เช้าวันต่อมา...
ฉึก ฉัก ฉึก ฉัก...
รถไฟมนตราเริ่มแล่นไปเรื่อยๆ ท่ามกลางท้องฟ้าที่มีเหล่านกมากมาย
ในขณะที่บรรยากาศกำลังโรแมนติคอยู่นั้น
" เฮ้ย ปาร์ค เฮอิน นายยังเช็ดพื้นไม่สะอาดเลย " ยัยซินดี้ พูดทำลายบรรยากาศอันแสนโรแมนติคเสียหมด แต่เมื่อผมมองหน้าสวยๆของเธอแล้ว ผมก็โกรธเธอไม่ลง เพราะเธอมีใบหน้างดงามเหมือนดาราญี่ปุ่น ถ้าให้ผมนอนกับเธอ ถึงต้องจ่ายชั่วโมงละ 10000 เยน ผมก็ยอม ไม่สิ ต่อให้ต้องกลายเป็มนุษย์ตู้ATM ให้เธอทั้งชีวิต ก็ไม่เป็ไร ดีกว่าเล่นกับตุ๊กตายางที่บ้านเป็ไหนๆ
" เฮ้ย ฟังอยู่รึป่าว ปาร์ค เฮอิน " ยัยซินดี้ ะโอีกครั้ง แล้วเข้ามาตบหน้าที่ผมที่กำลังละเมอดังเพี๊ยะ
ผมที่เพิ่งรู้สึกตัว และกำลังจะพูดแก้ตัวอยู่นั้น ก็ถูกยัยซินดี้โบกหัวแบบรัวชุดอีก 12 ที
เพี๊ยะ!!!
เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!!
เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!!
มันเป็ท่าตบลืมนับแบบคอมโบ ทำให้ผมมึนไปเลยทีเดียว ก่อนโดนยัยซินดี้ ลากไปขังในคุกท้ายขบวนรถไฟ
" ยัยซินดี้ แค้นนี้ไม่ชำระ ชั้นไม่ขอเป็คน " ผมะโด้วยความแค้นอยู่หลังลูกกรง โดย เอริค แค่มองกวาดสายตามาทางผมเท่านั้น แต่ไม่ช่วยพูดอะไรให้ผมเลย ผมจึงได้แต่รอคอยเวลาอยู่ข้างในคุก หลังลูกกรงอันแข็งแรง
ตอนกลางคืน ยามจื่อ (เที่ยงคืนในภาษาจีน)
ผมค่อยๆ ฟื้นพลังขึ้นมาทีละน้อย
" คิตะ คิตะ (มาแล้ว มาแล้ว ) "ผมที่อาบออร่าของพลังปราณน้ำ กลับเป็จอมปราชญ์อีกครั้ง ได้ใช้พลังมือล่องหนของผมเปิดประตูคุกออกมา แล้วค่อยๆย่องไปห้องของยัยซินดี้
ในระหว่างที่เดินย่องไป ก็แอบคิดลามกไปด้วย ว่าจะทำอย่างงั้นอย่างงี้กับยัยซินดี้
แอ๊ด...ผมสะเดาะกลอนเข้าไปประชิดตัวซินดี้ในระยะ 1เมตร จนเห็นดวงหน้าเธอที่กำลังหลับไหล
ผมเพ่งมองหน้ายัยซินดี้เวลาหลับ อยู่หยั่งงั้นนานนับ 10 นาที
...เวลาเธอหลับก็น่ารักดีนะ ผมคิด แต่เมื่อคิดถึงเื่ที่เธอทำไว้กับผมเมื่อเช้า ผมจึงค่อยๆเข้าไปใกล้ แล้วเลียริมฝีปากของเธออย่างแ่เบา
และในขณะที่กำลังจะทำอะไรต่อไป...
" เฮอิน ชั้นขอโทษนะ ที่ชั้นทำร้ายเธอไป เป็เพราะชั้นรักเธอ " จู่ๆยัยซินดี้ก็ละเมอขึ้นมา ทำเอาผมหมดอารมณ์ โจรย่องเบาเลย จากตอนแรกที่คิดว่าจะแกล้งเธอด้วยการลูบขาอ่อน แต่ตอนนี้ ผมเปลี่ยนใจแล้ว
ผมค่อยๆ หยิบผ้าห่มที่หลุดจากตัวเธอมาห่มให้เธอ
ในตอนที่จะห่มผ้าห่มนั้น ผมสังเกตเห็นว่า หุ่นยัยซินดี้ นี่ เอ็กซ์ไม่เบาทีเดียว ถ้าเธอเป็ผู้หญิงเรียบร้อย เราคงไปกันได้นานแล้ว
" ราตรีสวัสดิ์ ซินดี้ " ผมกล่าวเบาๆ แบบสุภาพบุรุษ แล้วค่อยๆย่องออกจากห้องของเธอกลับไปในคุกโดยไม่ได้ทำอะไรเธอแม้แต่น้อย หลังจากห่มผ้าห่มให้เธอแล้ว
...แง่ม ถ้ายัยซินดี้ ให้บริการเป่านกหวีดให้เรา ชั่วโมงละ 1หมื่นเยน คงจะดีไม่น้อย
ในขณะที่นอนลงในคุกก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อยไป และไอออกมา หวังว่าจะไม่ติดไวรัสอะไรแปลกๆจากยัยซินดี้มานะ
และค่ำคืนแสนหฤหรรษ์นี้ก็ผ่านพ้นไป
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
เซ็ง พระเอก จะจูบก็ไม่จูบ แง่ม
458
