แค่..ผู้หญิงขัดดอก
Ep.20
คืนนี้พี่ปั้นไม่ได้ออกไปไหน ตั้งวงกันที่ร้านพรุ่งนี้ร้านปิด เอิงเหมือนคนโง่เข้าไปทุกที ต้องให้สุดขนาดไหน ใจถึงจะไม่ไหว...
เอิงเข้ามานอนก่อน แต่ไม่ได้หลับประมาณ 3 ทุ่ม วงเหล้าเลิก พี่ปั้นเข้ามา กลิ่นมาแต่ไกล
" หนู ถอดเสื้อให้พี่หน่อย " เอิงก็ไปถอดให้ พร้อมพาไปนอน
" เช็ดตัวให้พี่หน่อยนะ " ทำตาเยิ้ม ถ้าเมื่อก่อนคงดี แต่ตอนนี้มันอึดอัด อัดอั้นมาก
เอิงเช็ดตัวให้คนเมาที่นอนหลับไป อย่างสบายใจ เอิงเอาของไปไว้ เอิงคิด ถ้าสร้อยไม่ได้ให้เอิง มันต้องยังอยู่สิ ถ้าไม่ได้ให้ใคร เอิงจัดการหาที่ๆพี่ปั้นชอบวางไว้ ในกระเป๋าเสื้อ แจ๊คเก็ต กระเป๋าเป้ กระเป๋ากางเกง แต่ไม่เจอ แล้วมันหายไปไหน???
เอิงล้มตัวลงนอนข้างๆปั้น เผลอหลับไป แต่รู้สึกตัวเมื่อได้ยินเสียงโทรสัพดังขึ้น เอิงลุกขึ้นนั่งหันไปมองคนที่นอนที่เตียง หลับสนิท
" ไม่ใช่โทรศัพท์พี่ปั้นหนิ " ไม่ใช่ของเอิง แล้วเสียงมันมาจากไหน??
เอิงลุกตามเสียงไป เสียงมันมาจากในตู้เสื้อผ้าที่เอิงเปิดไว้ ปิดไม่สนิทเมื่อคืน เอิงคว้านหา จนเจอโทรศัพท์อีกเครื่องนึง เอิงหันไปมองคนที่นอนอยู่ ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ แอบไว้ คงทำบ่อยสินะ ตอนนี้ตี 2 โทรศัพท์ที่ดังไม่หยุด เบอร์ไม่เมมชื่อ เอิงตัดสินใจกดรับ
" พี่ปั้น พิมยอมใจพี่เลย ทำให้พิมขนาดนี้ ขอบคุณนะคะ สร้อยสวยมาก พี่น่ารักที่สุดเลย...ฮัลโหลพี่ปั้น ...พี่ปั้น...ได้ยินพิมมั้ยคะ...พี่ปั้น... "
หน้าชา มือชา ตัวชา ต้องให้ชาขนาดไหน กุญแจสำคัญถูกไขออกแล้ว เอิงไม่มีแรงแม้แต่แรงกดวางสายแทบจะไม่มีพี่เอาสร้อยรูปหัวใจที่เอิงเจอไปให้คนชื่อ...พิม
เหตุผลที่หายไปบ่อยๆคือ พิมใช่มั้ย...
เอิงนั่งกุมโทรศัพท์เครื่องนี้ไว้แน่น ในเครื่องกดโทรเข้า โทรออก แค่เบอร์นี้เบอร์เดียว คงมีไว้ติดต่อกันสินะ
เอิงนั่งจนเช้า จนคนต้นเหตุตื่นขึ้น กำลังเดินมาหาเอิง
เพล้ง !!
" หนู "
เอิงเขวี้ยงโทรศัพท์ลงพื้นต่อหน้าพี่ปั้น เ้าตัวคงใ มองดูซากโทรศัพท์คงรู้ว่าเป็ของตัวเองอีกเครื่องที่ซ่อนไว้
" คือพี่.... "
" ให้เอิงเจ็บขนาดไหน พี่ถึงจะพอใจ "
" ............. "
" พี่คงลืมไปว่าเอิงเป็เมีย ไม่ใช่ลูกจ้าง "
" หนู "
" เอิงไม่ใช่หนูของพี่ ถ้าเป็เมียแล้วพี่ลำบากใจหนัก ก็อย่ามีเลยคะ เพราะเอิงไม่เป็แล้ว " พูดจบเดินไปจับจักรยาน ขี่ไปบ้านคุณทิพเลยคะ เค้าคงช่วยเอิงได้...
