เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

ท่านย่าพอขึ้นรถก็รีบเอ่ยถามเทียนทันทีว่า

“ เป็นไงบ้างยูจิน น่ารักดีนะ หลานชอบไหม”

“ ก็ดีครับ”

“ ดี ถ้าเช่นนั้นย่าจะจองเอาไว้ให้หลานเลย”

“ ท่านย่า คนนะครับไม่ใช่รถยนต์ แล้วนี่เพิ่งเจอกันครั้งแรกเองนะครับ หลานยังไม่คิดอะไร”

“ ไม่ได้ หลานต้องคิดแล้ว ยูจินเป็นเด็กดี เรียนก็เก่ง ชาติตระกูลก็ดี เหมาะสมกับหลานที่สุดแล้ว ย่าคุยกับ ย่าหมั่นอี้แล้ว เขาก็เห็นด้วย เหลือแค่ให้หลานตัดสินใจ

ช่วงนี้ไปเจอยูจิน บ่อย ๆ จะได้สนิทกันไว้  อีกสามสี่เดือนถ้าหลานพอใจ ย่าจะจัดงานหมั้นเอาไว้ก่อน แล้วเรีบนจบค่อยแต่งงานกัน”

เทียนฟังแล้วก็มึนตึบ นี่เขาจะโดนจับหมั้นแล้วหรือนี่ เขากำลังฝึกตนเพื่อเป็นเซียน

จะยุ่งเกี่ยวเรื่องความรักได้อย่างไรกัน คงต้องผลัดไปเรื่อย ๆก่อน เพื่อความสบายใจของท่านย่า

“ ครับ ขอดูกันไปก่อนก็ได้”

“ ดีจริง หลานย่านี่น่ารักที่สุดเลย” ท่านย่ารู้สึกดีใจจนยิ้มกว้างออกมา

กลับมาถึงบ้านพ่อเก้ากับแม่เจนก็เฝ้ารอเทียนกลับมาด้วยใจจดจ่อ

“ แม่ทำไมไม่พักผ่อน เดือนหน้าแม่จะคลอดน้องออกมาแล้วนะ”

“ ไม่เป็นไร แม่แข็งแรงดี แล้วหนูยูจิน ตัวจริงเป็นยังไงบ้างน่ารักไหม”

“ หืม พ่อกับแม่ รู้เรื่องนี้ด้วยหรือ?”

“ พ่อกับแม่ บอกกับท่านย่าแล้ว เรื่องนี้ต้องให้ลูกตัดสินใจเอง ไม่มีการบีบบังคับใดใดทั้งสิ้น ลูกสบายใจได้ และลูกว่าอย่างไรล่ะ” พ่อเก้าก็ลุ้นเช่นกัน

“ ผมกำลังจะเตรียมสอบเข้ามาหาลัยคิงส์ตัน คงต้องเจอกับยูจีนบ่อยแน่ๆ เอาไว้

ผมค่อยบอกอีกที เพราะหากสอบเข้าไม่ได้เสียชื่อตระกูลหลี่หมด”

“ เออใช่ เรื่องสอบเข้าสำคัญที่สุด เรื่องอื่น ๆ ค่อยคิดกันทีหลัง เหลือเวลาอีกแค่สามเดือน  ลูกเตรียมตัวสอบ สอบเข้าได้แล้วค่อยคิดเรื่องหนูยูจิน ก็แล้วกัน”

พ่อเก้าแม่เจนไม่อยากให้เทียนคิดเรื่องอื่น ๆ สอบเข้ามหาลัยแล้วค่อยว่ากัน

ตอนเช้าเทียนไปโรงเรียน เห็นเพื่อน ๆ นั่งอยู่กันครบ กำลังคุยกันเรื่องงานเลี้ยงอำลา หรือ เรียกว่างานพรอม

“ ลูกพี่ งานพรอมปีนี้ ลูกพี่ชวนสาวที่ไหนเป็นคู่” อาเปาถามเทียนทันที ที่เทียนนังลง

“ ไม่ได้ชวนใคร”  เทียนตอบสั้น ๆ

“ ไม่ได้นะ นายต้องมีคู่เดทไปงานพรอม เวลาถ่ายรูปลงประวัตินายจะโดดเดี่ยวไม่ได้” วาวาเอ่ยบอก

“ แล้ววาวา กับ เมย์มีคนชวนแล้วหรือยัง” เทียนถามซื่อๆ

“ ฉันมีแล้ว” เมย์เอ่ยด้วยสีหน้าเอียงอาย

“ ถ้านายไม่มี ฉันยกเลิก คู่ของฉันไปก็ได้” วาวาเอ่ย

“ ไม่ได้ วาวา ทำเช่นนี้ไม่ได้นะ” แจ็คอ้อนวอนเสียงสั่น

“ ทำไมจะไม่ได้ นายจะยอมให้เทียนไปงานพรอมคนเดียวได้หรือ” วาวาส่งเสียงดังใส่แจ็คที่ทำหน้าซีดไม่กล้าพูดอะไร

“ เอาเถอะ ฉันจะชวนคนอื่นก็ได้” เทียนพูดเสร็จ ก็มีสาวชาวเผ่าแม่มดเดินเข้ามาหาเทียน ไดอาน่า หรือไต้อี เดินมากับเพื่อนอีกสองคน

“ หลี่เทียน คุณอยากไปงานพรอมกับฉันไหม” ไต้อีเอ่ยทันทีต่อหน้าเพื่อนทุก ๆคนของเทียน  ทุกคนหันมามองหน้าเทียนเพื่อรอคำตอบ

“ ไปซิ”  เพื่อนๆ ส่งเสียงดีใจแทนเทียน สร้างความสงสัยให้กับไต้อี ยิ่งนัก

“ ทำไมต้องดีใจกันขนาดนี้” ไต้อีเดินเข้ามาในข้างๆ เทียน แล้วกระซิบถามเบาๆ

“ ไม่มีอะไร พวกเขากลัวว่าผมจะหาคนไปงานพรอมไม่ได้”

“ ฉันต้องขอบใจคุณจริงๆ ที่สอนวิชาให้ฉัน เวลานี้ฉันควบคุมพลังได้แล้ว”

“ อืม ถ้าเช่นนั้น ผมจะให้วิชาเวทย์ให้คุณไปฝึก” เทียนก็เดินไปกับไต้อี เพื่อหาที่ถ่ายทอดวิชาเวทย์กันสองคน โดยที่ปล่อยเพื่อนๆ ทั้งหมดคิดกันไปต่าง ๆ นานา

“ ลูกพี่ผมเป็นคนที่ไม่เคยชอบใครมาก่อน ครั้งนี้คงเป็น เฟิร์สเลิฟของเขา คุณว่าไหม” อาเปาเอ่ยกับเพื่อนของไต้อี ที่หน้าจิ้มลิ้มน่ารัก

“ ไดอาน่า ก็ไม่เคยคุยกับใครสนิทแบบนี้เช่นกัน”

“ ว่าแต่ว่า พวกคุณมีใครชวนไปงานพรอมแล้วหรือยัง?” อาเปาหาโอกาสชวนทันที

“ ยังเลย”  เพื่อนทั้งสองของไต้อียังว่างทั้งสองคน

สุดท้าย อาเปา กับ อาเปียว ก็ได้คู่เดท ไปงานพรอม ทั้งสองคน

เย็นวันงานพรอม แม่เจนช่วยเทียนแต่งตัวจัดเนคไทสีดำ เข้ากับชุดสูททันสมัยสีดำที่แม่เจนไปสั่งตัดมาให้เทียนด้วยตัวเอง

“ พอแล้วแม่ เดี๋ยวจะไม่ทันเย็นกว่านี้รถจะติด”  เทียนเห็นแม่ทั้งพรมน้ำหอม ทั้งจัดเนคไท พร้อมเข็มกลัด นาฬากา แหวน  ซึ่งเตรียมให้เทียนใส่ไปงานพรอม

“ไม่ได้ซิ วันนี้ลูกแม่ต้องหล่อที่สุด สาวๆในงานจะต้องมองลูกตาไม่กะพริบ”

“ ก็แหวนวงใหญ่ขนาดนั้น ใครมองก็ต้องแสบตาเป็นธรรมดา” เทียนแซวแม่เจน

“ เสร็จแล้ว ไปได้ อย่าลืมถ่ายรูป คู่กับหนูไดอาน่าส่งมาให้แม่ดูด้วยนะ”

“ ครับแม่” เทียนกระโดดขับรถสปอร์ตแลมโบกีนีสีแดงพุ่งปรี๊ดออกไปทันที

งานพรอมสถานที่จัดงานจัดที่โรงแรมหรูหรากลางใจเมือง เป็นโรงแรมหกดาวชื่อว่า โรงแรม ไนแองเจล่า เพื่อนๆเทียนมากันพร้อมนั่งรอกันอยู่ในล๊อบบี้ของโรงแรม เพื่อรอเทียนกับไต้อี ซึ่งขับรถแลมโบกินี่สปอร์ตสีแดงมาจอดพอดี แล้วทั้งสองคนลงเดินมาพร้อมกันทั้งคู่ แต่ละคนส่งเสียงกรี๊ดกันสนั่นหวั่นไหว ไม่รู้ส่งเสียงเชียร์ใครเพราะว่าข้างหลังเทียน ก็มีรถสปอร์ตขับมาจอดอีกเกือบสิบคัน มีหนุ่มสาวหน้าตาดี ลงมาจากรถพร้อมๆ กัน เหมือนนัดกันมาเลย

“ โอโฮ้ ลูกพี่วันนี้หล่อจัดมาก ไดอาน่าก็สวยจัดเต็มจริงๆ” แจ็คเอ่ยชมออกนอกหน้า เทียนยกมือถือให้แจ็คถ่ายคู่กับไดอาน่าให้หน่อย จะส่งไปให้แม่เจน

ทั้งสองถ่ายรูปคู่กันเสร็จ เพื่อนๆ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า ต่างถ่ายรูปกลุ่ม รูปเดียวกันอย่างเต็มที่  เทียนรีบส่งไปให้แม่เจนทันที

“ มาแล้ว ลูกส่งรูปมาแล้ว คุณพี่มาดูเร็ว” แม่ดีใจจับท้องตัวเองด้วยมือซ้ายแล้วเพราะเด็กในท้องขยับตัวตามแรงหัวใจของแม่ที่กำลังตื่นเต้น

“ ใจเย็นๆ ลูกดิ้นแล้วเห็นไหม ไหนดูซิ  อืม ลูกเรานี่หล่อเหมือนผมเลย ตอนผมเรียน ก็หน้าตาแบบนี้เลยนะ”   พ่อเก้าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ในขณะที่แม่เจนเริ่มนั่งนิ่งมองหน้าพ่อเก้าเงียบ ๆ ยังไม่พูดอะไรต่อ

“ คุณพี่ เจนว่าลูกเรากำลังจะออกแล้วล่ะ”

“ หยุดอย่าเพิ่งออกนะลูก รอก่อนนะ”พ่อเก้ารีบพาแม่เจนไปโรงพยาบาลโลตัสทันที

ในงานเลี้ยงวันนี้ คนที่มาเป็นคู่ของเมย์  เป็นหนึ่งในห้า ที่ติดหนึ่งในเทพบุตรงานพรอมงานนี้ชื่อ ว่า อาเชอร์ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลของโรงเรียน

ทั้งหมดมานั่งโต๊ะเดียวกันทั้งหมดต่างคุยกันถึงเรื่องตั้งแต่เข้าโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน ซึ่งแต่ละคนก็ต่างถูก เพื่อนๆ ขุดวีรกรรมออกมาแฉกันอย่างสนุก

จนกระทั่งโฆษกของงานส่งเสียงดังออกไมค์มาว่า

“ สวัสดีเพื่อนๆ  ที่รัก วันนี้รุ่นน้องที่น่ารักของพวกเรา ได้มีเซอร์ไพรส์พวกเราทุกคนโดยพวกเขาได้เชิญนักร้องซุปตาร์ ที่กำลังดังไปทั่วเอเชีย ในขณะนี้ รู้ไหมว่าใคร....ใช่แล้ว นักร้องสาวยูจิน เจ้าของยอดวิว พันล้าน บัดนี้ เธอได้ให้เกียรติมางานพรอมของพวกเรา ด้วย เย้.....เชิญพบกับเธอ ได้ ณ บัดนี้  เย้......”

เสียงเพลงฮิตติดยูทูป ลอยลมบนคนฟังไปทั่วโลก วันนี้ได้มาอยู่ในงานพรอมแต่ละคนรู้สึกเหมือนฝันที่ได้เห็นยูจินตัวเป็น ๆ มาส่งเสียงร้องดังก้องกังวาน พร้อมท่าเต้นที่สนุกสนานน่ารัก ทั้งหมดลุกขึ้นโยกไปตามจังหวะ เทียนเห็นหน้าก็เริ่มสะอึกทันที ไม่คิดว่า ยูจินจะมางานเลี้ยงนี้ด้วย  เพื่อน ๆทุกคนโบกมือทักทายยูจินเหมือนรู้จักกันทีเดียว ไม่เว้นแม้แต่ไต้อี ก็ลุกขึ้นโบกมือ ฮัมเพลงตามยูจิน

“ หรือว่ายูจินจะดังจริง ๆ” เทียนดื่มน้ำผลไม้อีกแก้ว เพราะไม่รู้จะพูดกับใคร

พอยูจินร้องไปสามเพลง ก็หยุดร้องพิธีกรเอ่ยขอบคุณที่ให้เกียรติ มา

“ ไม่เป็นไร ยูจินมีเพื่อนที่นี่อยู่คนหนึ่ง เลยจะมาเซอร์ไพรส์เขาด้วยค่ะ”

ยูจินเอ่ยจบก็เดินลงมาจากเวที มุ่งตรงมาที่โต๊ะของนักเรียน ที่นั่งชมดู แต่ละคนถอยห่างให้ยูจิน โดยมีบอดี้การ์ดเกือบสิบคนเดินตามไม่ห่าง แล้วก็มาหยุดที่โต๊ะของเทียน

“ สวัสดี เจอกันอีกแล้วนะ”   เพื่อน ๆ ทุกคนมองหน้าเทียนด้วยสายตาที่มีคำถาม108ข้อขึ้นทันที

“ สวัสดีเช่นกัน”  เทียนทักตอบไปเช่นกัน  อาเปารีบสละเก้าอี้ให้ ยูจินทันที

“ ขอบคุณค่ะ ฉันยูจินเป็นเพื่อนของหลี่เทียนเหมือนกัน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ”

ยูจินเอ่ยทักทายเพื่อน ๆของเทียน ทีแรกทุกคนก็เกร็งกันไปหมด แต่หลังจากที่ยูจินพูดให้ความเป็นกันเอง ทุกคนก็ไม่มีอาการเกร็ง ก็เริ่มคุยกันอย่างสนุกสนาน พร้อมทั้งเล่าเรื่องวีรกรรมวัยเด็กของเทียน

“ จริงหรือ ตอนอนุบาลเขาสะพายขวดนมอัดนักฟุตบอลที่สนามท่าเรือ ลงไปกองนับสิบ รวมทั้งโคชด้วย ตอนเรียนอนุบาลเนี่ยนะ” ยูจินเอ่ยถามอาเปาอาเปียวที่เล่าให้ฟัง

“ ใช่ พวกนั้นรวมไปกองที่ตาข่ายประตูทั้ง11คนเลย”

“ เฮ้ เรื่องนี้นายไม่เห็นเล่าให้พวกเราฟังมาก่อนเลยนี่” วาวาเอ่ยถามอย่างตื่นเต้นเช่นกัน

“ เพิ่งจะนึกได้น่ะ มันนานมาแล้ว จริงไหมลูกพี่”

“ มันผ่านมาตั้งนานแล้ว” เทียนไม่รู้จะพูดอะไร

“ ใช่หลังจากอัดพวกนักฟุตบอลพวกนั้นแล้ว ลูกพี่ก็ไปเรียนเทควันโด แล้วก็ไปอัดพวกเทควันโดแร็บเปอร์จนหมอบไปจนหมดยังไงล่ะ” เอาเปียวเอ่ยบ้าง

“ ใช่ตอนนั้นฉันก็เห็นด้วย”

“ เทควันโดแร็บเปอร์อะไร?” ยูจินสงสัย

“ พวกมันชอบแต่งตัวเป็นแร็บเปอร์ถือว่าดีกรีทีมชาติ เลยมาท้าสู้สำนักของพวกเรา แต่สุดท้าย เจอเทียนวัยสามขวบอัดไปกองจนหมดเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า นึกถึงตอนนั้นโคตรสะใจจริง ๆ” วาวาเอ่ยไปหัวเราะไป แต่ยูจินหันมามองหน้าเทียนเหมือนเห็นตัวประหลาด บอดี้การ์ดสิบคนยืนฟังอยู่ด้วย เริ่มอมยิ้มเหมือนไม่เชื่อเรื่องแบบนี้

จากนั้นก็มีกลุ่มนักมวยเอ็มเอ็มเอ เดินผ่านเทียนก็ก้มหัวให้เทียนทุกคน แล้วเอ่ยกับเทียนด้วยความเคารพ

“ ลูกพี่” แล้วเดินจากไป จากนั้นชมรมเทควันโดอีกหลายคนเดินผ่านเทียนก็เอ่ยออกมว่า

“ อาจารย์”  แล้วก็เดินจากไป สร้างความสงสัยให้กับยูจินยิ่งนัก จนกระทั่งเทียนรู้สึกว่ามีอะไรแปลกในงานนี้ ไม่ทันไร ไฟฟ้าในงานก็ดับมืดลง เสียงดนตรีเงียบ

ไปมีเสียงนักเรียนหลายคนเริ่มส่งเสียงไม่พอใจออกมา  เทียนปล่อยร่างแปลงไว้ที่โต๊ะ กลายร่างเป็นตี้เทียนออกไปในทันที ไฟสว่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม

แต่ว่ามีคนที่ไม่ทราบว่าเป็นใครสวมหน้ากาก พร้อมกับอาวุธปืนทันสมัยครบมือ ยืนรอบๆ นักเรียน มีอยู่ สองร้อยคน โดยที่ทุกคนใส่สูท แต่สวมหน้ากากลายยักษ์เอาไว้ มีพิธีกรคนใหม่อยู่บนเวที สวมหน้ากากหนุมาน เริ่มพูดออกมาว่า

“ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ ไลฟ์เกมส์ หนุมานฮันเตอร์ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พวกคุณมีเวลาเอาตัวรอดจากการสังหารหมู่ครั้งนี้ 30 นาที ใครจะอยู่ ใครจะตาย เตรียมตัวนับถอยหลังได้เลย   9 8 7 6 5 4 3 2 ...”   ฉัวะ ! คอของพิธีกรขาดออกเป็นคนแรก

นักฆ่าหนุมานฮันเตอร์ตกใจมองหาคนที่สังหาร พิธีกรไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นใคร เลย

ท่ามกลางเสียยหวีดร้องของนักเรียนในงาน คอของนักฆ่าหนุมานก็ค่อยขาดลงไปทีละสามคน สี่คน บ้างก็บสิบคน บางคนเอาปืนจะยิงนักเรียน คอก็ขาดทันทีเหมือนกับว่ามีกลไกบางอย่างคอยปกป้องนักเรียกทั้งหมดเอาไว้แล้ว โดยที่หัวของนักฆ่า ก็ทยอยขาดไปอย่างต่อเนื่อง เสียงปืนยิงไปทั่วแต่ไม่รู้พวกมันยิงอะไร

รู้แต่เพียงว่าไม่ยิงเข้ามาในกลุ่มนักเรียน นักฆ่าทั้งสองร้อยคน สุดท้ายเป็นศพตายเกลื่อนไปหมด โดยที่ไม่มีใครเห็นคนฆ่าเลย  เทียนลืมตาขึ้นมา เพราะรู้สึกมีสายตาจ้องมามาหลายคน ไต้อีเป็นคนแรก ที่รู้ว่าเรื่องนี้เทียนเป็นคนจัดการ เพราะว่าสัมผัสถึงพลังที่เทียนปล่อยออกมาคุ้มกันทุก ๆคน อีกคู่คือ ยูจิน ที่มองเทียนตั้งแต่ไฟดับแล้ว พอคนร้ายตายกันหมด เจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

แล้วต่างก็บอกให้ทุกคนเซ็นชื่อแล้วแยกย้ายกันกลับไปก่อน หากมีอะไรค่อยติดต่อกลับไป

“ขอบคุณ” ยูจินเอ่ยกับเทียนสั้นๆ แล้วพวกบอดี้การ์ดก็รีบพาตัวออกจากสถานที่แห่งนี้ไป เทียนรู้สึกเหมือนกันว่า ยูจินเหมือนจะรู้ว่าเป็นฝีมือของเทียน แต่ว่าเธอจะรู้ได้อย่างไรเธอแค่เป็นคนธรรมดาเท่านั้น  เทียนขับรถไปส่งไต้อีเสร็จก็รีบกลับบ้าน ระหว่างทางพ่อเก้าโทรมา แล้วบอกให้เทียนมาโรงพยาบาลด่วน แม่เจนกำลังจะคลอดแล้ว เทียนรีบขับรถไปโรงพยาบาลทันที....