ราชันเพลิงผลาญพิภพ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันที่เส้นทางวิญญาณจะเปิดก็มาถึง ตอนนี้กลุ่มคนที่ผ่านการคัดเลือกได้มารวมตัวกันที่พื้นที่เจ้าสำนักซึ่งอยู่ติดกับต้นพฤกษาคราม ซึ่งมีคนทั้งหมด 20 คน ศิษย์ระดับสวรรค์ 10 คนระดับ ครึ่งเซียน 10 คนพวกฟางเหิงและหลี่เฉิงมองฟางเฉินด้วยสายตาเครียดแค้นเห็นได้ชัดว่าพวกฟางเหิงต้องหาโอกาสสังหารพวกฟางเฉินในเส้นทางวิญญาณแน่“ตึ้ง!!!!!!!”ในตอนนั้นเองเสียงราวกับมีคนเคาะระฆังก็ดังขึ้น ท้องฟ้ากลายเป็นสีทองสาดประกายออกมา เหนือท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ปรากฎประตูโบราณเก่าแก่บานหนึ่ง ประตูโบราณค่อยๆเปิดออกอย่างช้า ๆ และทันทีที่ประตูเปิดออกกลิ่นอายโบราณและเก่าก็แก่ก็สาดซัดลงมา“นี่หนะเหรอเส้นทางวิญญาณ” ฟางเฉินแสดงสีหน้าตื่นตระหนกหัวใจของฟางเฉินเต้นรัวอย่างต่อเนื่อง“เฉินเอ๋อจงจำไว้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือรักษาชีวิตของเจ้า” ราชาเซียนเต้าจีกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังฟางเฉินพยักหน้าก่อนจะหันไปทางเย่เซียนก่อนจะยิ้มออกมา และยื่นขวดยาสามขวดให้กับเย่เซียน“ข้างในนี้คือยารักษาและยาสำหรับบ่มเพาะอยู่” ฟางเฉินกล่าว“อืม ข้าขอบใจเจ้ามากเจ้าเองก็ระวังตัวเอาไว้ละเพราะศัตรูของเจ้านั้นมีมากมายเหลือเกิน” เย่เซียนกล่าวด้วยสีหน้ากังวล“ไม่ต้องห่วงผู้ชายของเจ้าไม่มีทางเป็นอะไรง่ายๆหรอก” ฟางเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มจากนั้นฟางเฉินก็มองไปที่ประตูค่อยๆเปิดออกจนสุด“มาแล้ว” ประมุขนิกายกล่าวจากนั้นลำแสงหลายสายก็สาดส่องออกมาจากประตูโบราณและลงมายังพื้นดิน ลำแสงแต่ละสายสาดส่องไปยังแต่ละที่ซึ่งก็คือกองกำลังของแต่ละกองกำลังนั่นเอง“เอาละพวกเจ้าเข้าไปในลำแสงนั่นซะแล้วลำแสงนั่นจะพาพวกเจ้าเข้าไปในเส้นทางวิญญาณเอง” ประมุขนิกายกล่าว“รอก่อนเถอะฟางเฉินอีกไม่นานข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้” ฟางเหิงกล่าว“ข้าต่างหากที่ควระจะพูดแบบนั้น ทั้งเจ้าและฟางสุ่ยข้าจะสังหารให้หมดและนำทุกอย่างของข้ากลับคืนมา” ฟางเฉินกล่าว“วิ้ง!!!!!!!!!!!”ในตอนที่พวกฟางเฉินเข้าไปในลำแสงแล้ว ลำแสงเหล่านั้นก็พาตัวของพวกฟางเฉินเข้าไปในประตูโบราณทันทีไม่นานลำแสงมากมายที่สาดส่องลงมาก็ถูกดึงกลับเข้าไปในประตูพร้อมกับอัจฉริยะของแต่ละขุมอำนาจเองก็เข้าไปในเส้นทางวิญญาณแล้วเช่นกันไม่นานฟางเฉินก็ได้สติ เมื่อฟางเฉินลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกำลังอยู่บนโขดหินขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ข้างๆทะเลสาบ“นี่คือข้างในเส้นทางวิญญาณงั้นเหรอ” ฟางเฉินกล่าวเมื่อฟางเฉินตรวจสอบดูรอบ ๆก็พบว่าคนอื่น ๆที่มาด้วยหายไปจนหมดเห็นได้ชัดว่าเส้นทางวิญญาณทำการสุ่มที่อยู่ให้ทุกคนกระจายกันออกไป“นั่นมัน ดอกบัววารี ฟางเฉินเร็วๆเข้าเจ้านั่นมีค่ามากเลยนะ” เสียงความโลภดังขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งเมื่อฟางเฉินหันไปทางทะเลสาบก็พบว่าในทะเลสาบมีดอกบัวสีฟ้ากำลังเบ่งบานอยู่“สมุนไพรระดับสวรรค์งั้นเหรอ” ฟางเฉินกล่าวด้วยสีหน้ายินดีเพียงแต่ในขณะที่ฟางเฉินกำลังก้าวท้าวลงไปที่ทะเลสาบฟางเฉินก็ต้องหยุดชะงักลงเพราะในทะเลสาบมีร่างเงาขนาดใหญ่กำลังจ้องมองมาที่ฟางเฉินอยู่ โชคดีที่ฟางเฉินมีจิตวิญญาณดวงตาอยู่ทำให้สังเกตุเห็นตั้งแต่แรก ถ้าเป็นคนอื่นละก็คงเดินลงไปในทะเลสาบและถูกสิ่งมีชีวิตใต้น้ำสังหารลงแล้ว“เจ้านั่นมันตัวอะไร” ฟางเฉินกล่าว“เจ้านั่นคือ อสูรปลามังกร เป็นอสูรที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบหรือท้องทะเล จากที่ดูเจ้านั่นยังเป็นแค่อสูรระดับ 7 ขั้นต้นเท่านั้นเพราะงั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลหรอก” ความโลภกล่าว“เจ้าจะบ้าเหรอ ถ้าอีกฝ่ายอยู่บนพื้นข้าก็ไม่กลังหรอกแต่อีกฝ่ายอยู่ใต้น้ำแถมถ้าข้าใช้เปลวเพลิงโจมตีละก็ดอกบัววารีก็จะเสียหายไปด้วย” ฟางเฉินกล่าว“เจ้านั่นเป็นอสูรประเภทปลา เจ้าก็ใช้วิธีที่ได้ผลที่สุดในการล่อเจ้านั่นออกมาสิ” ความโลภกล่าว“เจ้าคงไม่ได้บอกให้ข้าตกเจ้านั่นขึ้นมาสินะ” ฟางเฉินกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าบิดเบี้ยว“ใช่แล้วเจ้าเชี่ยวชาญทักษะด้ายอยุ่แล้วเพราะงั้นตกมันมาซะ” ความโลภกล่าว“นี่เอาจริงงั้นเหรอ แล้วจะใช้อะไรตกเจ้านั่นละ” ฟางเฉินกล่าว“เนื้อของสัตว์ป่าแถมนี้ก็ได้” ความโลภกล่าวฟางเฉินมองไปเห็นอสูรระดับ 5 ตัวหนึ่ง ฟางเฉินจึงใช้วิชาดวงตาทำให้อสูรตัวนั้นหมดสติจากนั้นฟางเฉินก็เอาเส้นด้ายพันตัวของอสูรตัวนั้นเอาไว้และโยนลงไปในทะเลสาบ“ทำไมมันไม่ขยับเลย” ฟางเฉินกล่าว“อุ๊บ..ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฟางเฉินนี่เจ้าเชื่อจริง ๆงั้นเหรอ บ้าหรือเปล่าอสูรระดับ 7 ตัวใหนมันจะโง่ขนาดมากินเบ็ดของมนุษย์กัน” ความโลภกุมท้องหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานใบหน้าของฟางเฉินมืดมนทันที เขาเองก็คิดมาตลอดว่าความโลภนั้นมักจะแสดงนิสัยที่เหมือนเด็กออกมาให้เห็นบ่อย ๆ และด้วยนิสัยแบบนี้ทำให้ฟางเฉินอยากจะอักความโลภให้น่วมจริง ๆแต่ในขณะที่ความโลภกำลังหัวเราะจนท้องแข็งอยู่ ปลามังกรที่อยู่นิ่งๆก็พุ่งเข้างับเหยื่อด้วยความเร็วอย่างมาก“กินเบ็ดแล้ว!!!!!!!!!!” ฟางเฉินแสดงสีหน้าตื่นตระหนกก่อนจะใช้แรงทั้งหมดดึงปลามังกรขึ้นมา“ใช้เส้นด้ายจับตัวมันเร็วเข้า” ความโลภกล่าวฟางเฉินขยับมือเส้นด้ายจำนวนมากก็เข้าผูกมัดตัวของปลามังกรทันที ฟางเฉินกระชากปลามังกรขึ้นฝั่งก่อนจะแสดงสีหน้าตื่นเต้นจากนั้นฟางเฉินก็ใช้เส้นด้ายเก็บบัววารีทั้งหมด 10 กว่าดอกขึ้นมาเก็บไว้ในแหวนมิติ“เจ้าปลานี่น่าอร่อยชะมัด” ความโลภกล่าวแต่น่าเสียดายที่ความโลภมีแต่ร่างวิญญาณจึงไม่สามารถรับรู้รสชาติของอาหารได้“นั่นสินะเนื้อของเจ้านี่น่าจะมีประโยชน์มากทีเดียว” ฟางเฉินกล่าวและทำการสังหารปลามังกรทันทีเพียงแต่เมื่อฟางเฉินสังหารปลามังกร ร่างของปลามังกรก็เปล่งแสงและสลายหายไปเหลือแค่ลูกแก้วทรงกลมสีแดง 1 ลุกเท่านั้น “นี่มันอะไร” ฟางเฉินแสดงสีหน้างุนงง“แบบนี้นี่เอง เจ้าอสูรตนนี้ไม่ใช่อสูรที่แท้จริงแต่เป็นอสูรที่เกิดจากพลังงานของเส้นทางวิญญาณสร้างขึ้นมา ดังนั้นลูกแก้วในมือของเจ้าคือพลังงานที่หลงเหลืออยู่หลังจากเจ้าสังหารอสูรปลามังกรยังไงละ” ความโลภกล่าว“แสดงว่าข้าสามารถดูดซับเจ้านี่ได้สินะ” ฟางเฉินกล่าวและทดลองดูดซับทันทีจากนั้นพลังงานในลูกแก้วก้เริ่มถูกฟางเฉินดูดซับทนที ใบหน้าของฟางเฉินก็แสดงความยินดี ไม่แปลกใจเลยที่ผู้คนอยากจะเข้ามาในเส้นทางวิญญาณเพราะทุกอย่างในเส้นทางวิญญาณล้วนล้ำค่าและการสังหารอสูรเหล่านี้ก็สามารถได้รับลูกแก้วที่ช่วยให้การบ่มเพาะรวดเร็วยิ่งขึ้นอีกด้วย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เส้นทางวิญญาณ

คล้ายกับเรื่องราชันเพลิงผลาญพิภพ ที่คุณอ่าน

ราชันเพลิงผลาญพิภพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เส้นทางวิญญาณ

คล้ายกับเรื่องราชันเพลิงผลาญพิภพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้