ภายหลังจากเหตุการณ์ปล้นธนาคารใจกลางจังหวัดน่านได้ทำให้เกิดความตื่นกลัวไปทั่วจังหวัดโดยเฉพาะข่าวที่ตัวประกันที่ถูกจับไปนั้นเป็หลานของ พันตรีชัยยุทธ วีรบุรุษแห่งจังหวัดน่านผู้เคยทำาปกป้องประเทศมานับไม่ถ้วน
กานติมาในตอนนี้ได้รับเลื่อนขั้นเป็เ้าหน้าที่ระดับ 2 ดำรงตำแหน่งหัวหน้าชุดปฏิบัติการเต็มตัวแล้วทันทีที่รู้ข่าวจากการประสานมาจากหน่วยงานภาครัฐเธอจึงได้พาลูกน้องในหน่วยลาดตะเวนในป่าอนุรักษ์ทันที
จากการแกะรอยของเ้าหน้าที่ตำรวจตามกล้องวงจรปิดต่างๆ จึงมีเบาะแสว่าคนร้ายได้หลบหนีมาในบริเวณป่าอนุรักษ์จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าเ้าหน้าที่ของรัฐหลาย ๆ หน่วยงาน โดยเฉพาะกองทัพได้ตามหาแก๊งเชิ้ตดำจนแทบจะพลิกผืนป่า
บริเวณที่ชุดปฏิบัติการของกานติมารับผิดชอบคือพื้นที่ชายขอบต้องห้ามของป่าอนุรักษ์ที่มีหน้าผาสูงชันอยู่ไม่ไกลกับเนินูเาสูงที่สุดในพื้นที่นี้สาเหตุที่เป็พื้นที่หวงห้ามเนื่องจากแก๊งเชิ้ตดำต้องจ่ายเงินมหาศาลเพื่อให้หน่วยงานรัฐปกปิดฐานที่อยู่ของแก๊งเชิ้ตดำจึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าเพราะเหตุใด เ้าหน้าที่กรมป่าไม้จึงไม่สามารถเข้ามายังพื้นที่นี้ได้
ไม่ไกลจากที่ตรงกานติมากำลังลาดตระเวนเพื่อค้นหาตัวประกันอยู่เธอก็ได้สังเกตไปยังพุ่มไม้ใหญ่ทางทิศที่ตั้งของเขตหวงห้ามสั่นไหวอย่างผิดปกติเธอจึงถืออาวุธปืนประจำตัว ค่อย ๆ เดินไปบริเวณพุ่มนั้น
ฟึบ
กานติมาใช้มือเปิดทางพุ่มไม้ใหญ่พุ่มนั้นในทันทีเธอพบชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม กำลังนั่งหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยเธอรีบพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าในทันที
“เธอคือหลานของพันตรีชัยยุทธใช่ไหม”
“ใช่ครับผมอาศัยตอนที่พวกมันเผลอวิ่งหนีมาก”
ที่แท้เป็ไตรภพที่แกล้งหายใจหอบชายหนุ่มเล่าเื่ราวที่ถูกจับเป็ตัวประกันให้กับกานติมาฟังซึ่งแน่นอนว่าเื่ทั้งหมดที่เล่าไปนั้น เป็เื่ที่แต่งขึ้นทั้งสิ้น
“ฉันเข้าใจแล้วเธอเดินไหวไหม”
“ผมขอนั่งพักก่อนได้ไหมครับ”
“งั้นเดี๋ยวฉันพยุงเธอไปนั่งตรงต้นไม้ใหญ่ละกันตรงนี้เป็พงหญ้าที่มีใบแหลมคมเกินไป”
ไตรภพเล่นละครอย่างสมจริงร่างกายของชายหนุ่มถูกกานติมาพยุงเดินไปใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ไม่ไกลจากบริเวณนั้นมากนักไตรภพจึงค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินตามจังหวะของกานติมาส่วนมือด้านขวาได้กอดคอของหญิงสาวเพื่อพยุงตัว
กานติมามีใบหน้าร้อนผ่าวเป็สีแดงเนื่องจากเธอไม่เคยใกล้ชิดขนาดนี้กับชายคนไหนมาก่อนแม้จะพยายามพึงระลึกไว้เสมอว่าเป็การปฏิบัติหน้าที่แต่เหมือนหัวใจของเธอจะไม่ทำตามคำสั่งเท่าไหร่
“วอหนึ่งแจ้งวอสอง ฉันกานติมา พบตัวประกันแล้ว อยู่เชิงเขา พิกัดที่ xxx ส่งคนมารับด้วย”
หลังจากกานติมาวางไตรภพลงแล้วเธอได้รีบรายงานสถานการณ์ผ่านทางวอวิทยุทันทีไตรภพลอบมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชมครั้งก่อนตัวมันได้ช่วยเหลือหญิงสาวจากจะถูกข่มขืนโดยขบวนการตัดไม้เถื่อนมาครั้งนี้หญิงสาวคนเดิมดูจะน่ามองกว่าครั้งก่อนอีก
“เธอมองอะไรของเธอ”
กานติมาที่เห็นไตรภพจ้องหน้าของเธอจึงถามออกมาด้วยน้ำเสียงประหม่าสายตาทั้งสองได้ประสานกันก่อให้เกิดความรู้สึกที่แปลกประหลาดหัวใจเต้นระส่ำอย่างไม่เป็จังหวะ
“เปล่าครับผมแค่เห็นว่าใบหน้าของพี่สาว น่ามองมาก”
“เด็กบ้าเธอพูดอะไรกัน”
กานติมาเบือนหน้าไปทางอื่นตำหนิไตรภพที่พูดจาเมื่อครู่ เธอรู้สึกว่ากำลังโดนชายหนุ่มตรงหน้าแทะโลมอยู่จึงต้องเปลี่ยนกิริยาเพื่อกลบกลื่น
ในระหว่างนั้นเองได้มีชายฉกรรจ์ห้าคนสวมใส่ชุดลายพรางของทหารเดินเข้ามาบริเวณที่ไตรภพและกานติมาอยู่ กานติมาจึงทักทายเพระเข้าใจว่าคงเป็หน่วยปฏิบัติการของกองทัพที่มาช่วยค้นหาตัวประกัน
“ทางนี้ค่ะทางเราพบตัวประกันแล้ว”
กานติมาเอ่ยทักทายทหารตรงหน้าก่อนที่จะพยุงตัวลุกขึ้น ปัดเศษใบไม้ตามร่างกาย จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางเอ่ยรายงานการปฏิบัติการในครั้งนี้ แต่เมื่อหญิงสาวสังเกตไปที่ของที่ทหารเ่าั้ถือกลับเป็ซากของเสือดำสองตัวซึ่งดูเหมือนว่าพึ่งจะถูกล่าสังหารมา
เสือดำเป็สัตว์ป่าสงวนที่หายากเป็อย่างยิ่งมันมีจำนวนน้อยมากในประเทศไทย เหลือเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นในป่าอนุรักษ์นี้พบเสือดำคู่หนึ่งเมื่อหลายปีก่อนจากการบันทึกวิดีโอเพื่อติดตามสัตว์ป่าหายากเป็การวัดถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้
“นี่พวกคุณทำอะไร เสือดำนี่”
ทหารเ่าั้มองกันไปมาพลางพยักหน้า ทันใดนั้นเอง ทหารสี่คนที่แบกร่างของเสือดำอยู่ก็ได้วางเสือดำที่ไร้ลมหายใจแล้วข้างๆ กระชับอาวุธที่เป็ปืน M16เล็งมายังกานติมาทั้ง 4กระบอก
“เธอคงจะเป็เ้าหน้าที่ป่าไม้สินะ”
“ใช่พวกคุณเป็ทหารแท้ ๆ ทำไมถึงล่าเสือดำ คุณไม่รู้เลยหรอว่าเสือดำเป็สัตว์สงวนและพื้นที่ป่าอนุรักษ์นี้ห้ามล่าสัตว์ โทษของการฝืนฝืนจะต้องติดคุกอย่างน้อย 20 ปี”
กานติมาแสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยวเสือดำคู่นี้เหมือนกับสัญลักษณ์ของป่าอนุรักษ์ในจังหวัดน่านแห่งนี้ที่หน่วยงานของเธอพยายามที่จะอนุรักษ์ไว้อย่างสุดความสามารถแต่กลุ่มคนตรงหน้ากลับเข้ามาล่าสัตว์ด้วยอาวุธาของกองทัพแบบนี้จะไม่ให้เธอสติแตกได้อย่างไร
“ถ้าพวกแกตายใครจะไปฟ้องหละ”
ทหารที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้ากลุ่มแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมตัวมันเองเป็ถึงพันตรีแห่งกองทัพบก ค่ายจังหวัดน่าน มันมักจะออกล่าสัตว์กับลูกน้องเป็ประจำเพื่อเอาสัตว์หายากไปขายบรรดาเศรษฐี โดยเฉพาะเสือดำคู่นี้มันได้ตามแกะรอยมาหลายเดือน จนสามารถปลิดชีพได้สำเร็จหากนำเอาไปขายคงได้เงินไม่ต่ำกว่าสิบล้านบาท
ไตรภพถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายนี่มันมีแต่เื่จริง ๆ สองสามวันมานี้เื่เข้ามาหาอย่างไม่หยุดหย่อนจนทำให้ชายหนุ่มเริ่มอารมณ์ไม่ดีตอนนี้ไตรภพมองทหารทั้งห้าคนตรงหน้าเสมือนคนที่ตายไปแล้วด้วยซ้ำ จะตายตอนนี้หรืออีก 5นาทีข้างหน้าตายแล้ว ล้วนเป็คนตายเหมือนกัน
“ฆ่ามันซะ”
กานติมาหลับตาหลงอย่างหวาดกลัวเธอคิดถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านมาโชคชะตาของเธอต้องมาจบลงอย่างง่ายดายในสถานที่แห่งนี้หรือตัวเธอจะไม่เหมาะกับการเป็เ้าหน้าที่ป่าไม้เพื่อพิทักษ์คุ้มครองป่าอนุรักษ์แห่งนี้จริงๆ
ร่างกายของหญิงสาวขยับเข้าใกล้ไตรภพอย่างไม่รู้ตัวชายหนุ่มรู้ดีว่าหญิงสาวข้างกายมีความรู้สึกอย่างไร จึงกอดร่างของหญิงสาวเอาไว้ไม่ให้หันไปมองยังทิศทางที่ปืนของทหารเ่าั้กำลังชี้มาที่พวกมันสองคนอยู่
ความรู้สึกอบอุ่นทางร่างกายแผ่ซาบซ่านไปยังการรับรู้ของกานติมาเธอรู้สึกผ่อนคลายเป็อย่างยิ่ง ราวกับลืมเหตุการณ์ตรงหน้าที่กำลังจะเกิดขึ้นอ้อมกอดของไตรภพทำให้เธอลืมความกังวลใด ๆ ทั้งสิ้นลงชั่วขณะหนึ่ง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้วฟิ้ว ฟิ้ว
ผลัก ผลัก ผลักผลัก ผลัก
ไตรภพที่กอดกานติมาไว้มือหนึ่งลูบหลังกานติมาไปมาส่วนอีกมือหนึ่งนั้นได้ใช้เคล็ดวิชาอสูรฟ้ากระบวนท่าแรกด้วยพลังลมปราณชนชั้นสีม่วงพุ่งไปยังทหารทั้งห้าด้วยความแม่นยำ เพียงพริบตาด้วยเท่านั้นร่างกายที่แข็งแกร่งในชุดลายพรางต่างล้มลง เสียชีวิตในทันที
กานติมารู้สึกว่ารอบข้างของเธอเงียบผิดปกติระยะเวลาผ่านมาห้านาทีแล้ว เธอยังคงอยู่ในอ้อมกอดของไตรภพจึงลืมตาขึ้นมาเอี้ยวศีรษะไปมองด้านหลังช้า ๆ
“ว้าย”
หญิงสาวกรีดร้องออกมาเมื่อเห็นร่างกายไร้ิญญาของทหารทั้งห้านอนเสียชีวิตในสภาพแตกต่างกัน เธอรีบผละออกจากร่างกายของไตรภพก่อนที่จะวิ่งไปตรงบริเวณที่ทหารเ่าั้เสียชีวิต
“พวกเขาตายแล้ว”
กานติมาสำรวจศพของทหารทั้งห้าที่ไม่มีร่องรอยอะไรเลยที่บ่งบอกถึงสาเหตุการเสียชีวิต เธอมองไปรอบ ๆกายกลับไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ บริเวณที่แห่งนี้มีเพียงเธอกับไตรภพเท่านั้นเธอจึงหันกลับไปมองไตรภพ ซึ่งชายหนุ่มยังคงนั่งพิงต้นไม้อยู่
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
หญิงสาวเชื่อว่าไม่ใช่ฝีมือของไตรภพแน่นอนทั้งยังไม่สามารถอธิบายเหตุการณ์ได้อีกต่างหากั้แ่คราวก่อนแล้วที่หมวดอ้นพยายามจะข่มขืนเธอในป่าอนุรักษ์แห่งนี้ อยู่ดี ๆก็เสียชีวิตลงโดยมีกิ่งไม้ปักทะลุขั้วหัวใจ
แม้หน่วยงานพิสูจน์หลักฐานรวมถึงนิติเวชพยายามจะพิสูจน์ศพแต่ก็คว้าน้ำเหลวไม่พบสาเหตุการเสียชีวิต เป็เื่ราวที่ยังคงเป็ปริศนามาจนถึงวันนี้
“ไตรภพ ลูก”
เสียงสะอื้นดังขึ้นมาในมุมหนึ่งของป่าเป็ช่อผกาผู้เป็แม่ของไตรภพวิ่งเข้ามาหาชายหนุ่มพร้อมกอดรัดแน่นด้วยความห่วงหาอาทรน้ำตาของเธอไหลออกมาไม่ขาดสาย ไตรภพที่อยู่ดี ๆถูกกอดกลับรู้สึกใที่ได้พบเจอผู้เป็แม่ในป่าแห่งนี้
เมื่อมองไปด้านหลังของช่อผกาชายหนุ่มเห็นตาของตนเอง เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วไม่แพ้ช่อผกา กอดร่างกายของไตรภพไว้
“หลานเป็อะไรไหม”
แม้ชายชราจะไม่ได้ร้องไห้ออกมาแต่เสียงที่เอ่ยถามก็แฝงไปด้วยความห่วงใย ไตรภพบอกเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆให้กับผู้เป็แม่และตาฟัง พร้อมทั้งเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นด้วย
“ไอทหารเลวพวกนี้ทำเสียชื่อกองทัพเสียจริง ๆ ตายไปก็ดี”
พันตรีชัยยุทธพูดออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวพลางมองไปที่บริเวณศพของทหารทั้งห้าไตรภพได้มองไปรอบ ๆ บริเวณนั้นพบทหารหลายคนรวมถึงสองร่างที่ชายหนุ่มคุ้นเคยอีกด้วย
“หลังจากลูกโดนจับตัวไปคุณมงคลรีบโทรหาแม่ทันที ทั้งยังประสานงานกับหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อติดตามค้นหาลูกถ้าไม่ได้คุณมงคลแล้ว ลำพังแค่คุณตาที่เกษียณราชการคงไม่สามารถสนธิกำลังค้นหาลูกเจอได้”
ช่อผกาอธิบายให้ไตรภพฟังชายหนุ่มมองไปที่มงคลซึ่งดูเหมือนว่าผมจะขึ้นบริเวณศีรษะอย่างดกดำบ้างแล้วสุขภาพของมันเองก็ดูเหมือนจะแข็งแรงขึ้นกว่าตอนเข้าโรงพยาบาลเสียอีก
หลังจากเคลียร์สถานที่เรียบร้อยแล้วไตรภพถูกพาตัวขึ้นไปที่รถเมอร์ซิเดสเบนซ์ S Class ของมงคลในขณะที่ช่อผกาได้นั่งกับพันตรีชัยยุทธพ่อของเธอเพราะเธอสังเกตได้ว่ามงคลอยากจะคุยกับไตรภพเป็การส่วนตัว
“ผมรู้อยู่แล้วครับว่าคุณไตรภพต้องไม่เป็อะไร”
มงคลเอ่ยออกมาทันทีทันทีที่รู้ข่าวมันกับวัชริศได้พูดคุยกันถึงเื่นี้ผู้ที่สามารถมีพละกำลังมหาศาลและการแพทย์ที่ล้ำเลิศอย่างไตรภพคงไม่ได้รับอันตรายใดๆ อย่างแน่นอน
“ยังไงก็ขอบใจพวกคุณมาก ยาเป็อย่างไรบ้างหละ”
สรรพนามการเรียกของไตรภพเปลี่ยนไปในทันทีมันเริ่มรู้สึกดีกับมงคลมากขึ้น ราวกับััได้ถึงความจริงใจตรงหน้า
“ดีมาก ๆเลยครับคุณไตรภพ ตอนนี้ผมบนหัวขึ้นอย่างดกดำทั้งร่างกายของผมยังดูแข็งแรงเหมือนหนุ่มอายุสามสิบปีอีกต่างหาก เชื้อมะเร็งต่าง ๆล้วนไม่มีในร่างกายแล้วครับ”
“ดีแล้วผมมีเื่จะไหว้วานให้คุณช่วยหน่อย ไม่ทราบว่าคุณรู้จักตึกแถวสองคูหาในซอยตรงข้ามมหาวิทยาลัยพื้นฐานประจำจังหวัดไหม”
ไตรภพเอ่ยถามเื่ของตึกแถวสองคูหาทันทีเนื่องจากชายหนุ่มรู้ว่าช่อผกาอยากจะได้ตึกแถวนั้น แต่ด้วยราคาที่แพงจนเกินไปทำให้ชายหนุ่มต้องหาวิธีซื้อโดยที่ไม่ให้ช่อผการับรู้
“ตึกแถวข้างที่ร้างใช่ไหมครับพื้นที่นั้นเป็ของผมเองครับ”
“หืม ของคุณ ?”
“ใช่ครับคุณไตรภพตอนแรกผมตกแต่งเอาไว้อย่างดีเผื่อเด็ก ๆในตระกูลของผมจะมาเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ในอนาคต ส่วนที่ข้าง ๆเ้าของเขาร้อนเงิน ผมจึงรับซื้อเอาไว้ครับ แต่พอสร้างเสร็จแล้วกลับไม่มีใครมาอยู่ผมเลยประกาศขายเอาไว้คูหาละ 7ล้านบาท ครับ คุณไตรภพอยากได้หรอครับ”
ด้วยประสบการณ์ทางธุรกิจของมงคลเพียงมองปราดเดียวมันก็รู้ทันทีว่าชายหนุ่มตรงหน้าสนใจพื้นที่ดังกล่าวซึ่งตัวมันเองเต็มใจเป็อย่างยิ่งที่จะยกพื้นที่นี้ให้กับชายหนุ่มฟรี ๆ
“แม่ผมอยากได้เพื่อปิดร้านอาหารและอยู่อาศัยผมขอให้คุณขายให้แม่ผมในราคา 7ล้านได้ไหม ส่วนอีก 7ล้านเดี๋ยวผมออกเองต่างหาก ผมไม่อยากให้แม่ของผมรู้”
“จริง ๆคุณไตรภพไม่ต้องให้ผมสักบาทเลยก็ได้นะครับ ผมยินดียกให้ฟรี ๆ”
ไตรภพบอกความในใจให้กับมงคลรับรู้ในขณะที่มงคลก็รีบยกตึกแถวดังกล่าวให้กับชายหนุ่มทันทีอย่างไม่รู้สึกเสียดายใด ๆ
“ไม่ได้แม่ผมไม่ยอมแน่ เอาตามที่ผมว่าแล้วกัน หลังจากซื้อขายเสร็จผมจะให้สิ่งตอบแทนกับคุณที่แม้จะเป็เงินมหาศาลแค่ไหนก็ไม่อาจที่จะซื้อได้”
“ตามที่คุณไตรภพ้าครับ”
มงคลรับคำอย่างตื่นเต้นของที่จะได้จากชายหนุ่มต้องเป็ของที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอนลำพังแค่ยาวิเศษที่สามารถทำให้ผมของมันขึ้นได้ก็ต้องถือว่ามหัศจรรย์แล้วหากนำยานี้ไปขายเชื่อว่าบรรดาคนร่ำรวยที่ประสบปัญหาศีรษะล้านจะต้องยอมจ่ายแม้จะราคาขวดละหนึ่งล้านก็ตาม
หลังจากส่งไตรภพที่บ้านเสร็จมงคลและวัชริศก็ได้ขับรถออกไปทันที ชายหนุ่มเข้ามาที่บ้านแห่งนี้ซึ่งดูเหมือนว่าแม่และตาของมันเองจะยังมาไม่ถึง
ตึก ตึก ตึก
ร่างบางวิ่งมาหามันทันทีที่สบสายตาเข้ามาชายหนุ่มเป็ร่างของมะลิ เด็กสาวตัวน้อย ที่ร้องไห้โฮเมื่อเห็นไตรภพเข้ามาในบ้าน
“หนู… หนูคิดว่าพี่ชายจะทิ้งหนูไปแล้ว”
มะลิร้องไห้ในอ้อมกอดของไตรภพเด็กสาวเอาแต่โทษตัวเองว่าเป็เพราะเธอ ไตรภพถึงถูกจับตัวไป แม้เธอจะร้องขอไปกับช่อผกาด้วยทันทีที่ทราบเบาะแสของชายหนุ่มแต่กลับไม่ได้รับอนุญาต เธอจึงรอที่บ้านด้วยความกระวนกระวายเป็อย่างยิ่ง
“มะลิอย่าร้องไห้นะเห็นไหม พี่ปกติทุกอย่าง”