ลิขิตเทพอสูร

ตอนที่ 29 ประกาศศึก

ภายในหุบเขาหมื่นวิญญาณ กลิ่นอายของพลังงานลึกลับลอยวนอยู่ในอากาศ ร่างของหลิงเทียนยืนนิ่งอยู่บนยอดเขา ดวงตาของเขาฉายแววเฉียบคมขณะที่มองลงไปยังเหล่าผู้คนที่ยืนรวมตัวกันอยู่เบื้องล่าง

ไป๋ซิวขมวดคิ้วก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงกังวล “เจ้ากลับมาแล้วจริง ๆ… แต่ทำไมข้ารู้สึกว่าเจ้าดูเปลี่ยนไป?”

หลิงเทียนยิ้มเล็กน้อย “เพราะตอนนี้ข้าแข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว”

พลังของมรรคาดวงดาวไหลเวียนอยู่ในร่างของเขา เขาสามารถสัมผัสถึงพลังแห่งจักรวาลที่หลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของตนเองได้อย่างสมบูรณ์

แต่ในขณะเดียวกัน...

เงามืดแห่งหายนะก็กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้

---

การปรากฏตัวของศัตรู

ตูมมมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมา พื้นดินสั่นสะเทือน ต้นไม้หักโค่น ผู้คนที่อยู่ในหุบเขาต่างพากันแตกตื่น

เงาร่างสีดำปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า มันเป็นชายในชุดคลุมสีดำที่แผ่กลิ่นอายอันชั่วร้ายออกมาจากร่างกาย

“หลิงเทียน…” น้ำเสียงของเขาเย็นชาและทรงอำนาจ “ในที่สุดเจ้าก็ออกมาจากการฝึกฝนแล้วสินะ”

หลิงเทียนมองชายตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย แต่ภายในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

“เจ้าคือใคร?”

ชายชุดดำหัวเราะ “ข้าคือมู่หรงเฉิน... หนึ่งในขุนพลของสำนักมารทมิฬ”

ทันทีที่ชื่อของสำนักถูกเอ่ยออกมา บรรยากาศโดยรอบก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด

ไป๋ซิวกระซิบข้างหูหลิงเทียน “สำนักมารทมิฬเป็นหนึ่งในกลุ่มอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในยุทธภพ พวกมันขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและไร้ปรานี หากพวกมันส่งคนมาที่นี่ นั่นหมายความว่าพวกมันเล็งเป้าหมายมาที่เจ้าแล้ว”

หลิงเทียนยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวก่อนจะถามเสียงเรียบ “พวกเจ้าต้องการอะไร?”

มู่หรงเฉินแสยะยิ้ม “แน่นอนว่าข้ามาเพื่อสังหารเจ้า!”

---

การต่อสู้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ฟุ่บ!

เงาร่างของมู่หรงเฉินพุ่งเข้าหาหลิงเทียนด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ ฝ่ามือของเขาถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดำที่แผ่รังสีอำมหิตออกมา

หลิงเทียนขยับตัวอย่างรวดเร็ว

ปัง!

ฝ่ามือของมู่หรงเฉินพุ่งทะลวงอากาศเข้าไป แต่หลิงเทียนสามารถหลบได้อย่างฉิวเฉียด

ดวงตาของมู่หรงเฉินหรี่ลง “หึ... เจ้ารวดเร็วใช้ได้”

หลิงเทียนไม่ตอบ เขายกมือขึ้นก่อนที่พลังของมรรคาดวงดาวจะปะทุออกมาจากร่างกาย

“เช่นนั้นเจ้าลองรับกระบวนท่าของข้าบ้างเป็นอย่างไร?”

[มิติแห่งดวงดาว!]

วูมมมม!

ทันใดนั้น อวกาศรอบตัวของหลิงเทียนบิดเบี้ยว ดวงดาวนับพันเปล่งประกายอยู่รอบกายเขา พลังของมรรคาดวงดาวรวมตัวกันกลายเป็นหมัดสีทองที่พุ่งเข้าใส่มู่หรงเฉิน

ตูมมมมมม!

ร่างของมู่หรงเฉินถูกซัดกระเด็นออกไปหลายสิบเมตร กระแทกเข้ากับโขดหินขนาดใหญ่จนแตกกระจาย

เขาค่อย ๆ ลุกขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

“เป็นไปได้อย่างไร... เจ้าสามารถใช้พลังของจักรวาลได้ขนาดนี้?”

หลิงเทียนก้าวไปข้างหน้า พลังของดวงดาวยังคงแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา

“หากเจ้าคิดว่านี่คือขีดจำกัดของข้า เจ้าคิดผิดแล้ว”

ไป๋ซิวที่ยืนดูอยู่ถึงกับอ้าปากค้าง นางไม่เคยเห็นหลิงเทียนแข็งแกร่งถึงเพียงนี้มาก่อน

---

ประกาศศึกสู่สำนักมารทมิฬ

มู่หรงเฉินกัดฟันแน่น แม้ว่าเขาจะยังคงยืนหยัดได้ แต่เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถเอาชนะหลิงเทียนได้

“ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้...”

เขาถอยหลังไปสองก้าวก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “แต่เจ้าคิดหรือว่าพวกเราจะมีเพียงข้าแค่คนเดียว?”

ทันใดนั้น เงาร่างสีดำหลายสิบร่างก็ปรากฏตัวขึ้นโดยรอบ พวกมันทั้งหมดล้วนเป็นศิษย์ของสำนักมารทมิฬ และพวกมันกำลังล้อมหลิงเทียนเอาไว้

ไป๋ซิวขมวดคิ้ว “หลิงเทียน... พวกมันมากเกินไป เราควรถอยก่อน”

แต่หลิงเทียนกลับยิ้มออกมา

“ไม่จำเป็น”

เขามองไปที่มู่หรงเฉินก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“จงไปบอกผู้นำของพวกเจ้า... ว่าต่อจากนี้ สำนักมารทมิฬจะไม่มีวันมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุขอีกต่อไป”

ดวงตาของมู่หรงเฉินเบิกกว้าง “เจ้ากล้าท้าทายพวกเราอย่างนั้นรึ!?”

หลิงเทียนยืดตัวตรง ดวงดาวนับพันเปล่งประกายอยู่รอบกายของเขา

“ข้าไม่ได้ท้าทายพวกเจ้า” เขากล่าวช้า ๆ “ข้ากำลังประกาศสงครามกับพวกเจ้า”