ยามจื่อ เด็กหนุ่มนั่งพักพร้อมกับอาการหายใจโรยรินจากอาการเหนื่อยจากการรดนำ้ผักภายในเเปลงผัก พรวนดินรดนำ้มาตั้งเเต่เช้าใช้เเรงไปมากตอนนี้ท้องก็เริ่มหิวเเล้ว เด็กหนุ่มลุกขึ้นอย่างช้าๆประคองร่างอันผอมบางของตนเองไปยังห้องครัว หยิบหมั่นโถวที่ทำไว้ออกมากินตอนยังร้อนๆ ในขณะที่กำลังจัดการกับมื้อเที่ยงอยู่นั้นในใจก็ครุ่นคิดสงสัยไม่กินไม่ดื่มมาหลายวันเเล้วจะอยู่ได้อย่างไรไม่ใช่ว่าตายไปเเล้วหรอกนะ เมื่อคิดได้เช่นนั้นจึงลุกขึ้นออกไปยืนเเอบมองดูจากรูจากเเผ่นไม้
เเอบมองเข้ามาภายในห้องที่ตลบอบอ่วนไปด้วยพลังไอปราณที่เเผ่ซ่านออกมาจากผลึกใสชิ้นนั้น ไอปราณค่อยๆถูกดูดเข้าไปในร่างของผู้าุโผลึกนั้นก็คอยๆมีขนาดเล็กลงจนสุดท้ายมันก็หายไปกลางอากาศ ทันใดนั้นาุโก็ลืมตาขึ้น เปล่งพลังปราณส่วนเกินออกมา เด็กหนุ่มที่กำลังเเอบมองอยู่นั้นถึงกับล้มหัวขมำ่ก้นจำ้เอ้าเมื่อถูกพลังปราณส่วนเกินนั้นกะเเทกใส่ ด้วยความเจ็บทำให้ร้องโอดครวญออกมาคำหนึ่ง
ทางด้านผู้าุโเองเมื่อรับรู้ได้ถึงการเลื่อนขั้นของตนเองก็หัวเราะออกมาด้วยความดีใจ "ในที่สุดก็ทะลวงถึงระดับนักรบ"
เด็กหนุ่มคอยๆประคองร่างของตัวเองขึ้นจากพื้น พร้อมกับเอ่ยออกไปประโยคหนึ่ง "ยินดีกับผู้าุโ"
ทางด้านผู้าุโไม่มีท่าทีอะไรลุกขึ้นเดินออกจากกระท่อมมาพร้อมพูดหนึ่งประโยค "ไม่มีอะไรตกถึงท้องมาหลายวันข้าหิวเเล้วมีเ้าหนุ่มสิ่งใดกินบ้าง"
เด็กหนุ่มเกาหัวพร้อมกับยิ้มเฟื่อนๆเอ่ยกลับไป "นอกจากหมั่วโถวเเล้วก็ไม่มีสิ่งใด"
ผู้าุโเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ไม่มีท่าทีอะไรมาก "ไปยกมาให้ข้าสักชุด"
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเด็กหนุ่มก็พยักหน้าตอบพร้อมกับหมุนตัวกลับไปยังห้องครัว ไปยกหมั่นโถวมาชุดหนึ่ง เวลาผ่านไปไม่นานด้วยความกระหายหิวหมั่วโถวหลายสิบลูกถูกเขากินจนเกลี้ยง เมื่อท้องอิ่มเเล้ว ผู้าุโก็พูดออกมาหนึ่งประโยค "หลายวันมานี้รบกวนเ้าเเล้ว ข้าไม่ชอบติดค้างนำ้ใจใครฟรีๆเ้าหนุ่มบอกความ้าของเ้ามาถ้าเป็เื่ที่ข้า ต้าซื่อผู้นี้ทำได้ ข้าก็จะทำ ว่าเเต่เ้ามีนามว่าอันใด"
เเม้จะพูดเเบบนั้นก็ตามเเต่เด็กหนุ่มปถุชนธรรมดาเช่นเขาไหนเลยจะกล้าขออะไรมากความ ภาพเเรกที่เจอก็เห็นถึงความโเี้ของาุโผู้นี้ เด็กหนุ่มตัวสั่นเทาเล็กน้อยเอ่ยคำพูดออกไป
"ข้าน้อยไม่มีเเซ่นามว่า ซีห่าว ผู้าุโมิได้รบกวนอัยใดเพียงาุโไม่เอาชีวิตน้อยๆของข้าข้าก็เพียงพอเเล้ว"
ผู้าุโนามต้าซื่อเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนั้นของเด็กหนุ่มจึงหัวเราะออกมาคาดว่าเด็กหนุ่มยังคงหวาดกลัวในตัวเขาอยู่ จากนั้นชายตาของเขาก็เหลือบมองไปเห็นกองหนังสือที่วางเรียงรายอยู่บนโต้ะ เมื่อเห็นสายตาของผู้าุโชายตามองไปที่โต๊ะหนังสือ เด็กหนุ่มก็รีบเดินเอาตัวไปบังกองหนังสือพวกนั้นเพราะนอกจากหนังสือทั่วไปเเล้วมันยังมีหนังสือต้องห้ามอีกด้วย เห็นท่าทีเขินอายของชายหนุ่มยิ่งทำให้าุโหัวเราะหนักเข้าไปใหญ่ "ไม่ต้องเขินอาย่อายุเท่าเ้าข้าเองก็เป็" พร้อมกับฉีกยิ้มให้หนึ่งที เด็กหนุ่มได้เเต่เพียงพยักหน้าตอบ
"เอาเถอะๆเข้าประเด็นกันดีกว่าอย่างที่กล่าวไปเ้าอยากจะขอสิ่งใด" ผู้าุโเอ่ยความเข้าประเด็นอีกครา ไหนๆวาสนาก็ได้ทำให้เขาได้พานพบกับผู้บ่มเพาะพลังเเล้วใจหนึ่งก็อยากฝากตัวเป็ศิษย์อีกใจหนึ่งก็รู้สึกกลัว เเต่ชีวิตนี้เกิดมาครั้งเดียวเด็กหนุ่มจึงรวบรวมความกล้าก่อนที่จะพูดออกไป "ขะ--ข้าอยากเป็ผู้บ่มเพาะ" เมื่อได้ยินประโยคนั้นของเขา าุโก็จ้องมองไปยังในดวงตาของเด็กหนุ่ม เเววตาที่ดุดันบ่งบอกว่านั้นคือความ้าเเท้จริง ชั้ าุโฉีกยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ยออกมา “ได้สิมันก็ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้” ได้ยินาุโกล่าวเช่นนั้นเด็กหนุ่มก็เหมือนถูกจุดประกายฝัน
“ประการเเรกเลยหนทางก้าวเข้าสู่การบ่มเพาะขั้นเเรกต้องทำการเปิดจุขยายลมปรารภายในร่ายกายเสียก่อนส่วนใหญ่จะเปิดจุดเมื่ออายุหกปีไม่ควรเกินสิบปี เเต่บัดดนี้ดูจากรูปร่างของเ้าเเล้วน่าจะเกินมาเยอะพอควร เส้นลมปราณน่าจะหยุดเติบโตเเล้วเเต่มันก็ยังมีวิธีอยู่ให้ข้าฝืนเปิดจุดลมปราณให้เ้าเเต่การทำเเบบนี้มันเสี่ยงเ้ายังอยากจะลองหรือไหม” าุโพยายามอธิบายให้เด็กหนุ่มฟัง เด็กหนุ่มได้ยินเช่นนั้นก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งเเต่ชีวิตนี้มีครั้งเดียวจึงหยักหน้าตอบรับ เห็นเด็กหนุ่มยอมรับผลที่ตามมา าุโก็ไม่รอช้ารีบดำเนินการ “ดีเ้ามานั่งตรงหน้าข้า” เมื่อได้ยินเช่นนั้นเด็กหนุ่มก็ทำตามเดินลงไปนั่งยังเบื้อหน้าของาุโ ทันทีที่นั่งลงาุโก็ทำการไล่เปิดจุดลมปราณบนร่างของเด็กหนุ่มไปทีละจุด ทันทีที่ลงนิ้วกดจุดเพื่อฝืนเปิดจุดลมปราร เด็กหนุ่มก็รับรู้ได้ถึงความเ็ป เเต่ก็ยังยังอดกลั้นเอาไว้ การกระทำเช่นนี้ขนาดาุโยังตกตะลึ่งเพราะการฝืนเปิดจุดจะเ็ปทรมาณมาก “่เเรกจะรู้สึกทรมาณหน่อยเเข็งใจเอาไว้เมื่อเ้าเริ่มรับรู้ได้ถึงไอปรารฟ้าดินเ้าจะรู้สึกดีขึ้น จำเอาไว้เมื่อรู้สึกถึงไอปราณฟ้าดินให้เ้าซึมซับมันเข้าร่างเพื่อขยายสระพลังปรารในตัวของเ้า”
่เวลาหนึ่งก้านธูปผ่านมา
เป็ดั่งผู้าุโกล่าวเมื่อััรับรู้ได้ถึงไอปราณฟ้าดินความเ็ปก็คอยๆบรรเทาขึ้นที่ละเล็กน้อย เด็กหนุ่มได้ทำตามคำเเนะนำของาุโเมื่อััได้ถึงไอปราณก็ได้ซึมซับมันเข้าร่างกายสู่ตันเถียนในร่าง ในขณะที่เด็กหนุ่มคอยๆซึมซับไอปราราุโก็คอยนั่งอยู่ใกล้ๆเพื่อเหตุการณ์ไม่คาดฝัน นั่งขบเคี้ยวหมั่วโถวที่ไปนำมาจากในครัว
ยามซวี ฟ้าเริ่มมืดเเสงจันทร์กระจ่าง เเสงจากดวงดาวสว่างไสว
ซีห่าวลืมตาขึ้นตื่นขึ้นจากพวังบัดนี้เขาผ่านด่านเเรกสู่การเป็ผู้บ่มเพาะเเล้ว เขารับรู้ได้ถึงพลังปราณภายในร่างที่กำลังไหลเวียนอยู่ ร่างกายจากรูปร่างที่ผอมบางดูมีเนื้อมีหนังขึ้นกว่าเเต่ก่อนมาก เขาเเสดงอาการยิ้มอย่างดีอกดีใจ
“อย่าพึ่งดีใจไป” เสียงของาุโดังขึ้น
ซีห่าวรีบเดินไปคุกเข่าประสานมือคำนับเพื่อขอบคุณ “ขอบคุณผู้าุโ”
ผู้าุโรู้สึกประหม่านิดหน่อยที่มีคนมาคุกเข่าเช่นนี้จึงยื่นมือไปประคองร่างของซีห่าวลุกขึ้น “พอเเล้วๆ”พร้อมกับเอ่ยออกไปประโยคหนึ่ง
“เอาละก่อนจะออกเดินทางต่อข้ายังพอมีเวลาอีกหลายวัน ข้าจะคอยชี้เเนะเ้าก่อน ตอนนี้ก็มืดเเล้วควรพักผ่อน” พูดคุยกันจบทั้งสองก็เเยกย้ายกันนอนเพื่อพักผ่อนเอาเเรง
ยามเฉิน เเสงอาทิตย์สาดส่อง อากาศปลอดโปร่งโล่งสบาย
ซีห่าวตื่นขึ้นทำกิจวัตรตามปกติ
"เอาล่ะมานี้สิวันนี้ข้าจะสอนเ้าให้ดึงใช้ลมปราณ" ผู้าุโเอ่ยขึ้นพร้อมกับกวักมือเรียกหาซีห่าว
เด็กหนุ่มเห็นเช่นนั้นจึงเดินเข้าไปหา
"นอกจากพลังลมปราณที่ไหลเวียนในร่างกายเเล้ว ร่างกายของเรานั้นยังมีอีกหนึ่งสิ่งที่ไหลเวียนอยู่นั้นคือ หลักเบญจธาตุ ในร่างกายของคนเราจะมีธาตุทั้งห้าอันได้เเก่ ปฐี วารี วายุ อัคคีเเละอัสนี ไหลเวียนอยู่ภายในร่าง นอกจากวิชากระบวนท่าทั่วๆไปที่ฝึกกันเเล้วธาตุในตัวจะเป็ตัวกำหนดว่าควรบ่มเพาะไปในทางไหน ยังเช่นธาตุของข้าคืออัคคี ฉะนั้นวิชาที่ฝึกให้เกิดประโยชน์มากที่สุดจึงเป็จำพวกวิชาสายอัคคี" ผู้าุโยื่นมือขวาออกมาทันใดนั้นเองก็บังเกิดไฟสีเเดงลุกโชติขึ้นมาภายในมือขวา เด็กหนุ่มเห็นไฟในมือก็เกิดความรู้สึกตื่นเต้น อุทานออกมาในใจ"สุดยอด"
"เอาละเ้ายื่นมือขวาออกมาเเล้วหลับตาเพ่งสมาธิ ทำจิตใจให้ว่างเปล่า" เมื่อได้ยินเช่นนั้นซีห่าวจึงได้ทำตาม เด็กหนุ่มหลับตาลงเพ่งสมาธิทำจิตใจให้ว่างเปล่า ทันใดนั้นเองก็เกิดดประกายเเสงสีเเดงลุกขึ้น จากมือของเด็กหนุ่มมันคือธาตุอัคคี าุโเห็นเช่นนั้นก็ไม่เเปลกใจมากโดยส่วนใหญ่ธาตุอัคคีคือธาตุที่พบเจอได้มากที่สุดในใต้หล้านี้เคล็ดการบ่มเพาะธาตุอัคคีจึงมีอยู่มากมาย เเต่ยังไม่หมดเท่านั้นนอกจากมือขวาในมือซ้ายของเด็กหนุ่มก็เกิดประกายเเสงสีฟ้าลั่นเปรี้ยะๆออกมา ผู้าุโเห็นเช่นนั้นก็เกิดใอยู่ไม่น้อย มรรดาเ้าเถอะเ้าเด็กนี่มีพร์ธาตุคู่อย่างนั้นเหรอ ซำ้ยังเป็ธาตุอัสนีที่ยากจะพบเจอ ผู้าุโยิ้มเล็กน้อยพร้อมเอ่ยวาจา
"เก็บตกสิ่งล้ำค่าได้เเล้ว"
366K
