“หยกเย็นยะเยือกหรือ?”
ชายชราอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา แล้วคนที่อยู่ข้างๆ เขานั้นแสดงอารมณ์ออกมาแตกต่างกันไป
ทุกคนผ่านการหลอมรวม ‘อัคคีพิสุทธิ์’ มาแล้ว ดังนั้นจึงต้าทานความหนาวเย็นได้สบาย ทว่าหลังจากเห็นอัญมณีในกล่องแล้ว หัวใจของพวกเขาล้วนหนาวเหน็บ
ถังฮวนจ้องมองพวกเขาด้วยความประหลาดใจ หยกเย็นยะเยือก เขาก็ได้ยินเช่นเดียวกัน จำเป็นไหมที่จะทำให้เรื่องยุ่งยากเช่นนี้นะ?
“นี่แหละ หยกเย็นยะเยือก”ดวงตาของอาโอบะดูสดใส ริมฝีปากของเธอปรากฏร้อยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะพูดช้าๆ ว่า “พวกท่านทุกคน นี่เป็นการทดสอบรอบแรก”
“ท่านอาจารย์ เราจะทำในหนึ่งชั่วยามได้อย่างไรกัน?”ชายชราผมสีดอกเลาอดไม่ได้ที่จะกล่าว ในบรรดามณีขั้นต่ำทั้งหลาย หยกเย็นยะเยือก ไม่ใช่เรื่องยากที่จะหลอม แต่มันก็อยู่ในระดับแนวหน้าแน่นอนสำหรับนักหลอมระดับต่ำสองชั่วยามยังไม่รู้เลยว่าจะหลอมเสร็จได้หรือไม่ แล้วนี่ให้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น
“ตามการทดสอบในครั้งก่อน อัญมณีที่ยากต่อการหลอมเช่นนี้ต้องยืดเวลาการปรเะมินออกไป” ชายหนุ่มในชุดดำก็ออกความเห็นบ้าง
“ใช่แล้ว นายท่านนี่แทบเป็นไปไม่ได้เลย”
"..."
“ถ้าไม่อาจทำได้ มันก็เป็นความล้มเหลวของพวกเจ้า”อาโอบะยิ้มอย่างไม่ไยดี “ทุกท่านต่างทราบถึงการขยายเวลาในการทดสอบครั้งก่อนๆ แต่ตอนนี้เฉินปิงได้กำหนดให้แต่ละสาขาทำการประเมินนักหลอมอย่างเคร่งครัด"
เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด หลายคนต่างตกตะลึง สีหน้าแสดงออกถึงความกังวล
ในห้าคนนั้น ผู้ที่ดูสงบกลับเป็นหญิงสาวในชุดสีแดง ทว่าคิ้วของนางก็แสดงออกให้เห็นถึงความกังวลเช่นกัน
ถังฮวนกะพริบตาสองสามครั้ง สองชั่วยามเป็นหนึ่งชั่วยาม เวลาหนึ่งชั่วยามใช้ ‘อัคคีพิสุทธิ์’ เพื่อหลอม ‘หยกเย็นยะเยือก’ นี้มันยากตรงไหน?
เดี๋ยวนะ โคตรยากเลยนี่หว่า!
เมื่อระลึกถึงความทรงจำสมัยวัยรุ่น ถังฮวนอดไม่ได้ที่จะลังเลความแตกต่างที่สุดระหว่างจัดอันดับอาวุธ และอาวุธธรรมดาอยู่ที่การหลอมอัญมณีแปลกๆ ในกระบวนการขึ้นรูปทรงการกระทำเช่นนี้ อันดับแรกต้องใช้อัคคีพิสุทธิ์ในการหลอมรวมอัญมณีก่อน จึงจะสามารถควบคุมอุณหภุมิได้ปัญหาคือ ต้องหลอมอัญมณีระดับต่ำต้องประคองเอาไว้ด้วยพลังระดับต่ำที่สุดไม่งั้น ทุกอย่างก็หมดความหมายแล้ว
แต่เดิมถังฮวนเต็มไปด้วยความมั่นใจ ทว่าตอนนี้เริ่มไม่มั่นใจซะแล้วแม้ว่าเขาจะสร้างเปลวไฟรูปสลักบนเสาสูงได้ถึง สิบสองเมตร ภายในแท่นวังวนที่ร้อนแรงที่ร้านค้าอาวุธซิงไห่ซึ่งนั่นแสดงถึงคุณสมบัติ ทว่าไม่ใช่ความแข็งแกร่ง น่าเสียดายที่เขาไม่มีเวลาให้รีรอ ไม่เช่นนั้นหากสามารถมาลองทดสอบอีกครั้งได้ เขาจะไปลองทำที่บ้านดูก่อนถ้าเขาจำไม่ผิด ในห้องของท่านลุงช่างตีเหล็กก็มีอัญมณีระดับต่ำเก็บไว้อยู่บ้าง
ณ ตอนนี้ทุกคนดูต่างกันออกไป ท่านโอบะและฝ่ามือขาวปานหยกนั้นสะบัดอยู่เหนือกล่องไม้ถังฮวนและคนอื่นๆ เหมือนถูกยิงด้วยปืนใหญ่สีขาวนั่นก็ไม่ปาน
-โปรดติดตามตอนต่อไป-