เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสอง บทส่งท้ายเล่มสองBe prepared จงเตรียมพร้อม

ในขณะที่โอตะอยู่ในสถานการณ์ของพระเอกฮาเร็มแต่โลกนี้ก็หมุนไปไม่คอยเขา

เราอยู่ในโลกที่การกระทำมีผลลัพธ์แม้อาจจะไม่ใช่ผลกรรม

แต่ในขณที่โอตะหยุดชมวิวข้างทางศัตรูและคู่แข่งของเขาไม่ได้หยุดด้วย

“อั๊ก”

พี่หัวโมฮอว์กกระอักเลือดจากการโดนโจมตี

“โฮะ โฮะ โฮะเจ้าจะหยุดฝึกเมื่อไรก็ได้นะ”

ชายแก่ตาบอดข้างหนึ่งใส่เสื้อผ้าขาดๆกล่าวกับพี่หัวโมฮอว์ก

“ไม่ต้องหยุด มาอีกครั้งได้เลยท่านอาจารย์ชั้นจะต้องเอาชนะไอ้อ้วนโอตาคุนั่นให้ได้”

“หึหึหึ ดีมาก เพราะเจ้าคิดอย่างนี้ข้าถึงรับเจ้าเป็นศิษย์”

ท่อนซุงอีกท่อนได้ลอยมาทางพี่หัวโมฮอว์ก

ย๊าก

พี่หัวโมฮอว์กตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

คอยก่อนเถอะเจ้าอ้วนโอตาคุ ชั้นต้องชนะแกให้ได้

พี่หัวโมฮอว์กไม่รู้ว่าโอตะนั้นโกงโดยใช้เวลาหนึ่งวันในห้องเท่ากับภายนอกผ่านไปหนึ่งชั่วโมงและเวลาในห้องหนึ่งวันก็ก้าวหน้ากว่าที่พี่หัวโมฮอว์กฝึกทั้งเดือน

แต่ในโลกนี้ก็ยากที่จะหาความยุติธรรมอยู่แล้ว

แต่พี่หัวโมฮอว์กที่ไม่รู้เรื่องนี้ก็ยังฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง

ปึง ท่อนซุงนั้นโดนหมัดของพี่หัวโมฮอว์กชกจนหยุดลงกับพื้น

“หึพอจะใช้ได้แต่เจ้ายังห่างไกลอีกมากนักศิษย์ข้าที่จะสืบทอดวิชาของข้าไปชกท่อนซุงอย่างนี้อีกร้อยรอบ”

...

ณ น้ำตกกระจก

“และพวกเจ้าเตรียมตุ้มหนามเอาไว้ตรงนี้รวมไปถึงยันต์คำสาปตรงนั้น”

โคโคะโระกำลังวางแผนสร้างกับดักป้องกันการมาถึงของพวกโอตะอยู่

“พวกเจ้าต้องสู้ตายให้เต็มที่นะ หากพวกเจ้าไม่สุ้เต็มที่ร่างกายที่น่ารักของข้าต้องตกเป็นของสัตว์ร้ายป่าเถื่อนเช่นอย่างเจ้าหนุ่มนั่นโคโคะโระ”

ลูกน้องปีศาจจิ้งจอกและสัตว์อสูรมองตากันไปมา

“ถ้าอย่างนั้นเราเอาขบวนร้อยอสูรมากันตรงทางขึ้นภูเขาดีไหมครับท่านโคโคะโระคอน?”

ลูกน้องปีศาจจิ้งจอกตนหนึ่งกล่าว

“เราเอาเศษซากของปีศาจงูขาวมาวางไว้ตรงทางขึ้นเขารับรองพวกเขาขึ้นมาไม่ได้แน่นอน กัปป้า”

ลูกน้องปีศาจกัปปะกล่าว

โคโคะโระทุบโต๊ะวางแผนดัง

ปึ้ง

“ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็ผ่านมาไม่ได้น่ะสิ”

โคโคะโระกล่าวด้วยใบหูที่ชี้ชัน

ลูกน้องมองตากันไปมาว่าตกลงอยากให้ผ่านมาได้หรือผ่านมาไม่ได้กันแน่

แต่ลูกน้องก็ยักไหล่

เพราะความเก่งกาจของโคโคะโระนั้นมากกว่าขบวนร้อยอสูรอยู่แล้ว

หากโคโคะโระเอาจริงจะเอาขบวนร้อยอสูรหรือเศษซากนางพญางูขาวมาหรือไม่ก็ค่าเท่ากัน

“เอาล่ะ เรามาวางแผนกันต่อนะหลังจากผ่านเขาทองเขาเงินมาได้แล้ว ต่อไปจะต้องเจอกับ...”

และพวกอสูรและโยวไคก็วางแผนการต่อสู้กันต่อไปในขณะที่พวกโอตะกำลังแวะหาความสำราญอยู่ข้างทาง

โลกใบนี้หมุนไปแม้เราจะไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องราวตรงนั้นก็ตาม

                                      จบเล่มสอง

โปรดติดตามการผจญภัยของโอตะและผองเพื่อนของเขาได้ต่อไปในเล่มสามครับ