CURSE GEAR ยุทธภัณฑ์ต้องสาป

นี่คือครั้งแรกที่นอสสามารถฆ่าระดับสีแดงได้ นอสก็เลยตื่นเต้นอยากจะรีบหาผลึกเวทย์ออกมาดู นอสค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆเพราะถึงแรงนอสจะเริ่มกลับมาแล้ว แต่นอสก็ทำได้มากสุดก็แค่แค่พอจะเดินกับใช้แรงได้แค่เล็กน้อยเท่านั้นเอง

นอสตรงไปที่หัวของกระทิง ที่ตอนนี้มันฝังอยู่ที่หินก้อนขนาดใหญ่ นอสหยิบแหว่งออกมา

“อึก! แขนเรายังชาอยู่เลยไหวไหมนะตัวฉัน”

ทันทีที่นอสหยิบอาวุธ นอสก็รู้สึกปวดจี๊ด ขึ้นที่แขนและมือของนอสก็สั่นเล็กน้อย อาจเพราะนอสใช้แรงมากเกินไปทำให้ร่างกายมีสภาพเป็นแบบนี้

แต่ด้วยความดื้อรั้นที่นอสอยากจะได้ผลึกออกมาดู นอสจึงฝืนกัดฟันตัวเองแน่นและกำแหว่งแน่นจนมือหายสั่นแม้จะเจ็บปวดแต่นอสก็ทนเอาไว้

นอสใช้แหว่งฟันกะโหลกเพื่อผ่าเอาผลึกที่ออกมา แต่กะโหลกมันแข็งกว่าส่วนอื่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้นอสต้องฟันไปหลายครั้งกว่าที่จะสามารถผ่าและแหวกกะโหลกของกระทิงออกมาได้

“เจอแล้วผลึกของฉัน”

นอสล้วงมือเข้าไปหยิบผลึกที่ด้านในของกะโหลก แล้วนอสก็เอาออกมาลูกแก้วสีแดงทรงกลมขนาดใหญ่เกินผ่ามือคนตอนนี้มันอยู่ในมือของนอสแล้ว

“โอ๊ะ! ใหญ่มากเลยดูสิลิลิธมั- อึก!หนักโคตร”

นอสที่กำลังจะเอาไปโชว์ให้ลิลิธดู แต่หลังจากนอสเอาผลึกออกมาจากหัวของกระทิงไม่นานจู่ๆน้ำหนักของผลึกก็หนักขึ้น นอสที่ถือไว้ไม่ได้ก็ปล่อยมันให้ตกลงไปที่พื้น

ตุบ!!

ผลึกตกลงไปที่พื้นจนเกิดเป็นร่องลูกแก้ว นอสที่กระวนกระวายใจเพราะห่วงว่าผลึกอาจจะได้รับความเสียหายก็ได้ จึงรีบดิ่งลงมาหาผลึกแต่เมื่อนอสตรวจสอบดู นอสก็รู้สึกโล่งใจเพาะมันยังสมบูรณ์ครบถ้วนดี

“ให้ตายสิใจหายแว๊บเลย แต่ทำไมอยู่ดีๆมันถึงหนักขึ้นแบบนี้ล่ะ”

นอสสงสัย 

ลิลิธที่อยู่ข้างๆนอสก็เสนอความคิด

“อาจจะเป็นเพราะแต่เดิมมันน่าจะหนักประมารเท่านี้หรือเปล่าคะ”

นอสที่ได้ยินก็ทำท่าครุ่นคิดสักพัก สิ่งที่ลิลิธพูดมามีน้ำหนักอย่างมาก นอสคิดว่ามันน่าจะมีส่วนเพราะตอนที่มันอยู่ในตัวของมอนสเตอร์พวกนั้นมันน่าจะอยู่ในสภาวะะไร้น้ำหนัก แต่เมื่อมันออกมาจากร่างกายของสิ่งมีชีวิตแล้ว

มันก็จะกลับมาอยู่ในสภาวะที่มีน้ำหนักตามขนาดปกติของมันเหมือนเดิม หลักๆแล้วนอสก็ไม่เคยได้เห็นผลึกขนาดใหญ่แบบนี้เลยขนาดผลึกของฮันนี่แบร์หรืองูบารันด้าก็ยังไม่ใหญ่แบบนี้

“ผมเคยได้ยินว่าผลึกเวทย์ของระดับสีแดงจะมีขนาดใหญ่กว่าระดับสีอื่นๆนะครับคุณนอส”

ควานที่ไม่รู้ว่าได้สติมาตอนไหนจู่ๆก็พูดขึ้นมา

“จ๊ากก!!~”

นอสร้องเสียงหลง

“อ้าวอะไรกันคุณควานเองหรอครับ ตกใจหมดเลยจู่ๆก็พูดขึ้นมาเลย”

“ขอโทษครับๆ ฮ่าๆ พอดีผมตื่นขึ้นมาก็เห็นคุณนอสพูดอะไรเกี่ยวกับผลึกอยู่คนเดียว ผมก็เลยเผลอพูดไปน่ะครับ”

ควานยิ้มแห้งๆ

“งั้นที่คุณควานพูดมาก็เป็นความจริงแน่นอนแล้วล่ะครับ หลักฐานตรงหน้ามันเป็นเครื่องพิสูจน์อย่างดีเลย”

“แล้วคุณควานจะเอายังไงกับผลึกนี้ดีครับ”

นอสถามขึ้น

“เรื่องนั้นคุณนอสเอาไปได้เลยครับ คุณนอสสมควรได้อยู่แล้วครับ อีกอย่างผมไม่กล้าแย่งของของผู้มีพระคุณหรอกครับ”

ควานพูดขึ้น

“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ ฮ่าๆ”

นอสฉีกยิ้มกว้าง นอสดีใจได้ไม่นานนอสก็นึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้

“จริงสิเราได้อาวุธวิญญาณมาด้วยนิ ตามกฏเหล็กของนอส ฉบับที่ 1 ถ้าได้อาวุธวิญญาณต้องรีบตรวจสอบ”

นอสพูดพึมพำอยู่คนเดียว แล้วนอสก็หลับตามองลึกเข้าไปในจิตของตัวเองก็เจอเข้ากับอาวุธวิญญาณอันใหม่ ไม่รอช้านอสเรียกมันออกมาทันที

ตึง!

ทันทีที่นอสเรียกออกมาก็มีเคลื่อนกระแทกออกมารอบตัวนอสและเกราะสีแดงฉานก็เริ่มปรากฎออกมาและหลอมประกอบเข้ากับนอสทีละชิ้นตั้งแต่เท้าจนชิ้นสุดท้ายก็ถูกสวมเข้าที่หัวของนอส

“อาวุธวิญญาณระดับสีแดง ประเภทชุดเกราะ ทอรัส”

เสียงของยูโทเปียประกาศชื่อของอาวุธวิญญาณให้นอสได้รู้ในหัวของนอส

ควานที่ตอนแรกกำลังเข้ามาดูผลึกอย่างสนอกสนใจอยู่ก็ตกใจกับชุดเกราะใหม่ของนอส

“โอ้โฮ้!!!! ชุดเกราะคุรอย่างเท่เลยครับคุณนอส”

ควานมองไปที่นอสด้วยตาประกาย

ร่างกายของนอสตอนนี้ถูกห่อหุ้มไปด้วยชุดเกราะหนักสีแดงสดและที่เกราะส่วนหมวกของนอสก็เป็นหัวของกระทิงมันให้ความรู้สึกเหมือนกับนอสตอนนี้กลายเป็นกระทิงตัวนั้นไปแล้ว

ฟู่ว~

เมื่อนอสหายใจลมหายใจก็มีเสียงออกมาทางจมูกกระทิงของชุดเกราะ ให้ความรู้สึกดิบเถื่อนอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

“โอ้ว!!! อย่างเท่เลยครับคุณควาน”

นอสที่สำรวจชุดเกราะตัวเองหลังจากที่สวมชุดเกราะเสร็จแล้ว

นอสไม่สนใจผลึกเวทย์แล้ว ตอนนี้นอสกำลังเห่อกับชอบใจกับดีไซน์ชุดเกราะที่เขาได้มาใหม่มากกว่า 

“ไหนลองเรื่องการป้องกันหน่อยซี๊~”

นอสหยิบแหว่งออกมาและรองฟันไปที่ชุดเกราะดู

เป้งๆ!

แหว่งที่นอสรู้สึกว่าเป็นดาบที่คมที่สุดของตัวเองแล้วก็ยังทำได้มากสุดแค่เป็นรอยลึกให้กับชุดเกราะเท่านั้นไม่สามารถจะเจาะทะลุเกราะมาโดนนอสได้เลย

“นอกจากจะเท่แล้วการป้องกันก็ดีอีก สุดยอดคุ้มค่าที่ฆ่ามันได้จริงๆ”

นอสชูมือดีใจยกใหญ่

ควานที่มองดูชุดเกราะน้ำลายเยิ้มก็เริ่มพูดขึ้นมา

“คุณนอสขายต่อผมเถอะครับ ผมจะจ่ายราคาไม่อั้นเลย”

“ไม่มีทางหรอกครับ ผมไม่ขายแน่ๆ ณ ตอนนี้อะนะครับ”

นอสรีบพูด

ควานที่ดูเศร้าใจก็พูดขึ้นต่อ

“งั้นถ้าคุณนอสไม่อยากใช้แล้วบอกนะครับผมจะขอซื้อต่อเอง”

นอสที่เห็นควานอยากได้ชุดเกราะนี้นอสจึงพูดตอบกลับไป

“แน่นอนครับ ถ้าผมไม่ใช้แล้วผมจะขายเกราะนี้ต่อให้คุรเป็นคนแรกเลย”

ควานเดินเข้าไปหานอสและจับมือนอส

“สัญญาแล้วนะครับ”

ควานพูดพร้อมกับทำตาเป็นประกาย

เมื่อตกลงกันได้แล้วนอสก็กลับมาสนใจที่ตัวของผลึกอีกครั้ง นอสเดินเข้าไปหาผลึกและลองยกขึ้นมาดู

“เอ๋~ เบาจังตั้งกี้ยังหนักสุดๆอยู่เลยนี่นา?”

นอสรู้สึกแปลกใจที่ตอนแรกผลึกนั้นจู่ๆก็เบาขึ้น

“ไหนผมขอลองดูได้ไหมครับ”

ควานพูดขึ้นเพราะความสงสัยเช่นกันกับนอส

นอสพยักหน้าและโยนมันให้กับควานแบบชิวๆ ควานรับผลึกอย่างแม่นยำ

“อืม~ ไม่เห็นจะ- อึก! หนักโคตร”

ควานถือผลึกไว้ในมือและหน้าของควานก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว สุดท้ายควานก็ปล่อยมันให้ตกไปที่พื้นเหมือนเดิม

นอสที่เห็นแบบนั้นก็เข้าใจ

“แสดงว่าน้ำหนักมันก็ไม่ได้เปลี่ยนแต่อาจจะเพราะชุดเกราะนี้สินะ”

ชุดเกราะทอรัสนี้นอสคิดว่าเมื่อสวมใส่แล้วมันน่าจะไปเพิ่มพลังกายของผู้สวมแน่ๆไม่งั้นนอสจะไม่มีทางยกผลึกก้อนนี้ได้เหมือนกับยกอาวุธแน่ๆ

เมื่อคิดได้แบบนั้นนอสก็ลองถอดชุดเกราะดูและลองยกผลึกดู เป็นเหมือนที่คิดนอสยกขึ้นมาจากพื้น สีหน้าของนอสตอนนี้ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวเหมือนควานแล้ว

“ดูเหมือนรอบนี้จะได้ของดีเข้าให้แล้วสิเรา”

นอสคิดและพึมพำกับตัวเอง

“ไหนๆเราก็ล้มเจ้านี่ได้งั้นเราก็มาพักกินเนื้อกระทิงฉลองกันหน่อยไหมครับคุณนอสพรุ่งนี้เราค่อยออกเดินทางก็ได้”

ควานพูดขึ้น

“เป็นความคิดที่ดีครับเราพักเอาแรงกันก่อนดีกว่า ถ้าเรามุ่งหน้าต่อแล้วเจอกับตัวอะไรเข้าที่เหมือนกับกระทิงนี่เราต้องแย่แน่ๆ”

นอสพูด

นอสและควานเริ่มเก็บกวาดสถานที่เพื่อที่พวกเขาจะได้กินเนื้อกระทิงตัวใหญ่นี้ตัวกันคืนนี้ นอสจัดการเก็บผลึกกระทิงเข้าไปไว้ในกระเป๋ามิติ 

ในระหว่างที่เก็บกวาดนอสรู้สึกสนใจเขากระทิงที่ฝังอยู่ในหินอย่างมาก

“นี่ลิลิธเขาของไอ้เจ้านี่มันจะมีประโยชน์ไหม”

หลังจากมองอยู่นานนอสก็ตัดสินใจถามลิลิธ

ลิลิธที่รู้ว่านอสอยากจะทำอะไรก็ตอบกลับไป

“มีแน่นอนค่ะ เพียงแต่ยิ่งของประสูงมากเท่าไหร่ท่านอาจจะต้องใช้ทรัพยากรมากขึ้นและหายากขึ้นด้วยค่ะ”

“มากและหายากขึ้น?”

“จากที่ลองมองดูในสูตรที่ฉันมี ณ ตอนนี้เขาชิ้นนี้น่าจะนำไปเป็นส่วนประกอบของอาวุธชิ้นหนึ่งได้ค่ะ”

ลิลิธตอบกลับไป

“งั้นทางที่ดีฉันเก็บไว้ดีกว่า ทอรัส!”

นอสพูดพร้อมกับเรียกชื่อชุดเกราะ หลังจากพูดชื่อชุดเกราะ เกราะก็ปรากฎออกมาและผสานเข้ากับตัวของนอสทันที

เมื่อสวมชุดเกราะนอสรู้สึกได้ถึงพลังกายที่เอ่อล้นออกมาทันทีไม่รอช้านอสรีบกระโดดขึ้นไปที่หัวของกระทิงที่ฝังติดกับหิน นอสสูดหายใจเข้าออกทำสมาธิเพื่อรีดพลังกายตัวเอง จนเกิดเป็นเสียงหายใจฟึดฟัดเหมือนกับกระทิงขึ้น

…………………………..