง”

        [ ระบบ :ท่านได้รับสิทธิ์ในการเข้าใช้งานร้านค้าเกียรติยศจะเข้าใช้งานเลยหรือไม่ ]

        จางหยวนหลังจากที่ได้ยินแบบนั้นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจไม่ใช่ว่าร้านค้าที่มันปรากฏขึ้นในตอนนี้มันมีเพียงแค่สามร้านค้าอย่างงั้น

        ที่ผ่านมาร้านค้าที่มันปรากฏขึ้นปรากฏเพียงแค่ร้านค้าทั่วไปร้านค้าลึกลับและก็ร้านค้าบรรพกาล

        แต่ว่าเขาไม่เคยได้ยินชื่อที่เรียกว่าร้านค้าเกียรติยศ “เดี๋ยวนะร้านค้าเกียรติยศอย่างงั้นหรอร้านค้าเกียรติยศหมายความว่ายังไง ”

        “ ร้านค้าเกียรติยศเป็นร้านค้าระดับพิเศษของร้านค้าระดับพิเศษของร้านค้าราชวงศ์”

        “ โดยทั่วไปแล้วคนที่สามารถเข้าใช้งานสิทธิ์ร้านค้านี้ได้จะต้องเป็นลูกค้าที่มีระดับฐานะอยู่ในระดับจักรพรรดิโชคลาภเท่านั้นถึงจะสามารถเข้าไปได้”

        “ หรือสิทธิในการเข้าสู่ร้านค้าเกียรติยศอีกหนึ่งอย่างก็คืออาจจะได้รับรางวัลจากแพ็คเกจพิเศษตามเงื่อนไขของร้านค้าราชวงศ์ ”

        “ ในตอนนี้ท่านลูกค้าสามารถรวบรวมเงินทองได้ทั้งหมดหนึ่งหมื่นตำลึงแพ็คเกจที่จะได้รับได้รับของรางวัลเป็นสิทธิในการเข้าใช้งานร้านค้าเกียรติยศหนึ่งครั้ง”

        จางหยวนหลังจากที่ได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่เสียงภายในหัวพูดขึ้นมาเขาต้องคิดหนัก

        แน่นอนว่านี่คือความรู้ที่อยู่เหนือกว่าที่เขาคิดเอาไว้มันถือว่าเป็นความรู้ใหม่ที่อยู่เหนือความคิดและเขาไม่คิดมาก่อนว่ามันจะมีแบบนี้ด้วย

        ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยคำถามมากมายแม้ว่าเขาจะพยายามสงบใจก็ลองคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ตาม 

        “ ระดับสมาชิกของลูกค้าตอนนี้เรายังเป็นเพียงแค่ในระดับสมาชิกทั่วไปแน่นอนว่าการที่ร้านค้าราชวงศ์บอกว่าคนที่สามารถเข้าได้จะต้องเป็นสมาชิกระดับจักรพรรดิโชคลาภแสดงว่าของที่อยู่ภายในนั้นคงจะมีมูลค่ามาก ”

        “ อาจจะเป็นของพวกของวิเศษหรือเป็นของอย่างเช่นของที่ไม่สามารถหาได้ภายในโลกยุคสมัย”

        “ นี่ตัวของเรามีสิทธิในการเข้าใช้งานมันหนึ่งครั้งแล้วถ้าเข้าไปใช้งานบริเวณด้านในนั้นมันจะเป็นยังไงของที่อยู่ภายในนั้นจะวิเศษขนาดไหน ”

        “ เเล้วก็ถ้าของเหล่านั้นมันวิเศษมากเกินไปจำนวนเงินที่ต้องใช้ในการซื้อพวกมันก็จะต้องมีมากตามไปด้วย”

        “ แล้วถ้าตัวของเราไม่พอละถ้าเงินไม่พอที่จะซื้อของภายในนั้นไม่เทียบเท่ากับว่าสิทธิในการเข้าใช้งานจะสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์อย่างนั้นรึ”

        หลังจากที่ได้รู้ว่าโอกาสในการเข้าใช้งานนั้นในตอนนี้เขามีเพียงแค่ครั้งเดียวจางหยวนก็เลยคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้

        เขาคิดเกี่ยวกับปัจจัยหลายอย่างและความเป็นไปได้รวมไปถึงสิ่งที่มันน่าจะเกิดขึ้นด้วย

        เพราะว่านี่ถือว่าเป็นสิทธิพิเศษที่ได้รับจากแพ็คเกจพิเศษของร้านค้าราชวงศ์ข้าเข้าไม่สามารถซื้อของภายในนั้นได้แน่นอนว่าอย่างไรเสียมันก็เทียบเท่ากับว่าสิทธิ์พิเศษที่ได้รับมามันจะสูญเปล่าโดยไร้ประโยชน์ 

        หลังจากที่ลองคิดอย่างจริงจังมาสักพักจางหยวนก็เลยตัดสินใจลองเสี่ยงดวงกับเรื่องในครั้งนี้

        “ เอาล่ะจะเป็นยังไงก็เป็นกัน ”

        “ เข้าใช้งานร้านค้าเกียรติยศ ”

        “ ท่านลูกค้าจะใช้งานสิทธิ์ในการเข้าใช้ร้านค้าเกียรติยศใช่หรือไม่โปรดยืนยันสิทธิ์ ”

        “ ใช่ ”

        [ ระบบ :ยืนยันสิทธิ์การเข้าใช้งานร้านค้าเกียรติยศ ]

        หลังจากนั้นแสงสว่างปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าสิ่งที่ปรากฏขึ้นมาคือร้านค้าเกียรติยศร้านค้าเกียรติยศที่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นร้านค้าที่อยู่ในระดับพิเศษของร้านค้าราชวงศ์ได้ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้า

        หน้าต่างของระบบปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าในตอนนี้

        [ รายการของที่ตั้งขายในร้านค้าเกียนติยศ]

        [ กระบี่หยกอรุณราคา 150 ตำลึง ]

        [ แว่นตาหยั่งรู้จิตใจราคา 200 ตำลึง ]

        [ อาภรณ์เมฆาล่องลอยราคา 100 ตำลึง ]

        [ เขตแดนล่วงตาราคา 100 ตำลึง ]

        [ ยันต์เทวะ 1ใบ ราคา 50 ตำลึง ]

        [ รองเท้าเหยียบเมฆราคา 100 ตำลึง ]

        [ เมล็ดต้นท้อเซียน1 เม็ด ราคา 100 ตำลึง ]

        [ ทวนราชันย์มังกรราคา 500 ตำลึง ]

        [ แหวนพรางกายราคา 100 ตำลึง ]

        [ สร้อยผ่านเคราะห์ราคา 120 ตำลึง ]

        ดวงตาทั้งสองข้างของจางหยวนจ้องมองอย่างไม่กระพริบตา “พวกนี้มันนี่คือร้านค้าเกียรติยศอย่างงั้นรึ? ”

        “ ของพวกนี่มันอะไรกันทั้งหมดเป็นของวิเศษหมดเลยงั้นเหรอ?” 

        เมื่อได้มองดูสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของตนเองแล้ว  ภายในใจเต็มไปด้วยความตกตะลึงของทั้งหมดนี้ล้วนแล้วเป็นของวิเศษทั้งนั้น

        เพราะแบบนั้นจึงตกตะลึงกับพวกมันทั้งสิบรายการที่ปรากฏขึ้นมา

        จางหยวนเอ่ยถามกลับเสียงภายในหัว “นี่มันร้านค้าเกียรติยศมันมีของที่ขายอยู่ภายในนี้ถึงสิบรายการเลยอย่างนั้นหรือ?  ”

        “ ใช่แล้วเจ้าค่ะร้านค้าเกียรติยศเป็นร้านค้าอันทรงเกียรติของร้านค้าราชวงศ์ผู้ที่เขาได้อย่างที่กล่าวไปข้างต้นมีแต่ผู้ที่เป็นสิทธิ์สมาชิกระดับจักรพรรดิโชคลาภเท่านั้น ”

        “ ของที่อยู่ภายในนี้จึงมีจำนวนที่มากขึ้นและก็ยังมีพวกของล้ำค่าจำนวนมากอยู่ภายในนี้ด้วย”

        จางหยวนพวกมันอย่างตกตะลึงแน่นอนว่าของพวกนี้ล้วนแล้วเป็นของวิเศษทั้งสิ้นจากการคาดเดาแล้วพวกมันน่าจะมีความพิเศษไม่ได้แตกต่างจากพู่กันนึกคิด

        ราคาของพวกมันในตอนนี้ก็ไม่ได้รุนแรงจนเกินไปในตอนแรกถ้าไม่ได้มีเงินถึงหนึ่งหมื่นตำลึงที่พึ่งได้มาคงจะไม่สามารถซื้อของภายในนี้ได้แม้แต่ชิ้นเดียว

        แต่ในตอนนี้เมื่อได้เงินหนึ่งหมื่นตำลึงมาของที่อยู่ภายในนี้มองจากราคาล้วนแล้วสามารถจับต้องได้ทั้งหมด

        แต่จางหยวนก็ต้องมานั่งคิดอีกว่าเจ้าของที่อยู่ภายในนี้พวกมันสามารถนำไปใช้ประโยชน์อันใดได้บ้างและก็มีความสามารถอันใดบ้าง 

        มองตรงไปที่รายการของอย่างแรกจางหยวนเอ่ยถามกับเสียงแนะนำภายในหัว“ กระบี่หยกอรุณมันคือกระบี่อะไร”

        “ เข้าสู่ขั้นตอนการแนะนำสินค้า กระบี่ยกอรุณเป็นกระบี่ที่มีพลังหยินและหยางสถิตอยู่จำนวนมาเหมาะสมกับผู้ที่ฝึกฝนวิชากระบี่ตัวกระบี่มีความงดงามและยังมีพลังอันแข็งแกร่ง  ”

        “ โดยกระบี่หยกอรุณมีคุณสมบัติที่เข้ากันได้กับผู้ที่เริ่มฝึกฝนวิชากระบี่และก็ผู้ที่ฝึกฝนวิชากระบี่จนชำนาญแล้ว” 

        จางหยวนมาจ้องมองดูสินค้าชิ้นถัดไปที่มันปรากฏขึ้น “แว่นตาหยั่งรู้จิตใจนี่มันหมายความว่าอย่างไรหมายความว่าถ้าใส่แว่นตานี้และมองไปที่ผู้ใดก็จะสามารถหยั่งรู้จิตใจของคนๆนั้นได้อย่างงั้นรึ  ”

        จางหยวนค่อนข้างสนใจกับเจ้าของชิ้นนี้เป็นพิเศษเพราะมีความสามารถที่น่าสนใจ

        “ เข้าใจได้ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะมันมีความสามารถการหยั่งรู้จิตใจของผู้คน”

        “ แสดงว่าตัวของค่าจะสามารถเข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายนึกคิดได้สินะหรือเรียกง่ายๆว่าอ่านจิตใจ”

        “ ไม่เจ้าค่ะมันเป็นอีกรูปแบบหนึ่งแว่นนี้ไม่สามารถอ่านจิตใจได้เพียงแค่สามารถล่วงรู้จิตใจของผู้คนนั้นได้”

        “ ไม่สามารถอ่านใจได้และจะสามารถล่วงรู้ได้อย่างไร?” จางหยวนแสดงใบหน้าสงสัย 

        “ ทางความรู้สึกเจ้าค่ะ ”

        “ ความรู้สึก? ”

        จบบท