[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

    115 ช่วยเหลือทหารจากรัง

    ตู้ม~!


    เสียงระเบิดมาพร้อมกับกำแพงป้องกันพังทะลวงเข้ามา เหล่าทหารที่หลบซ่อนตัวด้วยความสิ้นหวังต่างตั้งอาวุธเตรียมโจมตีสิ่งที่ทะลวงเข้ามาในเขตหลบซ่อนตัวของพวกเขา ทันทีที่ร่างของแอชเชอร์ปรากฎออกจากควัน เหล่าทหารที่กำลังจะโจมตีต่างหยุด เมื่อเห็นชุดมาร์คเอทของระดับ S ที่มาช่วยเหลือ


    “ทหาร เหลือกันอยู่กี่คน”


    แอชเชอร์รีบร้องตะโกนถามเหล่าคนที่หลบอยู่ด้านใน บางคนพันตัวเองด้วยผ้าพันแผล บางคนถอดชุดเกราะทิ้งไปเพราะพลังงานหมด ทันทีที่แอชเชอร์ร้องถามตัวเลขผู้รอดชีวิตจำนวนทั้งหมดก็ถูกเอ่ยออกมา


    “เหลือ 3,451 คนครับ”


    ระดับ S ผู้มีหน้าที่ในการสื่อสารติดต่อไปยังเจคอปด้วยความรวดเร็ว การสำรวจทหารผู้รอดชีวิตผ่านพ้นไปแล้วหลังจากพวกเขาเข้ามาเจอทหารที่ยังรอดชีวิต 3,451 คน หลังจากที่การสื่อสารจบลงเจคอปก็เริ่มส่งของที่จำเป็นลงมาในรูทันที ไม่ว่าจะเป็นแกนมานาเพื่อให้ชุดเกราะทหารได้ทำงานเต็มที่อีกครั้ง รวมไปถึงยารักษาและแคปซูลอาหาร การอพยพจำเป็นต้องเริ่มต้นขึ้นในเร็วๆนี้เพราะอีก 30 นาทีหัวรบทั้ง 12 ลูกจะถูกติดตั้งสำเร็จ


    “เริ่มภารกิจช่วยเหลือได้~!”


    แอชเชอร์ประกาศจากนั้นเขาก็แยกระดับ S ออกเป็นสองกลุ่มเพื่อนำทหารออกไปขนส่งสิ่งที่เจคอปส่งลงมาจากด้านบนมาให้ทหารได้รักษาตัว พวกเขามีเวลา 5 นาทีในการแจกจ่ายและต้องใช้เวลาอีก 25 นาทีอพยพคนทั้ง 3,451 คน ออกไปจากสถานที่แห่งนี้ให้ได้


    “เร็ว เร็ว เร็วเข้า เวลานับถอยหลังแล้ว~!”


    ทหารที่เคยหมดหวังกลับมาทำหน้าตาดุดันอีกครั้งเมื่อรู้ว่าพวกเขามีโอกาสรอด ทันทีที่กล่องช่วยเหลือวางลงผู้ที่สามารถเคลื่อนไหวได้ต่างหยิบจับแกนมานาไปเปลี่ยนถ่ายให้กับชุดเกราะพลางหยิบอาหารและยารักษาไปให้คนที่รอรับการช่วยเหลือเกิดเป็นการกระจายอย่างรวดเร็ว


    “แถวตอนเรียง 5 ทั้งหมดจัดแถว เราจะเริ่มการอพยพในอีก 1 นาที~!”


    ทหารลุกขึ้นทำตามแอชเชอร์ ช่วงนี้ไม่มีมอนสเตอร์บุกหากพวกเขาเร่งรีบจะเป็นโอกาสดีให้อพยพออกไปได้ แต่หลังจากที่ทหารจัดแถวเสร็จพอดีเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ระบบแจ้งเตือนให้แอชเชอร์รับรู้ถึงมอนสเตอร์จำนวนมากที่กำลังแห่มายังรังที่ 1


    “มีสารเอ็กติกเหลืออยู่ไหม มีสารเอ็กติกเหลืออยู่หรือเปล่า”


    “ยังเหลืออยู่ครับ”


    หนึ่งในทหารวิ่งออกจากแถวไปหยิบจับสารเอ็กติกมาให้แอชเชอร์ เขาจึงรีบโยนทั้งถังไปยังรูที่ระดับ S ทะลวงเข้ามาแล้วใช้ธนูยิงจนสารรั่วออกมาปิดรอยรั้วเกิดเป็นชั้นป้องกัน ทันทีที่สารเอ็กติกแข็งตัวนั้น เสียงมอนสเตอร์วิ่งชนกำแพงที่พวกเขาสร้างขึ้นก็ได้ดังก้องไปทั่ว ทำเอาทหารตื่นกลัวอีกครั้งหนึ่ง


    ตึง ตึงตึง  ตึง~!


    “สายสื่อสารขาดไปแล้ว~!”


    ระดับ S แจ้งเตือนถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ แอชเชอร์จึงมองหาทางออก การจะอพยพขึ้นไปด้านบนด้วยการกลับไปใช้งานอุโมงที่เข้ามาคงเป็นเรื่องยากเพราะแมงมุมฉลาดมาก พวกมันล่อให้ระดับ S มารวมกันกับทหารคนอื่นๆแล้วส่งแมงมุมจำนวนมากออกมาโจมตี ในระหว่างคิดหาทางออกอยู่นี้เองว่าจะต่อสู้เพื่อกลับไปยังทางที่ใช้เข้ามาหรือไม่นี้ ขาแมงมุมระดับ 7 ก็ได้พุ่งทะลวงกำแพงที่ทหารสร้างเข้ามาได้


    “ทหาร รูที่เข้ามาปิดเอาไว้หนามากแค่ไหน”


    “เราเคลือบสารเอ็กติกหนาเพียง 10 เมตรเท่านั้นครับ”


    “มีกี่ชั้น”


    “ 3 ชั้นครับ ตรงเพดาน กลางรูและปากทางเข้ารูครับ”


    แอชเชอร์มองจ้องไปบนเพดานในจุดที่สสารเอ็กติกแข็งตัวพลางนำระเบิดที่น็อตให้มาพันติดหัวธนูแล้วยิงไปปักตำแหน่งนั้น ในระหว่างที่แมงมุมพยายามทะลวงกำแพงเข้ามานี้เอง แอชเชอร์ก็ได้ยิงธนูไปยังระเบิดที่ผูกติดกับลูกธนูปักเอาไว้บนเพดาน ทำให้ระเบิดที่อยู่ด้านบนระเบิดส่งเสียงดังสนั่นทำลายสสารเอ็กติกที่แข็งตัวเผยให้เห็นรูที่ขุดเข้ามาอีกครั้ง


    “ใครอาสาจะไปทำลายระเบิดด้านบนไหม หากทำลายได้ให้เปลี่ยนเครื่องชักสลิงมายังรูนี้จะรวดเร็วกว่า”


    “ฉันเอง”


    หนึ่งในระดับ S เปิดใช้งานไอพ่นของชุดเกราะบินเข้าไปในรูด้วยความรวดเร็วเพื่อทำตามคำสั่ง ระหว่างนี้เองแอชเชอร์ก็ได้ยิงธนูไปยังกำแพงที่มีการทะลวงเข้ามาจนทำให้เกิดเสียงน้ำแข็งแตกกระจายจากด้านนอก เขากลับไม่หยุดเท่านั้นทำการยิงธนูออกไปอีกจนทำให้รูที่แมงมุมเจาะเข้ามามีน้ำแข็งปกคลุม


    บรึ้ม~!


    เสียงระเบิดที่ทางออกของรูดังสะเทือนก่อนจะมีเศษดินจำนวนมากหล่นลงมาตามรู แอชเชอร์ที่รู้ว่าการระเบิดเปิดใช้งานรูเจาะของรังที่ 1 ได้ผล เขาก็เฝ้ารอการช่วยเหลือจากทางด้านบนทันที


    ตุบ~!


    กระบอกไฟพร้อมกับข้อความถูกทิ้งลงมาด้านล่างเพื่อสื่อสารให้ทุกๆคนที่รออยู่ในรังได้รู้ตัวว่าต้องทำอย่างไร เหล่าทหารที่รู้ว่าเครื่องชักสลิงที่กำลังเคลื่อนย้ายจะนำสลิงโยนลงมาทั้งม้วนเพื่อให้ทหารล็อกตัวแล้วทำการดึงขึ้นไปครั้งเดียวทุกๆคนต่างเตรียมช่องสำหรับเสียบสลิง ทันใดนั้นเองกำแพงที่พวกเขาสร้างขึ้นก็ถูกระเบิดเปิดกว้างให้เห็นมอนสเตอร์


    ตู้ม~!


    “ทหาร เน้นไปที่การป้องกัน”


    แอชเชอร์ออกคำสั่งพลางมองไปยังมอนสเตอร์ที่สามารถทำลายกำแพงป้องกันทิ้งไป ปรากฎว่าห่างออกไปราว 200 เมตรมีมอนสเตอร์ตัวใหญ่กำลังนำร่างของมันเข้ามาในอุโมงเพื่อจะจัดการกับพวกเขา จากพลังที่ปลดปล่อยออกมาเทียบเท่ามอนสเตอร์ 8 ดาวที่แอชเชอร์เคยสู้ด้วย ทันใดนั้นเองสลิงม้วนใหญ่ก็ได้หล่นลงมาจากรูพร้อมกับกระบอกไฟให้พวกเขารู้ว่าการอพเริ่มขึ้นแล้ว


    “ไปไปไป”


    ระดับ S โบกมือสั่งให้ทหารพาตัวเองวิ่งไปยึดกับสลายสลิงที่กำลังดึงขึ้นไปพวกเขาจำเป็นต้องเกาะขึ้นไปให้ได้ก่อนที่ม้วนสลิงจะหมดลง จังหวะที่ระดับ  S โบกมือสั่งให้ทหารวิ่งไปยึดตัวกับสลิง พวกเขาก็วิ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับแมงมุมที่ทะลักเข้ามาในรัง


    “เร็วเร็วเร็ว~!”


    ทหารหันมาอำนวยความสะดวกใครที่วิ่งมาถึงสลิงแล้วล้วนยึดชุดเกราะเข้ากับสลิงปล่อยให้ตัวเองถูกดึงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว แต่แล้วเครื่องชักสลิงกลับกระตุกแล้วหยุดทำงานทำเอาทหารหน้าซีด


    “ปลดตัวเองออกแล้วไต่ขึ้นไป” แอชเชอร์รีบแก้ไขสถานการณ์


    “ปลดตัวเองแล้วไต่ขึ้นไปเร็วเข้า ช่วยตัวเองในการเอาชีวิตรอด ช่วยตัวเองก่อน ช่วยตัวเอง~!”


    เหล่าทหารที่อยู่ภายในรูปลดตัวเองออกจากสลิงแล้วใช้มีดเสียบไปกับผนังรูปีนป่ายขึ้นไป พวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้แรงมากมายอะไรเพราะชุดเกราะทำหน้าที่ทุ่นแรงให้ทั้งหมด การที่เครื่องชักสลิงหยุดคงเป็นเพราะรับน้ำหนักมากเกินไป จนทำให้มอเตอร์เสียหาย


    “ไปเร็ว ปีนขึ้นไป~!”


    ทหารที่รู้ว่าสลิงเสียหายพวกเขาต่างเลือกใช้วิธีปีนป่ายสลิงขึ้นไปด้วยตัวเอง เหล่าทหารที่ยังอยู่ในรังนี้เองล้วนแล้วใช้แขนไต่สลิงเพื่อเข้าไปในรู 


    แอชเชอร์ที่หันมองดูเขารู้ได้ว่าแผนการร้ายๆใกล้เข้ามาแล้ว  ถึงอย่างนั้นระดับ S กลับไม่ได้รับอนุญาตให้กลับขึ้นไปก่อนเพราะพวกเขาจำเป็นต้องรอให้ทหารออกจากรังแห่งนี้ ดังนั้นระดับ S 5 คนที่เหลืออยู่จึงพยายามต่อสู้อยู่หน้าทางเข้ารังพลางมองดูทหารที่พยายามปีนป่ายเข้าไปในรู


    ฟู่ว~!


    จากเดิมใช้เพียงแค่แขน เมื่อรู้ว่ามีเวลาเหลือน้อยลงแล้วเพราะด้านนอกกำลังจะติดตั้งหัวรบเสร็จ ทหารก็เปลี่ยนไปเป็นใช้งานไอพ่นที่เท้ากระโดดขึ้นไปเรื่อยๆตามรูแล้วใช้มีดเกาะผนังสลับไป ทำให้มีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วขึ้นจนมีพื้นที่ให้ทหารที่กำลังปีนป่ายเข้ามาในรูไม่ต้องรอพื้นที่ว่าง


    “เครื่องเป็นอะไร~!”


    เจคอปร้องตะโกนถามกับคนที่ดูแลเครื่องชักสลิงหลังจากมันหยุดทำงาน แต่เมื่อเขาได้รับแจ้งถึงอาการพังจากการรองรับน้ำหนักที่มาก ทำเอาใบหน้าของเจคอปขึ้นสีเพราะถ้าหากการช่วยไม่สำเร็จมันจะถูกลดแต้ม แต่เมื่อมีหนึ่งในทหารกระโดดออกมาจากรู บนใบหน้าของมันก็เริ่มมีความหวัง


    “เกิดอะไรขึ้น”


    “พันตรีเจคอปครับ ดูเหมือนทหารจะใช้วิธีปีนป่ายออกมาครับ”


    “ดี ส่งคำสั่งลงไปบอกให้พวกเขาใช้วิธีปีน ตอนนี้เครื่องชักสลิงพังไปแล้ว”


    ตุบ ตุบ ตุบ~!


    ทหารคนแล้วคนเล่ากระโดดออกมาจากรู ทันทีที่พวกเขาลงถึงพื้นหน่วยเสริมที่รอต้อนรับอยู่ด้านนอกก็รีบวิ่งเข้าช่วยเหลือเพื่อตรวจร่างกาย พวกเขาจำเป็นต้องพร้อมเดินทางออกไปจากสถานที่แห่งนี้เพราะอีกไม่นานหัวรบจะเปิดการทำงานแล้ว  


    “ไปเร็วเข้า ปีนขึ้นไปให้เร็วกว่านี้`!”


    การปีนป่ายของทหารดำเนินไปเรื่อยๆด้วยความรวดเร็ว  แต่แล้วทหารที่กำลังปีนป่ายสลิงล้วนตกลงมากองกันบนพื้นดิน หลังจากหนึ่งในมอนสเตอร์ขุดรูไปตัดสายสลิง ระดับ S จึงหยิบดาบของทหารคนหนึ่งมามัดเข้ากับสลิงแล้วบินขึ้นไปเสียบผนังรู จนทำให้ทหารปีนป่ายขึ้นไปได้อีกครั้ง ภายใต้การตัดสลิงให้ได้ระยะจากพื้นถึงเพดาน ระดับ S ก็ได้สร้างเส้นทางปีนขึ้นไปมากกว่าเดิมจนทหารปีนเข้าไปในรูได้ครั้งละ 10 คน


    ตุบ~!


    การตัดสลิงยังคงเกิดขึ้อีกครั้งหนึ่งจนทำให้ทหารร่วงตกลงมา แอชเชอร์จึงแบ่งหน้าที่ให้กับระดับ S อย่างชัดเจน หนึ่งคนมีหน้าที่มัดสายสลิงเข้ากับเพดาน ส่วนอีก 2 ให้ประจำการอยู่ภายในหลุม ตอนนี้แมงมุมกำลังมุดดินเข้ามาโจมตีทหารภายในรูที่กำลังปีนออกไป


    “เร็วหน่อย เร็วกว่านี้อีก ทางนี้เริ่มจะต้านไม่ไหวแล้ว`!”


    แอชเชอร์บอกทหารให้รีบปีนป่าย มอนสเตอร์ 8 ดาวที่อยู่ไกลออกไปตอนนี้เข้าใกล้มากยิ่งขึ้นแล้ว หากยังไม่สามารถเข้าไปในรูได้จะต้องตายกันทั้งหมดอย่างแน่นอน แม้จะมีระดับ S 2 ทิ้งท้ายคอยฆ่ามอนสเตอร์ให้ หากตัวใหญ่มาถึงต่อให้จะมีระดับ S ถึงสองก็ยากจะรอดไปได้


    “ไปไปไป!”


    ทหารเริ่มปีนเชือกคนแล้วคนเล่าจนไปถึงรูด้านบนเพดานจากนั้นก็เปลี่ยนไปใช้มีดไต่ขึ้นไปตามรู หากพร้อมที่จะกระโดดพวกเขาก็จะใช้ไอพ่นส่งตัวเองให้ได้ระยะที่สูงที่สุดแล้วสับเปลี่ยนไปเป็นใช้มีดยึดเกาะปีนป่ายออกไป ยังดีที่รูถูกขุดเพื่อเพิ่มขนาดทำให้ใหญ่พอที่ทหารจะออกไปพร้อมกันได้ราว 9 - 10 คน จนกระทั่งทหารไต่เชือกเข้าไปในรูจนหมด แอชเชอร์ก็ได้ดึงสลักระเบิดออกมาทั้งพวงแล้วโยนไปยังทางเข้ารัง


    “ไป!”


    ไอพ่นเปิดใช้งานบินเข้าไปในรูจากนั้นแอชเชอร์ก็ได้ทุบถังสสารเอ็กติกปิดปากรูไม่ให้แมงมุมตามเข้ามาด้านใน ทันทีที่เขากำลังจะเปิดใช้งานไอพ่นบินออกไปจากที่นี่เพราะทหารสามารถดูแลตัวเองได้แล้ว ระดับ S อีกคนที่อยู่กับเขาก็ได้เสียบแทงมีดมุ่งตรงมายังไอพ่นจนแอชเชอร์ต้องเอียงตัวหลบใช้มือเกาะผนัง


    “แกทำบ้าอะไร”


    ตู้ม~!


    ระหว่างที่แอชเชอร์ถามระดับ S ที่ลงมือ ภายในรูของพวกเขาก็มีแมงมุมขุดดินเข้ามาโจมตีทหาร ยังดีที่เขาได้วางระดับ S 2คนเอาไว้ก่อนหน้าจึงทำให้ทหารไม่จำเป็นต้องสู้เพื่อเอาตัวรอด หน้าที่ของพวกเขามีเพียงแค่ปีนออกไปให้ได้เท่านั้นระดับ S จะทำหน้าที่ฆ่าแทน 


     “ไปไปไป ระดับ S จะปิดท้ายให้ รีบขึ้นไป~!”


    ไม่มีเสียงตอบคำถามของแอชเชอร์ มีเพียงแค่เสียงออกคำสั่งของระดับ S ที่ลอบโจมตีแล้วปิดทางไม่ให้แอชเชอร์บินขึ้นไป เหล่าทหารที่ได้รับคำสั่งให้รีบปีนป่ายต่างไม่หันหลังกลับมามองระดับ S ทั้งสองที่เข้ามาในรูช้าสุดเลยสักนิด






    คล้ายกับเรื่อง[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว ที่คุณอ่าน