ตอนนี้พวกทาสห่างจากประตูทางออกเพียงแค่ 100 เมตรเท่านั้น ถ้าหากฝ่าออกไปจนหมดแล้วผมจะยื้อการต่อสู้ไว้ที่ประตูเมืองให้ได้นานที่สุดจนกว่าพวกทาสวิ่งหนีไปจนลับสายตา จากนั้นผมจะทำการเบี่ยงเบนความสนใจของพวกทหารไปอีกทางหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่าแผนนี้ที่คิดไว้จะสำเร็จรึเปล่า แต่ยังไงก็ต้องลองดูโดยพยายามสู้แล้วถอยทีละนิดๆไปอีกทางเพื่อให้พวกเขาคิดว่าผมคงเริ่มหมดแรงปะทะกับพวกเขาทั้งกองทัพจึงต้องหันมากำจัดผมก่อนที่จะไล่ตามพวกทาสที่กำลังหลบหนีไปไกลแล้ว
แต่ตอนนี้ต้องลดจำนวนทหารลงก่อนล่ะนะ ถ้าไม่อย่างงั้นอาจจะมีทหารบางคนหลุดรอดไปทางด้านหลังผมและกำจัดพวกทาสซึ่งพอคิดได้ก็ลงมือทำเลยละกัน
"ย้าก!! ว้าก!! ฮึบ!!"
"ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉึก ฉึก ฉึก ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ"
"เอื้อ!! อ๊าก!! อ๊า!!"
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
ฯลฯ
"แบ่งออก 2 กลุ่มแล้วล้อมไอ้นักผจญนั่นก่อน อีกกลุ่มรีบตามพวกทาสไปเร็ว"
"เซอร์เยสเซอร์!!"
"โธ่เว้ย พูจิกับคุณกวี ฝากทางนั้นด้วย"
"พู พูๆ"
"ได้เลย"
ตอนนี้ผมโดนทหารล้อมไว้ทุกทิศทางแล้ว คงต้องฝากทางนั้นให้พูจิกับคุณกวีไว้และอีกอย่างหนึ่งความรู้สึกที่ต้องต่อสู้ครึ่งๆกลางๆเป็นอะไรที่ยากพอสมควร มันเหมือนกับว่าเราไม่สามารถทุ่มกำลังตรงจุดไหนจุดหนึ่งได้ทั้งหมดเพราะคุณกวีไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้ ส่วนพูจิก็เป็นสัตว์เลี้ยงซึ่งบางครั้งอาจจะทำตามสัญญาณของมอนสเตอร์ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสักอย่างถ้าหากผมต้องคอยพะวงกับทหารอีกกลุ่มที่กำลังไล่ตามพวกทาสอยู่ แต่ตอนนี้ต้องกำจัดทหารที่กำลังล้อมผมให้หมดก่อน เดี๋ยวค่อยตามไปสมทบทีหลัง
"เข้ามาสิฟะ"
"โอ้ว!!"
"ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉึก ฟุ่บ ควั่บ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ชวิ้ง วูบ ชวิ้ง ฟุ่บ"
"เอื้อ!! เอื้อ!! อ๊าก!! อั่ก!!"
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
ฯลฯ
"แฮ่กๆๆๆ ไม่จบไม่สิ้นสักที"
ดูเหมือนพวกทาสทั้งหมดจะออกเมืองได้แล้วเพราะชนเผ่าสปาร์ต้าซึ่งเท่าที่ผมรู้มาเผ่านี้ไม่เคยแพ้คู่ต่อสู้จำนวนเพียงเเค่นิดหน่อย จึงฝ่าออกไปได้อย่างรวดเร็วโดยมีพวกทาสที่อยู่ตรงกลางขบวนซึ่งกำลังวิ่งตามหลังอยู่ ส่วนเผ่าสปาร์ต้าที่อยู่ด้านหลังขบวนก็ช่วยกันกำจัดพวกทหารที่ไล่ตามทันไปบางคนเพราะฉะนั้น ต้องให้พูจิกับคุณกวียื้อทหารไว้ตรงประตูให้นานจนกว่าจะมองไม่เห็นพวกทาส แต่ว่านะตอนนี้ผมเริ่มหอบแล้วล่ะหลังจากที่กำจัดพวกทหารไปมากกว่า 100 คน ถ้าค่าสตามิน่าหมดพวกเขาคงรุมฟันผมจนตายแน่ๆ และอีกอย่างคือผมยังไม่เคยเลือดหมดจนถูกระบบบังคับออกเกมส์สักครั้ง เลยไม่แน่ใจว่าถ้าหลังจาก 12 ชั่วโมงที่ออกจากเกมส์ไปแล้วพอกลับอีกทีผมจะไปเกิดตรงไหนก็ไม่มีทางรู้ได้เพราะไม่มีระบบเซฟในแต่ละจุดของสถานที่บนทวีป 'อัลเซียนท์' นี้ เพราะฉะนั้นถ้าหากผมถูกโจมตีจนถึงตายจริงๆอย่างน้อยต้องกำจัดพวกทหารที่กำลังล้อมผมไว้อยู่ให้หมดและทหารที่กำลังสั่งการนั่นอีกคนด้วย
"ฉั่บ!"
"อึ้ก!!"
ซวยแล้วไง...ผมโดนฟันข้างหลัง มัวแต่ใช้ความคิดจนไม่ทันระวังตัวซะได้ สงสัยรีบจบศึกนี้ให้เร็วที่สุดแล้วล่ะ ส่วนตามไปสมทบอย่างที่ตั้งใจไว้ตอนแรกก็คงไม่น่าไหว คงต้องฝากให้พูจิกับคุณกวีทำแทนในส่วนนั้นด้วย ช่วยให้ได้นะครับ...!
เปลี่ยนโหมดต่อสู้แบบบูชิโด ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตล่ะฟะจังหวะนี้
"ย้าก ย้า ย้า ย้า ว้าก!!"
"ชวิ้ง ฟุ่บ ฉั่วะ พลั่ก ชวิ้ง ฉั่วะ ควั่บ ฉึก ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ "
"อ๊าก!! เอื้อ!! อั่ก!! อุ๊บ!! "
"ไอ้นักผจญภัยคนนี้ทำไมเก่งกว่าทหารอีกวะ?"
"รีบเข้าไปฟันมันพร้อมกันเลย"
"เซอร์เยสเซอร์"
"โอ้ว!!"
"ชวิ้ง ฟุ่บ ฉั่วะ พลั่ก ชวิ้ง"
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
*คุณได้ทำการสังหารทหารในเมือง 'เปตราท์'
*ชื่อเสียงในอาณาจักร 'ยูเรนย์' ลดลง 2,000 หน่วย
ฯลฯ
.....................................
สุดท้ายการต่อสู้ในเมืองก็จบลงโดยที่ผมกำจัดทหารทุกคนพร้อมกับทหารที่สั่งการนั่นด้วยซึ่งรวมทั้งหมด 348 คนและผมก็เสียชีวิตลงไป ซึ่งเหตุการณ์หลังจากนั้นจะเป็นยังไงต่อไปผมคงไม่สามารถคาดเดาได้ ดังนั้นความหวังสุดท้ายอยู่ที่ 1 ตัวกับอีก 1 คนแล้วล่ะนะ...!
**********************************************************************************************