วันนี้ "หญิง" ตื่นเต้นเป็พิเศษ เธอใฝ่ฝันมาั้แ่ยังเด็ก ว่าอยากเป็เชียร์ลีดเดอร์
วันนี้แหละ เธอจะไปคัดตัวรอบสุดท้าย ที่จัดขึ้นตอนเย็น หลังเลิกเรียน ความฝันจะต้องเป็จริ
ขั้นตอนการคัดตัวไม่มีอะไรยากนัก รูปร่างและบุคลิก เธอกินขาดอยู่แล้ว เอวคอด ตะโพกผายได้รูป หน้าอกพอเหมาะกับตัว คือใหญ่แต่ไม่ถึงกับเทอะทะ มันกระชับได้รูป ไม่อย่างนั้นคงเต้นลำบาก มีหลายคนที่ต้องผิดหวังไป หญิงดีใจจนออกนอกหน้า
ทีมเชียร์ลีดเดอร์มีทั้งหมด 12 คน รวม 2 ชั้นปี คนที่ขึ้นปี 3 ต้องเลิก เพื่อให้รับคนปีหนึ่งเข้ามาแทนที่ เพื่อความสด ว่างั้นเถอะ กีฬาภายในจะมีภายใน 2 เดือนหลังจากนี้ เป็การทดลองทีม ส่วนงานใหญ่เป็การแข่งระหว่างมหาลัย ซึ่งจะมีในอีก 6 เดือนข้างหน้า เมื่อเสร็จการคัดตัว ก็เป็การนัดหมายเพื่อซ้อม ซึ่งจะมีอาทิตย์ละ 3 วัน ทุกอาทิตย์ และอาจซ้อมเพิ่มในวันหยุดด้วย
กีฬาเด่นของมหาลัยนี้คือฟุตซอลท์ หญิงไม่รู้ตัวเลยว่าการที่เธอติดทีมลีดเดอร์ สร้างความไม่พอใจกับบางคนที่เพื่อนสาวเขาหลุด ไปเป็สำรอง หญิงเป็เป้าหมายที่ต้องกำจัด เพื่อที่เพื่อนสาวเขาจะได้เข้ามาแทน
ครอบครัวหญิงไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเื่การเป็เชียร์ลีดเดอร์ เพราะรังเกียจเื่การแต่งกายที่โป๊ เต้นฉีกแข้งฉีกขา เสียเวลา เสียการเรียนฯ แต่หญิงก็ดื้อไปจนได้
ชุดเชียร์ปีนี้ เป็ผ้ายืดสแปนเด็กซ์รัดรูป สีดำ-แดง สายไขว้รอบคอ จึงห้ามใส่บรา โดยออกแบบชุดให้มีรองหน้าอกเหมือนชุดว่ายน้ำ หลังผ่านการฝึกซ้อมอย่างหนัก อีก 2 วันก็จะเป็วันกีฬาภายในแล้ว ทุกคนตื่นเต้นมาก
หญิงไม่รู้เลยว่ามันจะเป็วันที่เปลี่ยนชีวิตหญิงไปตลอดกาล
คืนก่อนวันแข่งขัน ใครบางคน แอบเข้าไปในห้องเก็บเครื่องแต่งกาย หาถุงที่ติดป้ายชื่อหญิงออกมา...
วันแข่งขัน หญิงตื่นเต้นที่ได้ลงสนามจริง หลังจากเต้นไปได้ 4-5 เพลง ขณะที่อยู่ดีๆ ตะเข็บเสื้อตรงกลางหน้าอกทั้ง 2 ข้างก็แตกออก ผ้ายืดสแปนเด็กซ์เด้งกลับคืนที่อย่างแรง หน้าอกหล่อนแหวกออกมาข้างนอกทั้ง 2 เต้า หญิงพบว่าแผ่นรองหน้าอกก็หายไปด้วย!! ขณะที่เธอจะยกมือมาบัง เธอก็ถูกเพื่อนสองข้างยุดมือเอาไว้ เพราะมันเป็ท่าเต้นจังหวะนั้นพอดี จากนั้นเป็ท่าเตะขา ด้วยความใ หญิงไม่สามารถเตะขาได้ พอเธอเต้นผิดท่า ก็ยิ่งทำให้เธอตกเป็เป้าสายตาของทุกคน กองเชียร์เริ่มส่งเสียงฮือฮา ชี้ให้กันดู
เธอถูกเพื่อนยึดมือไว้ ขณะที่เพื่อนยังเต้นไปตามปกติ จึงดึงร่างเธอให้กระตุกไปมา หน้าอกขนาดใหญ่ขาวผ่อง หัวนมชมพูเข้ม เขย่าไปมานอกเสื้อสีดำ กองเชียร์ที่มีกล้อง เริ่มถ่ายรูปกันอุตลุด หญิงใช้เวลาอยู่หลายนาที กว่าจะสะบัดหลุด ยกมือกอบกุมหน้าอกซึ่งก็บังได้แค่บางส่วน แล้ววิ่งอ้อมอัฒจันทร์หลบเข้าไปในห้องแต่งตัว ตากล้องทั้งหลายจับภาพไว้ตลอด หญิงหาเสื้อมาสวมคลุมไว้ก่อน แล้วนั่งสงบสติอารมณ์ วุ่นวายใจจนคิดอะไรไม่ออก
หลังจากนั้นอีกหลายสิบนาที "อ้อม" ซึ่งเป็เพื่อนในกลุ่มเชียร์ด้วยกัน จึงตามเข้ามา ทั้งสองคน นั่งมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างไม่รู้จะพูดอะไรจึงจะเหมาะ
"เราว่าหญิงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่าไหม?" ในที่สุด อ้อมก็พูดขึ้นก่อน
"เอ้อ.. ข้างนอกเป็ไงบ้าง?"
"ก็.. เขาก็เต้นเฉพาะเพลงที่ไม่มีท่าเฉพาะไง ทั่วๆ ไปน่ะ แต่อีกเดี๋ยวพวกเขาคงเข้ามา ทีนี้คงเื่ใหญ่แน่" หญิงลุกเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วส่งชุดเชียร์ให้อ้อมดู
"มีคนแกล้งเรา ดูซิ เขาตัดตะเข็บด้ายออกเป็่ๆ แล้วแกะแผ่นรองออกด้วย" หญิงนั่งซึม น้ำตาไหล หลังจากหายช็อคจากความใแล้ว ความอับอายเริ่มมีบทบาท
"เราจะทำยังไงดี? อ้อม ต่อไปเราจะเดินในมหาลัยได้ยังไง? ฮือๆ เราไม่กล้าบอกที่บ้านด้วย เขาต้องซ้ำเติมแน่เลย"
กลุ่มเชียร์ลีดเดอร์เดินเข้ามา "หวาน"ซึ่งเป็หัวหน้าทีม พูดกับหญิงโดยไม่มองหน้าว่า
"เราให้เธออยู่ในทีมไม่ได้แล้วนะ เสียใจด้วย"
"แล้ว.. ตำแหน่งที่หญิงเต้นอยู่ล่ะ?"
"ไม่เป็ไรหรอก เราจะให้ตัวสำรองขึ้นมาเต้นแทน"
"หญิงเขาถูกแกล้ง หวานจะไม่ตรวจสอบเื่นี้หน่อยเหรอ?" อ้อมขึ้นเสียง แล้วยื่นเสื้อให้หวาน หวานมองหน้าอ้อม
"เราทำอะไรไม่ได้หรอก ไม่ใช่หน้าที่เรา แล้วเราก็ไม่ใช่นักสืบด้วย ไปก่อนนะ เดี๋ยวกินข้าวไม่ทัน"
"อยากดังก็ไม่บอก... คราวนี้ละ ได้เป็ดาวยั่วประจำมหาลัยแน่เลย..."
เสียงของ "แอนนา" พูดลอยๆ ก่อนจะเดินตามหวานออกไป
"หญิงจะกลับบ้านเลยไหม? เราต้องออกไปกินข้าวกับพวกนั้นก่อน เอ้อ..หญิงไม่ว่าอะไรนะ?" อ้อมพูดอย่างอึดอัดใจ
"เราไม่เป็ไรหรอก ไปเถอะ"
6K
