
เด็กเกษตรของนายวิศวะ
อืม...จะว่ายังไงดีล่ะมันเหมือนกับรู้สึกว่ามี แต่สัมผัสไม่ได้ล่ะมั้ง นั่นเป็นคำนิยามที่ผมให้กับเขาในตอนนี้ ก็หวังว่าจะแค่ตอนนี้น่ะนะ...
การพยายามทำตัวให้ไปปรากฏตัวอยู่ในสายตาเขา มันยากพอๆ กับทำความเข้าใจความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ว่าทำไปเพื่ออะไร...
เหมือนจะเฟรนลี่
- อิฐ -
..............................
ไอ้ความรู้สึกที่ไม่ได้ชอบขี้หน้าแต่ก็ไม่ได้เกลียดนี่มันอะไร แถมยังมองหน้าเขาบ่อยๆ จนเผลอไปวาดรูปเขาอีก!
เหมือนจะเย็นชา
- ลม -

