ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        หลังจากที่ต้าหมิงได้รีบขนจิ้งจอกวายุมาแล้วต้าหมิงก็ยังไม่พบสิ่งที่น่าสนใจอย่างอื่นเลยและตอนนี้ต้าหมิงก็ยังเหลือเหรียญทองถึง10 ล้านอยู่กับตัวซึ่งต้าหมิงคิดว่าตนสามารถประมูลของบางอย่างได้

        “รายการต่อไปเป็นสินค้าที่หาได้ยากที่พวกเราพึ่งค้นพบในพื้นที่รกร้าง”หญิงสาวชุดแดงกล่าว

        “มันคือสิ่งใดงั้นเหรอ”หลายคนกลายเป็นสนใจทันที

        “สิ่งนี้คือไข่ของสัตว์เวทใบหนึ่งซึ่งจากที่พวกเราตรวจสอบมาไข่ใบนี้มีหลายจุดที่แปลกและไม่มีบันทึกว่าเป็นสัตว์เวทชนิดใดเลย”หญิงสาวชุดแดงกล่าว

        “ไข่สัตว์เวทงั้นเหรอถ้างั้นก็ไร้ประโยชน์ต่อข้า” หลายคนกลายเป็นไม่สนใจ

        แต่สำหรับผู้อัญเชิญทั้งหลายกลับแสดงสีหน้าตื่นเต้นการที่ได้รับสัตว์เวทหายากมานั่นคือความปรารถนาของพวกเขา

        “เพราะเราไม่รู้ว่ามันคือสัตว์เวทชนิดใดเมื่อฟักออกมาเพราะงั้นราคาจึงเริ่มเพียงแค่5 พันเหรียญทอง” หญิงสาวชุดแดงกล่าว

        “ข้าให้1 หมื่นเหรียญทอง” ชายชราคนหนึ่งกล่าว

        “2หมื่น” ต้าหมิงกล่าว

        “เจ้าสนใจเจ้าสัตว์เวทตัวนั้นงั้นเหรอ”จ้าวหลานกล่าว

        “ไม่ใช่”ต้าหมิงส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม

        ต้าหมิงไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่เขารู้ว่าสัตว์เวทที่อยู่ด้านในไข่นั้นกำลังจะตายในอีกไม่ช้าถึงแม้คนอื่นจะไม่สังเกตุแต่ความรู้สึกของต้าหมิงกลับบอกอย่างงั้นและต้าหมิงก็เชื่อ

        “แล้วเจ้าประมูลทำไม”จ้าวหลานกล่าว

        “ขุดหลุมให้ใครบางคนกระโดดเข้ามา”ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับยกยิ้ม

        “5 หมื่นเหรียญทอง” ในตอนนั้นเองเสียงของหลางเลี่ยก็ดังขึ้น

        “นั่นไงเขามาแล้ว”ต้าหมิงยกยิ้มชั่วร้าย

        “1 ล้านเหรียญทองสัตว์เวทตัวนี้ข้าจะต้องเอาไปให้ได้” ต้าหมิงแสร้างกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

        “หึ1.1 ล้านเหรียญทอง” หลางเลี่ยยกยิ้ม

        พวกหลางซ่งไม่ได้ห้ามในคราวนี้เพราะพวกเขาไม่ต้องการให้ต้าหมิงได้รับสัตว์เวทในไข่ไปง่ายๆ

        “2 ล้านเหรียญทอง” ต้าหมิงกล่าว

        “2.1ล้านเหรียญทอง” หลางเลี่ยกล่าว

        “3ล้านเหรียญทอง” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับแกล้งกัดฟันเสียงดัง

        “3.1 ล้านเหรียญทอง” เมื่อได้ยินเสียงแห่งความโกรธของต้าหมิงหลางเลี่ยก็แสดงสีหน้ายินดี

        “ข้าขอยอมแพ้”ต้าหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส

        “ห๊ะ!!!!!!!!!!!”หลางเลี่ยที่กำลังอารมณ์ดีกลายเป็นตื่นตระหนก

        “เจ้าหมายความว่ายังไงที่ยอมแพ้ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการสัตว์เวทตัวนี้หรอกรึ”หลางเลี่ยคำรามออกมา

        “ต้องการสิแต่น่าเสียดายที่ข้ามีเงินไม่พอ”ต้าหมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

        “นี่เจ้า!!!!!!!!”หลางเลี่ยกลายเป็นตื่นตระหนก

        เขาไม่คิดว่าเขาจะตกหลุ่มพรางของต้าหมิงเข้าให้แล้ว3.1 ล้านเหรียญทองนั้นไม่ใช่จำนวนน้อยๆและไข่ใบนั้นก็ไม่มีอะไรมารับประกันว่ามันจะฟักออกมาหรือเมื่อฟักออกมาจะกลายเป็นสัตว์เวทที่แข็งแกร่ง

        “ขอแสดงความยินดีกับนายน้อยหลางเลี่ยที่ได้รับไข่ใบนี้ไป”หญิงสาวชุดแดงกล่าวด้วยรอยยิ้มนางไม่คิดว่าไข่ของสัตว์เวทใบนี้จะขายได้ราคาดีขนาดนี้

        “ต้าหมิงเจ้ากล้าหลอกข้าเจ้าเตรียมตัวเจอดีได้เลย” หลางเลี่ยคำรามออกมาด้วยความโกรธ

        “อย่างเจ้าเนี่ยนะจะทำอะไรข้าได้”ต้าหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม

        ผู้อาวุโสของตระกูลหลางไม่ได้เคลื่อนใหวอะไรเพราะจ้าวหยูซินเองก็ไม่ได้เคลื่อนใหวเช่นกัน

        “เจ้าสวะอย่าได้ให้มันมากนักอย่างเจ้าไม่อยู่ในสายตาของข้าหรอก”หลางซ่งกล่าว

        “ถ้าข้าอายุเท่ากับเจ้าเจ้าเองก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของข้าเช่นกัน” ต้าหมิงกล่าวเย้ยหยัน

        “ดีดี ดีมากต้าหมิงแล้วข้าจะรอเจ้าอยู่ในสถาบัน” หลางซ่งกล่าวด้วยสีหน้าโกรธแค้น

        “รายกาลต่อไปเป็นดาบเวทย์ระดับสีม่วงซึ่งผู้หลอมนั้นเป็นยอดฝีมืออันดับ1 ของอาณาจักรของพวกเรา” หญิงสาวชุดแดงกล่าว

        “นี่แหละที่ข้าต้องการ”ตระกูลใหญ่และตระกูลระดับกลางพากันเคลื่อนใหวทันที

        “ราคาเริ่มต้นที่1 ล้านเหรียญทอง” หญิงสาวชุดแดงกล่าว

        “2ล้านเหรียญทอง” ตระกูลระดับกลางตระกูลหนึ่งกล่าว

        “3 ล้านเหรียญทอง” หลางซ่งกล่าว

        “3.5ล้านเหรียญทอง” ตระกูลขุนนางระดับกลางกล่าว

        “5ล้านเหรียญทอง” จวิ้นมู่กล่าว

        “6ล้านเหรียทอง” หลางซ่งคำราม

        “10ล้านเหรียญทอง” ในตอนนั้นเองเสียงของต้าหมิงก็ดังขึ้น

        “บัดซบต้าหมิงเจ้ามีเหรียญทองมาประมูลงั้นหรือถึงได้กล้าเสนอราคมแบบนี้” หลางซ่งคำรามออกมาด้วยความโกรธ

        “แน่นอนว่าต้องมีอยู่แล้วถึงได้เสนอราคม”ต้าหมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

        “......”จวิ้นมู่ไม่คิดจะประมูลอีกเพราะราคาของมันแพงเกินไป

        “บัดซบ10 ล้าน 1 แสนเหรียญทอง” หลางเลี่ยคำรามออกมา

        “แปะแปะ แปะ” ต้าหมิงตบมือพร้อมกับแสดงสีหน้าเยาะเย้ยออกมา

        จริงอยู่ที่ดาบเวทย์เล่มนั้นมีคุณภาพที่ดีแต่ถึงอย่างงั้นมันก็ไม่ได้มีราคาที่สูงขนาดนั้น

        “ยินดีกับคุณชายหลางซ่งที่ได้รับดาบเวทย์ชั้นยอดกลับไป”หญิงสาวชุดแดงกล่าวด้วยรอยยิ้มเย้ายวนทำให้ใบหน้าของหลางซ่งที่กำลังโกรธเคลิ้มออกมาทันที

        “นายน้อยท่ายอย่าได้ลืมชุดประสงค์หลักของพวกเราเด็ดขาด”ผู้อาวุโสตระกูลหลางกล่าวเพราะตอนนี้พวกเขาเสียเหรียญทองไปถึง 13ล้านแล้ว

        “บัดซบเอ้ย”หลางซ่งกล่าวด้วยสีหน้าเจ็บปวดอีกครั้ง

        “สินค้าต่อไปเป็นสมุนไพรเวทย์ที่พวกเราได้ค้นพบจากพื้นที่รกร้างสมุนไพรชิ้นนี้อัดแน่นไปด้วยพลังเวทย์ซึ่งเหนือกว่าแก่นเวทย์ของสัตว์เวทระดับ 6เสียอีกและมันไม่เพียงที่พลังเวทย์ที่อัดแน่นอยู่ด้านในสรรพคุณของมันยังช่วยเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”หญิงสาวชุดแดงกหล่าว

        “ของชั้นยอดนี่นา”หลายคนกลายเป็นตื่นตระหนก

        “ราคาประมูลเริ่มที่1 แสนเหรียญทอง” หญิงสาวชุดแดงกล่าว

        “1ล้านเหรียญทอง” จวิ้นมู่กล่าว

        “2 ล้าน” หลานซ่งกล่าว

        “3 ล้านเหรียญทอง”

        “3.5ล้าน......”

        การประมูลเป็นไปอย่างดุเดือดแต่ถึงอย่างงั้นพวกหลางซ่งและจวิ้นมู่ก็ระวังตัวอย่างมากกลัวว่าต้าหมิงจะมาป่วนอีกแต่ในขณะที่ราคาของสมุนไพรเวทย์ชิ้นนี้กำลังสูงขึ้นเสียงที่เย็นชาของต้าหมิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

        “10 ล้านเหรียญทอง” ต้าหมิงกล่าว

        “บัดซบมันอีกแล้ว”หลายคนกลายเป็นโกรธขึ้นมา

        ราคา10ล้านเหรียญทองนั้นไม่ใช่น้อยๆเพราะงั้นพวกเขาจึงไม่สามารถยอมจ่ายได้เพื่อสมุนไพรต้นเดียวหลายคนกลายเป็นถอนตัวและนั่งลง

        “บัดซบเอ้ยเจ้าเอาไปคนเดียวเถอะ” หลางซ่งคำรามออกมา

        “สหายต้าหมิงไม่คิดจะเก็บไว้ประมูลของสำคัญหน่อยเหรอ”จวิ้นมู่กล่าวหยั่งเชิงต้าหมิง

        “เจ้าหมายถึงน้ำค้างแห่งชีวิตงั้นเหรอน่าเสียดายที่ข้าไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนั้น” ต้าหมิงกล่าว

        จวิ้นมู่กลายเป็นยกยิ้มเขารู้สึกพอใจกับคำตอบของต้าหมิงมากขอแค่ต้าหมิงไม่มาป่วนในการประมูลน้ำค้างแห่งชีวิตเขาก็ไม่สนว่าต้าหมิงจะประมูลอะไรไปบ้าง