จุติใหม่มหาเทพตี้เทียน( ภาคมหาสงครามสิ้นโลก )

            09.00 น. ณ ทะเลสาบมรกต

            วันนี้ทีมวิศวกรที่ติดต่อเอาไว้ได้มาถึงแล้ว  ทุกคนกำลังเริ่มงานปรับปรุงโครงสร้างของเกาะต่างๆที่อยู่บริเวณทะเลสาบมรกต

            ให้เป็นไปตามแบบแปลนที่จ้าวเทียนให้หวังซินหยางวาดให้

            สิ่งที่จ้าวเทียนต้องการให้ทำนั้นเป็นส่วนของอาคารที่พักและสถานที่สำหรับใช้ฝึกฝนบนเกาะที่ตั้งอยู่รอบๆ ส่วนคฤหาสน์จีนโบราณที่อยู่ตรงเกาะนั้นเขาให้เก็บเอาไว้ตามเดิม

            เพราะมันได้ถูกสร้างเลียนแบบสำนักดาราสวรรค์ทำให้สามารถกักเก็บพลังจิตวิญญาณในธรรมชาติเอาไว้ได้  ซึ่งเขาคิดว่าคฤหาสน์หลังนี้ศิษย์พี่หญิงคงลงทุนไปมหาศาล 

            เพราะวัสดุทุกชิ้นที่ใช้ในการก่อสร้างถือเป็นของชั้นยอด   โดยเฉพาะตัวตึกที่ใช้เป็นห้องทำงานนั้นถูกสร้างขึ้นจากไม้พะยูงที่มีอายุหลายร้อยปี  มันเป็นวัตถุล้ำค่าที่มีส่วนช่วยให้อายุยืนยาว 

            หากให้เขาประเมินราคาดูแค่ตัวตึกหลังนั้นก็คงจะเกินพันล้านไปแล้ว  การที่ศิษย์พี่หญิงขายหมู่เกาะทั้งหมดให้เขาในราคาแค่สองพันล้านนั้น  มันเหมือนกับการให้ของขวัญตามธรรมเนียมกับศิษย์น้องมากกว่า

            “ บอสครับ…คนของผมมากันครบแล้ว ” เฉินจิ้งพูดขึ้นเสียงดัง

            ด้านหลังของเขามีกองกำลังจำนวน50 คน ยืนเข้าแถวตอนเรียงห้าอย่างเป็นระเบียบ รูปร่างของพวกเขากำยำสูงใหญ่เพราะได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนัก 

            จ้าวเทียนมองดูคนเหล่านั้นด้วยความพอใจ  แม้ว่าแต่ละคนจะมีอายุเพียง17-18ปี แต่แววตาและบรรยากาศที่ปลดปล่อยออกมากลับเหมือนทหารอาชีพไม่มีผิด

            “ ทั้งหมด…ทำความเคารพ! ” 

          หญิงสาวผมสั้นคนหนึ่งที่ยืนอยู่หัวแถวด้านขวาได้พูดขึ้นด้วยท่าทางเข้มแข็งเหมือนผู้ชาย

            พรึบ!

            พวกเขาทั้งหมดทำความเคารพแบบทหารพร้อมกัน!

            “ หญิงสาวคนนั้น…เธอเป็นหัวหน้าเหรอ ” จ้าวเทียนหันไปถามเฉินจิ้งด้วยความแปลกใจ

            พอเขาลองสังเกตดูในบรรดาห้าสิบคนนี้มีผู้หญิงอยู่ถึงสิบคน ซึ่งมันแปลกมาก ไม่ใช่ว่าเขาบอกเฉินจิ้งว่าต้องการทหารหนุ่มที่แข็งแกร่งหรอกเหรอแล้วหญิงสาวพวกนี้มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

            สิ่งที่เขาต้องการคือกองกำลังนักรบที่พร้อมสู้ศึกจนตัวตาย  และพร้อมทำตามคำสั่งโดยไม่มีปริปากเพราะเขาต้องการจะนำกองกำลังนี้เข้าไปในโลกใบเล็กของสำนักโบราณด้วย 

            “ เอ่อ…คือ ” เฉินจิ้งมีอาการอ้ำอึ้งขึ้นมาทันที

            จ้าวเทียนเมื่อเห็นท่าทางของเฉินจิ้งก็ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง 

            “ ที่นายมอบโอกาสนี้ให้พวกเธอ…เพราะเป็นคนรู้จักของนายเหรอ ” จ้าวเทียนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเฉยชา  

            ถ้าเป็นแบบที่คิดจริง ก็ต้องบอกว่าเฉินจิ้งได้สร้างความผิดหวังให้เขามาก  จริงอยู่ที่การเป็นผู้เชี่ยวชาญในสามสิบวันเป็นเงื่อนไขที่เย้ายวนมาก  

            แต่โอกาสแบบนี้ใช่ว่าจะมอบให้ใครได้ง่ายๆ  เพราะตัวของเขาเองต้องสิ้นเปลืองทรัพยากรไปมหาศาล  เพราะฉะนั้นคนที่จะได้รับมันจะต้องมีคุณสมบัติเพียงพอ

            “ ไม่ใช่ครับบอส…พวกเธอมีคุณสมบัติตามที่บอสต้องการทุกอย่าง ” เฉินจิ้งตอบขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

            หืม

            “ งั้นขอฉันทดสอบดูหน่อย!” จ้าวเทียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

            วูป!

            แกร่ก!

            พื้นปูนที่อยู่ใต้เท้าเขาแตกร้าวทันที   บรรยากาศกดดันปกคลุมคนทั้งหมดไว้

            “ สนามพลังปรมาจารย์!!”

            อั่ก!

            กึกๆ

            ทั้งห้าสิบคนที่ยืนอยู่ได้รับผลกระทบทันทีเหมือนกับอากาศที่อยู่รอบๆแข็งตัวขึ้นจนแม้แต่จะหายใจก็ยังลำบาก กระดูกในร่างกายราวกับถูกบดขยี้

            พวกเขาทั้งหมดรู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาลที่กดทับลงมาจากบนท้องฟ้าอย่างรุนแรง มีหลายคนที่เหมือนจะทนไม่ไหวแล้วคุกเข่าลงไป แต่ก็ยังคงกัดฟันฝืนทนเอาไว้ 

            ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ รู้ว่านี่เป็นการทดสอบสำหรับพวกเขา  ซึ่งถ้าหากล้มเหลวก็คงถูกขับออกไปและสูญเสียโอกาสที่ไขว่คว้าหามาทั้งชีวิต

            ผ่านไปอีกสิบนาทีเริ่มมีคนที่ทนไม่ไหวและทำท่าจะล่วงลงไป  แต่พวกเขาก็ยังคงฝืนเอาไว้ได้อยู่  ตอนนี้สำหรับจ้าวเทียนทุกคนผ่านการทดสอบแล้ว

            เพียงแต่เขาต้องการดูความสามารถทั้งหมดของคนเหล่านี้  จึงไม่ได้พูดออกไป

            “ นับว่าไม่เลว…ฉันจะใช้พลังเพิ่มขึ้นอีก 1 ส่วนก็แล้วกัน ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

            บูมม!

          “ อั่ก!”  “ อ้าก! ” ๆๆๆ

            เกือบสามสิบคนทรุดลงไปทันที  ซึ่งมันได้สร้างความแปลกใจให้กับจ้าวเทียนมาก  เพราะคนที่ทรุดลงไปมีเพียงสองคนเท่านั้นที่เป็นผู้หญิง

            “ น่าสนใจจริงๆ…สนามพลังปรมาจารย์ของฉันในตอนนี้ แม้แต่ระดับผู้เชี่ยวชาญเองก็ยังได้รับผลกระทบ  นับว่าพวกคุณไม่สร้างความผิดหวังให้ฉัน”

            “ หลังจากนี้ฉันจะใช้ออร่าร่วมด้วย…คนที่ยังยืนอยู่ได้ จะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าหน่วยของกองกำลัง และฉันรับปากว่าพวกคุณจะได้เข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์แน่นอน  ”

            เมื่อได้ยินสิ่งที่เจ้าเทียนพูด  แววตาของคนที่ยืนอยู่ก็เปล่งประกายทันทีเพราะนั่นคือขอบเขตปรมาจารย์ที่พวกเขาเห็นเป็นจุดหมายของชีวิต

            แม้แต่ฐานทัพที่พวกเขาอาศัยมาตั้งแต่เกิดก็มีปรมาจารย์เพียงห้าคนเท่านั้น  หากชายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า สามารถทำได้อย่างที่พูดจริงๆ 

            ต่อให้ต้องแลกทุกสิ่งทุกอย่างมันก็คุ้มค่า…

            บรึ้ม!

            ในสายตาของทุกคนที่ยืนอยู่  เงาร่างของจ้าวเทียนเหมือนกับขยายใหญ่ขึ้นจนสูงเทียมท้องฟ้า  หัวใจของพวกเขาสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว

            พวกเขาทั้งหมดเหมือนกับมองเห็นภาพหลอนเป็นกองซากศพนับล้าน ที่กองทับถมกันจนสูงเหมือนกับภูเขาขนาดใหญ่

            ตรงจุดสูงสุดนั้น มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิ 

            เพียงแค่เขาชายตามองลงมา…

            ชิ้ง!

            สติของคนส่วนใหญ่ที่อยู่ตรงนั้นดับไปทันทีจากทั้งห้าสิบคน มีเพียงแค่สามคนเท่านั้นที่ยังประคองสติเอาไว้ได้

            “ เอาล่ะ…การทดสอบจบแล้ว ” จ้าวเทียนพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม 

            เขารู้สึกพอใจเป็นอย่างมากเพราะออร่าจักรพรรดิที่ใช้ไปเมื่อครู่  ผู้ที่จะสามารถทนได้จะต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่งเหนือคนธรรมดาเป็นสิบเท่า

            หลังจากบอกให้เฉินจิ้งตามคนมาช่วยแบกผู้ที่สลบอยู่กลับไปพักในตัวอาคาร  จ้าวเทียนก็ให้ทั้งสามคนที่ผ่านการทดสอบเดินตามเขามา

            ซึ่งทั้งสามคนนั้นได้แก่  หญิงสาวผมสั้นคนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของกองกำลังชายหนุ่มร่างใหญ่ที่สูงเกือบสองเมตรและคนสุดท้ายคือ ชายหนุ่มร่างบางที่มีหน้าตาหล่อเหลาเป็นอย่างมาก

            ทั้งสามต่างก็เป็นนักสู้ระดับ8 ซึ่งถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะเลยทีเดียว สำหรับคนอายุไม่ถึงยี่สิบปี

            “ ผู้หญิงคนนี้…เธอเป็นหัวหน้าของพวกคุณเหรอ ” จ้าวเทียนหันไปถามชายหนุ่มสองคนด้านหลัง 

            เขาสังเกตจากเดินของพวกเขาทั้งสามคนโดยที่หญิงสาวจะเดินนำหน้าอยู่หนึ่งก้าวเสมอ ส่วนผู้ชายทั้งสองคนเดินตามอยู่ด้านหลังเหมือนกับเป็นลูกน้อง

            “ ใช่ครับ ” พวกเขาตอบออกมาพร้อมกัน แต่สีหน้าของพวกเขาแต่ละคนดูแปลกๆ เหมือนกับอายอะไรบางอย่าง

            “ ให้ฉันบอกคุณเองดีกว่าค่ะบอส…เมื่อวานหลังจากที่ทุกคนมารวมตัวกัน  พวกเราก็เลยจัดการประลองแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าขึ้น  และฉันก็สามารถเอาชนะทุกคนในหน่วยได้  ”

            “ ตอนนี้ฉันก็เลยเป็นหัวหน้าของพวกเขาทั้งหมดค่ะ” เธอพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

            จ้าวเทียนอึ้งไปเล็กน้อย  เขามองไปทางชายหนุ่มที่สูงเกือบสองเมตรคนนั้นด้วยความสงสัย  จนอีกฝ่ายต้องก้มหน้าลงด้วยความอาย

            การต่อสู้กันในระดับนักสู้นั้นจะวัดกันที่ความแข็งแกร่งของร่างกายเป็นหลักเพราะยังไม่สามารถใช้ปราณได้  ทำให้มีโอกาสน้อยมากที่ผู้หญิงจะชนะผู้ชายในระดับเดียวกัน

            หรือว่าตอนแรกที่เฉินจิ้งมีท่าทางเปลี่ยนไป…

            “ การประลองเมื่อวาน…เฉินจิ้งได้เข้าร่วมด้วยไหม ” จ้าวเทียนถามขึ้นมาลอยๆ

            “ เฉินจิ้งเป็นคนแรกที่สู้กับฉันค่ะ  ” สาวผมสั้นตอบด้วยรอยยิ้ม

            !!

            จ้าวเทียนส่ายหน้าเบาๆ ด้วยความเหนื่อยใจ

            ‘ ดูเหมือนฉันคงต้องฝึกเฉินจิ้งหนักเป็นสองเท่าซะแล้วเป็นถึงคนที่ฉันรับเข้ามาด้วยตัวเอง ช่างน่าขายหน้าจริงๆเลย  ’

            ในขณะที่จ้าวเทียนกำลังพาทั้งสามคนเดินไปทางเรือสปีดโบ๊ทที่จอดเอาไว้  เขาก็เจอเด็กสาวคนหนึ่งยืนรออยู่ระหว่างทาง

            !!

            “ ศิษย์พี่หญิง” จ้าวเทียนหลุดปากพูดออกมาอย่างลืมตัว เมื่อเห็นตุ๊กตาหมีขนฟูสีน้ำตาลที่เด็กสาวถืออยู่   ทำให้ทั้งสามคนที่เดินตามมาชะงักไปพร้อมกันทันที

            “ ไม่มีอะไรหรอก…พวกคุณรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ ฉันขอไปคุยธุระกับหัวหน้าตระกูลหลินก่อน” จ้าวเทียนพูดกลบเกลื่อนแล้วเดินแยกตัวออกไปทันที

            เมื่อหลินซิงเสวียนเห็นจ้าวเทียนเดินมาเธอก็ทักทายขึ้นด้วยรอยยิ้ม

            “ สวัสดีค่ะพี่จ้าวเทียน”

            “ สวัสดีครับ…เอ่อ  วันนี้น้องซิงเสวียนมีธุระอะไรกับพี่เหรอ” จ้าวเทียนถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ ไม่ใช่เธอหรอก…ฉันต่างหาก”

“ ซิงเสวียนเธอหลบออกไปก่อน  ฉันมีบางอย่างต้องคุยกับเขา”

          เมื่อหลินซิงเสวียนได้ยินแบบนั้นเธอก็พยักหน้าแล้วส่งตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลให้จ้าวเทียน  จากนั้นเธอก็เดินหลบออกไป  ปล่อยให้ศิษย์พี่และศิษย์น้องได้คุยกัน

          ห่างออกไปไม่ไกล

            หลังจากที่จัดการเรื่องคนที่สลบไปเพราะการทดสอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว  เฉิ้นจิ้งก็ได้เดินตามพวกจ้าวเทียนมาจนทัน

            แต่ภาพที่เขาเห็นคือจ้าวเทียนกำลังยืนกอดตุ๊กตาหมีขนฟูสีน้ำตาลมองทะเลสาบที่สวยงามอยู่อย่างสบายอารมณ์

            ‘ นี่ฉันคงตาฝาดไป’

          เขาขยี้ตาแล้วมองใหม่อีกครั้งก็ยังเห็นภาพเดิม จ้าวเทียนยังคงยืนกอดตุ๊กตาหมีอยู่เหมือนตอนแรก ซ้ำร้ายยังมีการพูดคุยกับตุ๊กตาอีกด้วย

          ‘ นี่มัน…หรือว่าบอสจะชอบอะไรแบบนี้ ’