Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อย ส่งจักรพรรดิไปเรียนหนังสือ 3

อันที่จริงผมไม่ได้รังเกียจการส่งตัวละครของผมไปเรียนหนังสือหรือไปเป็นนักผจญภัยเพราะทางเทคนิคมันคือการเก็บค่าประสบการณ์และทำให้ตัวละครของเรามีทักษะที่เพิ่มมากขึ้นได้มากกว่าการอยู่เป็นท่านผู้นำสูงสุดของประเทศอยู่เฉยๆ

ถึงแม้ว่าอาจจะมีสงครามล้างจักรวาลกันอยู่ข้างหนึ่งแต่ท่านจักรพรรดิดันไปเรียนหนังสือหรือจัดงานเลี้ยงฉลองเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจที่อีกมุมหนึ่งของกาแลกซี่มันจะดูแปลกๆก็ตามแต่มันก็เป็นไปตามระบบเกมส์

ผมจะทำอย่างนั้นเลยเขินๆในตอนที่จักรวรรดิของผมยัง“สงบสุข”ที่แปลว่าไม่ได้มีสงครามระหว่างประเทศอย่างเป็นทางการแต่มีการรบกับโจรสลัดนั้นไม่นับว่าประเทศชาติเกิดภาวะสงคราม

เลยเอาเวลามาศึกษาเล่าเรียนเพิ่มทักษะตนเองก่อนได้

ข้อเสียของการที่คนไม่เป็นอมตะคือ

เรามีเวลาจำกัดคิดว่าการที่ท่านผู้นำไปเรียนแล้วเสียเวลาที่ท่านผู้นำจะให้โบนัสในการปกครองหรือทำเรื่องราวต่างๆในอาณาจักรได้น้อยลงไปเพราะอายุขัยของตัวละครนั้นมีจำกัด

ก็ทำให้คนละทิ้งการเรียนได้

จงเรียนรู้เหมือนเราจะมีชีวิตอยู่ตลอดกาล

ผมทำอย่างคำขวัญนี้ได้ในที่สุดเพราะชีวิตของผมจะมีอยู่ตลอดกาลหากไม่โดนฆ่าตายเสียก่อนว่าอย่างนั้น

หากเรามีอายุขัยจำกัดก็อาจจะต้องให้ท่านผู้นำใช้ทักษะทางการเมืองต่างๆคอยรักษาความสงบในอาณาจักรทำสงคราม หรือเร่งผ่านกฎหมายก่อนที่ท่านผู้นำคนนั้นจะเสียชีวิต

แต่การมีผู้นำที่เป็นอมตะที่ทำให้เราสามารถค่อยๆสร้างจนท่านผู้นำของเรากลายเป็นคนเก่งกาจเหนือกว่ามนุษย์หรือเอเลี่ยนใดใดในจักรวาลได้หากเราไปทำเควสต์หรือผจญภัยมากเพียงพอ

การทดสอบเรียนหนังสือหรือทำข้อสอบต่างๆ

ก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่เก็บค่าประสบการณ์ในตัวละคนท่านผู้นำของตนเองได้

อันที่จริงจักรวรรดิของผมมีเทคโนโลยีพลังจิตที่ก้าวหน้าอย่าง

Mind Meld

ประสานจิตใจ

ที่สามารถส่งต่อความรู้ให้กันและกันหรืออาจารย์ถ่ายทอดความรู้ให้กับลูกศิษย์ได้และจะมีทักษะด้วยความรวดเร็วมากขึ้น

สามารถส่งต่อประสบการณ์การเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือนักการทหารได้ภายในพริบตา

หรือเครื่อง

Memory chair

เก้าอี้ความทรงจำ

ที่พวกนักบินหรือคนขับหุ่นวอล์กเกอร์ของกองทัพจะสามารถฝึกซ้อมจากความทรงจำของอดีตนักบินของจักรวรรดิได้

แต่มันคือของราคาแพงที่ผมสังเกตว่าโรงเรียนรัฐบาลPublic school ของจักรวรรดิของผมนั้นมีไม่มากเท่าที่ควร