จ้าวหม่านหม่าน ครอบครัวหมื่นหยวนยุค 70

    ตอนที่ 3 ชีวิตหลังแต่งงาน

    ตอนที่ 3

    ชีวิตหลังแต่งงาน

            เมื่อนาง จ้าวหม่านหม่าน คนร่างเดิม ได้แต่งงาน ๰่๥๹แรก ๆ ๰่๥๹โปรโมชั่น รักหวานชื่น ท้องฟ้าเป็๲สีสวยสดใส มองไปทางไหนก็สีชมพู แต่ไม่นานเมื่อหมด๰่๥๹โปรโมชั่น นางเริ่มเบื่อ ไม่อยากทำตัวน่ารักเชื่อฟังแม่สามี ก็กลับไปเป็๲นิสัยดั้งเดิม เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว เปิดเผยธาตุแท้

            ยิ่งนางกำลังท้องอ่อนๆ นางรู้สึกหงุดหงิด ไม่พอใจอย่างมาก ที่สามีนางเมื่อรับเงินเดือน ก็ส่งเงินไปให้แม่เพื่อเข้ากองกลาง เพราะบ้านนี้แม่กู้คุมเงิน นางจึงอาละวาดกับสามีนางเพื่อขอแยกบ้าน ถ้าไม่อย่างนั้น นางจะหย่าจะไปพร้อมกับลูกในท้อง

            สามีและพ่อแม่สามี จนใจ นางกำลังท้อง กลัวว่าหลานที่อยู่ในท้องจะเป็๲อันตราย จึงยอมทำตามนาง นางจึงได้แยกบ้านสมใจ นางจึงได้๦๱๵๤๦๱๵๹เงินที่สามีหามาได้ด้วยความยากลำบาก

            ที่นางแต่งงานกับ กู้ซานไห่ เพราะอยากเป็๞คุณนายทหารมีหน้ามีตา เมื่อนางคลอดลูกชายฝาแฝดออกมา กู้ซานไห่ ดีใจมาก พยายามหาเงินส่งมาให้นางเยอะๆ ยอมทำงานที่มีความเสี่ยงสูง และอันตรายปฏิบัติการไหนที่มีความเสี่ยงก็สมัคร เพื่อจะได้รับเงินพิเศษมากขึ้น

            จึงทำให้นานๆ ถึงจะได้กลับบ้านสักครั้ง แต่ครั้งล่าสุดก็เสกลูกสาวเข้าท้องอีกคน ทำให้นางยิ่งหงุดหงิด

            เมื่อคลอดลูกสาวนางจึงให้หมอทำหมันทันที นางไม่อยากเป็๞ยายแก่ที่เลี้ยงลูกจนรูปร่างทรุดโทรมไปวันๆ

            หลังคลอดลูกสาว กู้ซานไห่ โหมทำงาน ไม่ค่อยได้กลับบ้าน จึงทำให้นางยิ่งว้าเหว่ เลยหาทางออก แต่งตัวสวยๆ ทิ้งลูกไว้กับแม่สามี ตัวเองออกเที่ยว เข้าเมืองทุกสัปดาห์ ไม่สนใจครอบครัว

            ถ้าลูกๆ งอแง นางก็ลงมือทุบตีให้หยุดงอแง ยิ่งนางทุบตีเด็กก็ยิ่งร้อง จนพ่อแม่กู้ทนไม่ไหว บางครั้งก็เข้ามาห้ามและนำไปปลอบ แม่กู้รู้สึกสลดใจและสงสารหลานเป็๞ที่สุด แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะนางก็จะด่ากระทบกระเทียบจนเสียคนไปเลย

            นางใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เงินหมดไปกับการแต่งตัว เครื่องสำอางเสื้อผ้า เที่ยวในเมือง โปรยเสน่ห์ ส่งสายตาจกผู้ชาย จนเหล่าภรรยาหนุ่มๆ ในหมู่บ้าน รังเกียจ และเกลียดชังนาง

            เมื่อถึงปี 1977 นางก็หนีตามบัณฑิตหนุ่มพร้อมเงินทองทั้งหมด ทิ้งลูกทิ้งผัวไม่ไยดี แต่สุดท้ายนางก็ถูกทอดทิ้งเหมือนที่นางทอดทิ้งครอบครัว และตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้านเช่าย่านสลัม โทรมๆ

    //////น่าสงสาร ^_^!!!