Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่เจ็ดสิบเอ็ด อาหรับราตรี 4

ภูเขาทองคำละลานตา

ดาบฟังอัญมณีสะท้อนแสงกับแสงดาว

เมื่ออยู่ตรงใต้กองภูเขาสมบัติรอบข้างนั้นส่องสว่างราวกับกลางวัน...ซึ่งทั้งหมดนี้คือกับดักว่าหากไม่ได้เจอกับตะเกียงวิเศษจนติดอยู่ในถ้ำอดตายไป

เหรียญทองที่สูงราวกับภูเขาย่อมๆ

ดาบติดอัญมณี

เสื้อคลุมที่มีอัญมณีประดับจนดูหนักฯลฯ

ทั้งหมดก็ไร้ค่าเพราะมันทานไม่ได้และช่วยให้เราออกไปจากถ้ำไม่ได้

หน้าจอแสดงผลบนชุดอวกาศของผมกวาดไปมาบนภูเขากองสมบัติเพื่อหาสิ่งที่ผมต้องการจากกองสมบัติที่เกะกะสายตาพวกนี้

ตะเกียงวิเศษ

ระบบที่เตือนผู้เล่นเกมส์ตอนทำเควสต์ว่าไอเท็มที่เราต้องการหานั้นอยู่ไหนช่วยผมได้อย่างมาก

กึ้ง

หน้าจอของชุดของผมส่งสัญญาณเตือนชี้เป้าหมายที่ผมตามหา

ตะเกียงเก่าๆธรรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ...จะเรียกว่าทำให้มันพิเศษก็ได้เมื่ออยู่ท่ามกลางที่ทุกอย่างคือทองคำและอัญมณีเลอค่าพวกนี้

ผมสูดลมหายใจลึกๆตั้งสติไม่ให้ทำเรื่องราวผิดพลาด

หวูบ

Pull

ดึง

ผมพยายามไม่ไต่ภูเขาทองคำเพื่อไม่ให้มันล้มลงมาและทับผมหรือถล่มฟังตะเกียงเอาไว้ใต้กองขุมทรัพย์มหาศาลพวกนี้

ลูกกลมสองลูกลอยไปตรงตะเกียงวิเศษและดึงตะเกียงนั้นมาหาผมที่มือ

แม้จะสัมผัสตะเกียงผ่านถุงมือของผมก็ทำให้ผมสัมผัสได้ถึงเหล็กที่เย็นและสัมผัสที่ทำให้ผมต้องเตือนตนเองว่านี่คือเรื่องจริง

ตะเกียงวิเศษอยู่ในมือผมแล้ว