ครูช้างหนุ่มวัย 28ปี รูปร่างท้วมดูอบอุ่นใจดี เขาเป็ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนประจำอำเภอเล็กๆของจังหวัดหนึ่งซึ่งอยู่หางใกล้เมืองหลวงของประเทศ ที่ยังมีความเป็ชนบทอยู่มาก
“หวัดดีครับช่าง อามารบกวนแย่ ขอบคุณนะ”
เตชิน/แต้งหนุ่มหล่อวัย 35ปี รูปร่างสูงโปร่ง ผิวพรรณหน้าตา บ่งบอกถึงคนเมือง แดดลมไม่เคยััผิว เพราะเขาทำงานเป็เภสัชกรในโรงพยาบาลใหญ่ใจกลางกรุง แต่ปัจจุบันได้ลาออก เพราะอาการป่วย
เมื่อสองปีที่ก่อนเขาประสบอุบัติเหตุ ขณะกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากพึ่งไปลองชุดแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เขาสูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันกลับ
เตชินกับแฟนกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่แฟนกลับมาเสียชีวิตคาที่จากเหตุรถพ่วงเสียหลักพุ่งชน ในขณะที่เตชินเองก็าเ็สาหัส พอฟื้นขึ้นมารู้เื่เขาถึงกับบ้าคลั่ง จนมีสภาวะซึมเศร้า ต้องเข้ารับการรักษาตัวอยู่นานนับปี
จนถึงทุกวันนี้อาการยังไม่หายขาด แต่ที่หนักมาคือจิตใจที่ไม่ยอมรับความจริงเื่แฟน จนลามไปถึงการมีอารมณ์เื่เพศ ซึ่งมีเพียงเพื่อนหมอคนสนิทที่รู้เื่นี้ และพยายามหาทางบำบัดแต่ก็ยังไม่ได้ผล
จนเขาแนะนำให้เตชินเปลี่ยนที่อยู่วิธีชีวิต และออกมาจากสังคมเมืองวุ่นวาย ครั้งแรกหมอแนะนำให้ไปอยู่ต่างประเทศ แต่ก็ติดอยู่หลายอย่างรวมไปถึงอาการซึมเศร้า ที่ต้องเข้าพบหมดอยู่ตลอด
ดังนั้นเตชินจึงนึกขึ้นได้ว่ามีญาติอยู่ต่างจังหวัด เขาจึงนึกถึงครูช้างถึงแม้อายุไล่เลี่ย แต่ก็มีศักดิ์เป็หลาน เพราะแม่ของเขามีศักดิ์เป็ของย่าเล็กของตระกูล
“ดีใจมากกว่าครับอา ตอนผมไปเมืองกรุง อาก็ดูแลผมและครอบครัวเป็อย่างดี ได้มาอยู่ที่นี่ผมกับครอบครัวดีใจมากกว่าครับ”
“ครับ ขอบคุณมาก”
“อ้อผมให้คนทำความสะอาดบ้านเรียบร้อย แต่ว่าบ้านซื้อไว้นานมันอาจโทรม อา..ลองดูแล้วกันครับว่าตรงไหนจะเปลี่ยนจะซ่อมอะไร เดี๋ยวเรียกช่างเข้ามาดู”
“อื่ม ..ดูแล้วน่าจะเยอะนะช่าง”
“จัดการเลยอาผมมาดูวันก่อนก็เห็นอยู่หลายจุด อ้อ..นี่ครับ เบอร์โทร ช่างฝีมือดีที่นี่ เป็เพื่อนช้างเอง อาโทรให้เขาส่งช่างเข้ามาดูได้เลยครับ”
“อื่มขอบใจมากเดี๋ยวอาขอสำรวจก่อนแล้วกัน”
ใน่เย็นของวันนั้น กรี๊งๆๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
“มาอีกแล้วเหรอพวกคอลเซนเตอร์..ดี๊..มึงเจอกูแน่”
ฟองเบียร์/เบียร์ หนุ่มหน้าใสเรียนจบช่างไฟฟ้าวัยเดียวกับครูช้าง ถึงแม้รูปร่างผอมบาง แต่ผิวพรรณดีจนไม่น่าเชื่อว่าเป็คนต่างจังหวัด แม้จะทำงานตากแดดตากลมั้แ่ยังเด็ก เพราะที่บ้านขายวัสดุและเหมาก่อสร้าง
ร่างบางบ่นพึมพำมาั้แ่บ่าย จนถึงตอนนี้เข้าห้องนอนมาก็ยังไม่วายพวกคอลเซนเตอร์โทรไม่ยอมหยุด จนเขาผุดไอเดียบางอย่างขึ้นมา
“อ้าส์~~ที่รักขา..รู้ไหม? อ่าส์~ตอนนี้น้องตัวเปลือยเปล่าอ่าส์~”
ฟองเบียร์กดรับโทรศัพท์ จากนั้นก็ร่ายลีลา เอ่ยคำตามนิยายสิบแปดบวกที่แฟนเก่า ให้เขาอ่านแล้วส่งเสียงครางให้ฟังตอนคบกัน และมาตอนนี้ทำหวังเพียงกลั่นแกล้งแก๊งคอลเซนเตอร์ ที่โทรมาก่อกวนั้แ่บ่าย ซึ่งก่อนหน้าเขาทั้งด่าทั้งบล็อกเบอร์ทำสารพัดมันก็ยังโทรมา
ขณะที่ฝ่ายโทรเข้ากำลังจะอ้าปากเอ่ยสวัสดี แต่กลับได้ยินเสียงอืออ้า เตชินถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนจะนำโทรศัพท์ที่แนบหูลงมาดูด้วยความตื่นใ แล้วจึงค่อยๆยกขึ้นมาแนบกับใบหูอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกมึนงง
“อื้อ~อ่าส์~มือน้องกำลังลูบไล้หัวนม อ้าส์~อื้อ~เสียวจังพี่จ๋า อ้าส์~~”
ฟองเบียร์ยังร่ายลีลาเซ็กซ์โฟนต่ออย่างจงใจกลั่นแกล้ง แก๊งอุบาทว์ที่สร้างความเดือดร้อนให้กับคนทำมาหากิน ถึงแม้ว่าเขาจะทำทุกวิถีทางแล้ว แต่ก็ยังมีโทรเข้ามา
ขณะที่คนฟังเริ่มคล้อยตามเสียงหวานๆ ลมหายใจแรงกระเส่า มันช่างเร้าอารมณ์เขาเป็อย่างมาก จนเตชินจินตนาการว่าคนที่กำลังส่งเสียงอยู่นั้น ยืนปรากฏกายต่อหน้าและทำท่วงท่าอย่างที่บรรยาย
“อ้าส์~~~ อื้ม~~ เสียวจัง อ้าส์~~ ตรงนั้นของน้องมันกำลังตอด”
10K
