พิภพห้วงเวลา

ผ่านไปสักระยะบีจึงได้ลืมตาขึ้น

ฮู้ว์!

"เป็นยังไงบ้าง"ไทก้ากล่าวถามขึ้น

"ตอนนี้พลังของข้าคงที่แล้ว ดูเหมือนว่ายาของเจ้าจะได้ผล แต่ว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งที่ข้ารู้สึกว่า พลังของข้าติดขัดอย่างมาก ซึ่งข้าเองก็ไม่ทราบสาเหตุ"บีกล่าวขึ้น

"นั่นเป็นเพราะก่อนหน้านี้เจ้าเพิ่งจะใช้ยาเพิ่มระดับจิตไป เมื่อระดับพลังของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จึงติดคอขวดอยู่ที่ขั้นสูงสุดในระดับหก ข้ากับริวจึงได้ช่วยกันปรับพลังของเจ้าหน่ะ"ไทก้าอธิบายช้าๆ

"อืม เป็นเช่นนี้เองหรอกเหรอ ขอบคุณพวกเจ้ามากนะ"บีกล่าวตอบทั้งยังยิ้มเบาๆ

"ดูเหมือนว่าข้อห้ามที่สำคัญของการใช้ยานี้คือ ต้องรอให้พลังมั่นคงก่อนถึงจะทำการใช้ยานี้ได้โดยไม่ติดขัดล่ะสินะ"คิลล์กล่าวขึ้นหลังจากที่เงียบไปพักหนึ่ง

"ที่เจ้ากล่าวมานั้นถูกต้องเลยหล่ะ"ไทก้าตอบกลับทั้งยังพยักหน้าเห็นด้วย

ทั้งสี่คนพูดคุยกันต่อครู่หนึ่ง และนัดกันว่าในวันพรุ่งนี้จะไปที่หอการค้าแห่งเมฆเพื่อนำยาไปให้กับฮานะ ก่อนจะแยกย้าย ไทก้าได้ให้ยาอีกเม็ดกับริวไป เพื่อให้ริวใช้ในการทะลวงขึ้นไปยังขั้นจิตโลกา

แม้ว่าริวจะเอาแต่ปฏิเสธไปตั้งหลายครั้ง แต่ว่าไทก้านั้นบอกว่าสำหรับไทก้าแล้วยังมีสูตรยาอีกมากมาย ถ้าไทก้าใช้ยาในการเลื่อนระดับแล้วแซงริวไป ไทก้าก็จะไม่ต้องประลองกับริวอีก หากระดับพลังไม่เท่ากัน ทั้งยังจะทิ้งห่างริวไปอีกด้วย

หากก่อนหน้านี้ไทก้าบอกว่าจะทิ้งห่างริวไป ริวคงจะไม่เชื่อเขาเป็นแน่ แต่หลังจากที่ริวได้เห็นฤทธิ์ยาบำรุงจิต จึงไม่อาจปฏิเสธได้ว่าการเลื่อนระดับที่ไทก้าพูดถึงนั้นคงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป สุดท้ายจึงรับยากับไทก้าและกลับไปยังที่พักของตน

หลังจากที่ไทก้าเข้ามาภายในบ้านพัก ก็ได้นำอาคมธาตุลม ศัสตราไร้ทิศ ออกมาอ่านดูต่อ จนกระทั่งผ่านไประยะหนึ่ง

"อืม อาคมนี้มันดูแปลกๆ อยู่นะ จะบอกว่ายากก็ไม่เท่าไหร่ แต่จะบอกว่าง่ายเลยมันก็ไม่ใช่ซะทีเดียว แต่ว่าพลังของข้าในตอนนี้ยังไม่มากพอที่จะฝึกได้สำเร็จ ทั้งอาคมนี้ยังจำเป็นที่จะต้องให้อาวุธที่ใช้สามารถดูดซับพลังธรรมชาติเข้าไปได้อีก ซึ่งถ้ามองดูแล้วเหมือนกับว่าหากใช้อาคมนี้ใส่เข้าไปในอาวุธ จะทำให้อาวุธนั้นติดตามเข้าไปโจมตีศัตรูได้เอง ทั้งยังเหมือนกับว่ามันจะมีความคิดเป็นของตัวเองอีก คงจะต้องรอให้ถึงระดับจิตโลกาเท่านั้นข้าถึงจะสามารถลองฝึกดูได้"

ไทก้าเก็บตำราเอาไว้ ก่อนที่จะเข้านอนไป 

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากที่ทั้งสามคนฝึกกายในช่วงเช้าเสร็จนั้น ริวก็ได้มาที่บ้านพักตามเวลานัดพอดี ทั้งสี่คนจึงเดินออกไปด้านนอกนววิทยา โดยมีบีเป็นผู้นำทางไป

เมื่อออกมาด้านนอกประตูนววิทยา ทั้งสี่คนจึงได้เดินไปตามเส้นทางที่บีนำไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงหอการค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ที่นี่มีผู้คนเข้าออกบางส่วน ส่วนใหญ่ต่างแต่งกายหรูหรา และล้อมรอบด้วยเหล่าผู้คุ้มกันและบริวาร เนื่องจากที่นี่เป็นหอการค้าหลัก ซึ่งส่วนใหญ่จะมีแต่ผู้มีอิทธิพล และพ่อค้ารายใหญ่เข้ามาติดต่อทำการค้าเท่านั้น

"หยุดก่อน"

พวกไทก้าทั้งสี่คนที่กำลังจะเดินเข้าไปยังภายในถูกผู้คุ้มกันด้านหน้าประตูหยุดเอาไว้เนื่องจากเห็นเป็นเพียงเด็กและดูเหมือนว่าจะเข้ามาที่นี่ครั้งแรก จึงคิดว่าพวกไทก้าอาจจะเพียงเข้ามาเที่ยวเล่นเท่านั้น

"ที่นี่ไม่ใช่ ที่ๆ ใครจะเข้าออกได้โดยอิสระ พวกเจ้าที่ไม่ได้มีธุระสำคัญที่นี่ จงกลับไปซะ"ผู้คุ้มกันด้านหน้าประตูกล่าวขึ้น

"พวกเรามีธุระมาขอพบคุณหนูฮานะ ขอรับ" บีรีบกล่าวขึ้นทันที

"อย่างพวกเจ้าหน่ะเหรอมีธุระ ข้าว่าพวกเจ้าจะเข้ามาก่อกวนคุณหนูมากกว่า ในตอนนี้คุณหนูฮานะ กำลังติดภาระกิจอยู่ด้านใน พวกเจ้ากลับไปเถิด"ผู้คุ้มกันยังคงไล่ทั้งสี่คนกลับไป

"พวกเรามีธุระกับคุณหนูฮานะจริงๆ รบกวนท่านให้พวกเราเข้าไปพบกับคุณหนูด้วย"ไทก้าได้นำลูกแก้วที่ฮานะให้ก่อนหน้านี้ส่งให้กับผู้คุ้มกันดู

เมื่อผู้คุ้มกันเห็นเข้าก็ทำการตรวจสอบครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกไป

"หึ แม้ว่านี่จะเหมือนกับของจริง แต่ว่าเจ้าจะหลอกข้านั้นมันไม่ง่ายนักหรอก "กล่าวจบผู้คุ้มกันจึงโยนลูกแก้วกลับคืนให้กับไทก้า

หมับ!

ไทก้ารับเอาไว้ทั้งยังขมวดคิ้วเล็กน้อย

"พวกนี้มันอะไรกัน"ริวที่เห็นท่าทีไร้มารยาทของผู้คุ้มกันจึงกล่าวขึ้น

"นั่นสิ พวกเราก็กล่าวดีๆ แล้ว ไม่เห็นจะต้องทำแบบนี้เลย"คิลล์เองก็ไม่พอใจเท่าใดนัก

"หากพวกเราเข้าไปไม่ได้ เช่นนั้น ข้าขอให้ท่านแจ้งกับนางได้รึไม่ว่าพวกเราต้องการขอเข้าพบนางเพียงครู่เดียว"บีกล่าวขึ้นต่อ

"หึ ไม่ว่ายังไงก็ไม่ได้ พวกเจ้ากลับไปซะ หรือต้องให้ข้าใช้กำลัง"ผู้คุ้มกันยังคงยืนกราน

เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ ไทก้าจึงได้ถอนหายใจ ดูเหมือนว่าสิ่งที่ฮานะต้องการจะไม่สมหวังซะแล้ว

ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวขึ้น

"หากไม่ให้เราเข้าไป เช่นนั้นพวกเรากลับกันเถอะ รบกวนท่านหากพบนางช่วยคืนสิ่งนี้ให้กับคุณหนูฮานะด้วย"กล่าวจบไทก้าจึงโยนลูกแก้วกลับไปยังผู้คุ้มกันหน้าประตูคนเดิมและหันหลังเดินออกไป แม้ว่าบีจะรู้สึกโมโหเล็กน้อยแต่เมื่อเข้าไปไม่ได้ก็คงต้องรอให้ฮานะทราบข่าวและออกมาหาเองเท่านั้น เนื่องจากเหตุผลที่มาในครั้งนี้เพียงแค่ต้องการนำยามาให้กับฮานะเท่านั้น และไทก้าไม่ได้ต้องการซื้อของสิ่งใดด้วย หากเข้าไปไม่ได้เช่นนั้นก็หมดธุระสำหรับไทก้าแล้วในตอนนี้

หลังจากที่พวกไทก้าทั้งสี่คนเดินออกไปครู่หนึ่ง ก็มีชายชราคนหนึ่งแต่งกายหรูหราเดินออกมาทั้งยังกล่าวถามไปยังผู้ดูแลโจ

"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ? เหตุใดถึงได้ส่งเสียงดังรบกวนแขกรอบๆกัน"

"เรียนท่านผู้ดูแลโจ เมื่อครู่มีเด็กหนุ่มสี่คน ท่าทางเหมือนกับเด็กทั่วไปที่ชอบเข้ามาก่อกวนที่นี่ และยังขอพบกับคุณหนูด้วยลูกแก้วปลอมขอรับ ข้าจึงได้ไล่พวกมันออกไปแล้วขอรับ"กล่าวจบผู้คุ้มกันประตูจึงได้ส่งลูกแก้วที่ไทก้าได้ให้ไว้กับผู้คุ้มกันประตู

หลังจากรับมาแล้ว ผู้ดูแลโจมองเพียงครู่เดียวเท่านั้น ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น

เปรี้ยง!

"บังอาจนัก เจ้ากล้าดีอย่างไร ถึงได้ไล่แขกคนสำคัญของคุณหนูไปเช่นนี้"ผู้ดูแลโจกล่าวขึ้นหลังจากใช้ฝ่ามือตบไปที่ผู้คุ้มกันประตูคนนั้นจนลอยออกไป ด้วยพลังอันแข็งแกร่งทำให้ใบหน้าของชายคนนั้นยุบลงทั้งยังเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากปาก

"ข้าขออภัยขอรับ ข้าไม่ทราบ เพราะข้าเห็นว่าเมฆที่อยู่ภายในลูกแก้วมีสีไม่เหมือนกันกับของแขกทั่วไปจึงได้คิดว่าเป็นของปลอมขอรับ"ผู้คุ้มกันประตูคนนั้นรีบกล่าวขึ้นทั้งยังใช้มืออีกข้างกุมใบหน้าเอาไว้

ผู้คนรอบด้านที่มองดูอยู่ต่างตกใจเป็นอย่างมาก เพราะโดยปกติแล้วผู้ดูแลโจ เป็นคนรักสงบ ไม่ได้มีอารมณ์ร้อน ไม่คิดว่าจะลงมือกับผู้คุ้มกันประตูรุนแรงเช่นนี้ ดูเหมือนว่าผู้คุ้มกันประตูคนนี้จะทำความผิดใหญ่หลวงเสียแล้ว

"หึ ลูกแก้วนี้มีเพียงแค่ ห้าลูกเท่านั้น ไม่แปลกที่เจ้าจะคิดว่ามันเป็นของปลอม เอาไว้ข้าจะจัดการเจ้าที่หลัง รีบบอกมา พวกเขาไปไหนแล้ว"ผู้ดูแลโจกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นศิษย์ของนววิทยาขอรับ พวกเขาน่าจะไปตามเส้นทางที่จะไปยังนววิทยาขอรับ"ผู้คุ้มกันอีกคนรีบกล่าวขึ้นแทน

ได้ยินดังนั้น ผู้ดูแลโจ จึงได้เหาะออกไปยังทิศทางของนววิทยาอย่างรวดเร็ว

พรึบ!

เมื่อเหาะขึ้นมาบนอากาศได้ไม่นานผู้ดูแลโจก็เห็นเด็กหนุ่มสี่คนที่เดินอยู่บนถนน จึงได้ดิ่งลงไปตรงหน้าของทั้งสี่คนทันที

ฟิ้ว!

ตุบ!

"หือ? ท่านเป็นใครกัน" ทั้งสามคนที่เห็นชายชราผู้หนึ่งเหาะลงมาด้านหน้าจึงได้อุทานขึ้นเบาๆ เว้นแต่เพียงบีเท่านั้น

"ช้าก่อนท่านทั้งสี่ เอ๋? คุณชายบี งั้นหรือ"ผู้ดูแลโจเห็นบีเข้าทั้งยังจดจำได้จึงได้กล่าวถามขึ้น

"ผู้ดูแลโจนี่เอง สวัสดีขอรับ"บีกล่าวขึ้น

ทั้งสามคนเห็นบีทำความเคารพจึงได้ทำความเคารพตามบีแม้ว่าจะยังสงสัยอยู่ก็ตาม

"เขาเป็นใครงั้นรึ"คิลล์กล่าวถามบีขึ้น ทั้งไทก้าและริวเองต่างก็สงสัย

"เขาคือผู้ดูแลโจ ของหอการค้าแห่งเมฆหน่ะ มีคนส่วนน้อยที่จะเคยเห็นเขา ส่วนใหญ่เขาจะเป็นผู้ดูแลพ่อของฮานะ และไม่ค่อยได้ออกมายังโลกภายนอกสักเท่าไหร่"บีกล่าวขึ้น

"ข้าต้องขอโทษด้วย ที่คนของข้าเสียมารยาทกับพวกเจ้าไปเมื่อครู่ ข้าจะพาพวกเจ้าไปพบกับคุณหนูด้วยตัวเอง เชิญตามข้ามาได้เลย ส่วนเรื่องที่ผู้คุ้มกันเสียมารยาทก่อนหน้านี้ข้าจะชดเชยให้กับพวกเจ้าเอง เจ้าจะว่าอย่างไร"ผู้ดูแลโจกล่าวทั้งยังยิ้มเล็กน้อย

"พวกเราไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนั้นหรอกขอรับ พวกเราเพียงแค่มาติดต่อธุระกับฮานะเท่านั้น เชิญท่านผู้ดูแลโจนำทางไปด้วยขอรับ" บีกล่าวตอบด้วยความอ่อนน้อม ก่อนจะสกิดให้ทั้งสามคนเดินตามไป

เมื่อมาถึงด้านหน้าหอการค้าอีกครั้งก็พบกับผู้คุ้มกันที่หน้าอันบวมเป่งเต็มไปด้วยเลือด ยืนก้มหน้าอยู่ ทั้งสี่คนก็พอที่จะเดาเหตุการณ์ได้ ผู้ดูแลโจทำเพียงเหลือบมองครู่หนึ่งเท่านั้นก่อนจะพาทั้งสี่คนเดินเข้ามาด้านใน

ภายในของหอการค้าหลักนี้ประดับตกแต่งด้วยสิ่งของสวยงามและดูหรูหรามากมาย ทั้งห้องรับรองแต่ล่ะห้องยังกว้างขวางตกแต่งสวยงาม

ผู้ดูแลโจนำทั้งสี่คนขึ้นมายังชั้นสี่ ที่ชั้นสี่นี้มีห้องรับรองเพียงสามห้องเท่านั้นและดูเหมือนว่าจะใหญ่กว่าห้องอื่นๆ เป็นสามเท่า ทั้งยังตกแต่งด้วยน้ำตกที่สร้างจากอาคมให้บบรรยากาศเหมือนกับอยู่กลางธรรมชาติ ก่อนจะให้ทั้งสี่คนนั่งรออยู่ครู่หนึ่ง

ไม่นานฮานะและผู้ดูแลโจก็เดินเข้ามาภายในห้องรับรอง ก่อนที่ฮานะจะเห็นบีจากด้านหลังเข้าทั้งยังจดจำได้ในทันทีและกล่าวทักทายขึ้นมาก่อน

"บี นั่นเจ้าเองเหรอ"

"ฮ่ะๆ ใช่แล้ว ไม่เจอกันนานนะ นี่คือเพื่อนๆ ของข้าเอง"บีกล่าวขึ้นด้วยท่าทางเก้อเขินเล็กน้อย

ฮานะเดินมานั่งลงฝั่งตรงข้ามทั้งสี่คนก่อน จะมองไปด้านหน้า

"สวัสดีทุกคน เอ๋ เจ้าโฟล์ก ไทก้า และ เฟอเคอ ริว นี่น่า แล้วก็...."ฮานะกล่าวขึ้นทั้งยังพยายามนึกเล็กน้อย

"เขาคือ คิลล์ ฟอนเทียส เพื่อนของข้าเอง"บีตอบกลับทั้งยังแนะนำให้ฮานะรู้จัก

"ฟอนเทียส? นี่เจ้ามาจากตระกูลลับอย่างงั้นเหรอ?"เมื่อฮานะได้ฟังที่บีแนะนำไป ทั้งฮานะและผู้ดูแลโจต่างชะงักไปครู่หนึ่ง