ชิงเหมย เกิดใหม่มาขายในยุค70s

             เรื่องของหลี่เหวินเทียนที่ถูกซ้อม ชิงเหมยกับหลี่หลิงก็ไม่ได้บอกพ่อหลี่ให้รู้ หลี่หลิงเชื่อฟังพี่สาวตนที่สุดแล้ว   

             อีกอย่างเพราะตอนนี้พ่อหลี่เริ่มที่จะปล่อยวางทางบ้านหลี่ไปแล้วด้วย  ดูจากที่ทุกวันเริ่มยิ้มได้  หัวเราะได้ ยิ่งพ่อหลี่เป็นแบบนี้ แม่โจวยิ่งดูมีความสุข  

            ชิงเหมยไม่อยากเอาเรื่องของหลี่เหวินเทียนมาทำลายความสุขของพ่อหลี่กับแม่โจว 

            ชิงเหมยสังเกตมาหลายวันแล้วว่า แม่โจวเหมือนจะอวบขึ้นมามากกว่าแต่ก่อน อาจจะเป็นเพราะอยู่ดีกินดีก็ได้ หรืออีกเหตุผลหนึ่งก็คือ อาจจะ...ท้อง   

          แต่ถ้าแม่หลี่ท้องก็ดีเหมือนกัน  เพราะก่อนหน้าที่ชิงเหมยจะทะลุมิติมาอยู่ที่ยุคนี้  สาวแกร่งในปี2020อย่างเธอ ยังไม่ทันที่จะมีสามีเลย กำลังทำงานหาเงินอย่างสนุกสนาน  นอนหลับอยู่ดีๆก็มาโผล่อยู่ที่นี่แล้ว  ถ้าแม่โจวท้อง ก็อยากจะลองเลี้ยงน้องดูบ้าง...

             มาพูดถึงอากาศช่วงนี้กันดีกว่า   ตอนนี้เข้าฤดูฝนแล้ว  บางวันฝนก็ตกลงมาทั้งวัน  คณะขายอาหารบางทีก็ลำบากกันนิดหน่อย  ยังดีที่โจวชิงเทียนไปหาซื้อร่มขนาดใหญ่มาติดรถเข็นไว้ 2คัน  เวลาฝนตกก็พอจะแก้ไขไปได้  

           รายได้จากการขายอาหารเช้า รวมกับปิ่นโตอาหารเที่ยงตกอยู่ประมาณวันละ 40 หยวนทุกวัน  หักต้นทุนหมดแล้วนะ  ทีแรกชิงเหมยถามแม่โจวว่าเหนื่อยไหม  จะเลิกทำไหม  เพราะตอนนี้คณะขายผ้านี้ได้กำไรดีกว่า  

            แต่โจวชิงหลานบอกว่าอยากจะทำต่อไป ไม่อยากจะทิ้ง เพราะร้านขายอาหารเป็นกิจการแรก  และแม่โจวก็ชอบทำอาหารด้วยถือว่าเป็นความทรงจำที่ดี 

          ชิงเหมยก็ตามใจแม่โจว 

         ที่จริงแล้ว พอแม่โจวทำอาหารอย่างเดียว ก็ไม่ได้เหนื่อยเหมือนตอนต้องออกไปขายด้วย  ช่วงนี้คนที่เหนื่อยที่สุด คงจะเป็นเหลียนอี้เฟย  แต่เธอนั้นเหนื่อยแบบมีความสุขสุดๆ 

          เหลียนอี้เฟย  ตื่นมาช่วยแม่โจวทำอาหารตั้งแต่ตี4 ยังต้องออกไปตักอาหารขายตอนเช้าอีก  ดังนั้นตอนไปส่งปิ่นโตตอน11โมง  โจวชิงเทียนเลยออกไปกับพ่อหลี่กันแค่สองคน  

          แต่ถึงอย่างนั้น ตอนบ่ายเหลียนอี้เฟย ก็ยังคงยืนยันจะไปช่วยซื้อของที่ตลาดด้วยอยู่ดี 

           ความขยันของเหลียนอี้เฟย ยังไม่จบแค่นั้น

        อย่างเช่นวันนี้ วันศุกร์  เหลียนอี้เฟยอาสาไปรับชุดกระโปรงจากที่บ้านยายโจว  ชิงเหมยเลยเอาเงินค่าแรงของยายโจวกับป้าสะใภ้ใหญ่ฝากไปให้  ฝากไป300หยวน ถ้าเหลือยังไงค่อยมาว่ากัน

         ชิงเหมยรู้ดีว่าพี่อี้เฟยนั้นรู้ว่าตัวเองไม่ได้มีหน้าที่สำคัญอะไรในกิจการขายผ้า  จึงพยายามที่จะแบ่งเบาภาระ อะไรอย่างอื่นแทน  เฮ้อ...แต่ละคนช่างนิสัยน่ารักกันจริงๆ 

         ชิงเหมยก็ตามใจเหลียนอี้เฟย  ถ้าทำแล้วสบายใจก็ทำไปเถอะ  ไม่ได้เป็นผลเสียอะไรอยู่แล้ว

          ดังนั้นวันศุกร์ตอนบ่าย หลังจากไปซื้อวัตถุดิบกลับมาแล้ว โจวชิงเทียนกับเหลียนอี้เฟย ก็นั่งรถโดยสารไปบ้านของยายโจว 

         ชิงเหมยกับหลี่หลิงก็กลับมาจากโรงเรียนในตอน4โมง  พอดีกับที่พี่อี้เฟย กับน้าสาม กลับมาจากบ้านยายโจวพอดี

           "เป็นแบบที่ชิงเหมยบอกเลยจ้ะ  ทีแรก ยายโจวไม่ยอมรับเงิน ต้องเอาชิงเหมยมาอ้าง ถึงยอมรับไป" 

            ชิงเหมยกะไว้อยู่แล้ว  ยายโจวผู้น่ารัก  แต่ออกจะดื้อไปซักหน่อย  นี่เงินนะ  ต้องบังคับถึงจะเอา...ถ้าเป็นย่าหลี่นะ  ชิงเหมยไม่อยากจะคิด

           เหลียนอี้เฟย ไปรับชุดจากบ้านยายโจวมาทั้งหมด  55 ชุด ยายโจวทำได้30ชุดรับเงินไป150หยวน  ส่วนป้าสะใภ้ใหญ่ทำได้ 25ชุด  รับเงินไป 125หยวน   

            อย่าถามถึงตอนที่ทั้งคู่รับเงินเลย  สุดจะบรรยาย

           เหลียนอี้เฟยทอนเงินคืนให้ชิงเหมย25หยวน

           ส่วนสองพี่น้องฝาแฝดอาทิตย์นี้ ทำได้ทั้งหมด78ชุด  เพราะวันอาทิตย์ไปบ้านยายโจว จึงไม่ได้เย็บ  เอาล่ะอาทิตย์นี้มี133 ชุด ทุกคนต่างก็ช่วยกันจัดรถเข็นเสร็จ ก็มาล้อมวงกันทานข้าวเย็น 

           อาบน้ำเรียบร้อย สามสาวหุ่นโชว์ ก็เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงเรียบร้อย  เหลียนอี้เฟยวันนี้ใส่สีชมพู  สองฝาแฝด ใส่สีแดงกับสีฟ้า  ชิงเหมยคิดว่า อาทิตย์หน้าจะต้องเพิ่มสีมาอีกซักสองสีน่าจะดี

           ตอนนี้6โมงพอดี โจวชิงเทียน เข็นรถเข็นออกจากบ้านไป   คณะขายเสื้อ ฮุ่ยเหมยบูติก พร้อมที่จะรวยแล้ว~

                   ..............................