ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

    ตอนที่ 13 ปรมาจารย์แห่งความงาม (2)

    “หยกเย็นยะเยือกหรือ?”
    ชายชราอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา แล้วคนที่อยู่ข้างๆ เขานั้นแสดงอารมณ์ออกมาแตกต่างกันไป 
    ทุกคนผ่านการหลอมรวม ‘อัคคีพิสุทธิ์’ มาแล้ว ดังนั้นจึงต้าทานความหนาวเย็นได้สบาย ทว่าหลังจากเห็นอัญมณีในกล่องแล้ว หัวใจของพวกเขาล้วนหนาวเหน็บ
    ถังฮวนจ้องมองพวกเขาด้วยความประหลาดใจ หยกเย็นยะเยือก เขาก็ได้ยินเช่นเดียวกัน จำเป็นไหมที่จะทำให้เรื่องยุ่งยากเช่นนี้นะ?
    “นี่แหละ หยกเย็นยะเยือก”ดวงตาของอาโอบะดูสดใส ริมฝีปากของเธอปรากฏร้อยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะพูดช้าๆ ว่า “พวกท่านทุกคน นี่เป็นการทดสอบรอบแรก”
    “ท่านอาจารย์ เราจะทำในหนึ่งชั่วยามได้อย่างไรกัน?”ชายชราผมสีดอกเลาอดไม่ได้ที่จะกล่าว ในบรรดามณีขั้นต่ำทั้งหลาย หยกเย็นยะเยือก ไม่ใช่เรื่องยากที่จะหลอม แต่มันก็อยู่ในระดับแนวหน้าแน่นอนสำหรับนักหลอมระดับต่ำสองชั่วยามยังไม่รู้เลยว่าจะหลอมเสร็จได้หรือไม่ แล้วนี่ให้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น
    “ตามการทดสอบในครั้งก่อน อัญมณีที่ยากต่อการหลอมเช่นนี้ต้องยืดเวลาการปรเะมินออกไป”  ชายหนุ่มในชุดดำก็ออกความเห็นบ้าง
    “ใช่แล้ว นายท่านนี่แทบเป็นไปไม่ได้เลย”
    "..."
    “ถ้าไม่อาจทำได้ มันก็เป็นความล้มเหลวของพวกเจ้า”อาโอบะยิ้มอย่างไม่ไยดี  “ทุกท่านต่างทราบถึงการขยายเวลาในการทดสอบครั้งก่อนๆ แต่ตอนนี้เฉินปิงได้กำหนดให้แต่ละสาขาทำการประเมินนักหลอมอย่างเคร่งครัด"
    เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด หลายคนต่างตกตะลึง สีหน้าแสดงออกถึงความกังวล 
    ในห้าคนนั้น ผู้ที่ดูสงบกลับเป็นหญิงสาวในชุดสีแดง ทว่าคิ้วของนางก็แสดงออกให้เห็นถึงความกังวลเช่นกัน
    ถังฮวนกะพริบตาสองสามครั้ง สองชั่วยามเป็นหนึ่งชั่วยาม เวลาหนึ่งชั่วยามใช้ ‘อัคคีพิสุทธิ์’ เพื่อหลอม ‘หยกเย็นยะเยือก’ นี้มันยากตรงไหน?
    เดี๋ยวนะ โคตรยากเลยนี่หว่า!
    เมื่อระลึกถึงความทรงจำสมัยวัยรุ่น ถังฮวนอดไม่ได้ที่จะลังเลความแตกต่างที่สุดระหว่างจัดอันดับอาวุธ และอาวุธธรรมดาอยู่ที่การหลอมอัญมณีแปลกๆ ในกระบวนการขึ้นรูปทรงการกระทำเช่นนี้ อันดับแรกต้องใช้อัคคีพิสุทธิ์ในการหลอมรวมอัญมณีก่อน จึงจะสามารถควบคุมอุณหภุมิได้ปัญหาคือ ต้องหลอมอัญมณีระดับต่ำต้องประคองเอาไว้ด้วยพลังระดับต่ำที่สุดไม่งั้น ทุกอย่างก็หมดความหมายแล้ว
    แต่เดิมถังฮวนเต็มไปด้วยความมั่นใจ ทว่าตอนนี้เริ่มไม่มั่นใจซะแล้วแม้ว่าเขาจะสร้างเปลวไฟรูปสลักบนเสาสูงได้ถึง สิบสองเมตร ภายในแท่นวังวนที่ร้อนแรงที่ร้านค้าอาวุธซิงไห่ซึ่งนั่นแสดงถึงคุณสมบัติ ทว่าไม่ใช่ความแข็งแกร่ง น่าเสียดายที่เขาไม่มีเวลาให้รีรอ ไม่เช่นนั้นหากสามารถมาลองทดสอบอีกครั้งได้ เขาจะไปลองทำที่บ้านดูก่อนถ้าเขาจำไม่ผิด ในห้องของท่านลุงช่างตีเหล็กก็มีอัญมณีระดับต่ำเก็บไว้อยู่บ้าง
    ณ ตอนนี้ทุกคนดูต่างกันออกไป ท่านโอบะและฝ่ามือขาวปานหยกนั้นสะบัดอยู่เหนือกล่องไม้ถังฮวนและคนอื่นๆ เหมือนถูกยิงด้วยปืนใหญ่สีขาวนั่นก็ไม่ปาน
    -โปรดติดตามตอนต่อไป-

    คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน