อัจฉริยะวิญญาณ

  “ฮ่าๆๆ !? ข้ากล่าวไว้ว่าเจ้าไม่มีทางหนีพ้น!เจ้าคงไม่เชื่อสินะ!?” นายน้อยพันดาราที่มาถึงกล่าวด้วยเสียงดังกังวานจากระยะไกล!

  ฟิ้วววว!?

   หมับ!?

  นายน้อยพันดาราคว้าจับลูกศรที่อยู่ๆก็พุ่งตรงมาจนเกือบจะแทงดวงตาของเขาไว้ได้อย่างไม่ยากเย็น!

  “ในเมื่อมาถึงแล้ว ปาร์ตี้ของเจ้าเล่า?จะมัวหลบๆ ซ่อนอยู่ทำไมกัน!?” ธารากล่าวพร้อมกับเก็บธนูของเธอ

  “ฮึม!? เจ้ายังคงคิดว่าจะสามารถหนีข้าพ้นอยู่อีกหรือ!?”นายน้อยพันดารากล่าว ขณะที่หยุดยืนห่างออกไปจากฮาอินและธาราประมาณ 20 เมตร! ดวงตาที่แดงก่ำของเขานั้น จับจ้องไปยังฮาอินที่กำลังรับประทานอาหารอย่างสบายอารมณ์กับธารา ดูไปแล้วไม่ต่างจากคู่รักแม้แต่น้อย!?

  “อ๊ะ..!? เจ้ามาแล้วหรือ?มาสิ มากินเนื้อย่างกัน ข้าเองก็เริ่มจะอิ่มแล้ว ครั้นจะทิ้งให้สุนัขแต่แถวนี้ก็หามีไม่!?” ฮาอินโบกมือต้อนรับนายน้อยพันดาราด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร

  ฮึ่ม!? นายน้อยพันดาราละสายตาที่เคียดแค้นจากฮาอินก่อนจะจับจ้องไปยังธารา 

  “ดูเหมือนเจ้าจะมั่นใจมาก!ข้าอยากรู้นัก ว่าเจ้าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน!?”นายน้อยพันดารากล่าวกับธาราที่กำลังเฝ้ารอการมาถึงของเขาเหมือนมีแผนบางอย่างซ่อนอยู่!โดยไม่คิดจะตอบโต้คำดูหมิ่นของฮาอิน 

  “เจ้าก็ช่างเหมาะสมกับอัจฉริยะผู้ชำนาญรบขั้นผู้นำเสียจริง!เพียงกับผู้ที่ยังไม่ผ่านพิธีกำเนิดใหม่2 คน เจ้ากับต้องระวังถึงเพียงนี้!ช่างขี้ขลาด!?” ธารากล่าวอย่างเหยียดหยามเมื่อเห็นนายน้อยพันดาราปรากฏตัวเพียงคนเดียวในระยะไกล! 

  “ฮึ! ข้าจะขี้ขลาดหรือจะรอบคอบ ผู้ชนะคนสุดท้ายเท่านั้นที่มีสิทธิตัดสิน!และแน่นอนว่าคนผู้นั้นต้องเป็นข้าไม่ว่าเจ้าจะทำสิ่งใดลงไป มันก็ไร้ประโยชน์!?”นายน้อยพันดารากล่าวอย่างรู้ทัน ก่อนที่จะหันไปกล่าวกับฮาอินอีกครั้ง!  

  “เจ้ารู้หรือไม่?ว่าธาราคือคู่หมั้นของข้า และเรื่องนี้ใหญ่เกินกว่าคนอย่างเจ้าจะคาดคิดได้!?” นายน้อยพันดารากล่าวกับฮาอินที่ยังคงนั่งรับประทานอาหารอยู่อย่างใจเย็นเขาจะต้องทำให้ฮาอินคุกเข่าให้เขาต่อหน้าธาราให้ได้เช่นนั้นเขาคงได้เห็นธาราสิ้นหวังและร่ำร้องยอมจำนนเป็นแน่!? 

  “เรื่องใหญ่หรือ!? ใหญ่แค่ไหนกัน! มันใหญ่กว่าจักรวาลหรือเปล่า!?” ฮาอินกล่าวถามด้วยความสงสัยใคร่รู้? 

  “แล้วเจ้าจะเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป!เจ้าจะต้องรู้ว่าสิ่งใดแตะต้องได้ สิ่งใดแตะต้องไม่ได้ การที่ข้าสนทนากับเจ้าแล้วมันทำให้เจ้าคิดว่าอยู่ในระดับเดียวกันกับข้าหรือ? ฮึ! ข้าจะบอกให้ เราไม่ได้มองเจ้าเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันด้วยซ้ำ!?เรานั้นสูงส่งเกินกว่าเจ้าจะอาจเอื้อม สูงส่งเกินกว่าเจ้าจะจินตนาการออก!?”นายน้อยพันดารากล่าววางอำนาจอย่างดูแคลน เป็นแค่ผู้ที่ยังไม่ผ่านการกำเนิดใหม่ของเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำกล้าที่จะแยกเขี้ยวต่อหน้าเขาเช่นนั้นหรือ!? 

  “เจ้าคิดว่าตัวเองสูงส่งมากนักหรือ!?เจ้ามันก็แค่สวะที่ขี้ขลาดคนหนึ่ง!” ธารากล่าวตอบโต้วาจาดูหมิ่นของนายน้อยพันดาราทันที

  “ฮึ!เจ้าคิดว่าข้าให้ความสำคัญกับเจ้าจริงๆ เจ้ามันก็แค่อาหารพร้อมเสิร์ฟสำหรับข้าเท่านั้น!?”นายน้อยพันดาราหันไปกล่าวอย่างดูแคลนกับธารา สิ่งที่เขาต้องการมากกว่าร่างกายนั่นคือการยอมจำนนจากเธอ เพื่อลบล้างปมในใจของเขาเขาต้องให้เธอยอมจำนนอย่างสิ้นหวังต่อหน้าเขาให้ได้!?

  “นี่เจ้าน่ะ!นายน้อยพันดาราใช่หรือไม่? จะเห่าหอนอยู่ตรงนั้นอีกนานแค่ไหนกัน เจ้าอุตส่าห์ดมกลิ่นมาถึงที่นี่เพื่อที่จะเห่าหอนต่อหน้าเนื้อย่างของข้าหรือ!?” ฮาอินกล่าวอย่างเอ้อระเหยและลุกขึ้นยืนขณะเช็ดปาก!

  “พวกผู้ผจญภัยอย่างเจ้ามันก็ดีแต่วิ่งหนีเท่านั้นแหละ!?” นายน้อยพันดารายังคงกล่าวต่อไปหาได้มีความคิดที่จะเข้าโจมตีทั้งสองไม่!

  “ดีแต่วิ่งหนีแล้วอย่างไร?ของขวัญที่ข้าทิ้งไว้ให้ในครั้งก่อน ยังคงไม่ถูกใจเจ้าหรือ!?”ฮาอินก็กล่าวตอบโต้อย่างใจเย็น ดูเหมือนเขาเองก็ไม่คิดจะลงมือทำสิ่งใดหากนายน้อยพันดาราไม่คิดจะโจมตี! 

  วูปป!?

  เพียงชั่วพริบตามีม่านพลังโปร่งใสสีฟ้าปรากฏเป็นโดมครึ่งวงกลมขนาดใหญ่  ครอบคลุมทั้งสามไว้ภายในโดยที่ไม่มีใครตั้งตัวได้ทัน!?

  “ฮ่าๆๆๆ !? ครั้งนี้ละข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจะยังมีปัญญาหนีไปได้อีกหรือไม่!?” นายน้อยพันดาราหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะกล่าว

   เมื่อเห็นว่าม่านพลังปรากฏขึ้นตอนนี้เขาก็มั่นใจ100% แล้วว่าฮาอินและธาราไม่สามารถหนีเขาพ้น!?

  “มันคือสิ่งใดหรือ?”ฮาอินมองดูม่านพลัง และกล่าวถามธาราอย่างใจเย็น!

  “มันคงจะเป็นความสามารถอาชีพของใครบางคนในปาร์ตี้เจ้าพันดารากระมัง?”ธาราคาดเดาและส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ 

  “โอ้...! เช่นนั้นข้าจะบอกให้มันคือความสามารถห้องปลอดเชื้อของอาชีพหมออย่างไรล่ะ!?ภายในนี้ไม่ใช่เพียงแค่เจ้าจะออกไปไม่ได้ ไม่ว่าอนุภาคใดๆก็ไม่สามารถผ่านเข้าออกได้ และอะตอมภายในนี้จะไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงนั่นเท่ากับความสามารถไออ้อนของเจ้า ไร้ค่าอย่างสิ้นเชิงเมื่ออยู่ภายในนี้!เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าต้องการวางกับดักข้าหรือ!?  ฮ่าๆๆๆๆ !?” นายน้อยพันดารากล่าวอธิบายก่อนจะหัวเราะอย่างสะใจอีกครั้ง

  “โอ้...เป็นเช่นนั้น!”ฮาอินกล่าวและทำท่าทางว่าเขาเข้าใจแล้ว

  “หืม..? นี่เจ้ายังคงใจเย็นอยู่อีกเช่นนั้นหรือ?ข้าคงกล่าวสั้นไป เลยทำให้เจ้าไม่เข้าใจ ว่ากับดักใดๆ ธาตุใดๆ โมเลกุลใดๆจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงภายในห้องปลอดเชื้อแห่งนี้ เจ้าจะไม่สามารถควบคุม แทรกแซงหรือเปลี่ยนแปลงอะตอมได้อีก! เจ้าหนีก็ไม่ได้ แค่จะป้องกันหมัดเปล่าๆ ของข้าเจ้าก็ยังทำไม่ได้! และเจ้าอย่าคิดหวังว่าห้องปลอดเชื้อจะหายไปง่ายๆ ข้าจะบอกเจ้ามันมีเวลาไม่จำกัด!?” นายน้อยพันดารากล่าวอธิบาย ให้ฮาอินและธาราเข้าใจอีกครั้งว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ในสภาพน่าสิ้นหวังเพียงใดเขาต้องการให้ทั้งสองคนสิ้นหวังถึงขีดสุด!

  “มีเวลาไม่จำกัด?ไม่ว่าความสามารถของอาชีพใดล้วนมีข้อจำกัดทั้งสิ้น! ยิ่งความสามารถที่พิเศษข้อจำกัดยิ่งมาก การที่สมาชิกปาร์ตี้ของเจ้าไม่ปรากฏตัว นั่นคงเป็นข้อจำกัดสินะ!?”ธารากล่าวแย้งและพยายามตั้งข้อสันนิษฐาน

  “แล้วอย่างไร?ต่อให้เจ้าใช้สมองที่ชาญฉลาดของเจ้าคิดคำนวณไปทั้งชีวิตเจ้าก็ไม่สามารถออกไปจากห้องปลอดเชื้อได้อยู่ดี!?” นายน้อยพันดารากล่าวอย่างมั่นใจ!ด้วยท่าทางที่ยังคงใจเย็นของฮาอินและธารา ทำให้เขาไม่คิดที่จะโจมตีแต่เขายังคงมั่นใจว่าทั้งสองคนไม่สามารถหนีไปได้!

  ฟิ้ววว!?

  ธารามองสำรวจม่านพลังรัศมี40เมตรที่มีเธอและฮาอินเป็นศูนย์กลาง ก่อนจะยิงธนูแบบสุ่มๆใส่ม่านพลังดังกล่าว!

  ปัก !?

  ธนูกระทบม่านพลังก่อนจะร่วงหล่นลงมาโดยที่ไม่สามารถผ่านออกไปได้!? 

  “เอาล่ะ!ข้าจะรอให้เจ้าพยายามทำทุกอย่างที่เจ้าต้องการ แล้วให้เจ้ารับรู้ถึงความสิ้นหวังถึงขีดสุด!ว่ามันเป็นอย่างไร!?” นายน้อยพันดาราเอามือไพล่หลังและเชิดหน้ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

  จ๊อกกกๆๆ!?

  “เป็นอย่างไรบ้าง?ในเมื่อเจ้านั่นไม่รีบ แล้วเราจะเร่งรีบไปใย!?”ฮาอินกล่าวกับธาราขณะที่รินเครื่องดื่มใส่แก้ว ก่อนจะยื่นให้เธอ 

  “มันเป็นความสามารถที่แบ่งปันกับสมาชิกในปาร์ตี้ได้!?รัศมี 40 เมตรนี่ควรจะเป็นเพราะมีคน 4 คนควบคุมอยู่!ข้อจำกัดคือพวกเขาไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ หาก1 คนเคลื่อนที่ห้องปลอดเชื้อนี้รัศมีจะลดลง10เมตรทันที!” ธารากล่าวข้อสันนิษฐาน ก่อนจะยกเครื่องดื่มขึ้นมาจิบ

  อาชีพภายในจักรวาลแห่งเกมมีมากมาย ความสามารถอาชีพก็เช่นกันไม่มีใครสามารถรู้รูปแบบและข้อจำกัดของความสามารถนั้นได้นอกจากผู้ที่ใช้มันจะบอกด้วยตัวเองแต่ไม่มีอาชีพใดได้เปรียบเสียเปรียบซึ่งกันและกันการจะคาดเดาข้อจำกัดนั้นไม่ยากนัก!? 

  ฮึ่ม!? นายน้อยพันดาราสบถในลำคออย่างอารมณ์เสีย!?เขาไม่ได้อารมณ์เสียกับการกล่าวสันนิษฐานของธาราแต่เป็นเพราะความใจเย็นของทั้งสองคนในตอนนี้ มันแตกต่างจากที่เขาคาดหวังไว้!?แต่ถึงอย่างไรเขายังคงมั่นใจในแผนของตน!?