โปรแกรมสร้างนักรบ

        ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        เปรี๊ยะ!!!

        “ผ่าปฐพี!”

        ฉั๊วะ!!

        นี่เป็นขั้นตอนตามปกติในการฝ่าถ้ำที่ 6 บนชั้น 2 ของออสการ์ ท่องเมฆาอ้อมไปจู่โจมด้วยสายฟ้าในดาบยักษ์ แล้วจัดการขั้นเด็ดขาดด้วยการผ่าปฐพี

        มันได้ผลเป็นอย่างดีใน 3-4 โถงถ้ำแรก

        เพราะจำนวนของ ‘อีลาสโมเธเรียม’ หรือ ‘แรดยูนิคอร์น’ ไม่ได้มีมากนักต่อในแต่ละโถง

        เขายังหาจังหวะลงมือจู่โจมทีละตัวได้อย่างสบาย

        และทักษะเวทย์หอกสายฟ้าที่กลั้นใจเจียดคะแนนที่มีอยู่น้อยนิดซื้อมา ทำหน้าที่ของมันได้อย่างสมบูรณ์

        ความแตกต่างระหว่างเวทย์ธนูสายฟ้ากับหอกสายฟ้าคือระยะเวลาที่สามารถหน่วงสายฟ้าเอาไว้ในอาวุธได้ ธนูสายฟ้าต้องปล่อยออกไปจู่โจมในพริบตา ทำให้มันใช้ได้เฉพาะกับกระบวนท่าหอกอสรพิษที่รวดเร็วเท่านั้น ในขณะที่หอกสายฟ้ายื้อเวลาเอาไว้ได้นานกว่า แค่ความเร็วของดาบลมกรดก็เพียงพอที่จะใช้มัน

        หลังจากผ่านถ้ำบนชั้นที่ 2 มาแล้ว 5 ถ้ำ สภาพร่างกายของเด็กหนุ่มก็พัฒนาขึ้นมาอย่างเรียกได้ว่าก้าวกระโดด

        ‘พลังชีวิต 28

        - ความแข็งแรง 23

        - ความทนทาน 21

        - ความคล่องแคล่ว 22

        - ความยืดหยุ่น 20’

        หลอดเลือดยืดยาวขึ้นจากแต้มของพลังชีวิตที่เพิ่มมา 4 แต้ม โดยค่าสแตทตัวอื่น ๆ ของออสการ์เพิ่มสูงขึ้นมาทั้งหมดรวมกันเกิน 12 แต้มเสียด้วยซ้ำ

        แค่การสะพายดาบยักษ์เอาไว้บนหลังขณะเคลื่อนไหวไปเรื่อย ๆ และใช้มันด้วยกระบวนท่าดาบผ่าปฐพีอย่างสม่ำเสมอเป็นเวลาแค่เพียง 10 กว่าวัน ค่าความแข็งแรงของเด็กหนุ่มก็ขยับขึ้นมาถึง 3 แต้ม

        ในตอนนี้เขาใช้กระบวนท่าดาบลมกรดด้วยดาบยักษ์ได้อย่างสบาย และถ้าจำเป็นก็ยังฝืนใช้ดาบวายุอสรพิษได้ด้วยซ้ำ

        แต่ออสการ์ไม่ได้ทำแบบนั้น แต่เลือกที่จะผสานดาบผ่าปฐพีเข้ากับดาบลมกรดแทน

        และทักษะ ‘ดาบวายุถล่มปฐพี’ ตอนนี้อยู่ในขั้นหลอมรวมแล้ว

        ตึง!!

        เปรี๊ยะ!!!

        “ผ่าปฐพี!”

        ฉั๊วะ!!

        ง่ายขึ้น! กระบวนท่าของทักษะดาบลมกรดทำให้ออสการ์ขยับดาบยักษ์มาป้องกันตัวได้อย่างรวดเร็วและทันการ สายฟ้าที่ถูกอัดเข้าไปในตัวดาบทำให้มันกลายเป็นโล่ที่สร้างกระแสไฟฟ้าแรงสูงออกไปช็อตแรดยูนิคอร์นที่ชาร์จเข้าใส่จนพวกมันชะงักการเคลื่อนไหวกลายเป็นเป้านิ่ง

        สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ ‘ผ่าปฐพี’ ได้ง่ายขึ้นมากจริง ๆ

        ความทนทาน ความคล่องแคล่ว และความยืดหยุ่นที่เพิ่มขึ้นอย่างละ 3-4 แต้มทำให้เด็กหนุ่มเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วได้ต่อเนื่องยาวนาน

ดูเหมือนว่าการยอมเสียเวลาฝึกฝนอยู่ในถ้ำที่ 5 ถึง 4 วันจะได้ประโยชน์คุ้มค่า

        เพียงแต่ถ้าคะแนนของมันจะมากกว่าที่ได้รับมาอีกสัก 1 เท่าตัว ออสการ์จะพอใจเป็นอย่างยิ่ง

        ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        เปรี๊ยะ!!!

        “ผ่าปฐพี!”

        ฉั๊วะ!!

        ตึง!!

        เปรี๊ยะ!!!

        “ผ่าปฐพี!”

        ฉั๊วะ!!

        พอเริ่มผ่านเข้าโถงถ้ำที่ 6 สถานการณ์และรูปแบบการต่อสู้ก็ต้องเปลี่ยนไปเล็กน้อย ‘อีลาสโมเธเรียม’ คือสัตว์ที่มีชีวิตอยู่ร่วมยุคกับช้างแมมมอธ ยกเว้นผิวหนังที่หนากว่าดันมีขนแข็ง ๆ งอกออกมาปกคลุม และนอเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่โตจนแทบจะกินพื้นที่ไปครึ่งใบหน้า ลักษณะที่เหลือเกือบทุกอย่างของมันเหมือนกับแรดในยุคปัจจุบันไม่มีผิด

        โดยเฉพาะนิสัยชอบพุ่งเข้าใส่เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาไม่เบาอย่างออสการ์ มันทำให้สรุปได้ว่า…

        แรด!

        เจ้าพวกนี้แรดแน่นอน คิดเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้เลย

        และการถูกพวกแรดวิ่งเข้าใส่พร้อมกันมากกว่า 10 ตัว ทางเดียวที่จะป้องกันตัวเองได้คือการพกถุง เอ่อ… ไม่ใช่แล้ว

        …

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        “ชิ!”

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        ตึง!!

        เปรี๊ยะ!!!

        ตึง!!

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        ด้วยสภาพร่างกายที่พัฒนาขึ้นในทุกด้าน กลายเป็นว่าตอนนี้ออสการ์เหาะเหินเดินอากาศได้แล้วจริง ๆเมื่อใช้ทักษะไต่เมฆาได้ ‘ดั่งใจ’ จะหยั่งเท้าลงเหยียบอากาศได้อย่างต่อเนื่องกัน 7-8 ครั้ง ถ้ามุ่งหน้าสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า ก็คงจะไม่ต่างจากการไต่ขึ้นไปหาหมู่เมฆมากนัก

        และถ้าเคลื่อนไหวเปลี่ยนทิศทางในแนวราบ เด็กหนุ่มคิดว่าการกระโดดเหยียบอากาศไปเรื่อย ๆ ของเขาน่าจะทำระยะทางได้เกือบ 200 เมตรโดยที่เท้าไม่แตะพื้นเลย

        แต่นั่นมันไม่มีประโยชน์อะไรในการต่อสู้ อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ใช่ในสถานการณ์แบบนี้

        ‘ท่องเมฆาแปดทิศ’

        คือวิธีการที่ออสการ์เลือกใช้ในตอนนี้ เขาเลือกที่จะผสานทักษะไต่เมฆาเข้ากับทักษะท่องไพรแปดทิศ และมันได้ผล การวางเท้าบนอากาศตามรูปแบบของการย่างก้าวแปดทิศช่วยให้เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศได้อย่างอิสระ

        จุดเดียวที่ต้องระวังคือตอนกลับลงมาหยั่งเท้าบนพื้นดิน และเด็กหนุ่มเลือกที่จะป้องกันตัวเองด้วยดาบยักษ์ที่อัดแน่นไปด้วยสายฟ้า

ตอดเล็กตอดน้อยสร้างความเสียหายให้ฝูงแรดยูนิคอร์นไปเรื่อย ๆ จนเมื่อพวกมันอ่อนแรงและพุ่งเข้าชาร์จด้วยความเร็วที่ช้าลง

        ออสการ์จะไล่ ‘ผ่าปฐพี’ พวกมันทีละตัว

        …

        “ฟู่! ให้ตายสิ หนังของพวกมันหนายังกับฮิปโป แล้วเจ้าขนพวกนั้นอีก แบบนี้คงต้องใช้เวลาอีกนานเลย”

        ในสภาพที่เอนหลังพิงพนังถ้ำและหลับตาอยู่ เด็กหนุ่มพึมพำออกมาเหมือนเป็นการปรึกษากับตัวเองเช่นเคย ระยะเวลาที่ใช้ในการเคลียร์แต่ละโถงถ้ำเพิ่มขึ้นมากทุกที เหตุผลหลักคือจำนวนแรดที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

        พวกมันไม่ได้มีอิทธิฤทธิ์อิทธิเดชอะไรเพิ่มเติม ขนาดตัวไม่ได้ใหญ่ขึ้น ความเร็วไม่ได้สูงขึ้น แรงปะทะไม่ได้หนักขึ้น แค่มีขนาดฝูงที่ใหญ่ขึ้นเท่านั้น

        และในโถงถ้ำที่ 11 แห่งนี้ พวกมันอยู่กันถึง 18 ตัว เรียกได้ว่าแรดกันเต็มพื้นที่เลย

        ออสการ์แทบจะหาตำแหน่งหยั่งเท้าบนพื้นดินไม่ได้ด้วยซ้ำ บ่อยครั้งที่เขาต้องเหยียบหลังพวกมันส่งตัวให้ลอยกลับขึ้นไปกลางอากาศอีก

นั่นทำให้เสียเวลาและโอกาสในการโจมตีเป็นอย่างมาก

        “รู้งี้เริ่มต้นช่วงแรกด้วยปราการไม้เลื้อยก็ดีหรอก น่าจะมีทางใช้มันเป็นกรงขังได้ถ้าถึงระดับดั่งใจ”

        รู้อะไรไม่สู้รู้งี้! และไม่มีเม็ดยาสำหรับรักษาอาการเสียใจหรือเสียดาย! การจะกลับมาฝึกใช้ทักษะเวทย์ ‘ปราการไม้เลื้อย’ ในตอนนี้มันไม่ทันแล้วจริง ๆ

        ความเหนียวและแข็งแกร่งของเถาวัลย์ที่เด็กหนุ่มสร้างได้ตอนนี้คงเหมือนกับกิ่งไม้ผุ ๆ สำหรับพวกมันเท่านั้น

        “ปัญหาคือหาจังหวะโจมตีไม่ได้! และพวกมันต้านทานสายฟ้าในระดับหนึ่ง ทำให้ใช้เวลานานกว่าจะช้าลง อืม…?”

        ความต้านทานสายฟ้าของสัตว์ธาตุดินเป็นสิ่งที่ออสการ์รู้อยู่แล้ว แต่การที่เขายังใช้มันอยู่ก็เพื่อฝึกฝนให้หอกสายฟ้ายกระดับขึ้นไปเป็น ‘ดั่งใจ’ ให้ได้เร็วที่สุด

        “บ้าเอ้ย! ถ้าคราวนี้ให้คะแนนน้อยอีกพ่อจะฟ้องให้ยับไปเลย คอยดูเถอะ!”

        เด็กหนุ่มลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงสบถโวยวายอย่างหัวเสีย เขาคิดหาวิธีดีกว่าที่ทำอยู่ตอนนี้ไม่ได้ มันช้าแต่ก็ปลอดภัย และสามารถใช้ฝึกฝนทักษะ ‘ท่องเมฆาแปดทิศ’ ได้เป็นอย่างดี

        แต่อาจจะต้องสลับไปใช้เพลิงฟ้าครามแทนหอกสายฟ้า เพราะมันประหยัดมานามากกว่า เด็กหนุ่มไม่รู้จริง ๆ ว่าอีก 5 โถงถ้ำที่เหลือจะต้องใช้เวลาอีกกี่วัน

        แรดที่นี่มากเกินไปจริง ๆ

        …

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        “ฮึบ!”

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        “ผ่าปฐพี!”

        ฉั๊วะ!!

        “บ้าเอ้ย… ทีเดียวไม่ตาย!”

        ตึง!!

        เปรี๊ยะ!!!

        “ฮึบ”

        ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

        ในเมื่อมันแน่นจนไม่มีที่หยั่งเท้าบนพื้นดิน! ในเมื่อแรดในโถงถ้ำมันแน่นและวิ่งพล่านอย่างวุ่นวาย!

        ออสการ์ก็ตัดสินใจไม่ลงมาหยั่งเท้าบนพื้นดินอีก และเลือกใช้แผ่นหลังของแรดพวกนั้นเป็นจุดส่งตัวกลับขึ้นไปกลางอากาศแทน

        ท่องเมฆาไปเรื่อย ๆ และหาโอกาสผ่าปฐพีใส่แรดยูนิคอร์นที่อยู่ห่างไกลจากตัวอื่นมากที่สุด

        หอกสายฟ้าถูกใช้ป้องกันตัวในยามคับขันเท่านั้น ไม่ได้ถูกใช้เพื่อสร้างอาการบาดเจ็บให้ฝูงแรดเคลื่อนไหวช้าลงอีก ผลที่ได้กับปริมาณมานาที่เสียไปมันไม่คุ้มค่ากันเลย

        ถึงแม้ว่าพลังเวทย์ของออสการ์ในตอนนี้จะอยู่ที่ 12 แต้มแล้ว

        แต่หลอดสีเหลืองทองก็ไม่ได้ยาวขึ้นมากอย่างที่ควรจะเป็น

        และนั่นทำให้เขายังเป็นนักเวทย์สายเติมเหมือนเช่นเดิมที่ผ่านมา…