เย่เทียนเซี่ยสังเกตอยู่ซักพักมุมปากของเขาก็กระตุกขึ้นเผยรอยยิ้มแปลกประหลาดเขาชอบความท้าทาย ชอบความตื่นเต้น และยิ่งชอบความท้าทายที่มาพร้อมกับความตื่นเต้น เมื่อมองกลุ่มดอกไม้กินคนทั้งสิบสองดอกตรงหน้าที่ยากจะเอาชนะได้เขาก็เหมือนจะได้ยินเสียงเลือดในกายเดือดพล่านขึ้นมา
มอนสเตอร์ของการทดสอบนั้นไม่ได้ถูกกำหนดไว้แน่นอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการทดสอบที่ระดับความยากสูงๆจะมีมอนสเตอร์ของการทดสอบเป็นมอนสเตอร์ที่ถูกคนกำหนดขึ้นยกตัวอย่างเช่น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการทดสอบระดับนรกที่ไร้ความหวังถ้าเย่เทียนเซี่ยมีอาชีพที่มีการโจมตีระยะไกลมอนสเตอร์ของการทดสอบก็คงจะไม่ใช่ดอกไม้กินคนเหล่านี้เพราะถ้ามีความเร็วในการเคลื่อนที่สูงจะทำให้อาชีพโจมตีระยะไกลไม่มีทางโจมตีมอนสเตอร์ที่อยู่ไกลๆได้แม้เย่เทียนเซี่ยจะไม่มีอาชีพ แต่คุณสมบัติของเขากลับเป็นคุณสมบัติของสายต่อสู้ระยะประชิดอย่างชัดเจนดังนั้นสิ่งที่ยากที่สุดที่เขาจะต่อกรด้วยได้ก็คือดอกไม้กินคนพวกนี้ เพราะมันเป็นมอนสเตอร์จำพวกที่ไม่อาจโจมตีได้ทีละตัวหรือแยกมาต่อสู้ได้
ดอกไม้คลั่งกินคนทุกดอกล้วนมีความสูงพอๆกับคนกิ่งก้านของมันเป็นสีเขียวที่มีดอกไม้สีแดงขนาดใหญ่อยู่ด้านบนมันขยับซ้ายทีขวาทีโดยอิสระ แต่ถ้าสังเกตอย่างละเอียดจะมองเห็นแนวฟันซี่เล็กสองแถวเรียงตัวอยู่ข้างในดอกตูมนั่นดอกไม้คลั่งกินคนทั้งสิบสองดอกนั้นเรียงตัวเป็นครึ่งวงกลมอย่าแน่นหนาโดยมีศูนย์กลางกว้างประมาณสี่เมตรดอกไม้ดอกใหญ่สีแดงพวกนั้นสั่นไหวกระทบกันไปมาไม่หยุด
เย่เทียนเซี่ยครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วเดินตรงไปด้านหน้าความสูงของดอกไม้กินคนทุกดอกไม่เกินสองเมตร นั่นหมายถึงระยะการโจมตีของมันจะไม่มากไปกว่าสองเมตรอย่างแน่นอนแต่รูปแบบการเรียงแถวของพวกมันในเวลานี้......
เย่เทียนเซี่ยหยุดชะงักเท้าทันทีรอยยิ้มดูถูกปรากฏบนมุมปากของเขา ทันใดนั้นเขาก็เร่งฝีเท้าขึ้นและดอกไม้กินคนที่ขยับอยู่ตลอดเวลาก็ตรวจพบว่ามีสิ่งมีชีวิตเข้ามาใกล้มันในเวลาเดียวกันดอกตูมขนาดใหญ่ทุกดอกที่ยังไม่เบ่งบางหันมาทางเย่เทียนเซี่ยอย่างพร้อมเพียง
ถ้าหากโจมตีจากทางซ้ายหรือทางขวาเมื่อโจมตีดอกไม้กินคนที่ใกล้ที่สุดดอกไม้กินคนดอกอื่นๆจะตรวจพบการโจมตีของเขาเช่นกันเพราะดอกไม้กินคนทุกดอกมีระยะห่างที่ค่อนข้างแนบชิดกันและเนื่องจากช่องว่างของระยะห่างนั้นทำให้เมื่อเขาเข้าใกล้พวกมันการโจมตีที่พวกมันปลดปล่อยออกมาก็จะพุ่งมาในระยะเวลาที่แตกต่างกันเป็นการโจมตีตามลำดับ......... แต่ถ้าเป็นการโจมตีเข้าไปตรงกลางของพวกมันจากด้านบนล่ะ?
สายตาของเย่เทียนเซี่ยเปลี่ยนเป็นครุ่นคิดเขาใช้ดวงตาค้นหาตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุด......... จุดนั้นก็คือจุดที่มีระยะห่างจากดอกไม้กินคนทั้งสิบสองดอกเท่าๆกัน ซึ่งนั่นก็คือใจกลางของครึ่งวงกลมนั่น!
หลังจากนั้นเย่เทียนเซี่ยก็กระโดดมาถึงตำแหน่งที่เขาคำนวณไว้ทันทีที่เท้าของเขาแตะพื้นดินเขาก็รู้สึกถึงไอเย็นจากดอกไม้ทั้งสิบสองดอกที่ปกคลุมบริเวณรอบๆดอกไม้สีเลือดทั้งสิบสองดอกอ้าปากออกกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวชุ่มน้ำลายสิบสองคู่ที่กำลังอ้าออกและพุ่งเข้ามาโจมตีร่างเขาในเวลาเดียวกัน
เย่เทียนเซี่ยไม่มีความตื่นตระหนก นี่คือความหวังที่เขามองเห็นเท้าของเขาทรุดลงกับพื้น แต่ใช้แรงเพียงเล็กน้อยร่างของเขาที่เอนไปด้านหน้าก็เปลี่ยนเป็นเอนไปด้านหลังทันทีร่างกายใช้ประโยชน์จากระยะห่างจากทางด้านหลังที่ไม่ถึงสิบเซนติเมตรทำให้เขี้ยวใหญ่โตสิบสองคู่ที่เกือบจะโจมตีโดนเขาหยุดชะงักอยู่ตรงหน้า.........และอยู่ในจุดที่เหมาะสมโดยไม่สามารถสัมผัสเสื้อผ้าของเขาได้
ดอกตูมที่อ้าออกทั้งสิบสองดอกหดกลับไปพร้อมกันเย่เทียนเซี่ยใช้โอกาสนี้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าทันทีครึ่งก้าวแล้วเหวี่ยงแขนออกไปห้วงเวลาแห่งโชคชะตาในมือก็วาดรัศมีสีดำเป็นรูปครึ่งวงกลมออกไปสายหนึ่ง
-172,-168,-169,-166……
ความยาวแขนของเย่เทียนเซี่ยบวกกับความยาวของห้วงเวลาแห่งโชคชะตาสร้างขอบเขตการโจมตีขึ้นมาเกือบสองเมตรและด้วยตำแหน่งของเขาในตอนนี้ทำให้การฟันรัศมีสีดำออกไปเพียงครั้งเดียวก็สามารถโจมตีถูกดอกไม้กินคนทั้งสิบสองดอกได้อย่างแม่นยำตัวเลขความเสียหายสีแดงสิบสองตัวลอยขึ้นมาเกือบจะพร้อมกัน เย่เทียนเซี่ยโจมตีต่อเนื่องอีกครั้งโดยไม่พลาดเป้าหมายแม้แต่ดอกเดียวทำให้ตัวเลขความเสียหายอีกชุดลอยขึ้นมา เขาเหวี่ยงห้วงเวลาแห่งโชคชะตาเป็นวงกลมกลับมาทำการโจมตีดอกไม้คลั่งกินคนพร้อมกันอีกครั้ง........เนื่องจากการกระจายตัวของดอกไม้คลั่งกินคนและระยะโจมตีของห้วงเวลาแห่งโชคชะตาขอเพียงเย่เทียนเซี่ยขยับไปข้างหลังหรือก้าวไปด้านหน้าเพียงไม่กี่เซนติเมตรดอกไม้กินคนทั้งหมดก็ไม่อาจโจมตีโดนเขาพร้อมกันได้
ในขณะที่การโจมตีครั้งที่สองสำเร็จลงร่างของเย่เทียนเซี่ยก็จะถอยหลังมาก้าวเล็กๆอย่างรวดเร็วเหมือสายฟ้าต่อจากนั้นก็จะตามมาด้วยไอเย็นยะเยือกจากดอกไม้ทั้งสิบสองดอกที่โจมตีมายังหน้าอกของเขาพร้อมกัน
จุดนี้เป็นจุดที่สามารถทำให้ดอกไม้กินคนสิบสองดอกโจมตีออกมาพร้อมกันได้ขอแค่ร่างกายเหยียบอยู่ตรงจุดนี้ เมื่อดอกไม้กินคนทั้งสิบสองดอกโจมตีออกมาพร้อมกันหลังจากโจมตีพวกมันก็จะหดกลับไปพร้อมกัน เมื่อเผชิญหน้ากับรูปแบบการเคลื่อนที่ของดอกไม้กินคนเหล่านี้เย่เทียนเซี่ยแค่ต้องคอยหลบหลีกการโจมตีของพวกมันเท่านั้น
แต่จุดๆนี้ถ้าขยับไปทางขวาหรือทางซ้ายเพียงแค่เล็กน้อยผลที่ตามมาก็จะเปลี่ยนไปทันทีสิ่งที่เย่เทียนเซี่ยได้รับจะไม่ใช่การโจมตีแบบจังๆ แต่เป็นการโจมตีพร้อมกันของดอกไม้กินคนบางดอกและการโจมตีตามมาติดๆของดอกไม้กินคนอีกบางดอกทำให้ไม่ว่าเขาจะหลบหลีกหรือฉวยโอกาสโจมตีก็ล้วนกลายเป็นเรื่องยาก
ภาพตอนนี้คือเย่เทียนเซี่ยที่ปลอดภัยดีแต่ดอกไม้คลั่งกินคนกลับสูญเสียพลังชีวิตไปถึงหนึ่งในสามแล้วห้วงเวลาแห่งโชคชะตาในมือเขานั้น ทุกครั้งที่ระดับเพิ่มขึ้นคุณสมบัติอิสระทั้งหมดจะถูกเพิ่มไปที่ค่าพละกำลังพลังโจมตีของเย่เทียนเซี่ยในเวลานี้จึงสูงถึง 200 ซึ่งมากกว่าผู้เล่นธรรมดาที่มีเลเวลเท่ากันถึงหนึ่งเท่า
ความเร็วเมื่อดอกไม้คลั่งกินคนโจมตีนั้นค่อนข้างเร็วแต่ความถี่ของการโจมตีนั้นกลับไม่มากเท่าไร เวลาในการโจมตีหนึ่งครั้งเพียงพอให้เย่เทียนเซี่ยโจมตีกลับไปถึงสองครั้งและพรสวรรค์ของเย่เทียนเซี่ยก็คือปฏิกิริยาตอบสนองอันน่ากลัวต่างจากคนธรรมดา ทำให้เขาสามารถหลบการโจมตีในเวลาเดียวกันของดอกไม้กินคนได้ในพริบตาและโจมตีกลับไปได้อย่างรวดเร็วถ้าเผชิญหน้ากับดอกไม้กินคนสิบสองดอกที่มีการโจมตีที่สับสนไร้ระเบียบล่ะก็เขาอาจจะหลบหลีกได้ยากแต่เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของดอกไม้กินคนที่เหมือนกันโดยสมบูรณ์เช่นนี้เย่เทียนเซี่ยก็ไม่มีความกดดันแม้แต่น้อย
ฉั๊วะ!
ในการประจันหน้าครั้งที่สาม การโจมตีหนึ่งครั้งของห้วงเวลาแห่งโชคชะตายังคงคลอบคลุมถึงดอกไม้คลั่งกินคนทั้งสิบสองภายใต้การโจมตีครั้งนั้นดอกไม้กินคนสองดอกก็ถูกโจมตีจนพลังชีวิตหมดไปและเมื่อเย่เทียนเซี่ยวาดรัศมีวงกลมสีดำออกไปอีกครั้งดอกไม้คลั่งกินคนทั้งหมดที่เหลืออยู่อีก10 ดอกก็ล้มลงบนพื้นกลายเป็นดอกไม้กินคนแห้งเหี่ยวที่ไม่มีพลังชีวิตเหลืออยู่เลย
“ก็แค่นี้เอง”เย่เทียนเซี่ยยิ้มอย่างดูถูก เขาพลิกซากของดอกไม้กินคนพวกนั้นขึ้นไอเทมระดับทองแดงที่ทอแสงสีเหลืองออกมาชิ้นหนึ่งและไอเทมระดับเหล็กกล้าอีกสองชิ้นก็หายเข้าไปในกระเป๋าของเขาดอกไม้กินคนพวกนี้แข็งแกร่งและในฐานะบอสหนึ่งดาวแล้ว มันก็มีอัตราการดรอปไปเทมที่มากกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาเช่นกัน
เย่เทียนเซี่ยยังได้รับรางวัลเป็นเงินและน้ำยาจำนวนหนึ่งเขาทรุดตัวลงแล้วใช้ทักษะเก็บรวบรวมที่ใช้บ่อยๆในช่วงนี้กับดอกไม้กินคนเหล่านั้น
“ติ๊ง! ซากของดอกไม้คลั่งกินคนไม่มีสิ่งใดที่สามารถเก็บรวบรวมได้ค่ะ”
เย่เทียนเซี่ยยืนขึ้น ก้าวข้ามซากดอกไม้กินคนแล้วเดินต่อไปด้านหน้าเขาหยุดยืนอยู่ด้านหน้าประตูแล้วเอื้อมมือออกไปดันประตูนั้นประตูบานแรกเขาชนะได้อย่างสบายๆ เวลาไม่กี่วินาทีที่ผ่านมาก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้รับอันตรายเลยแม้แต่น้อย......แต่มันก็เป็นความสบายแค่กับเขาเท่านั้นแหละนะ ไม่ว่าการคำนวณเรื่องระยะห่างและตำแหน่งการยืนที่แม่นยำอีกทั้งปฏิกิริยาตอบสนองและความมั่นใจมากมายที่จะมีซักกี่คนเหมือนเขาอีก........การยืนในตำแหน่งที่เล็กที่สุดพร้อมทั้งดึงดูดการโจมตีของดอกไม้กินคนทั้งสิบสองดอกถือเป็นกลยุทธ์เหนือชั้นแต่ถ้าหากการตอบสนองช้ากว่านี้อีกนิดเดียว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจุดจบของการถูกโจมตี 12 ครั้งก็คือ..... ถูกฆ่าตายในพริบตา!
ตรงหน้ายังคงเป็นดอกไม้กินคนจำนวนเท่าเดิม รูปแบบเหมือนเดิม กระกระจายตัวแบบเดิม ที่ต่างไปก็คือสีของมัน......
ดอกไม้กินคนสีดำ : มอนสเตอร์ชั้นยอดระดับ2 ดาวเลเวล 10
พลังชีวิต : 1,700
ดอกไม้กินคนสีดำคือดอกไม้คลั่งกินคนที่เปลี่ยนแปลงไปหลังจากดูดซับไอปีศาจเป็นจำนวนมากมีลักษณะนิสัยที่ดุร้ายมากขึ้น ขณะที่กัดถูกเป้าหมายจะปล่อยพิษที่น่ากลัวออกมาด้วย
ทักษะ
กลืนชีวิต :ฟันที่ปรากฏขึ้นมาเมื่ออ้าปาก จะกัดเข้าที่เป้าหมายเดียว, สร้างความเสียหายโดยพื้นฐาน100 หน่วย มีผลทำให้เกิดสถานะ “ติดพิษ” 100% เป้าหมายที่ถูกพิษจะสูญเสียพลังชีวิต 15 หน่วยทุกวินาทีมีความน่าจะเป็น 4% ที่จะกลืนกินโดยสมบูรณ์