ระบบ:ลงชื่อเข้าใช้ในโลกอมตะ

      หม่าเซียน เข้าไปในรถม้าหลังใหญ่ ใช้สายตากวาดมองทั่วบริเวณมีเพียงเตียงไม้ใช้นอนขนาดเล็กเท่านั้น       จากนั้นเขานั่งลงบนเตียงไม้ฝึกพระสูตร หัวใจวิญญาณอมตะจนลืมตัวตน       เขาลืมตาตื่น ออกจากการฝึกฝนบ่มเพาะ ก็ไกล้พลบค่ำ จากนั้นหม่าเซียนลงจากรถม้าเห็นผู้คุ้มกันและคนงานพันธมิตรสี่ทะเลเตรียมอาหารกันเร่งรีบ       ขบวนรถม้ามีทั้งพ่อแม่ของเด็กหนุ่มหญิงสาวที่ไปรับการประเมินสาวก พ่อค้าวานิช มีขบวนรถม้าประมาณ 30 คัน       หม่าเซียน กำลังจะกลับเข้ารถม้าตัวเอง เขามองไปรถม้าคันแรก เห็นหญิงสาวชุดขาว ลงมาจากรถม้าพอดี ทั้งคู่ต่างสบตากันสักครู่หนึ่งก่อนต่างฝ่ายต่างมองไปทางอื่น       คุณหนูชุดขาว งดงามปานเทพธิดา อายุราว 15 ปี แม้ตัวอยู่ไกลแต่กลิ่นหอมดอกไม้ยังคงพัดโชยมาทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างมาก       จากนั้น คุณหนูชุดขาว เดินมาถาม หม่าเซียนด้วยเสียงที่นุ่มนวล       “นายน้อยท่านนี้ ข้าขอถามอะไรบางอย่างได้หรือไม่?”       หม่าเซียน ชะงักเท้า งงงันวูบครู่หนึ่ง       “คุณหนูรีบถามมาได้”หม่าเซียนพูดตอบ       “เจ้าอายุพอๆกับข้า เดินทางเพียงผู้เดียวหรือ?” คุณหนูชุดชาวกล่าวถาม      “ใช่!งั้นข้าขอตัวก่อน”       ขาดคำหม่าเซียนสาวเท้าเดินเข้าไปในรถม้าของเขา       5 วันผ่านไปพริบตา การเดินทางถือว่าราบรื่นดีมีสัตว์ประหลาดออกมาจู่โจมบ้างประปราย 5 วันมานี้หม่าเซียนก็ลงชื่อเข้าใช้ทุกวัน      Ding: ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จได้รับเทคนิคการปลอมตัวพันหน้า(สีดำ,ขั้นสูง)”      Ding: ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จได้รับ:เทคนิคโจมตีวิญญาณหนามแหลม(ลึกลับ ขั้นต่ำ)”       Ding: ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จได้รับ:หมัดทลายนภา 9 ชั้น[ลึกลับขั้นต่ำ]…..”       Ding:ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จได้รับเทคนิคควบคุมวิญญาณระดับ(ลึกลับ,ต่ำ)”       Ding:ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จเจ้าบ้านได้รับ:เทคนิค นิ้วดาบลม ระดับ(ลึกลับขั้นต่ำ)ขอแสดงความยินดีด้วย”       Ding:ขอแสดงความยินด้วย เจ้าบ้านได้เรียนรู้(เทคนิคพันหน้า) (หนามแหลม) (นิ้วดาบลม) (หมัดทลายนภา) (ควบคุมวิญญาณ)..สำเร็จ”       “ระบบ เปิดแผงขัอมูล”หมาเซียนพูดในใจ      ชื่อหม่าเซียน       อาณาจักร:นักรบวิญญาณ ระดับ 8      รากจิตวิญญาณ:ลมลึกลับขั้นกลาง       เทคนิคการบ่มเพาะ: พระสูตรหัวใจวิญญาณอมตะ 9 ขั้น(อมตะ,ขั้นที่1) เทคนิค(รวมวิญญาณไม่สมบูรณ์)       เทคนิคต่อสู้:ดาบสายลม (เหลือง,กลาง)เก้าดาบรกร้าง(ลึกลับ,สูง)ม่านพลังคชสาร(ดิน)หมัดทลายนภา(ลึกลับ)นิ้วดาบลม(ลึกลับ)       เทคนิคเคลื่อนไหว:เหยียบเงาเมฆ(เหลือง)ล่าเงาจันทร์(ลึกลับ)       อาวุธ: ดาบเขี้ยวหมาป่า (เหลือง,สูง)ดาบแกะเขาเหล็ก(สีดำ,ต่ำ)กระบี่เปลวไฟ(สีดำ,ต่ำ)     โคลนเทพ: 1 ร่าง(อาณาจักรครึ่งหนึ่งของร่างจริง)(ไม่สามารถอัพเกรดได้)       สมบัติอื่นๆ: แหวนอาวกาศ หินวิญญาณ…        สัตว์วิญญาณ: ไข่ไววิร์นกำลังฟัก      ….      หม่าเซียน ลงมาจากรถม้า ยืดเส้นยืดสาย จากนั้นเห็นหญิงสาวชุดขาวก็ลงมาจากรถทำธุระของตนเองเช่นกันเหง่ง! เหง่ง!เหง่ง!       เสียงระฆัง ดังขึ้นนี่เป็นสัญญาณเตือน ว่ามีสัตว์อสูรโจมตีขบวนรถม้าแต่หลายครั้งก่อนหน้านี้ไม่ค่อยตีนานหนักเสียงนักรบคุ้มกันพันธมิตรสี่ทะเลดังขึ้น       “แนวหน้าหน่วยสอดแนมของเราเจอฝูงหมาป่าลม กลุ่มหนึ่งซึ่งคาดว่ามีประมาณ 20 ตัว หวังว่าทุกท่านจะป้องกันลูกหลานของท่านด้วยอีกชั้นหนึ่งแน่นอนว่าพวกเราจะรบแนวหน้า”เสียงนักรบรวมพลังเปล่งเสียงดัง       ทางด้าน หม่าเซียนเขาไม่ได้ออกมาจากรถม้า นอกจากเด็กหนุ่มหญิงสาว ส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกฝนบ่มเพาะ อาณาจักร นักรบวิญญาณไม่ยากที่จะจัดการ หมาป่าฝูงหนึ่ง        แม้หม่าเซียนอยู่ในรถม้า แต่เขาสามารถใช้จิตสำนึกเทพสำรวจรอบนอกไกลประมาณ 100 เมตร       นี่คงต้องยกความดีความชอบให้ พระสูตรหัวใจวิญญาณอมตะ       หม่าเซียน คาดว่าเมื่อถึง ขั้นที่ 2 ของพระสูตรฯภายใน 300 เมตร ไม่มีใครสามารถหลุดรอด จากตาข่ายจิตสำนึกเทพที่เขากางไว้ได้       “หมาป่าลมมาถึงแล้วเตรียมตัวเข้าปะทะ" ได้ยินนักรบคุ้มกันตะโกนเสียงดัง       เสียงหมาป่าลม หอนดังทั่วบริเวณขบวนรถม้า หม่าป่าลมได้เข้าโจมตีกลางขบวน ผู้คุ้มกันหลายคนเปิดตัวจู่โจมกันอย่างฟ้าแลบ       หม่าเซียน นำกระจกเล็กเท่าฝ่ามือออกมา เขาเริ่มใช้เทคนิคพันหน้าร้อยกระดูกใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป       ลำตัวเตึ้ยลงประมาณ 5 เซนติเมตร กลายเป็นอีกคนหนึ่ง อายุก็มากขึ้นเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ขยับกายทะยานไปหา กลุ่มหม่าป่าลมที่มาโจมตตีขบวนรถม้า       เมื่อเขามาถึงเห็นศพ หมาป่าลมตายเกลื่อน นักรบคุ้มกันบาดเจ็บเล็กน้อย       ที่ลับมุมป่าลึกที่สุด หม่าเซียนเห็นหมาป่าลม ยาว 3 เมตร ปล่อยมีดลมโจมตีนักรบคุ้มกันชายคนหนึ่ง อายุราว 30 เศษอยู่ในอาณาจักร นักรบวิญญาณ ระดับ 2!       นักรบชายฉกรรจ์ เห็นมาเซียนทะยานเข้ามาไกล้วงต่อสู้จึงกลาวว่า       “น้องชาย เจ้าไปเรียกคนมาช่วย โดยเร็ว หม่าป่าลมตัวนี้น่าจะเป็นหัวหน้าฝูงที่ออกคำสั่งโจมตีในครั้งนี้”        หม่าเซียน แม้ปลอมตัวอยู่ แต่อายุไม่ได้ห้างจากความจริงมากนัก ดังนั้นชายคนนี้จึงเรียกน้องชาย       “ข้า!!จะช่วยท่านเอง”       ขาดคำหม่าเซียน พุ่งปราดเข้าหาหัวหน้าหมาป่าเขากำหมัดต่อยออก ลมอากาศม้วนหมุนวนหอบหนึ่ง เห็นเงาหมัด ไวดุจลมพายุคลั่ง พุ่งเข้าหาหัวหน้าหมาป่าลมดุจประกายไฟ      “หมัดทลายนภา”      “ตูม..”      หัวหน้าหมาป่าลม ถูกกระแทกถอยหลัง ออกไปไกล 10 วา เมื่อฝุ่นและใบไม้คละคลุ้งในอากาศหายไป เขาเดินไปดูหัวหน้าหมาป่าลม เห็นศรีษะแตกละเอียด ตกตายหมดลมหายใจกองอยู่บนพื้น        จากนั้น หม่าเซียน ทะยานหายไปเหลือเพียงเงาจาง       เมื่อนักรบชายกลางคน หายจากอาการ ตกตลึง จะพูดอะไรบางอย่างกับหม่าเซียน แต่ไม่เห็นตัวแล้วหลงเหลือเพียงเงาจางๆที่กำลังจะหายไป….       หม่าเซียนเมื่อมาถึง ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ นักรบคุ้มกันได้ช่วยกันทำลายล้างกลุ่มหมาป่าได้สำเร็จ       หลายคน โห่ร้องดีใจวิกฤตได้ผ่านพ้น ใบหน้าหลายคนจึงดูมีความสุข ใครบ้างเล่า อยากทิ้งซากสังขารกลางป่าเขารกร้างเช่นนี้       เขาจึงแอบเข้าไปในป่า เปลี่ยนการปลอมแปลงตัวเอง ให้กลับมาเหมือนเดิมแล้วเดินกลับเข้าไปในรถม้า