บอดี้การ์ด โค่นนรก ถล่มสวรรค์

“ ท่านนักพรตคิ้วขาว สอนศิษย์ได้ดีจริงๆ ต่อไปนี้ตอนเย็น  คุณต้องมาฝึกกับฉันที่นี่ทุกวัน”

“ ทำไมล่ะ”

“  ในจดหมายของท่านนักพรตคิ้วเขียวบอกว่า คุณต้องคอยดูแลความปลอดภัยให้ฉัน ตลอด หนึ่งเดือน คุณจะเดินตามฉันทุกวันโดยไม่คิดทำอะไรบ้างเลยหรือไง”

หยางเทียนอึ้ง เงียบไปพัก กำลังจะโต้เถียงกลับไป ไม่ทันแล้ว คุณหนูฟางเดินกลับที่พักไปแล้ว

หยางเทียนกำลังจะเดินกลับที่พัก แล้วลองเปิดหาข้อมูล ของ ราชันเวนไตย เทพครุฑ ว่าเป็นมายังไง ซึ่งในห้องพักที่หยางเทียนอยู่นั้น มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งคอมพิวเตอร์ และ อินเตอร์เน็ต หยางเทียนเปิดหาข้อมูลรายละเอียดจนดึก แล้วก็เผลอหลับ แล้วฝันไป

ในความฝัน เขาพบ คุณหนูฟาง แต่งกายคล้ายราชินีมีพระนามว่า กากี แต่ราชาหาใช่ เทพครุฑ เวนไตยไม่ แต่กลับเป็น ฉงเฉวียน สำนักเก้าฟ้า เป็น ราชาพรหมทัต ส่วนเทพครุฑชิงตัว ราชินีกากีไป แล้วใช้มนต์สะกดให้หลงไหล ทำให้ราชินีกากียอมทอดกายและใจให้  เรื่องนี้ ราชาพรหมทัตเสียใจมากที่ราชินี กากีนั้นหายไป

แต่มีคนธรรพ์ที่ซื่อสัตย์ภักดี  รายงานว่า อาจจะเป็นฝีมือ ของ ราชาเวนไตยก็ได้ จึงขอรับอาสาสืบเรื่องนี้  เจ้าคนธรรพ์คนนี้ กลับหน้าเหมือนกับ คุณชายเว่ยหลงยิ่งนัก

สุดท้าย มันแปลงร่างเป็นตัวเห็บ ติดร่างของ ราชาเวนไตย เข้าไปในเมืองเวหา สุดท้ายมันก็เห็น ราชินีกากี อยู่ที่นี่จริงๆ  ซึ่งตัวคนธรรพ์เองก็มีความคลั่งไคล้ไหลหลงต่อ ราชินีกากีเช่นกัน พอราชาเวนไตยออกจาก เมืองเวหาไป มันจึงปรากฏตัว แล้วบอกว่า หากยอมเป็นของมัน เรื่องที่พระนางเป็นเมียของ ราชาเวนไตยแล้ว มันก็จะไม่เปิดเผย ต่อ ราชาพรหมทัต สุดท้าย ราชินีกากี ก็ต้องยอมพลีกาย เป็นเมียของ คนธรรพ์เว่ยหลง อย่างไม่เต็มใจนัก

จากนั้น เจ้าคนธรรพ์ก็กลับไปรายงาน ราชาพรหมทัต ว่า ราชินีถูกราชันเวนไตยจับไปจริงๆ จึงคิดหาวิธีช่วยเหลือ  เพราะขืนสู้กันจริง ๆ ไม่มีใครสู้ ราชันเวนไตยได้แน่

จึงให้ เจ้าคนธรรพ์เว่ยหลง ร้องเพลงเรื่องเกี่ยวกับ ราชินีกากี ว่าถูกแย่งชิงไป แล้วสุดท้าย ก็ตกเป็นเมียของ คนธรรพ์อย่างมัน ทำให้ ราชันเวนไตยแค้นมาก บินกลับเมืองเวหา เค้นถามความจริงเรื่อง ความสัมพันธ์ กับ เจ้าคนธรรพ์

สุดท้ายก็นางก็ยอมรับ ว่าได้หลับนอนกับ เจ้าคนธรรพ์เว่ยหลงจริงๆ เจ้าพญาครุฑเทพ ผู้เกรียงไกร แม้แต่เทพบนสวรรค์ยังไม่มีใครกล้าต่อกร กลับถูกคนธรรพ์ตัวเล็กๆ แย่งชิงดวงใจของเขาไปได้ จึงแค้นใจยิ่ง ด้วยความโมโห จึงจับโยนราชินีกากี ปลิวร่อนลงมาจากเมืองเวหา เจ้าคนธรรพ์รู้อยู่แล้ว เลยเตรียมเรือเหาะเอาไว้คอยรับ ราชินีกากีเอาไว้ แล้วนำส่ง ราชาพรหมทัต 

ซึ่งพอทุกคนรู้เรื่องว่าราชินีกากี กลายเป็นสตรี สามผัวแล้ว ขุนนาง ข้าราชสำนักเลยไม่มีใครยอมรับเป็นราชินีอีก  ทำให้ ราชาพรหมทัต ต้องจับ พระนางลอยแพไปในทะเลลึก ให้ฟ้าดินเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของนาง แต่บุญของนางยังพอมีอยู่ มีพ่อค้าวาณิช ซึ่งใบหน้าเหมือน เจิ้นเหลียง แห่งสำนักสัตบงกช ยิ่งนัก ได้ให้การช่วยเหลือ และรับนางมาเป็น ภรรยา กิตติศัพท์ ความงาม และกลิ่นกายที่หอมจรุงไปทั่วร่าง ก็ทำให้ราชาแห่งไพศาลี ราชาทศวงศ์ ซึ่งหน้าตาช่างเหมือนกับ คุณชายจูตี้ จากสำนักทานตะวันไม่มีผิดเพี้ยน  ทุมซื้อตัว ภรรยาของ พ่อค้าวาณิชเจิ้นเหลียง ซึ่งพอเห็นเงินทองมากมายมหาศาล เลยยอมยก ราชินีกากี ให้กับ ราชาทศวงศ์  สุดท้าย ราชินีกากี หรือ คุณหนูฟางอิ๋งอิ๋ง ต้องตกเป็นภรรยาของ ผู้ชายทั้งห้าคนโดยไม่ได้เต็มใจเลยแม้แต่น้อย หยางเทียนสะดุ้งตื่นขึ้นมา ขณะที่นั่งหลับที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

“ นี่เราฝันเป็นตุ เป็นตะ ขนาดนี้เลยเหรือเนี่ย? เฮ้อ  แต่ว่า ร่างอมตะ ฤทธานุภาพแห่งเทพครุฑ แม้แต่เทพยังต้องสยบ แล้วเราจะสู้มันได้อย่างไร”

หยางเทียนมอง ตะวันที่เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว จึงเดินออกไปฝึกพลังหยินหยาง ไท่เก๊ก อยู่คนเดียว เพื่อสงบจิตใจ  แต่แล้ว ก็มีคนเดินลงมาจากท้องฟ้า สี่คน มายืนที่หน้าหยางเทียน  ทั้งสี่แต่งกายเป็นักพรตสามคน และแม่ชีอีก1 คน

“  เจ้าหนู นี่เธอเป็นศิษย์ของ สำนักฟ้าพิสุทธิ์ด้วยรึ?”

นักพรตใส่เสื้อสีเทา ไว้หนวดเคราสีดำ ถือกระบี่เอ่ยถามอย่างสงสัย

“ ไม่ใช่ครับ ผมหยางเทียน มาจากสำนักเมฆขาวครับ”

“ เสียดายหน่วยก้านไม่เลว แต่เหตุใดยังมีพลังวิญญาณแค่นี้นะ”

ยังไม่ทันที่จะตอบ รองเจ้าสำนักเซียวเหยาก็ออกมาต้อนรับ

“ คำนับท่านสี่ผู้คุมกฏใหญ่” 

“ คำนับท่านสี่ผู้คุ้มกฏ”  ฟางอิ๋งอิ๋ง ก็รีบลงมาแล้วทำความเคารพ

“ อาจารย์เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”

“ ตอนนี้ท่าน เจ็บหนัก ไม่สามารถเดินพลังรักษาตัวได้เลยเจ้าค่ะ”

“ พวกเราได้รับคำสั่ง ให้พาเจ้ากับ อาจารย์  กลับดินแดนเซียนเทพฤทธิ์ หากว่าราชัน เวนไตยมา ก็ให้มันไปเจอ กับ พวกเราที่นั่นดีกว่า”

“ แต่ว่า หากอิ๋งอิ๋งไป แล้วที่นี่ล่ะ มันอาจจะทำลายสำนักฟ้าพิสุทธิ์  และศิษย์คนอื่นๆ ด้วยนะเจ้าคะ”  ฟางอิ๋งอิ๋ง เอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ ท่านเจ้าสำนักใหญ่ ยอมทิ้งที่นี่แล้ว พรุ่งนี้ ให้ศิษย์ทุกคนแยกย้ายกันไปให้หมด

อย่าได้อยู่ที่นี่ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน” หนึ่งในสี่ผู้คุ้มกฏ ออกคำสั่งออก

และแล้ว เจ้าสำนักก็เดินออกมา แล้วบอกว่า

“ ทำตามที่ ผู้คุ้มกฏบอก  ยังมีเวลาอีก 7 วัน กว่าจะครบกำหนด  รีบไปตอนนี้ยังทันเวลา อิ๋งอิ๋ง ไปรีบเก็บข้าวของ แล้วออกเดินทางทันที”

“ ถ้าเช่นนั้น อิ๋งอิ๋ง จะไปช่วย อาจารย์เก็บของก่อนนะคะ”

“ ไม่ต้อง อาจารย์อายุมากแล้ว อยากจะขออยู่ที่นี่ จนวาระสุดท้าย เรียนท่านผู้คุ้มกฏบอกกับ ท่านเจ้าสำนักใหญ่ด้วย”

“ เจ้าสำนักรอง เรื่องนี้ไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนี้ ให้พวกเราช่วยเดินพลังรักษาท่านก่อนดีไหม” ผู้คุ้มกฏเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ ไม่ต้องเปล่าประโยชน์ ตอนนี้ ชีพจรภายในของข้า ถูก วิชาเก้าดัชนีทำลายไปจนหมดแล้ว ฝากเตือนพวกท่านด้วย หากเจอเจ้าสำนักภูผาจันทรา ให้ระวังวิชาเก้าดัชนีของมันไว้ให้ดี ปรมาจารย์โซลซา กับศิษย์ของมันสิบคน ล้วนถูกฆ่าตายในสำนักของเราไปแล้ว หากพวกมันรู้เข้า คงไม่ยอกมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้อย่างแน่นอน”

“ อะไรนะ ปรมาจารย์โซลซา ฉายา ดัชนีภูผาเหล็ก ตายไปแล้วรึ?” ผู้คุ้มกฏคนหนึ่งเอ่ยอย่างตกใจ 

เจ้าสำนักพยักหน้า

“  มันตายได้อย่างไร  ท่านเป็นคนฆ่ามันรึ?”

เจ้าสำนักส่ายหน้า แล้วหันไปมอง หยางเทียน ที่ยืนยิ้มอวดฟันขาวอยู่

“ เป็นความแค้นส่วนตัว พวกท่านทั้งหลายไม่ต้องเป็นห่วง ผมหยางเทียน จะรับผิดชอบเรื่องนี้แต่เพียงผู้เดียว”

“ ไอ้หนูเนี่ยเหรอ พลังวิญญาณระดับ 6  สังหาร ปรมาจารย์โซลซา ยอดฝีมืออันดับ 3 รองจากเจ้าสำนักภูผาจันทรา เป็นไปได้อย่างไร”

“ เรื่องนี้คงต้องอธิบายกันยาว ตอนนี้ พวกท่านรีบพา อิ๋งอิ๋งไปก่อนจะดีกว่า”

“ อาจารย์ไม่ไป อิ๋งอิ๋ง ก็ไม่ไป อิ่งอิ๋ง จะอยู่กับท่านอาจารย์”

“ อิ๋งอิ๋ง เจ้าเป็นธิดาเทพของ สำนักเรา มีภารกิจเพื่อสำนักอีกมาก ไปเตรียมตัวเถอะ พวกเราจะช่วยเจ้าสำนักรักษาตัวเอง”

ทั้งสี่คน ก็รีบเดินพลัง รักษาตัวให้ กับ เจ้าสำนักทันที

ทั้งสี่คนเดินพลังรักษา ให้กับ เจ้าสำนัก จนมีอาการดีขึ้นมาก แต่ก็ยังไม่หาย เพราะชีพจร ถูกทำลายลงไปแทบหมด เหลือแต่เส้นชีพจรชีวิตที่ยังคงอยู่ แม้ไม่สามารถใช้พลังได้ดังเดิม แต่ก็ยังรอดชีวิต ไม่ต้องตายไปในทันที

“ ขอบคุณ ผู้คุ้มกฏทั้งสี่”

“ น่าเสียดาย ฝีมือพวกเราแค่รักษาชีวิตของท่าน แต่ไม่สามารถช่วยทำให้พลังยุทธ์ของท่านกลับคืนมาได้  หากว่าเจ้าสำนักใหญ่ลงมือ  อาจมีความเป็นไปได้”

“ อย่าเลย แค่นี้ก็ดีแล้ว พวกท่านรีบพาอิ๋งอิ๋งไปเถอะ” ทั้งหมดเก็บของ แล้วกำลังจะเดินทาง อิ๋งอิ๋ง ทำทีท่าไม่อยากจะไปสักเท่าไร

สี่ผู้คุ้มกฏ ยกมือพร้อมกัน ทันในนั้นก็ปรากฏประตูมิติ ทางเข้ามิติมีกำแพงคลื่นพลังปรากฏ ทั้งหมดก็พากันเดินเข้าไป แต่ไม่ทันจะเหยียบเท้าก้าว เข้ากำแพงคลื่นอยู่ๆ ประตูมิติก็ถูกทำลายไป   ท้องฟ้าเหนือสำนักฟ้าพิสุทธิ์จู่ๆก็มืดลง ทุกคนหันไปมอง พบว่า มีนกยักษ์ ตัวใหญ่บินมาปกคลุมแผ่นฟ้าจดมืดมิด

แล้วไม่นานนกยักษ์ตัวนั้นก็ค่อยๆ หดตัวลงมา กลายเป็นชายหนุ่มรูปงาม แต่งกายใส่ชุดสูทสีขาว ค่อยลอยลงมาสู่พื้นดิน ต่อหน้าทุก ๆ คน

“ พวกเจ้าคิดจะพา ราชินีของข้าไปไหน?”

ทุกคนแตกตื่นยิ่งนัก เจ้าสำนักเอ่ยออกมาก่อนใครว่า

“ ราชันเวนไตย”

ทุกคนไม่เคยเห็นหน้า แต่พอได้ยินชื่อ ก็เริ่มหวาดกลัวตัวสั่น ศิษย์หลายคน ถึงกับเป็นลมล้มพับ ไป สี่คุณชาย ถึงกับ ยืนแอบด้านหลังไม่ปรากฏตัวออกมา สี่ผู้คุ้มกฏถึงกับ กำอาวุธในมือแน่น เตรียมพร้อมปะทะด้วยอย่างระมัดระวัง

“ ยังมีคนจำข้าได้ด้วย ราชินีกากี เจ้าจำเสด็จพี่ของเจ้าได้หรือไม่”

ราชันเวนไตย จ้องมอง ฟางอิ๋งอิ๋ง  ด้วยสายตาที่มีแรงปราถนาอันแรงกล้า จนอิ๋งอิ๋ง ถึงกับต้องถอยหลังไปยืนข้างผู้คุ้มกฏ โดยไม่รู้ตัว

“ ราชินีกากี บ้าบออะไรกัน ข้าไม่รู้จักท่าน จะไปเป็นราชินีของท่านได้อย่างไร”

“ พลังเจ้ายังอ่อนด้อย ไปอยู่ วิมานฉิมพลี กลางเวหากับพี่ แล้วพี่จะช่วยรื้อฟื้นความหลังของสองเราให้เอง” 

" โอ้ …. พี่ชายนี่มันยุคไหนแล้ว สาวสวยน่ารัก ล้วนมีถมไป เหตุใดมาสนใจแม่นางหน้าจืด หัวโต ก้นแบน แบบนี้ ถ้าท่านสนใจ แม่นางตัวหอมๆ มีหลากหลายกลิ่น  ข้าสามารถแนะนำได้  สาวบ้านป่าแบบนี้ ท่านอย่าไปสนใจเลย”

“ เด็กน้อย ใช่เรื่องที่เจ้าจะมายุ่งเกี่ยวไหม”  เทพครุฑ ยกมือสะบัดออกไป เงาปีกแห่งเทพครุฑ ปรากฏ พายุลมแรง พัดหยางเทียนพุ่งกระเด็นทะลุ อาคารหายไปไกลลิบตา

เจ้าสำนักดึงมือฟางอิ๋งอิ๋ง ออกมา แล้วออกคำสั่งให้ทันที

“ ตั้งค่ายตาข่ายฟ้า”

ศิษย์ของสำนักฟ้าพิสุทธิ์เกือบร้อยคน  ต่างหยิบลวดสายฟ้า ออกมาแล้วโยนขึ้นไปแนวเฉียง บนฟ้า กลายเป็นตาข่าย แล้วร่วงลงมา หมายรัดตรึง ราชันเวนไตย

แต่พอถูกตัวราชันเวนไตย ลวดสายฟ้า ก็มีประกายไฟ พุ่งผ่านร่าง เทพครุฑ แต่ว่ามันกับ ระเบิดเป็นชิ้นๆ  ศิษย์เกือบร้อยคน ล้มไปนอนบาดเจ็บ ลุกไม่ขึ้นกันหมด

“ กากี น้องพี่ อย่าให้คนอื่นต้องมาบาดเจ็บ ล้มตายเพราะน้องอีกเลย ไปกับพี่เถอะนะ”

สี่ผู้คุมกฏ ประสานพลังกัน แล้วบุกเข้าโจมตี เทพครุฑ พร้อมกัน แต่พลังเทพนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่า มนุษย์ธรรมดาจะต้านทาน แค่ราชาเวนไตย ยกมือ แขนของเขาก็กลับเพิ่มออกมา อีก สองแขน แล้วพุ่งฝ่ามือออกไปปะทะกับทั้งสี่ผู้คุ้มกฏ โครม!!

สี่ผู้คุ้มกฏกระเด็นลอยไปเหมือนว่าวขาดกลาง แขนที่เพิ่มมาก็หายวับไป เป็นมนุษย์สองแขนตามเดิม

เจ้าสำนัก ทำลายชีพจร ชีวิตของตนเอง เพื่อระเบิดพลังขั้นนสูงสุดของตน

แล้วใช้ไม้คทามังกรประจำตัว แทงตรงเข้าหา ราชันเวนไตย แต่ว่า ถูกหยุดยั้นด้วยมือเปล่า ไม้คทามังกร  ถูกทำลายกลายเป็นฝุ่นผง พลังของราชันเวนไตนกระแทกเข้าที่ร่าง ของ เจ้าสำนักฟ้าพิสุทธิ์ กระเด็นกระอักเลือด นั่งหมดแรง หายใจรวยริน

“ อาจารย์...”

“ ข้าจะสู้ตายกับเจ้า”  ฟางอิ๋งอิ๋ง พุ่งสำนึกกระบี่ออกไป นับพันกระบี่  ราชันเวนไตยยกมือขวาขึ้น พลังเทพก็ได้สยบเงากระบี่ทั้งหมดเอาไว้เคลื่อนไหวไม่ได้ ราชาเวนไตยค่อยๆ เดินเข้ามา

“ อย่าสู้กับพี่เลย ราชินีสุดที่รัก พี่จะพาน้องไปรื้อฟื้นความทรงจำที่วิมานของเราในอดีต แล้วน้องพี่จะไม่อยากกลับคืนโลกมนุษย์อีกเลย”

เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!   กระสุนเจาะเกราะ พุ่งเข้าใบหน้าและลำตัว ของ ราชาเวนไตย จนร่างมันถึงกับต้องถอยหลังกลับไปหลายก้าว

หยางเทียน กระโดดออกมาขวางหน้า อิ๋งอิ๋งเอาไว้ โดยที่เสื้อผ้าขาดวิ่นยังกับขอทาน

คมกระสุนไม่ระคายผิวหนังของ ราชันเวนไตยได้เลย ได้แต่ทำให้เสื้อผ้าขาดเป็นรูเท่านั้น

“ ยังไม่ตายอีกหรือนี่ คราวนี้แกได้ตายสมใจแน่” ราชันเวนไตย คำรามก้อง แล้ว วาร์ปเข้าหาหยางเทียนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมือที่กลายเป็นกรงเล็บพญาครุฑ

หยางเทียนหาได้กลัวไปไม่ ยืนรอจังหวะอย่างใจเย็น....…