สวรรค์นิรันดร์กาล

        เมื่อเห็นความตื่นเต้นของฉางเฟิงพวกของผู้นำตระกูลซวนหยวนก็แปลกใจหลังจากนั้นฉางเฟิงก็บอกข่าวนี้แก่ทุกคนเมื่อได้ฟังหลายคนก็หัวเราะออกมา

        “ดูจากเส้นทางพวกมันคิดจะตรงไปยังแนวป้องกันเพื่อทำลายแนวป้องกันทิ้งอย่างไม่ต้องสงสัย”ผู้นำตระกูลเจี้ยนกล่าว

        “แล้วพวกเราจะเอาอย่างไรไปขัดขวางหรือไม่”เอี้ยนหลางผู้อาวุโสนิกายปฐพีเร้นลับกล่าว

        “ไม่พวกเราจะปล่อยพวกมันไป แจ้งไปยังคนที่เฝ้าปกป้องแรวป้องกันทางทิศเหนือรู้ให้เตรียมพร้อมต่อสู้ ส่วนพวกเราจะเข้าไปด้านหลังและปิดทางหนีของอีกฝ่าย” ฉางเฟิงกล่าว

        “เป็นความคิดที่ดีด้วยแนวป้องกันของพวกเรามันไม่มีทางที่จะถูกทำลายง่ายๆอยู่แล้วดังนั้นเราไม่ต้องห่วงว่าจะถูกทำลายในเวลาอันสั้นและรอจังหวะที่พวกนั้นอ่อนแรงพวกเราจะทำลายพวกมันในทีเดียว” ผู้นำตระกูลซวนหยวนกล่าว

        “เอาละไปกันเถอะ”

        หลังจากนั้นข้อความของฉางเฟิงก็ถูกส่งมายังแนวป้องกันซึ่งแนวป้องกันทางเหนือมู่เฟยเสวี่ย มู่หลานเป็นคนดูแลส่วนเย่เฉียนตอนนี้เป็นพี่เลี้ยงเด็กให้กับเสี่ยวเสี่ยว ฉางเฟิงไม่ต้องการให้นางตกอยู่ในอันตรายจึงไม่พาไปด้วยและอีกเหตุผลคือเสี่ยวเสี่ยวควบคุมได้ยากเพราะนางซุกซนเกินไป

        “สามีบอกว่าศัตรูกำลังตรงมาโจมตีแนวป้องกันนี้”มู่เฟยเสวี่ยอ่านจดหมาเสร็จก็หันไปทางตงจ้านทันที

        “ถ้าเช่นนั้นจักรพรรดิเซียนและเซียนให้ควบคุมค่ายกลเอาไว้อย่าให้แนวป้องกันถูกทำลายได้ส่วนระดับจักรพรรดิพวกเจ้าควบคุมเครื่องยิงระเบิดเพลิงสังหารเอาไว้ ถ้าศัตรูเข้ามาในระยะให้ยิงทันที”ตงจ้านกล่าว

        ตงจ้านเป็นระดับเทพจึงเข้าร่วมการต่อสู้ตรงๆไม่ได้แต่ให้คำแนะนำได้พวกมู่เฟยเสวี่ยก็เข้าประจำตำแหน่งและเตรียมพร้อมทันที

        ขณะเดียวกันพวกซุนเต๋าเองก็ได้ข่าวการเคลื่อนไหวของพวกโม่จ้านทำให้ซุนเต๋าโกรธมาก

        “ไอ้พวกโง่นั่นมันทำบ้าอะไรของพวกมันพวกมันเดินเข้าไปหาศัตรูโดยไม่วางแผนงั้นเหรอพวกมันจะโง่ไปถึงใหน” ซุนเต๋าคำราม

        “อีกฝ่ายสร้างแนวป้องกันเอาไว้ล่วงหน้าเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถทำลายง่ายๆแต่พวกนั้นยังโง่เดินเข้าไปดูเหมือนความโลภจะบังตาจนมองไม่เห็นอะไรแล้ว” เคอหยินถอนหายใจ

        “พวกเราเองก็ไปกันเถอะถึงอย่างไรเราก็ปล่อยให้พวกนั้นตกอยู่ในอันตรายไม่ได้ไม่งั้นพวกเราจะไม่สามารถอธิบายให้ท่านผู้นำได้”ซุนเต๋ากล่าว

        “ท่านแบ่งคนออกไปจำนวนหนึ่งก็พอแค่คอยดูสถานการณ์ถ้ามันเลวร้ายจริงๆค่อยให้ความช่วยเหลือถ้ามันไม่เลวร้ายมากก็ปล่อยพวกนั้นไปถือว่าให้พวกนั้นได้รับบทเรียนด้วยตัวเองเสียบ้าง”เคอหยินกล่าว

        “เข้าใจแล้วข้าเองก็อยากให้พวกมันได้รับบทเรียนเสียบ้าง” ซุนเต๋านำจักรพรรดิเซียนออกไป5 คนและขั้นเซียน 100 คน

        เมื่อซุนเต๋าออกไปแววตาที่อ่อนโยนของเคอหยินก็เปลี่ยนไปแววตาของนางกลายเป็นเย็นชา

        “ซุนเต๋านิกายเทพกระบี่ อีกไม่นานข้าจะทำให้พวกเจ้าได้รับความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง ไม่สิข้าจะทำให้นิกายของพวกเจ้าพินาศ และโลกกระบี่ของพวกเจ้าเองก็ต้องได้รับความเสียหายเช่นกัน”เคอหยินกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        “คุณหนูข้าพบที่อยู่ของศัตรูแล้ว” ในตอนนั้นจักรพรรดิเซียนคนหนึ่งโผล่ออกมาจากเงามืด

        “ส่งข้อความของข้าให้กับศัตรูและบอกการเคลื่อนไหวของซุนเต๋าให้พวกเขารู้ด้วย”เคอหยินกล่าว

        “ท่านต้องการให้พวกซุนเต๋าตายที่แนวป้องกันงั้นเหรอ”

        “ไม่ผิดข้าต้องการให้ซุนเต๋าตายที่นั่น และนี่แค่เริ่ม การแก้แค้นให้กับตระกูลและเผ่าของเรามันพึ่งเริ่มเท่านั้น”เคอหยินกล่าวพร้อมกับนึกถึงภาพในอดีต

        ตัวนางและจักรพรรดิเซียนด้านหลังของนางไม่ได้เป็นคนของโลกกระบี่แต่โลกของนางถูกยึดครองโดยโลกกระบี่หลังจากนั้นนางก็ถูกนำตัวมาเป็นทาสที่นิกายเทพกระบี่นางถูกรังแกและปฏิบัติด้วยความรังเกียจตั้งแต่นางยังเด็ก จนกระทั่งนางโตขึ้นมีผู้อาวุโสเห็นถึงพรสวรรค์ของนางจึงรังนางเป็นศิษย์

        ตอนแรกนางคิดว่าจะปล่อยวางความแค้นเพราะอาจารย์ของนางเลี้ยงดูนางมาดีจริงๆแต่ภายหลังนางรู้ว่าตัวนางเป็นแค่สมุนไพรที่มีชีวิตของอาจารย์นางเท่านั้น และซุนเต๋าที่เป็นศิษย์พี่ของนางก็รู้เรื่องนั้นดี

        เมื่อไหร่ที่นางทะลวงขั้นเทพอาจารย์ของนางก็จะกลืนกินนางและเขาก็จะกลายเป็นจักรพรรดิเทพที่แข็งแกร่งที่สุดได้

        ตอนแรกนางสิ้นหวังมากเพราะด้วยพลังของนางมันไม่มีทางขัดขืนอาจารย์หรือนิกายเทพกระบี่ได้เลยแต่เมื่อประตูโบราณเปิดนางก็ได้เกิดแผนการขึ้นมา นางและผู้ติดตามนางส่วนหนึ่งของตระกูลนางที่ยังมีชีวิตอยู่วางแผนจะขายข้อมูลให้กับสัตรูของโลกกระบี่และทำสัญญาเป็นพันธมิตรกัน

        “พวกเราพร้อมจะทำตามคุณหนูทุกอย่าง”จักรพรรดิเซียนด้านหลังกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

        “เจ้าออกไปก่อนเถอะและอย่าได้เคลื่อนไหวอะไรมากทำตัวให้ปกติเข้าไว้และถ้าอีกฝ่ายติดต่อกลับมาให้บอกกับข้า” เคอหยินกล่าว

        “รับทราบ”

        สิ้นเสียงร่างก็หายไปเคอหยินมองไปยังท้องฟ้าด้วยสีหน้าเย็นชา ชีวิตของนางเจอแต่เรื่องเลวร้ายมาทั้งชีวิตทำให้ในหัวใจมีแต่ความแค้นนางไม่สนว่าโลกกระบี่จะได้รับผลกระทบหรือไม่หรือคนบริสุทธิ์จะตายมากเท่าไหร่นางแค่ต้องการแก้แค้นให้กับโลกของนางและตระกูลของนางเท่านั้น

        ขณะที่ฉางเฟิงได้เตรียมปิดทางหนีของพวกโม่จ้านอยู่นั้นหน่วยสืบข้อมูลก็เข้ามาหาฉางเฟิงพร้อมกับกระซิบบางอย่างให้กับฉางเฟิงรู้ทันที

        “โอ้น่าสนใจ โลกกระบี่พวกเจ้านี่มันโชคร้ายจริง ความสามัคคีก็ไม่มี แถมตอนนี้ยังมีคนทรยศอยู่อีกน่าสนใจ เอาสิในเมื่ออีกฝ่ายอยากติดต่อกับข้าก็ให้พวกนั้นมาเจอกันในคืนนี้เลยก็ได้”ฉางเฟิงกล่าว

        “ขอรับ”

        “เกิดอะไรขึ้น”โหลวหลานถาม

        “ดูเหมือนในนิกายเทพกระบี่จะมีคนทรยศอยู่แล้วคนๆนั้นต้องการทำข้อตกลงกับพวกเรา”ฉางเฟิงกล่าว

        “คงไม่ใช่แผนการของพวกมันหรอกนะ”ผู้นำตระกูลซวนหยวนกล่าว

        “อีกฝ่ายมอบข้อมูลมาว่าซุนเต๋าผู้นำกลุ่มในครั้งนี้กำลังเดินทางมาเป็นกำลังเสริมให้กับพวกกลุ่มด้านหน้าและคนทรยศคนนั้นยังบอกถึงรายละเอียดถึงความสามารถและจำนวนคนของพวกซุนเต๋าอีก”ฉางเฟิงยิ้ม

        “น่าสนใจแม้จะเสี่ยงแต่ก็ต้องลองดุสักครั้งเพราะถ้าอีกฝ่ายคิดจะทรยศจริงๆ คนที่จะได้ประโยชน์ยังไงก็คือพวกเรา”ผู้นำตระกูลเจี้ยนกล่าว

        “กว่าพวกนั้นจะโจมตีก็คงอีกสามวันเพราะงั้นข้าว่าจะไปทำสัญญากับอีกฝ่ายในคืนนี้เลย” ฉางเฟิงกล่าว

        “ข้าไปกับเจ้าด้วยก็แล้วกัน”ผู้นำตระกูลซวนหยวนกล่าว

        “ก็ดีส่วนคนอื่นให้เตรียมพร้อมเอาไว้ เมื่อศัตรูโจมตีแนวป้องกันเมื่อไหร่พวกเราก็เตรียมตลบหลังทันที”ฉางเฟิงกล่าว