ฉันอยู่ที่โลกมาร์เวล

ตอนที่ 102 สำนักดาบชินโต

ค่ำคืนที่มืดมิด

ฐานทัพอากาศญี่ปุ่น ได้เกิดเพลิงไหม้โดยมีเปลวไฟโหมกระหน่ำและไม่มีวี่แววว่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย ศูนย์กลางอยู่ที่ฐานและลุกลามออกไปหลายกิโลเมตร

ในคืนเกิดเหตุผู้คนนับไม่ถ้วนที่อาศัยอยู่ในโตเกียวตื่นขึ้นมาท่ามกลางเสียงรบกวนและมองออกไปนอกบ้าน ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ใกล้หรือไกลแค่ไหนพวกเขาก็สามารถมองเห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกย้อมให้เป็นสีแดงเพลิง

ราวกับว่าฟ้ากำลังพิโรธ และเป็นการลงทัณฑ์จากสรวงสวรรค์

พระราชวังของจักรพรรดิ

จักรพรรดิองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นถูกปลุกโดยคนของพระองค์ เขารู้สึกสับสนและลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับสวมอาภรณ์ของราชวงศ์ชั้นสูงของญี่ปุ่นชั่วคราวและเดินไปที่ห้องโถงด้วยความเร่งรีบ

เมื่อมาถึงห้องโถงเขาเห็นแสงที่ส่องประกายจากภายนอก เมื่อฟังรายงานเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในฐานทัพอากาศ จากที่เคยง่วงนอนอยู่ 3 ส่วนในตอนนี้ได้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ ภายใต้รายงานที่ทำให้จิตใจของเขาสั่นสะเทือน

จักรพรรดิมองกลับไปที่นายทหารที่รายงานพร้อมกับถามดังๆขึ้น :“ เจ้าพูดอะไร? ไหนพูดมาอีกครั้งสิ!”

เจ้าหน้าที่ตอบด้วยเสียงสั่น:“ องค์จักรพรรดิ ฐานทัพอากาศถูกโจมตีโดย จักรพรรดิไคล์ ของสหรัฐฯ ตอนนี้ฐานทั้งหมดตกอยู่ในทะเลเพลิง และในเวลานี้กองกำลังดับเพลิงทั้งหมดในโตเกียวได้รวมตัวกันสกัดกั้นและป้องกันการลุกลามของเปลวไฟ…”

“ ไคล์ ของสหรัฐฯมันเป็นสัตว์ประหลาดเหรอ? แล้วมันบุกไปที่ฐานทัพอากาศได้อย่างไร” จักรพรรดิ พึมพำอย่างไม่เชื่อ

“ ตามที่ทหารสื่อสารที่รอดชีวิตได้รายงานมามันอาจจะเป็นร่างอวตารของปีศาจ กระสุนไม่มีผลกับมัน และแรงระเบิดก็ไม่สามารถฆ่ามันได้ และ...เอ่อ..ทหารของเราถูกฆ่าอย่างง่ายดาย" เจ้าหน้าที่ระดับสูงกัดฟันของเขาและหยิบการ์ดปีศาจที่เปื้อนเลือดออกมาจากกระเป๋าของเขา “ มันอยู่ในฐานทัพอากาศและ ผู้บัญชาการของโอกามูระ ถูกบังคับให้ทำ ฮาราคีรี และมันได้ทิ้งการ์ดปีศาจนี้เอาไว้แล้วฝากคำพูดมาบอกพระองค์ว่า…”

เมื่อ จักรพรรดิ มองไปที่ใบหน้าของเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่เต็มไปด้วยความลังเลเขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม:“มันพูดว่าอะไรอีก?!”

“มันบอกว่าจะมา ‘เยี่ยม’ จักรพรรดิและขอให้พระองค์ทำ ‘ฮาราคีรี’ เพื่อแสดงถึงจิตวิญญาณของนักรบ

เมื่อคำพูดของเจ้าหน้าที่ระดับสูงดังขึ้น ใบหน้าของผู้สูงศักดิ์ในห้องประชุมก็เปลี่ยนไปและใบหน้าของจักรพรรดิก็ซีดขาวจนแทบจะนั่งลงบนพื้น

“ฝ่าบาทโปรดสงบใจลงก่อน! พระองค์เป็น 'พระเจ้า' ของประเทศ พระองค์จะกลัวผู้บุกรุกที่เข้ามาในดินแดนของพระองค์ได้อย่างไร " คนของจักรพรรดิเอ่ยกระซิบ

“ ถูกต้องแล้ว” จักรพรรดิ พยักหน้าอย่างรวดเร็วและพยายามทำจิตใจให้สงบลง เขามองดูเจ้าหน้าที่คณะรัฐมนตรีและนายทหารระดับขุนศึกในห้องโถง แล้วถามขึ้นว่า:“พวกเจ้าคิดเห็นอย่างไร? พวกเจ้าควรรับมือกับการรุกรานจากสหรัฐอย่างไร พูด!"

ผู้บัญชาการซาซากิ ได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาในฐานะผู้นำกองทัพ:“ สิ่งที่ต้องเร่งทำในตอนนี้คือฆ่าปีศาจผู้รุกราน!”

จากนั้นก็กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เหี้ยมโหด:“ ผมขอเสนอให้ส่งกองกำลังที่ประจำการอยู่ในโตเกียวครึ่งหนึ่งออกทำการค้นหาโดยละเอียดทั่วทั้งพื้นที่โตเกียวแบบเต็มวันหากเจอมันก็ให้สังหารทันที!"

ตัวแทนของคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีทานากะ เลิกคิ้วขึ้นและกล่าวว่า“ ใช่! ส่งกองกำลังค้นหาทั่วโตเกียวอย่าให้มันหนีรอดไปได้ สั่งสอนให้มันรู้สำนึกว่าใครก็ตามที่กล้ารุกรานเราผลมันจะเป็นยังไง และในวันพรุ่งนี้ขอเชิญพระองค์ออกแถลงการร์เพื่อสร้างขวัญกำลังใจและความเชื่อมันให้กับประชาชนในโตเกียว!”

ผู้บัญชาการซาซากิ กล่าวเพิ่มเติมว่า“ สำหรับข่าวการบุกโจมตีฐานทัพอากาศอย่าได้แพร่งพรายออกไปจำกัดวงรับรู้ให้อยู่แค่ในโตเกียวเท่านั้น เราจะปล่อยให้ศัตรูเห็นเราเป็นตัวตลกไม่ได้!”

ชายสองคนที่มีอำนาจแห่งรัฐและกำลังทหารพูดสั่งการออกมาโดยไม่มีใครกล้าขัด จักรพรรดิแอบสาบแช่งจิ้งจอกเฒ่าอยู่ในใจ แต่ก็ทำได้แค่เพียงสาบแช่งเท่านั้น

คืนนี้เป็นคืนที่ชาวญี่ปุ่นได้หลับใหลอย่างสนิทใจซึ่งแตกต่างจากผู้คนในโตเกียว

และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

เช้าวันรุ่งขึ้น.

'ไคล์ ของสหรัฐฯโจมตีฐานทัพอากาศและทำลายมันจนกลายเป็นแผ่นดินที่ไหม้เกรียม! '

ข่าวนี้ใหญ่เกินไปมันเหมือนกับการทิ้งทุ่นระเบิดลงในบ่อปลา ไม่ว่า เจ้าหน้าที่ระดับสูงจะพยายามควบคุมไม่ให้แพร่งพรายมากแค่ไหนข่าวนี้ก็ยังคงแพร่กระจายออกไปเรื่อยๆ

'ผู้สังหารพระเจ้า', 'ปีศาจแห่งสหรัฐ', 'ผู้บ้าสงครามที่ทำลายเยอรมัน' …

ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงผู้คนเกือบทั้งหมดในประเทศญี่ปุ่นต่างตื่นตระหนกกับข่าวดังกล่าว ชื่อ "ไคล์" เป็นเหมือนฝันร้ายในจิตใจของทุกคน

สมเด็จพระจักรพรรดิ ถึงกับทำอะไรไม่ถูก เขาพูดในนามของพระเจ้า เขาบอกว่าเขาจะจัดการผู้รุกรานโดยเร็วที่สุดและขอให้ประชาชนสงบจิตสงบใจลง

ในตอนนี้คนธรรมดาต่างพากันหวาดกลัวเป็นอย่างมาก และทหารที่มีอาวุธครบมือเข้าตรวจค้นเมืองอย่างระเอียด ในทางกลับกัน ซามูไร บางคนที่มีฝีมือไม่ธรรมดาต่างก็กระตือรือร้นที่จะมาโตเกียวและต้องการใช้โอกาสนี้ฆ่า ไคล์ เพื่อสร้างชื่อเสียง

ในเวลาเดียวกัน.

โตเกียว, โรงเรียนสอนวิชาดาบชินโต

ไคล์ ยืนอยู่บนถนนหน้าสำนักดาบและเงยหน้าขึ้นมองป้ายของสำนัก

สำนักดาบชินโตมีพื้นที่กว้างขวางและมีอาคารลักษณะญี่ปุ่นมากกว่าหนึ่งโหลเรียงซ้อนๆกัน อาคารหลักมีขนาดใหญ่เท่ากับโรงยิมที่ทันสมัยและสามารถรองรับผู้คนได้ถึงหลายพันคนเพื่อเรียนรู้เทคนิคดาบ

ไคล์ ยืนตัวตรงบนถนนเหล่มองไปที่สำนักดาบชินโตอันงดงามพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ บนริมฝีปากของเขา

ต้นกำเนิดของ ‘บูชิโด’(วิถีนักรบ)ของซามูไร ยังไม่ชัดเจนว่าเป็นปีและเดือนอะไร แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือในสมัยเอโดะ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ได้คัดเลือกซามูไรที่มีวิถีแห่งนักรบมาคอยรับใช้ด้วยความภักดี

ซามูไร มีความเชี่ยวชาญด้านเคนโด้ซึ่งก็คือทักษะการฆ่าเช่นกัน ต่อมาแม้ว่าผู้สำเร็จราชการจะถูกโค่นล้ม แต่ ซามูไร ยังคงอยู่และคอยขัดเกลาวิชาดาบอยู่เสมอ พวกเขาเชื่อว่าเคนโด้เป็นวิถีแห่งดาบของชนชาติญี่ปุ่น และเป็นของนักรบซามูไร

เคนโด้ยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

วิชาเคนโด้ ของแต่ละสำนักไม่เหมือนกัน โดยพื้นฐานแล้วตัวตนที่แข็งแกร่งจะอยู่ในโตเกียวซึ่งเป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในญี่ปุ่น เมื่อตอนที่ทหารญี่ปุ่นยังเด็กพวกเขาจะได้รับการสอนด้วยเทคนิควิชาดาบ

ในแง่หนึ่งวิชาเคนโด้เหล่านี้เป็นรากฐานที่สำคัญของผู้มีอำนาจเป็นเสาหลักทางจิตวิญญาณของนักรบชาวญี่ปุ่น

ทหารของจักรพรรดิญี่ปุ่น และกองกำลังต่างๆได้ทำการค้นหา ไคล์ อย่างระมัดระวัง โดยไม่คาดคิดเลยว่าเป้าหมายของ ไคล์ ได้เปลี่ยนไปชั่วคราว

เขาต้องการเหยียบย่ำสำนักดาบ ซึ่งเป็นแหล่งปลูกฝัง‘บูชิโด’(วิถีนักรบ)ให้กับนักรบซามูไรชาวญี่ปุ่น!

ไคล์ ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ 

เหล่าลูกศิษย์ที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ารู้สึกถึงบรรยากาศที่ผิดปกติพวกเขาหันหน้ามองไปทางเข้าหลักของสำนักดาบ เห็นผู้มาเยือนที่สวมเสื้อคลุมสีดำยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายที่ทรงพลังออกมา