Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยแปด ส่งจักรพรรดิไปเรียนหนังสือ11

อันที่จริงผมไม่คิดว่าการทำสงครามแบบเต็มรูปแบบจะทำให้ใครสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ยกเว้นพวกจักรกลหรือพวกผู้กลืนกินดวงดาว

เนื่องจากจักรกลสามารถพัฒนาตนเองได้

ผู้กลืนกินดวงดาวก็สามารถพัฒนาตนเองได้เช่นกัน

บางครั้งคุณภาพของกองทัพเราก็ไม่สำคัญเท่ากับปริมาณ

หากเรามียานที่สามารถเอาชนะ Megaform เมก้าฟอร์ม

ที่มีรูปร่างระดับยานรบได้สามตัวแต่หากเมก้าฟอร์มมีมากกว่าเราสิบเท่า

คนที่พ่ายแพ้ก็คงจะเป็นเรา

แต่แค่ตอนนี้ผมไม่แน่ใจว่าการสร้างยานอวกาศจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

จะทำทั้งพลังการเมืองและพลังการวิจัยของผมสามารถรับได้

ก็คือการเลี่ยงไปสร้างยานสำรวจที่จะมีพลังรบน้อยกว่า

แต่ไม่เปลืองพลังทางการเมืองของผมในการสร้างยานสำรวจออกมาจำนวนมาก

ก็คือการประนีประนอมอย่างหนึ่ง

Perfect is enemy of Good

ความสมบูรณ์แบบคือศัตรูของความดี

ว่ามันมีหนทางจากการคำนวณบนกระดาเปล่าที่จะทำให้จักรวรรดิของเราเติบโตด้วยความรวดเร็วที่สุดหาก“ไม่มีสิ่งนอกเหนือความคาดหมายเกิดขึ้น”

แต่ความเป็นจริงไม่เหมือนการคำนวณด้วยกระดาษเปล่า

ผมมั่นใจว่ามันต้องมีเหตุการณ์ที่ผมคาดไม่ถึงเกิดขึ้นมาแน่ๆ

กรสร้างยานสำรวจจำนวนมากออกมาคือการที่ผมคิดว่าจะสามารถตอบสนองความต้องการค้นคว้าด้านวิทยาศาสตร์และจำนวนยานรบรุ่นใหม่ที่ผมผลิตออกมา

อย่างที่มีคนบอกว่าไว้

ยานเอ็นเตอร์ไพรซ์แม้จะบอกว่าเปรียบเหมือน“ห้างสรรพสินค้าในอวกาศ”

แต่พลังการโจมตีและป้องกันก็ไม่เลว

ผมยังเชื่อตามหลักการว่าหากฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่นักการทหารระดับตำนานอย่างท่านข่าน

ไม่มีใครสามารถเอาชนะจำนวนยานรบที่มากกว่ากันสองเท่าได้

เท่ากับว่าแผนการของผมคือกำปั้นทุบดิน

ว่าพยายามใช้ทรัพยากรให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้สร้างยานสำรวจอวกาศจำนวนมากที่สุดเท่าที่งบประมาณของผมจะรับไหว

แต่ก็นั่นล่ะอะไรมันก็เกิดขึ้นได้

ผมถึงได้กำหนดการฝึกเอาไว้เป็นเวลาสักพักก่อนและจะกำหนดสถานที่แถวๆบริเวณจักรวรรดิของผมไว้ก่อนที่จะไปสำรวจส่วนที่ไกลจากผม

ซึ่งส่วนที่ไม่อยู่ในบริเวณไฮเปอร์เลนของจักรวรรดิของผมคือเป้าหมายอันดับแรก

เพราะแสดงว่ามันคือส่วนที่จักรวรรดิอื่นๆจะไม่ค่อยเดินทางที่ไม่มีไฮเปอร์เลน

ข้อดีของสายพลังจิตก็คือตรงนี้

เราเดินทางในบริเวณที่ไม่มีไฮเปอร์เลนเก่งกว่าสายอื่นๆ

เท่ากับว่าในอวกาศส่วนที่ไม่เจอกับไฮเปอร์เลนนั้นยากที่ผมจะเจอกับจักรวรรดิที่มีอำนาจใกล้เคียงกันนั่นเอง

ตามหลักการที่จะหาทางสู้แต่กับคนที่อ่อนแอกว่าอย่างผม

และผมยังสามารถหาทางหาสถานที่ที่มีดวงดาวที่เหมาะสมกับการขุดเหมืองแร่หรือการสร้างดาวศักดิ์สิทธิ์Holy World

ที่จะช่วยสร้างความสุขให้กับประชากรของผมหรือแต้มการเมืองเพิ่มมากขึ้นและค่าวิจัยพลังจิตเพิ่มมากขึ้นด้วย

นี่คือข้อดีของสายกรไปสำรวจอวกาศ

และนั่นมักจะเป็นสาเหตุที่อธิบายว่าทำไมแต่ละจักรวรรดิถึงต้องรบกันทำให้คนตาย

เพราะการขยายดวงดาวได้เจอดวงดาวที่ราวกับสมบัติมูลค่ามหาศาล

คือสิ่งที่จะทำให้จักรวรรดิของตนเองขยายอำนาจได้

ทั้งที่ทางเทคนิคหากไม่คิดอะไรมาก

แค่การอยู่ในดาวดวงเดียวในระบบสุรนิยะเดียวก็มีทรัพยากรมากพอที่จะอยู่ได้เรื่อยๆแทบจะเรียกว่าตลอดไปจนกว่าดวงอาทิตย์จะกลายเป็นดาวยักษ์แดง

แต่ทว่าเพราะความที่ต้องการดาวที่หายากและพื้นที่ตั้งที่เหมาะสมทั้งทางเศรษฐกิจและยุทธศาสตร์

สงครามเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

การผจญภัยไปในอวกาศที่ชาวบ้านเขาไม่ไปกัน

ก็เป็นกลยุทธหนึ่งที่สหพันธ์ดวงดาวแห่งสตาร์เทรกนั้นขยายพื้นที่ได้เร็วมากกว่าอาณาจักรอื่น

ก็เพราเน้นการสำรวจอวกาศมากกว่าการยึดครองพื้นที่รอบๆตนเองแต่เพียงอย่างเดียว

ผมตัดสินใจสร้าง

Galaxy Map

แผนที่กาแลกซี่

ที่สร้างด้วยเทคโนโลยีพลังจิต

ที่จะส่องแสงในบริเวณที่มีดาวที่มีสมบัติหรือสิ่งของมีค่าอยู่และจะช่วยเตือนว่าแถวไหนมีอันตรายอยู่นั่นเอง

ช่วงที่ต้องเล่นด้านสงครามผมไม่ค่อยใส่ใจเรื่องนี้เท่าไรเพราะมีแผนที่พอใช้ได้อยู่แล้วจากระบบ

แต่การให้เรารู้ว่าที่ไหนมีสมบัติมากขึ้นก็ทำให้ไม่เสียเที่ยวหากเราสร้างยานสำรวจอวกาศไปอย่างไม่เสียเปล่า