คนในหมู่บ้านบางครอบครัวก็พาลูกเล็กๆกลับบ้านไปพักผ่อนกันก่อน พร้อมกับซองแดงที่แกะแล้วแต่ยังไม่ได้นับกัน พอไปถึงบ้านก็นำออกมานับ จนทำให้บางคนในบ้านถึงกับเป็ลมล้มพับ หงายท้องตึงบ้างกันไปเลย
และแน่นอนเป็แบบนี้กันทุกๆบ้าน หลังจากนับเงินในซองแดงที่ได้รับมาจากบ้านตระกูลเหอ ตระกูลจิวกันในวันนี้
“นี่มันเงิน 10,000 หยวนเชียวนะ”
“นับกันผิดหรือเปล่าเด็กๆ !!” “ไม่ผิดค่ะ/ครับ”
“ 10,000 หยวน!!”
“นี่มันเยอะมากเกินไปทำอย่างไรดี เราจะเอาเงินพวกนี้เก็บไว้ไหน ตรงไหน ที่ไหน อย่างไร”
แต่ละบ้านะโแบบหลุดออกมาและรีบเงียบเสียงเพราะกลัวและกังวลว่าในบ้านมีเงินมากจนเกินไปทั้งๆที่รู้อยู่ว่าคนในหมู่บ้านตอนนี้ได้ซองแดงมาทุกครอบครัวในจำนวนเท่าๆกัน แต่ไม่ได้บอกจำนวน อยากให้พวกเขากลับบ้านมานับกันเอาเอง
แต่พอนับเสร็จก็ยิ่งโกลาหลกันไปใหญ่เนื่องด้วยไม่เคยมีใครจับเงินจำนวนมากขนาดนี้มาก่อนเลย เมื่อหายตื่นใกันแล้วก็เริ่มวางแผนการใช้เงินจากในซองแดงนี้ให้รัดกุมมากที่สุด และแน่นอนแผนแรกสำหรับทุกๆบ้านเหมือนมีใจตรงกันคือการทำบ้านหลังใหม่นั่นเอง
กลับไปที่บ้านของเห็ดน้อยที่ตอนนี้คนเริ่มเบาบางกันไปมากแล้ว และตัวเห็ดน้อยเองเริ่มนั่งคิดที่จะวางแผนงานช่วยให้ครอบครัวของตัวเองมีอาชีพที่มั่นคง และช่วยให้คนในหมู่บ้านถูเพี่ยนมีอาชีพทำกินแบบระยะยาวด้วยเช่นเดียวกัน
“แต่ว่าจะทำอะไรล่ะตอนนี้ให้มีผลสำเร็จระยะสั้นและเห็นผลทันทีน่ะ”เห็ดน้อย นั่งคิดในใจอยู่คนเดียวอีกแล้ว
“โอ้!!จริงด้วยสิเรายังไม่ไปดูผลงานอันนั้นเลยนี่หน่าดีนะปลูกหลังบ้านไว้ด้วยที่หนึ่ง”เห็ดน้อย อยากจะพิสูจน์อะไรบางอย่างด้วยตัวเองและให้แน่ใจว่าไม่ใช่เพียงแค่พวกอาหารเท่านั้นที่มันมีผลดีต่อร่างกาย แต่สิ่งอื่นนี่ต้องทดลองก่อนถึงจะคลายความกังวลใจของเธอเอง
“น้องเห็ดน้อย คิดอะไรอยู่เหรอ”พี่พริกหวาน ที่เห็นสีหน้าน้องเห็ดน้อยกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัวน้อยๆ
“เห็ดน้อยอยากลองไปดูหลังบ้านน่ะพี่พริกหวาน จุดที่เราเอาบางอย่างไปโปรยทิ้งไว้น่ะ”เห็ดน้อย
“โอ้จริงๆด้วยพี่พริกหวานก็ลืมไปแล้ด้วย ป่ะพวกเราไปกันแค่หลังบ้านตรงนี้เองไม่ไกลเลย แต่อีกจุดหนึ่งที่เราไปโปรยไว้ไกลไปหน่อยไว้ให้พวกพี่ชายพาไปดูนะ”พี่พริกหวาน
“ตกลงพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย
พี่สาวจูงมือน้องสาวเดินไปทางหลังบ้านด้วยกันระหว่างเดินทางไป พวกพี่ชายก็สังเกตเห็นน้องสาวจึงพากันเดินเข้าไปหา
“น้องเห็ดน้อย น้องพริกหวานจะไปไหนกัน”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“พวกเราจะไปหลังบ้านแป๊บหนึ่งน่ะพี่ชาย พี่พริกหวานเดินไปบอกแม่แล้วนะ ไม่ได้แอบไปเล่นกันตามลำพังด้วย”เห็ดน้อย รีบรายงานตัวให้พี่ใหญ่รับทราบอย่างรวดเร็ว เพราะเธอรู้ว่าพี่ใหญ่นิสัยแบบไหน
“อือ…ดีมากนะน้องสาวแต่ว่าพี่ใหญ่จะไปเป็เพื่อนด้วยละกันนะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“ใช่ ทางด้านโน้นไม่มีอะไรวุ่นวายแล้วล่ะพวกพี่ไปเป็เพื่อนเล่นน้องสาได้แล้วนะ”พี่หนานกวา
“น้องสาวอยากไปตรงไหนบอกเลยพวกพี่จะไปเล่นเป็เพื่อนเอง”พี่หยางชง
“พวกพี่ชายใจดีที่สุดเลยนะ”เห็ดน้อย ออกปากชมกลุ่มพี่ใหญ่ทั้งหมด ที่ดูลุ่มลึก มาดขรึม ผิดกับพี่ชายกลุ่มน้องเลยนิสัยช่างตรงกันข้ามเสียจริงๆ อย่างกับพวกเขาเกิดมาแม่เดียวพ่อเดียวกันเลยทั้งๆที่เป็แค่ลูกพี่ลูกน้องกันแต่เหมือนกันมากจริงๆ แต่อย่างว่านั่นแหละพวกพี่ชายเกิดและเติบโตมาด้วยกันบ้านก็สร้างผิดแผกกับคนอื่นๆเขา
แต่ละคนโตมาก็คงจะซึมซับนิสัยติดมากันด้วยเลย แต่พี่ชายแต่ละคนก็เหมาะสมที่เป็พี่ชายคนโตของแต่ละบ้านเสียจริงๆล่ะมาดนี่เข้าใช้ได้เลยพวกพี่ชายโตไปคงจะหล่อมาดดีเลยทีเดียวล่ะ
“พวกพี่มาแล้ว…”พี่รองถู่โต้ว
“อ้า….แค่นินทาในใจนิดเดียวเองนะมาเสียแล้วเฮ้อ….”เห็ดน้อย พึมพำเบาๆ
“พวกพี่รองเนี่ยตาไว หูไว จมูกไวมากนะน้องเห็ดน้อยอย่างกับรู้ว่าพวกเราจะแอบไปทำอะไรสนุกๆ กันเลยล่ะ”พี่พริกหวาน
“ใช่ๆ เห็ดน้อยกะว่าจะแอบไปทำเื่สนุกไม่ให้พวกพี่รองรู้จะได้ขาดใจไปเลย”เห็ดน้อย
“อือ….”พี่พริกหวาน พยักหน้าอยู่หลายครั้งแบบว่าเห็นด้วยมากจริงๆกับที่น้องเห็ดน้อยบอกเนี่ย
ส่วนพวกกลุ่มพี่ชายใหญ่นั้นก็เริ่มเอะใจขึ้นมาแล้วสิกับสิ่งที่น้องสาวทั้งสองคนพูด ว่าพวกน้องสาวแอบไปทำอะไรกันที่พวกเขาพี่ชายไม่ได้รับรู้แน่ๆเลยแบบนี้เห็นทีต้องตามติดทุกฝีก้าวเสียแล้ว พวกพี่ชายคนโตต่างมองหน้ารับรู้กัน
“จะไปไหนกันเหรอพี่ชาย น้องสาว”พี่ขู่เฉิง
“ใช่ๆ พวกเราว่างแล้วฮะไปด้วยนะ”พี่ต้าซ่วน
“เฮ้อ…..ก็พวกพี่มาถึงขนาดนี้แล้วจะไล่ให้กลับก็จะกลับไหมล่ะ??”เห็ดน้อย กอดอดถามกลุ่มพี่ชายรอง
“ไม่ๆๆ…”พวกกลุ่มพี่ชายรอง ต่างรีบส่ายหน้ากันยกใหญ่ว่าถึงอย่างไรก็ไม่มีทางแยกกลุ่มไปเด็ดขาดจะขอติดตามไปด้วย
“พวกเขาคงจะสลัดพวกพี่รองไม่ได้แล้วล่ะพี่พริกหวานเฮ้อ…”เห็ดน้อย
“ใช่ๆเห็นทีคงจะต้องพาพวกพี่ๆไปเป็ภาระเสียแล้วสินะเฮ้อ….”พี่พริกหวาน
“.........................”พวกพี่ชาย
“ไปกันดีกว่านะพี่พริกหวาน ไปกันพี่ชาย”เห็ดน้อย
สองสาวน้อยพากันเดินนำไปที่จุดที่พวกเธอ้าไปั้แ่แรก พวกพี่ชายได้แต่เดินตามหลังไปแต่ว่าถามเท่าไหร่น้องสาวสองคนก็ไม่มีคำตอบให้พวกพี่ชายว่าจะไปทำอะไรกัน มีแต่ให้รอดูกันเอาเอง
“โอ้….มันได้ผลเกินคาดเลย”เห็ดน้อย เมื่อมาถึงที่หมายแล้วถึงกับตาโตแล้วโตอีกกับผลงานหว่านมั่วกับพี่พริกหวาน
“น้องเห็ดน้อย มันงอกขึ้นล่ะ”พี่พริกหวานเองก็บอกอย่างตื่นเต้น
พวกพี่ชายเองก็ยังคงงุนงงกันอยู่ทำไมจู่ๆน้องสาวทั้งสองคนถึงได้ดีใจนักกับแค่ต้นหญ้าสีเขียวๆที่ขึ้นตรงบริเวณนี้นัก
แต่ไม่ทันได้สงสัยนานมากนักกลุ่มพี่ชายคนโตนั้นต่างก็รู้สึกแปลกใจจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ และััดังนั้นถึงกับตื่นตระหนกใกันทันทีทันใด และหันไปทางน้องสาวและสอบถามเพื่อความแน่ชัดว่า…
“น้องเห็ดน้อย น้องพริกหวาน ต้นไม้พวกนี้ใช่ต้นที่ว่าไหม….อึก….”พี่ใหญ่เซียงยวี่
พวกพี่ชาย แต่ละคนรอฟังลุ้นกับคำตอบจากน้องสาวเป็อย่างมากเพราะพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจนักว่าจะใช่หรือไม่เพาะรุ่นพวกเขาก็ไม่เคยได้ปลูกมันหรือััพวกมันมาก่อนมีบ้างที่เวลาเดินทางผ่านหมู่บ้านอื่นๆที่เขาปลูกมันแต่ก็ไม่มีเยอะมากนักเนื่องด้วยพวกเขารู้ว่ามันจะต้องใช้น้ำจำนวนมากในการปลูกพืชเหล่านี้
“พี่ชายคิดว่าอย่างไรกันคะ นั่นคือคำตอบเลยมันคือต้นข้าวล่ะ”เห็ดน้อย
“ต้นข้าว…!!!”พวกพี่ชาย กลุ่มพวกพี่ชายคนโตต่างพอจะคาดเดาไปในทิศทางนี้อยู่แล้ว แต่กับกลุ่มพี่รองนั้นไม่ใช่ยังคงคิดว่าเป็พวกต้นหญ้านั่นเอง ยิ่งทำให้พวกพี่รองะโออกมาอย่างตื่นเต้นมากๆเลยที่รับรู้ว่ามันไม่ใช่ต้นหญ้าแบบที่พวกเขาคิด
“ใช่แล้วพี่ชาย น้องเห็ดน้อยลองเอาเมล็ดข้าวสารที่ได้จากรูปวิเศษมาปลูกดูว่ามันจะได้ผลไหม และมันก็ได้ผลจริงๆดูสิมันขึ้นเต็มไปหมดเลยล่ะ”พี่พริกหวาน อธิบายเพิ่มเติม
“เห็ดน้อยเองก็ไม่แน่ใจนักหรอกว่าต้องใช้แต่ข้าวเปลือกเอาไว้ปลูกเพียงอย่างเดียว แต่ที่เห็ดน้อยอยากจะลองเสี่ยงทดลองปลูกข้าวพวกนี้ก็เพราะว่ามันเป็ของวิเศษที่พวกเราได้มาอย่างไรล่ะ มันน่าจะดีที่สุด และมีความพิเศษกว่าเมล็ดข้าวสารทั่วไป และมันก็ได้ผลจริงๆด้วย
แต่ว่าพวกพี่ชายรบกวนพากันไปดูตรงอีกที่หนึ่งด้วยได้ไหม เพราะมีอีกที่หนึ่งที่เห็ดน้อยและพี่พริกหวานไปโปรยสุ่มปลูกเอาไว้อีกด้วย ผลคงไม่แตกต่างกันคงจะงอกเงยแบบตรงนี้นั่นแหละ”เห็ดน้อย พูดไปก็ยิ้มไปมือน้อยๆััต้นข้าวที่กำลังงอกงามชูช่อแข่งกัน นี่ขนาดใช้ดินแบบธรรมดาเท่านั้นนะถ้าเป็ดินมาจากรูปที่เธอวาดจะขนาไหนเนี่ยเพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้นเองมันได้ผลดีถึงขนาดนี้เลย เหลือเชื่อมากจริงๆ
“ตรงไหน..???”กลุ่มพวกพี่ชายรอง
“มันอยู่ตรงบริเวณไหนน้องสาว พี่รองจะอาสาไปดูให้เองนะ
“ใช่ๆ น้องสาวรออยู่ตรงนี้แหละพวกพี่จะวิ่งไปดูให้เอง”พี่ขู่เฉิง
“บอกพวกพี่มาเลย พวกพี่จะรับผิดชอบงานนี้เป็อย่างดีไม่ให้น้องสาวผิดหวังเลยนะ”พี่ต้าซ่วน
“อ้า…..ดีจังน้องเห็ดน้อยพวกพี่รองไม่ได้เป็ภาระพวกเราแล้วนะตอนนี้”พี่พริกหวาน
“.......!!!!”กลุ่มพวกพี่รอง
“ใช่ๆ พวกพี่ๆทำตัวเป็ประโยชน์แล้วล่ะพี่พริกหวาน อ้อ..พี่ชายอยู่ตรงชายป่าขึ้นเนินไปนิดเดียวตรงที่เราออกไปล่าสุดตอนที่ทำสวนกันวันนั้นไง”เห็ดน้อย
“อ้อ….ได้พี่รองรู้แล้ว ไปพวกเรา”พี่รองถู่โต้ว
“ไปเลย”พี่ขู่เฉิง พี่ต้าซ่วน
เพียงบอกสถานที่แล้วกลุ่มพี่ชายที่เป็น้องรองต่างก็รีบเร่งฝีเท้าไปดูผลงานทันทีอย่างรวดเร็ว เพื่อจะนำคำตอบมาให้น้องสาวทั้งสอง
“แล้วพวกเราจะทำอะไรต่อไปล่ะน้องเห็ดน้อย”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“เห็ดน้อย อยากให้เราเอาต้นข้าวพวกนี้ไปลงปลูกน่ะพี่ชาย”เห็ดน้อย
“แต่ว่าน้ำที่จะใช้ปลูกล่ะน้องเห็ดน้อย ถ้าพวกเรานำไปปลูกโดยใช้น้ำน้อยๆมันจะเป็ที่น่าแปลกประหลาดเกินไปหรือไม่”พี่หนานกวา
“จริงสิคะ เห็ดน้อยลืมคิดไปเลยเพราะข้าวพวกนี้จะต้องใช้น้ำค่อนข้างเยอะอยู่เหมือนกันทำอย่างไรดีนะที่จะดูปกติที่สุดน่ะ”เห็ดน้อย
ต่างคนต่างก็ช่วยกันคิดแก้ไขปัญหาตรงนี้กัน มีต้นอ่อนหรือก็คือต้นกล้าข้าวเพื่อทำการปลูกแล้วก็จริงแต่ว่าไม่สามารถที่จะนำไปปลูกได้หรือแจกจ่ายออกไปในตอนนี้เพราะจะต้องมีเหตุผลที่ดี และสถานการณ์ที่เหมาะสมที่สามารถปลูกต้นข้าวพวกนี้ได้ และคนอื่นๆต้องปลูกได้ด้วยเช่นกันโดยไม่ต้องใช้ความพิเศษใดๆ
เห็ดน้อย ลองเปิดูหน้าจอระบบวาดรูปส่วนตัวอีกครั้งหนึ่งเพื่อดูรายละเอียดต่างๆว่าพอจะมีอะไรแก้ไขกันได้บ้าง แต่จู่ๆก็มีระบบพิเศษปลดล็อคเพิ่มขึ้นมาอีกถึงสองอย่างและมันค่อนข้างดีมากๆเลย
“สีลงภาพวาด และความสามารถระบุขอบเขตวัน เดือน ปี เวลาสำหรับสิ่งที่เราจะวาดลงไปด้วยงั้นเหรอ นี่มันสุดยอดเลย”เห็ดน้อย อยากจะกรีดร้องเสียเดี๋ยวนี้เลยแถบสีที่ตอนแรกๆเธอสังเกตดูมันวิ่งไม่หยุดนั้นที่ไหนได้มันปลดล็อคคุณสมบัติพิเศษเพิ่มให้เธอถึงสองตัวและมันยอดเยี่ยมมาก
ระบบลงสี
ความเหมือนจริง ที่มีผลต่อการให้ภาพวาดแต่ละรูปนั้นถ้าเป็อาหารจะมีรสชาติยอดเยี่ยม สมุนไพรก็จะมีคุณสมบัติอื่นๆเช่นแข็งแรง รักษาโรคภัย ได้ผลดีอย่างรวดเร็วกว่าสมุนไพรด้านนอกเป็หลายสิบเท่าตัว เป็ต้น
วัน เดือน ปี และ เวลา
เช่นถ้าเป็ต้นไม้ พืชพันธุ์สามารถกำหนดวันเวลาที่เติบโตเป็ต้นอ่อนยันต้นสมบูรณ์ได้เลย และกำหนดได้ว่าผลที่ได้จะมีเท่าไหร่ก็แล้วแต่ลงจำนวนไป
“นี่มันสุดโกง สุดเทพ สุดๆของสุดๆไปเลยฮิ…ฮิ….”เห็ดน้อย ที่ยังคงอยู่ในความคิดของตนเอง
“เอาล่ะทุกๆคน เห็ดน้อยมีทางออกแล้วค่ะ ในเมื่อข้าวพวกนี้ในตอนแรกๆเห็ดน้อยยังเพิ่งเริ่มใช้งานวาดรูปวิเศษเป็ เราจะเอาไว้ปลูกกันเองผสมกับพันธุ์ข้าวชุดใหม่ที่เห็ดน้อยจะวาดรูปวิเศษเพื่อไปแจกจ่ายให้กับชาวบ้านในหมู่บ้านของพวกเราเอง”เห็ดน้อย
“น้องเห็ดน้อยจะวาดรูปวิเศษอีกแล้ว”พี่พริกหวาน
“ใช่ค่ะ ครั้งนี้เห็ดน้อยจะวาดต้นอ่อนข้าวพร้อมดินวิเศษในกระบะเพาะปลูกเลย ทีนี้ใครถามก็บอกว่าพวกเราลองเพาะปลูกต้นข้าวแยกออกมาในกระบะพวกนี้ และทดลองทำปุ๋ยบำรุงหน้าดินพร้อมกันด้วย
พอถึงเวลาแจกจ่ายก็ยกกระบะไปให้เลยค่ะทีนี้ก็จะได้ดินวิเศษจากพวกเราไปผสมกับดินมนพื้นที่ดินของแต่ละบ้านเลย เท่านี้สภาพดินของหมู่บ้านถูเพี่ยนเราก็จะดีขึ้นเพราะได้ผสมดินวิเศษจากภาพวาดของเห็ดน้อย”เห็ดน้อย
“ว้าว…..”พวกพี่ๆ ได้ฟังคำพูดของเห็ดน้อยแล้วถึงกับดีใจในที่สุดพวกเขาก็มีทางออกกันแล้ว ส่วนพวกพี่รองก็วิ่งหน้าตาตื่นกลับมาพร้อมกับพูดว่า
“มันได้ผลน้องเห็ดน้อย”พี่รองถู่โต้ว
“ต้นข้าวพวกนั้นขึ้นเต็มไปหมดเลย เหมือนตรงนี้เลย”พี่ขู่เฉิง
“พวกเราจะทำอย่างไรกันต่อกับต้นข้าวอ่อนพวกนี้น้องเห็ดน้อย”พี่ต้าซ่วน
พวกพี่ชายกลุ่มพี่ใหญ่ ก็อธิบายให้พวกพี่รองได้ฟังแทนส่วนเห็ดน้อยก็เริ่มวาดรูปวิเศษในกระดาษวาดรูปที่ตอนนี้มีถึง 7 แผ่นที่สามารถาดรูปวิเศษได้
เห็ดน้อยกำลังวาดรูปพันธุ์ข้าวที่กำลังโตเป็ต้นกล้าอย่างสวยงามเต็มท้องทุ่งหลายสิบไร่ และลงสีอย่างสวยงามลงไปเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพพิเศษของมันเพิ่มขึ้น และเริ่มกำจัดวัน เวลาในการเพาะปลูกด้วย
เห็ดน้อยกำหนดวันเพาะเมล็ดพันธุ์ข้าวที่ได้จากข้าวชุดนี้เพียงแค่ 5 วันต้นอ่อนก็งอกเพิ่มขึ้นอย่างแข็งแรง และใช้เวลาเพียงแค่ 3 เดือน หรือ 90 วันในการเก็บเกี่ยวข้าวเหล่านี้ได้ ข้าวชุดนี้ลักษณะเด่นคือ แข็งแรง ใช้น้ำน้อย เม็ดเรียวยาวอ้วน หอม นิ่ม หุงขึ้นหม้อนี่สำคัญมาก
คุณสมบัติพิเศษที่ระบบวาดรูปมีอะไรมาใหม่เธอใส่เต็มหมดทุกส่วนไม่ให้ตกหล่นเลยสักอย่างเดียว เพื่อให้ได้พันธุ์ข้าวที่ดีออกมาให้ทุกๆ คนได้นำไปเพาะปลูกัน และแน่นอนถ้ามันได้ผลดีเป็ที่ประจักษ์ต่อทุกๆคนแล้ว พวกเราจะนำพันธุ์ข้าวพวกนี้ไปแจกจ่ายตามหมู่บ้านอื่นๆแบบให้ฟรีอีกด้วย เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
“เห็ดน้อยวาดรูปวิเศษเสร็จแล้วล่ะ พวกเราจะเอาพวกพันธุ์ข้าวพวกนี้ไปวางไว้ตรงไหนดีล่ะพี่ชาย”เห็ดน้อย
“เดี๋ยวพวกพันธุ์ข้าวตรงนี้กับตรงสวนพวกเ้ารองจัดการขุดออกมารวมเอาไว้และไปไว้ที่โรงนาของพวกเราก่อนนะ ส่วนของน้องเห็ดน้อยพี่ใหญ่ว่าเราเอาวางไว้แถวๆ ริมชายป่านี่ล่ะเพราะพื้นที่เยอะดี”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“ตกลง เห็ดน้อยจะเอาไปวางได้แถบชายทางนู้นให้ใกล้บ้านเราที่สุดเลย”เห็ดน้อย
“ไปพี่พริกหวานพาน้องเห็ดน้อยไปเองนะ ส่วนพวกพี่ชายรีบไปกระซิบบอกปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็กนะ”พี่พริกหวาน
“ได้ๆ”พวกพี่ชาย
“งั้นพวกเราแยกกันไปทำตามหน้าที่ของแต่ละคนเลยนะอย่ารอช้าเลย เพราะกลุ่มพ่อบ้านยังไม่มีใครกลับบ้านกันพวกเขาจะได้นำต้นอ่อนของข้าวพวกนี้ไปด้วยเสียเลย”พี่หนานกวา
พวกเด็กๆ ต่างพากันแยกย้ายกลุ่มพี่รองมีหน้าที่ขุดต้นข้าวที่เห็ดน้อยกับพี่พริกหวานสุ่มโปรยทดลองเอาไว้อยู่สองที่ กลุ่มพี่ใหญ่ก็ไปตามคนโตมาจัดการในเื่พันธุ์ข้าวที่จะนำไปแจกจ่ายให้กับคนในหมู่บ้านกัน ส่วนสองสาวน้อยก็กันไปวางพันธุ์ข้าวที่เห็ดน้อยพึ่งจะวาดรูปวิเศษเสร็จ
“ตรงนี้เลยไหมน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน
“ได้เลยพี่พริกหวาน แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น”เห็ดน้อย
“พรึ่บ…..”
แค่สิ้นสุดคำพูดของเห็ดน้อยกระบะหลากหลายร้อยอัน พันอัน ก็วางเกลื่อนกลาดเต็มชายป่าแถบนี้ไปหมดอย่างสวยงาม ต้นอ่อนของข้าวต่างชูช่อแข่งกันทุกๆกระบะ ดูแล้วสดชื่นสบายตาเสียจริงๆเลย
“พวกเรานั่งรอพวกพี่ชาย กับ ปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็กแถวนี้แหละเนอะน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน
“ได้จ้ะ พี่พริกหวาน”เห็ดน้อย
และแน่นอนเพียงไม่นาน ปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก ก็พากันมาที่ป่าหลังบ้านและเห็นกระบะที่มีแต่ยอดต้นข้าวเรียงรายลานตาเต็มไปหมดพวกท่านได้แต่ตาโตยืนอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น จนพวกพี่ชายต้องทั้งสะกิดและส่งเสียงเรียกจนพวกท่านรู้สึกตัวและกล่าวอะไรกันสักพักจึงพากันออกไปด้านนอกอีกครั้ง
************
เห็ดน้อยวาดรูปพันธุ์ข้าวเอาไว้ปลูกแล้วค่ะ ทีนี้ในหมู่บ้านถูเพี่ยนจะมีข้าวเอาไว้กินเองไม่ต้องหาซื้อให้เปลืองเงินกันแล้ว
แต่ว่าจะเห็ดน้อยจะวาดรูปอะไรกันที่สำคัญอีกหนึ่งอย่าง???ลองเดากันดูจ้ะ
64K
