รุ่งเช้า
สายหมอกสีขาวปกคลุมทั่วหุบเขา
ศิษย์นอกกว่าสองร้อยคนที่ผ่านการทดสอบด่านแรก ต่างมารวมตัวกันที่ลานเมฆาขาวอีกครั้ง
บรรยากาศวันนี้แตกต่างจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง
ไม่มีเสียงพูดคุยเฮฮา
มีเพียงความตึงเครียด
เพราะทุกคนรู้ดีว่า
ด่านต่อไป
จะเป็การคัดคนออกมากกว่าครึ่ง
...
ผู้าุโเฉินยืนอยู่บนเวทีสูง
เื้ัเขา
มีผู้าุโอีกหลายคนยืนเฝ้าสังเกตการณ์
"ด่านที่สอง"
"ป่าหมอกมายา"
สิ้นเสียง
ศิษย์หลายคนก็เปลี่ยนสีหน้า
"ป่าหมอกมายา?"
"จริงหรือ?"
"ข้าได้ยินว่าคนที่จิตใจไม่มั่นคงจะติดอยู่ในนั้นหลายวัน"
...
ผู้าุโเฉินกล่าวต่อ
"สถานที่แห่งนี้"
"ถูกสำนักดัดแปลงจากค่ายกลมายาขนาดใหญ่"
"ภายในจะมีหมอกลวงตา"
"สัตว์อสูรจำลอง"
"และสถานการณ์ต่าง ๆ"
"จุดประสงค์คือทดสอบสติปัญญา การตัดสินใจ และความสามารถในการเอาตัวรอด"
"ผู้ที่สามารถเดินทางไปถึงศาลากลางป่าได้"
"จะถือว่าผ่าน"
...
ทันใดนั้น
ศิษย์คนหนึ่งยกมือขึ้น
"ผู้าุโ หากร่วมมือกันได้หรือไม่ขอรับ?"
"ได้"
"แต่จงจำไว้"
"การพึ่งพาผู้อื่นมากเกินไป"
"อาจทำให้พวกเ้าถูกกำจัดพร้อมกัน"
...
ไม่นาน
ประตูหินขนาดใหญ่ด้านหลังลานก็ค่อย ๆ เปิดออก
หมอกสีขาวหนาทึบลอยออกมา
อากาศเย็นะเื
ราวกับอีกโลกหนึ่ง
...
"เริ่มได้!"
ทันทีที่สิ้นเสียง
ศิษย์นับร้อยต่างพุ่งเข้าไป
บางคนจับกลุ่มกัน
บางคนเลือกเดินคนเดียว
...
"หลินเย่!"
ซ่งเหวินรีบวิ่งเข้ามา
"เราไปด้วยกันเถอะ!"
หลินเย่พยักหน้า
"ได้"
ไม่นาน
หลิวหยวนก็เดินเข้ามาอีกคน
"นับข้าด้วย"
ทั้งสามคน
จึงกลายเป็กลุ่มชั่วคราวอีกครั้ง
...
เมื่อก้าวเข้าสู่ป่าหมอกมายา
โลกภายนอกก็หายไปทันที
รอบด้านมีเพียงหมอกสีขาว
มองเห็นได้ไม่เกินสิบจั้ง
เสียงลมพัดดังแ่เบา
สร้างความรู้สึกกดดันอย่างประหลาด
...
"แปลก"
หลิวหยวนขมวดคิ้ว
"ข้าเคยเข้าป่าจริงมาหลายแห่ง"
"แต่ที่นี่ให้ความรู้สึกไม่เหมือนกัน"
หลินเย่พยักหน้า
"หมอกนี้ทำให้ทิศทางสับสน"
"หากไม่ระวัง"
"อาจเดินวนอยู่ที่เดิม"
...
หลังเดินไปได้ครู่หนึ่ง
เสียงร้องดังขึ้นจากระยะไกล
"ช่วยด้วย!"
ทุกคนหยุดฝีเท้าทันที
เสียงนั้น
ฟังดูเหมือนศิษย์หญิงคนหนึ่งกำลังตกอยู่ในอันตราย
ซ่งเหวินหน้าเปลี่ยนสี
"มีคนกำลังถูกโจมตี!"
แต่หลิวหยวนกลับยกมือห้าม
"เดี๋ยวก่อน"
"นี่อาจเป็บททดสอบ"
...
หลินเย่เงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนมองไปรอบด้าน
"เสียงนั้น"
"ดังอยู่ที่เดิม"
"แต่ไม่มีเสียงวิ่ง"
"ไม่มีเสียงต่อสู้"
"เหมือน..."
"จงใจให้เราได้ยินมากกว่า"
หลิวหยวนยิ้มบาง
"ข้าก็คิดเช่นนั้น"
ซ่งเหวินเกาหัวอย่างเขินอาย
"ถ้าเป็ข้าคนเดียว"
"คงวิ่งเข้าไปแล้ว"
...
พวกเขาตัดสินใจเดินอ้อม
และไม่นาน
เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ค่อย ๆ หายไป
ราวกับไม่เคยมีอยู่
...
บนยอดเขาด้านนอก
ผู้าุโหลายคนกำลังเฝ้าดูผ่านกระจกิญญา
"เด็กสามคนนั้น"
"ตัดสินใจได้ดี"
ชายชราคนหนึ่งกล่าว
"โดยเฉพาะหลินเย่"
"สังเกตรายละเอียดได้รวดเร็ว"
อีกคนพยักหน้า
"แม้พร์ด้านการฝึกตนจะธรรมดา"
"แต่จิตใจสงบนิ่งกว่าคนวัยเดียวกันมาก"
...
ภายในป่าหมอก
ทั้งสามเดินทางต่อไป
กระทั่งถึงลำธารสายหนึ่ง
แต่ทันใดนั้น
ฟ่อ!
งูหมอกสีเทาขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากต้นไม้
ซ่งเหวินใจนเกือบล้ม
แต่หลิวหยวนกลับชักกระบี่ออกทันที
ฉัวะ!
งูหมอกขาดเป็สองท่อน
ก่อนสลายกลายเป็ละอองสีขาว
...
"ของปลอม?"
ซ่งเหวินอ้าปากค้าง
หลิวหยวนถอนหายใจ
"คงเป็สัตว์อสูรจำลอง"
"เอาไว้ทดสอบปฏิกิริยาของผู้เข้าสอบ"
หลินเย่ก้มลงมองพื้น
"แต่ถึงเป็ของปลอม"
"ถ้าใจนเสียการควบคุม"
"ก็คงถูกคัดออกได้เหมือนกัน"
...
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ
ศิษย์จำนวนมากเริ่มหลงทาง
บางคนทะเลาะกันเอง
บางกลุ่มตัดสินใจผิดพลาด
จนถูกค่ายกลส่งตัวออกไป
แต่กลุ่มของหลินเย่
ยังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
...
กระทั่งยามบ่าย
หมอกด้านหน้าค่อย ๆ จางลง
และศาลาไม้หลังหนึ่ง
ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
"ถึงแล้ว!"
ซ่งเหวินร้องออกมาด้วยความดีใจ
แต่ขณะเดียวกัน
กลับมีอีกกลุ่มหนึ่งเดินมาจากอีกด้าน
ผู้นำกลุ่ม
คือหลี่เฟิง
...
ชายหนุ่มในชุดสีน้ำเงินเข้มหยุดฝีเท้า
ก่อนยิ้มบาง ๆ
"ดูเหมือนพวกเราจะมาถึงพร้อมกัน"
หลิวหยวนหัวเราะ
"ถือว่าโชคดีของทุกฝ่าย"
หลี่เฟิงพยักหน้า
สายตากลับมองไปยังหลินเย่อีกครั้ง
"เ้ามีสติและการตัดสินใจที่ดี"
"ไม่แปลกที่ชนะการประลองครั้งก่อน"
หลินเย่เพียงประสานมือ
"ข้าแค่ระวังตัวมากกว่าคนอื่นเท่านั้น"
...
ในที่สุด
เสียงระฆังก็ดังขึ้นทั่วป่าหมอกมายา
ผู้ที่มาถึงศาลาแห่งนี้
ถือว่าผ่านด่านที่สองอย่างสมบูรณ์
ส่วนผู้ที่เหลือ
จะถูกส่งออกจากค่ายกลทั้งหมด
...
ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า
เหล่าผู้ผ่านการทดสอบต่างมองหน้ากัน
เพราะทุกคนรู้ดีว่า
ด่านสุดท้าย
กำลังจะมาถึงแล้ว
การประลอง
ที่จะตัดสินว่า
ใครจะได้ก้าวขึ้นเป็ศิษย์ในของสำนักเมฆาคราม
563
