จอมยุทธ์สยบแดนมรณะ

บทที่ 49 จู่โจมพันธมิตรวายุบูรพา! 

และท่ามกลางฝูงชน กลิ่นอายพลังระดับขั้นราชันสวรรค์ระดับแปด ได้ปรากฏขึ้น ทำให้สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องไปที่ร่างบาง

ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีเทา ปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเพียงดวงตาที่เฉียบคม

ไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นบุรุษหรือสตรี

แต่เมื่อพิจารณาจากรูปร่างที่บางและส่วนเว้าส่วนโค้งที่ชัดเจนแล้ว ดูเหมือนจะเป็นสตรี!

เมื่อนางปรากฏกาย สายตาทุกคู่ในลานประลองต่างจับจ้องไปที่นาง

ขั้นราชันสวรรค์ระดับแปด!

ขั้นราชันสวรรค์ระดับแปด ในวัยเพียงสามสิบปี!

ทำให้ผู้คนในลานประลองต่างตกตะลึง

แข็งแกร่งยิ่งกว่าตงเหลียนชิง ผู้มีระดับขั้นราชันสวรรค์ระดับหกเสียอีก!

แต่ตงเหลียนชิงอายุล่วงเลยมาถึงสามสิบปีแล้ว

"พันธมิตรวายุบูรพา… พวกมันไปขุดคุ้ยอัจฉริยะเช่นนี้มาจากที่ใดกัน หรือว่าจะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์!" จีเสวียนกู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นรึ! เป็นไปได้!" ตวนมู่ฉางตอบอย่างเคร่งขรึม "ท่านเทียนเวยคือผู้อาวุโสแห่งสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ไท่ชาง ท่านเทียนลี่คือผู้อาวุโสแห่งสำนักชิงเสวียน!”

“เพียงแต่ไม่ทราบว่าอัจฉริยะผู้นี้มาจากสองสำนักศักดิ์สิทธิ์นี้แห่งใดกัน"

เฉินฉางอันจ้องมองไปยังร่างของสตรีชุดเทา ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

"ราชาสวรรค์ระดับแปด หากข้าปลดปล่อยวิชาสวรรค์พิโรธ บวกกับวิชาโลหิตอสูร…”

“รวมถึงการเปิดประตูแห่งพลังวรยุทธ์... เสริมด้วยกระบี่พิทักษ์ ข้าควรจะปราบมันได้..."

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินฉางอันจึงละสายตาไป 

ณ สถานที่แห่งนี้ เหล่าอัจฉริยะจากสามแคว้นอย่างแคว้นตงเสวียน แคว้นหนานหมิง และแคว้นเฟิงอวี่ ที่พ่ายแพ้ไปก่อนหน้า ต่างต่อสู้กันอย่างดุเดือด

ครั้นแล้วจึงทำการคัดเลือกหาผู้ที่เหมาะสมแก่การครองตำแหน่งอันดับสาม สี่ และห้าต่อไป

ทว่า พวกเขาล้วนบาดเจ็บสาหัส บ้างก็พิกลพิการ ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะต่อกรอีกครั้ง

ด้วยเหตุฉะนี้ หลังจากปรึกษาหารือกันอย่างถ้วนถี่ ในที่สุดที่ประชุมจึงลงความเห็นให้เลื่อนการประลองออกไปอีกสามวัน

เหตุการณ์พลิกผันเช่นนี้ ทำเอาเหล่าอัจฉริยะและผู้อาวุโสทั้งสามประเทศต่างหน้าซีดเผือด คล้ายเผลอกลืนของเสียเข้าไปทั้งก้อน

พวกเขาล้วนยึดครองสามอันดับแรกมาโดยตลอด

แม้พวกเขาคาดการณ์ไว้บ้างแล้วว่า พันธมิตรวายุบูรพาอาจหมายมั่นอันดับหนึ่ง แต่ก็คาดคิดไปว่าเป็นแผนการบีบแคว้นต้าโจวให้กระเด็นหลุดวงโคจร!

ใครเล่าจะคาดคิด พวกมันกลับขุดหลุมฝังตัวเองเช่นนี้!

ช่างน่าอัปยศอดสูเสียยิ่งกระไร!

แคว้นต้าโจวก่อกำเนิดอสูรร้ายเฉินฉางอัน ขณะเดียวกัน พันธมิตรวายุบูรพาก็ปรากฏอัจฉริยะที่น่าเกรงขามไม่แพ้กัน!

ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่นับทัพเสริมจากภายนอกอีกด้วย!

เหล่าพันธมิตรวายุบูรพาช่างไร้ยางอาย กล้าอ้างว่าเป็นผู้ดึงคนผู้นั้นเข้าร่วม!

ช่างน่าขันสิ้นดี!

ทว่า การประลองชิงอันดับหนึ่งและสอง ย่อมต้องดำเนินต่อไป

เพราะฝ่ายพันธมิตรวายุบูรพา มิได้เสียหายอันใดนัก

ทันใดนั้น โม่ไห่เฉาจึงย่างก้าวสู่กลางเวหา เอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรียงไกร

"การประลองยุทธ์สี่แคว้น บัดนี้เข้าสู่การประลองรอบที่สองแล้ว!"

"การประลองครั้งนี้ จะตัดสินที่หนึ่งและที่สอง!"

"เชิญเหล่าอัจฉริยะแห่งพันธมิตรวายุบูรพา และอัจฉริยะแห่งแคว้นต้าโจว ขึ้นสู่ลานประลอง!"

สิ้นคำ เขาก็จากไปจากท่ามกลางเวหา

เหล่าอัจฉริยะทั้งเก้าแห่งพันธมิตรวายุบูรพา ต่างก็ร่อนลงสู่ลานประลอง

จีหมิงเยว่เอื้อมไปคว้ามือของเฉินฉางอันไว้ พลางเอ่ยว่า “ท่านพี่ฉางอัน มิสู้ให้จีชางเถียนกับพรรคพวกขึ้นไปช่วยท่านหรือ พวกเขาทั้งเก้าจักได้เป็นกำลังให้ท่าน”

ได้ยินดังนั้น จีชางเถียนและเหล่าอัจฉริยะต่างปรารถนาจะขึ้นไป จึงพากันมองเฉินฉางอัน ดวงตาเต็มไปด้วยความฮึกเหิม

หากได้ขึ้นสนามไป แม้พ่ายแพ้ พวกเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นที่สอง ย่อมปรารถนาจะได้แสดงฝีมือ

ฝ่ายจีหมิงเยว่ ย่อมเกรงว่าเฉินฉางอันจะตกเป็นรอง

ทว่าเรื่องกลับพลิกผัน เฉินฉางอันยกมือขึ้นตบบ่าจีหมิงเยว่เบา ๆ

เขาจ้องมองจีชางเถียนและพรรคพวกด้วยสายตาเหยียดหยัน “ไม่จำเป็น พวกมันเกะกะข้าเวลาชักกระบี่! ส่วนพวกแมลงสาบสิบตัวนั้น ข้าย่อมบดขยี้ได้โดยง่าย"

คำพูดของเฉินฉางอัน ทำให้สีหน้าของจีชางเถียนและพรรคพวกแปรเปลี่ยน โกรธแค้นเป็นอันมาก!

พวกเขาโกรธจนหน้าแดงก่ำ แต่ก็ไม่กล้าล่วงเกินเฉินฉางอัน

ส่วนคนทั้งสิบจากพันธมิตรวายุบูรพาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ต่างก็โกรธแค้นจนแทบคลั่ง

“อะไรกัน เขาหาญกล้าด่าพวกเราเป็นแมลง! ช่างไร้ยางอายนัก!”

“ปล่อยมันไปไม่ได้แล้ว ขอให้ข้าลงไปฆ่ามันเถิด!”

“ถูกต้อง! ชายผู้นี้ช่างอวดดีนัก เช่นนั้นเรามาทำลายฟันของมันกันเถอะ!”

[...]

ท่ามกลางสมาพันธ์พายุลมตะวันออก ยังมีขั้นราชันสวรรค์ระดับห้าผู้เลอโฉมอีกหนึ่งคน นั่นคือ จ้าวจื่อหยาง!

ในเวลานี้ใบหน้าของเขาบึ้งตึง มองเฉินฉางอันที่ทะยานขึ้นไปบนสนามอย่างโอหัง จากนั้นเอ่ยเสียงต่ำว่า “ทุกคน อย่าได้ประมาท!”

หลังจากพูดจบ เขาก็หันไปมองสตรีในชุดคลุมสีเทา “ท่านหนิงคิดว่าอย่างไร? ท่านสามารถรับมือเขาได้หรือไม่?”

สตรีในชุดคลุมสีเทามีนามว่า หนิงถิงอวี่

ได้ยินเพียงเสียงเย็นชาของนางดังออกมาว่า “บุรุษผู้นี้... อันตรายยิ่งนัก”

ได้ยินดังนั้น จ้าวจื่อหยางก็รู้สึกใจหาย

บุคคลผู้นั้นถึงกับทำให้หนิงถิงอวี่ ผู้มีขั้นราชันสวรรค์ระดับแปดเอ่ยปากว่า ‘อันตรายยิ่ง’ ได้... ช่างเป็นผู้ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

มิแปลกที่เขาจะบ้าบิ่นเช่นนี้!

เมื่อเฉินฉางอันก้าวขึ้นสู่ลานประลอง บรรดาผู้คนจากพันธมิตรวายุบูรพาต่างก็ขยับเข้าไปรวมตัวอยู่เบื้องหลังของหนิงถิงอวี่ ทุกสายตามองเฉินฉางอันด้วยความระแวง

"การประลองยุทธ์แห่งแคว้นทั้งสี่ทิศ เริ่มต้นขึ้น!"

เสียงอันสงบนิ่งของโม่ไห่เฉา ดังก้องลงมาจากฟากฟ้า

ณ ลานประลอง

แม้ต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีพลังฝึกฝนสูงกว่าหลายขั้น แต่เฉินฉางอันมิได้ประมาท เขารีบชักกระบี่พิทักษ์ออกมาในทันที!

ถัดมา เขาก็พุ่งทะยานออกไป ปลดปล่อยวิชาภาพมายาอสนีบาตของตระกูลเฉินออกมา พร้อมกับเปิดประตูแห่งพลังวรยุทธ์ขั้นแก่นแท้!

ทันใดนั้น พลังภายในร่างกายของเขาก็ดังกึกก้อง ความเร็วของเขาทวีคูณขึ้นอีกหลายเท่า!

จากนั้น เขาก็กระตุ้นเคล็ดวิชาโลหิตอสูร… อาบโลหิตอสูร!

ในชั่วพริบตา เลือดลมในกายของเฉินฉางอันก็พลุ่งพล่าน เสียงดังสนั่นหวั่นไหว! 

ยิ่งไปกว่านั้น รอบกายของเขายังปกคลุมไปด้วยแสงสีเลือดจาง ๆ!

เคล็ดวิชากระบี่พิฆาต... กระบี่สังหารฉับพลัน!

เฉินฉางอันทำทุกอย่างสำเร็จในขั้นตอนเดียว ไม่ว่าจะเป็นความเร็ว พลังปะทุของปราณวิญญาณที่เพิ่มขึ้น และสุดท้ายคือกระบวนท่ากระบี่!

ในชั่วพริบตา เขาก็มาถึงเบื้องหน้าหนิงถิงอวี่ และฟาดฟันกระบี่ลงบนลำคอของนาง!

ความเร็วของหนิงถิงอวี่ก็รวดเร็วเช่นกัน ร่างกายของนางเอนไปด้านหลังเล็กน้อย และร่างกายส่วนล่างขยับถอยหลังอย่างรวดเร็ว!

ดวงตาของเฉินฉางอันเปล่งประกายเย็นชา ร่างกายของเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กระบี่ผู้พิทักษ์ในมือของเขาก็ฟาดฟันลงมา!

ฉับพลัน!

กระบี่ผู้พิทักษ์ปะทุพลังราวกับอสนีบาต หมายผ่าร่างของหนิงถิงอวี่ออกเป็นสองส่วน

ส่วนหนิงถิงอวี่นั้นนางรับมืออย่างใจเย็น ท่วงท่าของนางว่องไวราวกับภูตผี บางครั้งก็เคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว บางครั้งก็ราวกับเงาตามตัว ทำให้การโจมตีของเฉินฉางอันพลาดเป้าไปหลายครั้ง

เฉินฉางอันใช้กระบี่หนักเป็นหลัก ขณะที่หนิงถิงอวี่นั้นร่างกายของนางราวกับภูตผี หลบหลีกได้อย่างรวดเร็ว

เฉินฉางอันระเบิดพลังอัศจรรย์ แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวก่อเกิดเป็นพายุคลั่งแผ่ซ่านไปทั่วสารทิศ ปรากฏเป็นภาพน่าตื่นตะลึง

การปะทะกันเพียงชั่วพริบตานั้น ดึงดูดสายตาของทุกคนในสนามประลอง

เหล่าอัจฉริยะแห่งพันธมิตรวายุบูรพา ต่างพากันมารวมตัวกันที่ขอบสนามประลอง มองดูการต่อสู้ที่ดุเดือดด้วยความตกตะลึง

พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้ แม้แต่เหมิงไฉ่จวินกับหลี่หง และจ้าวจื่อหยาง ที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ทำได้เพียงทดสอบขอบเขตพายุที่เกิดจากการต่อสู้ของทั้งสอง แต่ก็ไม่อาจเข้าไปได้

บรรดาผู้แข็งแกร่งที่เฝ้ามองอยู่โดยรอบต่างพากันหน้าซีด พวกเขาไม่เคยเห็นเฉินฉางอันแข็งแกร่งเช่นนี้มาก่อน!

นั่นมันขั้นราชันสวรรค์ระดับที่แปดเชียวนะ! ไฉนถึงสามารถต่อสู้กับอีกฝ่ายได้อย่างสูสี!

การต่อสู้ข้ามขั้นของเขานับว่าน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก!

เพียงสิบกว่าลมหายใจ คลื่นพลังจากการต่อสู้ของทั้งสองก็ทำให้สนามประลองพังทลาย เกิดร่องรอยแห่งหายนะเต็มไปหมด

ตู้ม!

หลังจากเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ทั้งสองก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ ประจันหน้ากันในระยะไกล

เมื่อสนามรบพลันเงียบสงัด หัวใจของทุกคนราวกับหยุดเต้น ต่างกลั้นหายใจ ตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง

เพราะในชั่วขณะถัดไป การต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวที่สุดอาจจะระเบิดขึ้นบนสนามประลอง

เหมิงไฉ่จวิน หลี่หง จ้าวจื่อหยาง... เหล่าอัจฉริยะทั้งหมดของพันธมิตรวายุบูรพา ต่างรวมตัวกันอยู่เบื้องหลังของหนิงถิงอวี่ ทุกคนพร้อมลงมือ พากันจับตามองเฉินฉางอันอย่างระแวดระวัง

ในขณะนี้ ไม่มีผู้ใดกล้าดูแคลนอัจฉริยะหนุ่มที่มาจากแคว้นที่เคยอยู่อันดับท้ายสุดอีกต่อไป

"ตายซะ!!"

ทันใดนั้น เฉินฉางอันก็ตะโกนเสียงดัง ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างฉับพลัน!

จากนั้นก็ปลดปล่อยพลังงานอันน่าตกใจออกมาอีกครั้ง ราวกับคลื่นมหาสมุทรที่ม้วนตัว ถาโถมลงมาสู่หนิงถิงอวี่และคนอื่น ๆ!