Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 1 บทที่ 7 Jackfruit ผลไม้ประหลาด และการตก-ปิ้งปลา             “ โห ! ” ข้าอ้าปากค้าง ร้องอุทานเสียงลั่นเมื่อเดินมาถึงต้นแอปริคอตที่มาร์คไว้ในแผนที่ แล้วพบกับความอลังการงานสร้างของลูกแอปริคอตที่ดกเต็มต้น ทั้งที่เมื่อวานมันเหลือแค่ 4 ลูกสุดท้าย แล้วสละมาให้ข้าหมดแท้ๆ “ นี่น่ะหรอ ผลของการรดน้ำด้วยกระบวยรดน้ำอันนี้ ”             ข้าเดินเข้าไปเอามือแตะลำต้น พร้อมกล่าวขอแบ่งปันลูกแอปริคอตมาเป็นอาหาร และบอกจำนวนที่แน่นอนว่าขอแค่สามลูกก็พอกินในวันนี้แล้ว แต่คุณต้นไม้กลับให้ข้าถึง 10 ลูกด้วยกัน             “ เอ่อ ให้มา 10 ลูกข้ากินไม่หมดหรอกนะวันนี้ ” ข้าบอกขณะเก็บลูกแอปริคอตทั้ง 10 ที่ลอยตรงหน้าเข้ากระเป๋าไป “ เอาเป็นว่าอีก 7 ลูกข้าจะนำไปฝังดิน ปลูกที่ธารหลังบ้านละกัน แถวนั้นไม่มีต้นไม้ที่ให้ผลเลย ”             ต้นแอปริคอตสั่นไหวใบไปมา ก่อนจะส่งความรู้สึกมาว่า ไม่จำเป็นต้องมารดน้ำให้มันทุกวันก็ได้เพราะแค่การที่ข้ากลับมาอยู่ที่นี่ ไอเวทของร่างอวตารแห่งเทพีเพอร์ซีโฟเน่จากตัวข้าก็แพร่กระจายไปทั่วทำให้พืชพรรณ ธรรมชาติได้รับพลัง ทำให้เติบโตได้ด้วยดีอยู่แล้ว แต่ข้าสามารถมาขอแบ่งปันผลไม้จากมันได้ทุกวัน หรือจะไปขอจากต้นอื่น ๆ ก็ได้ มันไม่หึงหวง เจาะจงให้ข้ากินแต่ผลของมันหรอก             “ คิกๆ เข้าใจแล้วค่ะคุณแอปริคอต ” ข้าหัวเราะคิกคัก พร้อมโค้งหัวขอบคุณ ก่อนจะเดินเข้าป่าไปอีกเพื่อหาต้นไม้เหมาะๆแก่การขอร้องแบ่งกิ่ง ก้านมาทำอุปกรณ์ ซึ่งข้าก็ได้ต้นไม้ที่เปลือกแข็ง สีน้ำตาลหนา ที่แม้จะไม่รู้ว่าชื่ออะไร แต่ดูผ่านๆก็รู้ได้ว่ามีความแข็งแรงทนทานดีกว่าต้นไม้ไหน ๆ ที่ข้าเจอใน เลยเดินไปเอามือแตะ และพูดขอร้องให้มันช่วยสร้างอุปกรณ์ทำสวนให้             “ คุณต้นไม้เปลือกแข็ง ข้าขอแบ่งปันกิ่ง ก้าน มาทำเป็นขวาน ค้อน และเบ็ดตกปลาหน่อยนะคะ”             คำขอร้องของสาวน้อยใสๆ ได้รับการตอบรับจากต้นไม้ตรงหน้าอย่างดี กิ่งของมันสามอันที่มีขนาดเหมือนกัน 2 อัน ยาว 30 เซนติเมตร หนา 5 เซนติเมตร กับยาว 60 เซนติเมตรลอยมาหา ก่อนที่หินรูปร่างคล้ายคมขวานทื่อๆ กับสี่เหลี่ยมผืนผ้าตันๆก็ลอยมาประกอบร่างเป็นขวานหิน ค้อนหินกับท่อนไม้ยาว 30เซนติเมตร ส่วนไม้ที่ยาวกว่ากัน 2 เท่านั้นมีใยแมงมุมสีขาวใสบางๆมามัดเกี่ยวเป็นเงื่อนเชือกที่ปลายไม้พร้อมกับก้อนหินกลมมนมาผูกตรงปลายแทนที่จะเป็นตะขอ             “ ขอบคุณค่ะ ” ข้าตอบสั้นๆก่อนเก็บอุปกรณ์ทั้งหลายเข้ากระเป๋าไอเทมเพื่อตรวจสอบข้อสงสัยที่ข้าเกรงใจไม่กล้าถามต้นไม้ตรงหน้ามากนัก เพราะแค่ขอให้มันสละกิ่งก้านให้ก็มากพอแล้ว เลยรดน้ำให้มันจนชุ่มแล้วเดินกลับบ้านไป เปิดหน้าจอกระเป๋าดูไป             ในกระเป๋าตอนนี้ 10 ช่องเต็มเรียบร้อย มีอุปกรณ์ทำมาหากินของชาวไร่ที่ได้มาเมื่อวาน คือกระบวยรดน้ำ ที่เหลือน้ำ 7 ลิตร กับจอบหิน ส่วนอุปกรณ์ที่ได้ใหม่วันนี้คือขวานหิน ค้อนหิน และเบ็ดตกปลา ส่วนอีก 5 ช่องนั้นคือท่อนไม้ , ก้อนหิน , เถาวัลย์ และลูกแอปริคอต 9 ลูก เพราะอีกลูกข้าหยิบมาเดินไปกินไปอยู่ส่วนหญ้านั้นข้าโยนทิ้งไปแล้วเพราะช่องเกิน             “ ขวานหิน แห่งร่างอวตารเทพีเพอร์ซีโฟเน่ ใช้ตัดไม้ได้ดี ไม่เกิดเศษไม้สูญเปล่า สับทีเดียวไม้ล้มทั้งต้น และตอไม้สามารถใช้พลังแห่งร่างอวตารเทพีเพอร์ซีโฟเน่ ปลูกต้นขึ้นมาใหม่ให้เท่าเดิมได้ โอโห้นี่มันขวานเทพจริงๆ . . . เอ่อ ไม่สิ ขวานแห่งร่างอวตารเทพีสินะ แหะๆ ” ข้าหัวเราะแห้งๆกับการติดนิสัยเรียกอาวุธโหดๆ อาติแฟคแจ่มๆในเกมว่า “ของเทพ” แล้วพอมาตอนนี้ มันคือของเทพจริงๆ เลยรู้สึกแปลกๆนิดหน่อย ถัดจากขวานก็เป็นค้อน             “ ค้อนหิน แห่งร่างอวตารเทพีเพอร์ซีโฟเน่ ใช้ทุบทำลายหินให้ป่นกลายเป็นดินที่มีแร่ธาตุ สารอาหารจำเป็นต่อพืชได้หากต้องการ หรือจะทุบให้เป็นเศษหินเล็ก ๆ แล้วหลอมรวมเป็นก้อนหินตามรูปแบบที่ต้องการก็ได้ แต่ต้องอัพเกรดระบบหลอมรวมหินผ่านภารกิจ ??? ก่อน . . . โห งั้นแบบนี้การแปรรูปไม้เป็นเฟอร์นิเจอร์ก็น่าจะทำได้ ถ้าผ่านภารกิจปลดล็อคสินะ ” ข้าตาโตอย่างตื่นเต้นกับความเป็นไปได้ในอนาคตที่ข้าจะสร้างกรอบหินไว้รอบแปลงผัก หรือสร้างเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งบ้าน โดยเฉพาะการทำหน้าต่างเพิ่มช่องทางให้แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามา คือเป้าหมายหลักเลยล่ะ             จากนั้นข้าก็ตรวจสอบรายละเอียดอุปกรณ์ชิ้นถัดไป นั่นก็คือ “ เบ็ดตกปลา แห่งร่างอวตารเทพีเพอร์ซีโฟเน่ ” ที่มีคุณสมบัติเป็นเบ็ดตกปลาที่เต็มเปี่ยมด้วยความกรุณา จะล่อลวงปลาให้มาอมหินแทนการล่อด้วยเหยื่อปลายตะขอ และปลาจะสิ้นชีพทันทีที่ถูกข้าดึงขึ้นมา แบบไม่มีความเจ็บปวดใด ๆ เลยทั้งสิ้น เว้นแต่ข้าต้องการจะตกมาเลี้ยง             พออ่านข้อมูลอุปกรณ์ใหม่ 3 ชิ้นจบ ก็เดินมาถึงบ้านพอดีกับการกัดกินแอปริคอตเปรี้ยว ๆ หวานๆข้าดูนาฬิกาบอกเวลาสิบโมงเช้า แต่ดินที่แปลงผักทั้งสองนั้นดูไม่ชุ่มชื้นเท่าเมื่อเช้าแล้ว เลยหยิบกระบวยรดน้ำมารดอีกรอบ ก่อนจะเดินตรงไปทางหลังบ้าน เพื่อตักน้ำเข้ากระบวยเพิ่มจนเต็ม 30 ลิตร             “ ต่อไปก็ . . . ทำอะไรดีนะ. . . ตัดต้นไม้ หาไม้มาเพิ่มก่อนดี หรือจะปลูกแอปริคอตก่อนดีนะ? ” ข้าลังเลเบาๆ ก่อนเลือกที่จะหยิบจอบขึ้นมาขุดดินในทำเลเหมาะๆข้างลำธาร 7 จุด เพื่อฝังผลแอปริคอตทั้งลูกลงไป แล้วกลบฝัง ก่อนรดน้ำ แล้วขอให้ดิน กับน้ำช่วยดูแลต้นแอปริคอตใหม่ทั้ง 7 ต้นไว้ด้วย              “ ปลูกเรียบร้อย ก็ได้เวลาตัด ” ข้ายิ้มบาง ๆ ก่อนเปลี่ยนจอบเป็นขวาน ไปหาไม้ใกล้ๆจำนวน 7 ต้นเท่ากับจำนวนที่ปลูก โดยเลือกต้นที่มีผล ซึ่งพบผลไม้แปลกๆ ลักษณะก้อนกลมๆรีๆ สีเขียว มีตะปุ่มตะป่ำมากมายและยังใหญ่มากด้วย บางลูกใหญ่กว่าหัวของข้าอีก
และพอข้าเดินเข้าไปดูใกล้ๆต้นก็พบลูกทีร่วงลงมา บางลูกก็แตกกระจายออกจนเห็นเนื้อในเป็นสีเหลือง ที่มีเมล็ดสีขาวเรียงตัวกันสลับกับเนื้อผลไม้เป็นกลีบ “ หอม . . . ลูกอะไรกันนะ ” ข้าเก็บลูกที่ดูดีเข้ากระเป๋าในช่องว่างที่เอาแอปริคอตออกไปปลูก และตรวจสอบดู พบว่ามันชื่อ Jackfruit เป็นผลไม้เขตร้อน ที่ตัวผลไม้นั้นเป็นเหมือนลูกบอลที่บรรจุเนื้อผลไม้ไว้หลายกลีบ มีความหอม หวาน และเมล็ดยังใช้ทำขนมตามตำรับของหวานไทยได้             “ ของหวานไทย? . . . อ่า ไทย ชื่อคุ้นๆ น่าจะเป็นอาณาจักรโบราณที่ไหนสักแห่งในบลูแพลเน็ต ดาวในตำนาน ที่ว่ากันว่าเป็นต้นกำเนิดอารยธรรมทั้งหมดของจักรวรรดิเราล่ะมั้ง ” ข้าเอียงคอไปมาพลางพยายามนึกย้อนความหลัง เพราะนอกจากตำนานกรีกแล้ว ตำนานอื่น ๆ ข้าไม่ค่อยสนใจจะขวนขวายหามาศึกษา มาอ่านนัก             ข้าเริ่มลงมือขอตัดต้น Jackfruit แต่ทว่า แต่ละต้นมีขนาดไม่น้อยกว่า 3 คนโอบ ข้าเลยเปลี่ยนใจมาตัดแค่ 3 ต้นพอ และเมื่อขวานของข้าเหวี่ยงไปสัมผัสเนื้อไม้ มันก็สลายเป็นละอองแสงสีน้ำตาลเข้าตัวข้า พร้อมเสียงจดหมายแจ้งเตือนที่พอเปิดดูพบว่าข้าได้ไม้มาจำนวน 100 ท่อน ขนาดยาว 60 เซนติเมตร กว้าง 30 เซนติเมตร หนา 10 เซนติเมตร             “ เอ่อ เปลี่ยนใจละ ตัดแค่ต้นเดียวพอ ” ข้ายิ้มแห้งๆ ก่อนจะอมเมล็ด Jackfruit ไว้ แล้วคายออกมาวางบนตอไม้ของมัน ก่อนจะขอยืมพลังรอบ ๆ มาฟื้นฟูต้น Jackfruitนี้ให้โตกลับมาสูงเท่าเดิมในพริบตา             จากนั้นข้าก็เดินลัดเลาะตามลำธารขึ้นไปหาต้นน้ำ ซึ่งใช้เวลาถึงบ่ายสามกว่าจะเจอแม่น้ำสายใหญ่ที่กว้างมาก และข้าก็ตกปลาทันที ซึ่งได้ปลามากถึง 57 ตัวตอนห้าโมงเย็น ก่อนจะรีบวิ่งกลับบ้านก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน โดยไม่ลืมรดน้ำแปลงผักอีกรอบ ข้าเข้าบ้านมาหาไม้ เสียบทะลุปากปลา แล้วจับปิ้งๆด้วยเพลิงบนฟื้นนิรันดร์ ซึ่งใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีปลาก็สุกได้ที่ โดยมีฟืนคอยแนะนำวิธีปิ้งว่าควรพลิกกลับปลายังไงไม่ให้ไหม้ไป
แต่พอข้ากัดไปคำแรกเท่านั้นแหละ. . . โอ้โห้ ก้างเพียบ แถมความคาวที่คละคลุ้งในปากนี่มันสุดจะทนจริง ๆ และข้าก็ถูกฟืนส่งกลิ่นแฝงคำหัวเราะเยาะอย่างสะใจ พร้อมกับแนะนำว่าคืนนี้ทิ้งปลาไป แล้วพรุ่งนี้มันจะสอนวิธีปิ้งปลาดี ๆให้ ตั้งแต่ขั้นตอนการเตรียม             ข้าเบ้ปากน้อย ๆ ก่อนเดินออกจากบ้านไปขุดหลุมฝังปลาปิ้งที่ข้ากัดไปได้แค่คำเดียว ก่อนใช้น้ำในกระบวยมาล้างริมฝีปาก และกลั้วคอไล่ความคาว แล้วเดินกลับมานั่งแทะแอปริคอตขณะคิดน้อยใจตัวเองที่แค่ปิ้งปลาง่าย ๆ ยังทำไม่ได้ จนต้องพึ่งพาความรู้จากฟืนเลยทีเดียว แต่คิดอีกทีนะ . . . มันเป็นฟืนที่คอร่า เจ้าของร่างของข้าได้รับมาจากเทพีเฮสเตีย เทพีแห่งเตาไฟ ก็น่าจะมีความรู้ด้านการทำอาหารข้างเตาไฟมากกว่าข้าอยู่แล้ว ข้าเลยเลิกคิดว่าตัวเองอ่อนด้อยจนต้องพึ่งฟืนไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 1 บทที่ 7 Jackfruit ผลไม้ประหลาด และการตก-ปิ้งปลา

นิยายแนะนำ

Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 1 บทที่ 7 Jackfruit ผลไม้ประหลาด และการตก-ปิ้งปลา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้