ถุงมือฟ้าประทาน

ด้วยความที่เป็นดาวเด่นประจำกลุ่มคนพัทยา เจมส์จึงตกเป็นที่สนใจล้นหลาม ไม่ว่าเขาจะโพสต์อะไรลงกลุ่มก็ตาม และครั้งนี้เองก็เช่นกันหลังจากที่ป่าวประกาศแปบเดียวยอดดูคลิปวิดีโอในช่องก็เพิ่มขึ้น แต่ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ ไม่ได้หวือหวาหรือหนึ่งชั่วโมงหนึ่งล้านวิว แบบนั้นไม่ใช่นี่คือปี 2010 ยังมีผู้ใช้ยูทูปเบอร์ไม่เยอะนัก บวกกับความแรงของอินเตอร์ค่อนข้างช้า ความแรง 5 เมกะบิต ต่อเดือนก็ราคา 640 บาท โหลดคลิปโหลดวิดีโอต้องใช้ระยะเวลา แถมบางส่วนยังชอบโหลดหนังอย่างว่า...เอาละนั่นคือเรื่องของหนังส่วนนี่คือเรื่องของนิทานที่ถูกดัดแปลง สร้างเป็นอนิเมชั่นตอนสั้น 5 นาทีจบ'หนูน้อยกับสัตว์วิเศษในป่าใหญ่'หลังจากเปิดให้รับชมผ่านช่อง Animation kids กระแสโดยส่วนมากเข้ามาในเชิงบวก เป็นต้นว่า“หูยภาพสวยมากเลยค่ะ โดยเฉพาะสัตว์วิเศษตัวเล็กในป่า เด็กที่บ้านเห็นแล้วชอบเลย” นัทตี้“เนื้อเรื่องดีมากค่ะ ถึงหนูน้อยจะดูไร้เดียงสา แต่เธอก็ไม่โง่เหมือนนางเอกละครไทยหลายเรื่อง” แม่ของอัลย่า“ซีจีสวยมากครับ พวกพี่ๆ ทำได้ยังไงครับ” นักศึกษาวัยใส“หูย สนุกมากค่ะ อยากดูเรื่องต่อไปแล้ว อีกนานไหมคะกว่าจะออกเรื่องใหม่ ^_^” สาวช่างฝันนี่คือคอมเมนต์ส่วนหนึ่งของ'หนูน้อยกับสัตว์วิเศษในป่าใหญ่'ซึ่งโดยส่วนใหญ่คือคำชื่นชม และยังมีพ่อแม่จำนวนหนึ่งเข้ามาดู ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าสัตว์น่ารักมาก คอมเมนต์ดำเนินไปในทิศทางเดียวกัน ทำให้เจมส์ที่คอยอ่านอมยิ้มนิดนึงนี่คือก้าวแรกสู่เวทีอนิเมชั่น ถึงตอนนี้จะเทียบกับวงการบันเทิงในฮอลลีวูดไม่ได้ แต่เจมส์เชื่อว่าด้วยความที่ตนมีถุงมือฟ้าประทาน หากจะก้าวให้ไปถึงจุดนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแต่ต้องให้เวลาเขาส่วนหนึ่ง“บอสคะ ดูคอมเมนต์พวกนี้สิคะ พวกเขาชื่นชมเราด้วยละ” น้ำผึ้งสุดแสนดีใจ ใบหน้าเบิกบานต่างจากตอนที่ช่วยแม่ทำไร่สวนที่วังน้ำเขียวลิบลับ“ผมเห็นแล้ว” เจมส์เองก็รู้สึกไม่ต่างกันในฐานะประธานใหญ่...ไม่สิผู้ควบคุมงานองค์กรเล็กๆ แห่งนี้ เขาต้องลงมือลงแรงไปจำนวนมาก กว่าจะเช่าตึกสำนักงาน ซื้อคอมพิวเตอร์ราคาแพงเวอร์ วัสดุอุปกรณ์ต่างๆ กำลังเริ่มผลิดอกออกผลให้เห็น นับว่าเดินมาถูกทางแล้ว“หึหึ ผลเป็นในเชิงบวก การเปิดตัวช่องอนิเมชั่นของพวกเราไม่ผิดจากที่หวังไว้ และยังดีกว่าที่คิดด้วยซ้ำ” เต้ยพึมพำเสียงเบา ก่อนจะหันศีรษะไปทางชายที่อายุน้อยกว่าตน “บอสครับ แล้วเราจะเริ่มเรื่องใหม่กันตอนไหน หรือว่ายังไม่มีเนื้อเรื่อง ถ้ายังไงให้ผมช่วยคิดเอาไหมครับ”“นั่นสิคะบอส จะเริ่มเรื่องใหม่ตอนไหนเหรอคะ ดูจากคอมเมนต์โดยส่วนใหญ่ดูจะชื่นชอบสัตว์วิเศษของเรา งั้นเราต้องมุ่งเป้าไปที่อนิเมชั่นที่มีสัตว์ในเรื่องเยอะๆ ขอเพียงรายละเอียดไม่วุ่นวายจนเกินไป ฉันสามารถทำโมเดลออกมาดูดียิ่งกว่าเสือในละครหลังข่าว” น้ำผึ้งดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษ ถึงในช่วงเดือนที่ผ่านมาหล่อนจะกินเพียงบะหมี่ราคาถูก จนดูซูบผอมไปบ้าง แต่เมื่อเห็นผลลัพธ์ของความพยายาม หากไม่มีไฟลุกโชนก็คงแปลก“บอส อย่ามัวแต่อ้ำอึ้งสิครับ รีบๆ บอกเนื้อเรื่องได้แล้ว พวกผมจะได้รีบทำงาน”“นั่นสิคะบอส ตอนนี้เครื่องฉันติดแล้วนะคะ”เจมส์ถูกคะยั้นคะยอจากคนที่อายุเยอะกว่า มันช่างเป็นภาพที่ประหลาด แต่เขาก็เข้าใจว่าทั้งสองคนรู้สึกยังไง“ผมได้ยินแล้วน่า” เจมส์ผละออกจากทั้งคู่ ก่อนจะหันศีรษะไปทางชายแต่งหญิง ผมบลอนด์สลวย เสริมว่า “เนื้อเรื่องน่ะมีอยู่แล้ว ใช่ไหมโทน”“ใช่ค่ะเจ้านาย” โทนผงกศรีษะ กล่าวกับทั้งสองคนว่า “เนื้อเรื่องน่ะมีอยู่เป็นคลังเลยค่ะ อยากได้แบบไหนขอให้บอก เดี๋ยวพี่คนนี้จะสรุปเนื้อหาให้ฟัง”ถึงตอนแรกเต้ยจะไม่ค่อยชื่นชอบโทน ผู้ชายร่างสูงแต่งหญิงคนนี้ แต่ด้วยความที่ทำงานอยู่ด้วยกันร่วมเดือน เขาจึงพบว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้แย่นักได้ยินคำกล่าวของโทน ทั้งคู่ต่างเข้ามาถามเรื่องต่อไปว่าเกี่ยวกับอะไร จะมีสัตว์วิเศษหรือหนูน้อยไหม“ดูเหมือนว่าพวกคุณจะลืมว่าผมอยู่ที่นี่ด้วย ผมเองก็เป็นหนึ่งในทีมพากย์เสียงนะ แถมยังเล่านิทานได้ดียิ่งกว่าโทน ทำไมถึงไม่สนใจผมบ้างละ...” น้ำเสียงของทอยฟังดูแง่งอน แต่ให้ตายนายกับโพสต์ท่าทางสุดน่าอาย หากไม่เป็นเพราะหน้าตาอันหล่อเหลาคงถูกด่าไปแล้วน้ำผึ้งดูสนใจทอยก็จริง เพราะอีกฝ่ายหล่อ รูปร่างดี ถึงนิสัยจะแปลกกไปบ้าง ทว่าพอได้พูดเกี่ยวกับอนิเมชั่นเรื่องใหม่ หล่อนแทบจะลืมเลือนทุกสิ่งอย่าง จดจ่ออยู่แต่กับงานจนลืมวันเวลา“เอาล่ะ สำหรับเรื่องถัดไปเราค่อยพูดกันอีกครั้งพรุ่งนี้แล้วกัน เดี๋ยวเย็นนี้พวกคุณแต่งชุดดีๆ หน่อย ผมจะพาไปเลี้ยงบุฟเฟ่ต์อาหารทะเลสดๆ” เจมส์ขัดจังหวะการสนทนาอย่างออกรสออกชาติของโทนภาพบรรยากาศในที่ทำงานเต็มไปด้วยความรักที่มีต่ออนิเมชั่น ทว่าเจมส์รู้ดีว่าน้ำผึ้งและเต้ยไม่ค่อยมีเงิน ทุกวันถึงได้พกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปติดตัวมากินที่บริษัท โดยเฉพาะวันที่เขานำอาหารจากที่บ้านมาแบ่งปัน ทั้งคู่ดูหิวโหย กินจนไม่เหลือแม้แต่ข้าวสักเม็ดบนจานกระตือรือร้นทำงานก็ดีหรอก แต่ไม่ได้หมายความว่าต้องหักโหม เราจำเป็นต้องดูแลสภาพร่างกายด้วย อีกอย่างหนึ่งเจมส์ไม่ใช่เจ้านายใจร้าย ถึงขนาดไม่กล้าเลี้ยงลูกน้อง“บุฟเฟ่ต์...อาหารทะเลสดๆ เหรอคะ” ช่วยไม่ได้ที่น้ำผึ้งต้องกลืนน้ำลายหลายอึก ทันทีที่ได้ยินว่าวันนี้เจมส์จะเลี้ยงอาหาร หล่อนแทบจะคลานเข้าไปกราบเต้ยมีลักษณะไม่ต่างกัน ทว่าเขารักษาสีหน้าได้แย่มาก ถึงขนาดน้ำลายไหลมุมปาก ดูไปแล้วคล้ายเด็กน้อยคนหนึ่งนี่ถ้าหากในบริษัทมีผู้หญิงเยอะกว่านี้ ไม่รู้ว่าภาพลักษณ์ของเขาจะถูกมองแบบไหน ที่รู้ๆ คงหาแฟนในที่ทำงานไม่ได้.....เย็นวันนั้นพนักงานทุกคนที่มีส่วนร่วมใน Animation kids เดินทางไปที่ร้านหมูกระทะนายเจมส์ ไม่เว้นแม้แต่หุ่นแบนเนอร์สองคนที่พากย์เสียง ยังมีโทนเข้าร่วมด้วยเป็นที่รู้กันว่าหุ่นเองก็สามารถรับประทานอาหารได้ แถมยังรับรสผ่านลิ้นเทียมเข้าสู่กลไกทางสมองกล ดังนั้นมื้อนี้สำหรับโทน จึงสนุกสนานเป็นพิเศษ ไม่ใช่หุ่นไร้ความรู้สึกอย่างในภาพยนตร์ระหว่างทานบุฟเฟ่ต์ ทอยพูดขึ้นว่า “พวกคุณคงจะแปลกใจที่ร้านนี้มีชื่อเหมือนกับเจ้านาย งั้นผมจะบอกให้ก็แล้วกัน เจ้าของร้านก็คือเจ้านายนี่แหละ”น้ำผึ้งที่กำลังแกะกุ้งกินถึงกับผงะ เต้ยเองก็เช่นกัน ทั้งคู่ตะหงิดๆ ตั้งแต่เห็นป้ายหน้าร้านแล้วเพียงแต่ไม่คิดว่าเจมส์จะเป็นเจ้าของร้านจริงๆสรุปว่าบอสคนนี้เป็นคนรวยสินะ เขาต้องเป็นลูกหลานคนรวยที่ออกมาทำธุรกิจเอง ไม่ได้งอมืองอเท้าเหมือนลูกหลานไฮโซที่ออกข่าวทางทีวีบ่อยๆ ส่วนที่บอกว่าบ้านประกอบอาชีพชาวประมง ก็คงจะเปิดท่าเรือขนาดใหญ่ เป็นธุรกิจทางทะเลระดับประเทศที่ไม่สามารถดูถูกได้....นั่นคือความคิดของน้ำผึ้งและเต้ย ทั้งคู่ช่างมโนได้เก่งเวอร์ ถ้าหากเจมส์รับรู้สิ่งที่พวกเขาคิด คงได้สำลักน้ำตายน้ำผึ้งกลับไปห้องด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่า แถมยังบอกว่ามีแรงลุยงานแล้วค่ะบอสส่วนเต้ยลูบพุงกลับห้องด้วยลักษณะไม่ต่างกัน ใบหน้าแฝงรอยยิ้มอยู่หลายส่วน อาหารมื้อค่ำวันนี้สำหรับเขามันวิเศษมากนี่เป็นหนึ่งในกลยุทธ์การทำงาน หากเราอยากได้ใจลูกน้องบางทีต้องใจปล้ำบ้าง ไม่ใช่ตาแก่ขี้งก ที่มักจะถูกลูกน้องนินทาลับหลังนอกจากพาพนักงานในบริษัทมากินบุฟเฟ่ต์แล้ว ร้านยังแน่นไปด้วยกรุ๊ปทัวร์ต่างชาติ ฟังสำเนียงคงมาจากเกาหลีใต้ มีทั้งคนแก่ วัยหนุ่มสาวถึงเด็กเล็กแต่ละคนมีเอกลักษณ์ชัดเจน โดยเฉพาะผิวสีขาว ตาชั้นเดียว พูดจาสุภาพ ไม่ได้แย่อย่างบางกรุ๊ปทัวร์ที่เข้ามากินในร้าน กินตะกละตะกลาม มูมมามจนบางครั้งยกเท้าขึ้นมากินบนโต๊ะยังมีปิดร้านเจมส์ให้ทอยไปส่งโทนและหุ่นแบนเนอร์อีกสองคนที่บริษัทอนิเมชั่น ส่วนเขาเช็คของอยู่ที่ร้าน กำลังจดว่ามีอะไรขาดเหลือ พรุ่งนี้จะได้ให้พ่อครัวไปจ่ายตลาดทว่าเสียงสะอื้นจากห้องน้ำในร้านทำให้เขาต้องชะงัก วางสมุดและปากกาไว้บนโต๊ะ ก่อนจะเดินไปยังต้นเสียงเสียงมาจากห้องน้ำหญิง ไฟยังเปิดอยู่ แสดงว่ามีคนอยู่ในนั้นแถมฟังดูแล้วยังเป็นเสียงเล็กๆ คล้ายกับเด็กเจมส์เคาะห้องน้ำ บอกว่าถึงเวลาร้านปิดแล้วคุณลูกค้า แต่อย่างใดก็ตามเสียงนั้นยังไม่หยุด เขาจึงต้องเคาะประตูซ้ำๆไม่นานประตูถูกเปิด เป็นเด็กผู้หญิงสูง 160 เซ็นฯ ตัวเท่าเจมส์คนก่อน ตาชั้นเดียว ผิวขาว ผมยาวถึงกลางหลัง สวมชุดเดรสสีแดง รองเท้าบูทหุ้มข้อเจมส์ถึงกับตกตะลึง ไม่คิดว่าคนในห้องน้ำจะมีหน้าตาสะสวย แถมยังหุ่นดีอีกต่างหาก ทว่าอย่างไรก็ตามอีกฝ่ายกับพูดภาษาเกาหลี เขาจึงเซ่อไปพักใหญ่ อยากจะตามทอยมาเป็นล่ามแปลภาษา เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหมอนั่นออกไปส่งโทนที่สำนักงานฯด้วยความร้อนรนกลัวว่าเด็กคนนี้จะหลงกรุ๊ปทัวร์ เจมส์จึงลากให้เธอมานั่งเก้าอี้ ทำไม้ทำมือขอตัวครู่หนึ่ง ไม่นานจึงกลับมาพร้อมในปากที่กำลังคาบอมยิ้มรสสตอเบอร์รี่นี่คือหนึ่งในของวิเศษที่ทำให้พูดได้หลายภาษา เจมส์คิดจะใช้มันคุยกับเด็กสาวทว่าเพิ่งเดินมาถึงเธอก็คว้าหมับเอาอมยิ้มไปจากปาก อมต่อจากเขาทั้งอย่างนั้นเจมส์อยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออกด้วยความที่เห็นว่าเป็นเด็กจึงไม่ทันระวังตัว ปล่อยให้เด็กคนหนึ่งเข้ามาประชิด แถมผลเสียด้านลบลูกอมหลากภาษา ยังเป็น....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่42 ไม่ทันระวัง

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่42 ไม่ทันระวัง

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้