(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 64 ฉันยอมรับข้อเสนอของเธอ

‘บริษัท อีซี่ คอร์เปอเรชั่น จำกัด’ ทุนจดทะเบียน 10 ล้านบาท ก่อตั้งโดย นายพีทพล!

พี่แพรได้อ่านรายละเอียดบริษัทก็พลันช็อกค้างไปอีกครั้ง น้องชายของเธอมีธุรกิจอื่นอยู่อีกนอกเหนือจากเปิดร้านขายไก่ทอดและแอปพลิเคชันแต่งรูปหรือเกม?

นี้เธอเป็นพี่สาวภาษาอะไรกันแน่ ถึงได้ไม่รู้เลยว่าน้องชายของเธอ กำลังทำอะไรอยู่…แล้วแอปส่งอาหารนี้มันอะไรกัน?

“พี่แพรอย่าพึ่งตกใจไปนะครับ เอาไว้กลับบ้านแล้วผมจะบอกเล่าทุกอย่างให้พี่ฟัง” พีทหันมายิ้มให้กับพี่สาว ด้วยท่าทางกล้ากลัวๆ แม้จะไม่ได้แสดงออกมาอย่างชัดเจนเพราะต้องรักษาภาพลักษณ์ที่ดีต่อหน้าคู่ค้าอย่างรดา

แต่สำหรับแพร ที่เลี้ยงพีทมาตั้งแต่เด็กมีหรือจะไม่รู้ว่าตอนนี้ น้องชายของเธอกำลังกลัวเธอโกรธมากแค่ไหน…แต่เมื่อดูจากสถานการณ์แล้ว หากเธอข่มเหงน้องชายหรือดุด่าน้องชายออกไปตอนนี้

มันอาจจะสร้างผลเสียให้กับน้องชายของเธอได้ เมื่อคิดได้ดังนั้นพี่แพรจึงสงบปากสงบคำลง ปล่อยให้น้องชายเจรจาธุรกิจของเขาต่อไป ส่วนเธอจะเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังคอยให้คำปรึกษาหากน้องชายของเธอพลาดพลั้ง เสียท่าให้กับเจ้านายของเธอก็แล้วกัน

ครอบครัวย่อมสำคัญกว่าองค์กร! นี้คือแนวทางที่แพรยึดถือตลอดมา แม้บริษัทสยามโนวากรุปจะเป็นบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แต่เพื่ออนาคตของน้องชาย เธอยอมหันหลังให้กับบริษัทแห่งนี้ได้โดยไม่ต้องคิด

“ใช่แล้ว ฉันสนใจในธุรกิจส่งอาหารของเธอมาก แต่ก็สนใจในธุรกิจร้านไก่ทอดของเธอเช่นเดียวกัน รู้ไหมวันที่ฉันกลับจากมหาลัยของเธอ วันนั้นฉันได้เดินทางต่อไปที่ประเทศจีนและได้นำไก่ทอดของเธอติดมือไปด้วย ฉันเองตั้งใจว่าจะกินมันหลังจากคุยธุรกิจเสร็จแต่เชื่อไหม มันถูกเพื่อนร่วมธุรกิจของฉันแย่งกินจนหมดเลย” รดาได้บอกเล่าถึงเรื่องในวันที่เธอเดินทางไปยังประเทศจีนให้กับพีทได้ฟัง

โดยวันนั้นเธอได้ซื้อไก่ทอดของพีทไปจำนวนหลายชุดและยังได้รับกล่องเก็บอุณหภูมิที่เป็นกล่องรุ่นทดลองของพีท ที่ฝ้ายได้นำมาใช้ใส่ไก่ทอดให้กับเธอ จนสามารถรักษาความสดใหม่ของไก่ทอดไปถึงประเทศจีนเลยทีเดียว

รดาหยิบกล่องเก็บอุณหภูมินั้นออกมา เธอไม่ได้ทิ้งมันแถมยังเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี พลางนำมันมาตั้งบนโต๊ะ “กล่องที่เธอออกแบบ มันใช้งานได้ดีมาก…แม้จะทิ้งไว้ 4-5 ชั่วโมง ไก่ก็ยังสดใหม่”

พีทได้เห็นกล่องรุ่นทดลองที่เขาทำอยู่ในมือของรดา ก็แอบแปลกใจเล็กน้อย เพราะมีแต่ฝ้ายและแชมป์เท่านั้นที่รู้ว่าเขากำลังทดลองกล่องใบนี้อยู่ เช่นนั้นก็แสดงว่าจะต้องมีหนึ่งในสองคนนี้ช่วยเหลือรดาอยู่อย่างแน่นอน

“คู่ค้าที่ประเทศจีนให้ความสนใจกับไก่ทอดของเธอมากและอยากที่จะซื้อสูตรไปเปิดขายที่ประเทศจีน เธอคิดว่ายังไง?” รดาเริ่มต้นด้วยการยื่นข้อเสนอจากประเทศจีนให้กับพีทไปพิจารณา

“ขอบคุณที่ให้ความสนใจ แต่ผมไม่คิดจะขายมันครับ ส่วนเหตุผลก็เพราะว่า ผมอยากควบคุมคุณภาพมาตรฐานของไก่ทอดด้วยตัวของผมเอง ถ้าหากผมมีแผนการอยากจะขยายสาขา ผมจะเลือกตั้งหลักที่ประเทศไทยให้ได้ก่อน เมื่อนั้นค่อยคิดถึงตลาดต่างประเทศครับ” พีทตอบโดยไม่ลังเล แม้ตลาดของจีนจะเป็นตลาดที่ใหญ่มากเป็นอันดับต้นๆ ของโลก แต่ที่นั่นยังไม่ใช่สนามที่พีทในตอนนี้จะกระโดดเข้าไปมีส่วนร่วมได้

ยิ่งประกอบกับเป็นทุนของคนอื่น ที่จะซื้อสูตรของเขาไปทำเอง…มันไม่ต่างอะไรกับการขายลูกตัวเองกินเลยสักนิด

พีทรู้กำลังและสถานะของตัวเองดี ตอนนี้เขาเป็นเหมือนลูกเจี๊ยบที่อ่อนแอ ซึ่งใครๆ ก็ต่างอยากจะกินลูกเจี๊ยบที่ไม่มีอะไรป้องกันตัวเองได้แบบเขา ฉะนั้นสิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้คือเติบโตอยู่ในรังของตัวเองเสียก่อน รอให้วันหนึ่งวันที่ปีกของเขาแข็งแรงขึ้นกว่านี้

วันนั้นเขาจะโผบินออกไปเผชิญโลกกว้างอย่างแน่นอนและไม่ใช่แค่นั้น เขาจะช่วงชิงทรัพยากรในโลกกว้าง เพื่อกลับมาให้รังเก่าของเขา ที่วันนั้นอาจจะมีลูกเจี๊ยบเกิดขึ้นมากมายนั่นเอง

“ฉันคิดอยู่แล้วว่าเธอคงจะไม่ขายมัน ถือว่าเธอคงศึกษาตลาดที่ประเทศจีนมาบ้างสินะ…คุณแพร คุณมีน้องชายที่ฉลาดไม่เบาเลยนะคะ” รดากล่าวชม แต่ในใจลึกๆ ก็เริ่มแอบชำเลืองมองพีท ที่คำพูดของเขามันทำให้ตัวเธอแอบรู้สึกหวั่นไหวอยู่เล็กน้อย

“ส่วนแอปพลิเคชันส่งอาหารของผม คุณรดาอาจจะสืบค้นข้อมูลมันมาบ้าง แต่นั่นเป็นข้อมูลเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน ที่มันเก่าไปแล้ว…ยังไงลองดูข้อมูลนี้เสียก่อน ค่อยมาเจรจากันอีกทีดีกว่าครับ” พีทไม่ได้เตรียมตัวที่จะมาคุยเรื่อง ร่วมหุ้นอยู่แล้ว วันนี้เขามาเพื่อหาความรู้ มีหรือที่เขาจะพกเอกสารจำนวนมากของแอปพลิเคชันติดตัวมาบ้าง

แต่ทว่าสำหรับเจ้าพ่อเทคโนโลยีคนต่อไปในอนาคตอย่างพีท ที่มีสตีเฟ่น จ๊อบส์รักเหมือนลูก มี AI.อัลฟ่าที่ตอนนี้นั่งอ่านข้อมูลใน Gogle ราวกับเป็นหนังสือการ์ตูน มีหรือที่เขาจะพลาดโอกาสในการนำเสนอและสร้างชื่อให้กับตัวเอง

สำหรับเทคโนโลยีแล้ว ข้อมูลนั้นมีอยู่ทุกที! “โทรทัศน์ในห้องของคุณรดา เป็นทีวีดิจิตอลไหมครับ?” พีทถาม ก่อนจะเดินสำรวจทีวีในห้องทำงานของรดา ที่ปกติแล้วเธอไม่ค่อยใช้งานมันเท่าไร “น่าจะใช้มั้งคะ”

พีทไม่รอช้า เมื่อทำการเปิดเครื่องโทรทัศน์ ตัวของชายหนุ่มก็พลันทำการตั้งค่ามือถือของเขาเพื่อเชื่อมต่อกับทีวี ไม่นานนักข้อมูลเอกสารหลังบ้านเกี่ยวกับแอปพลิเคชัน Easy Food ก็ถูกฉายขึ้นหน้าจอ

รดาจ้องมองในสิ่งที่พีททำ เธอค่อนข้างประทับใจมาก ที่พีทเป็นคนเตรียมตัวมาดี ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้บอกหรือส่งสัญญาณใดๆ ว่า เธอจะเสนอตัวขอเข้าร่วมทุนกับพีทมาก่อนเลย

หากแต่ชายหนุ่มกลับเตรียมเอกสารมาพร้อม อีกทั้งยังแสดงความเป็นมืออาชีพด้วยการฉากภาพทั้งหมดผ่านทางโทรทัศน์ของเธอ เพื่อสะดวกต่อการอ่านข้อมูลและยังปลอดภัยต่อการคัดลอกข้อมูลได้อีกด้วย

“คุณรดาอาจจะยังไม่ทราบ แอปพลิเคชันส่งอาหาร Easy Food ของผม ได้เปิดใช้ช่วงทดลองมาแล้วในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา โดยกลุ่มเป้าหมายที่ได้ทำการทดลองนั้นอยู่ในเขตใกล้ๆ กับมหาลัยธาราบุรีครับ” พีทแสดงยอมสมัครและดาวน์โหลดแอปในวันแรก ที่มีไม่กี่ร้อยคน รวมไปถึงใช้งานผ่านเว็บเบราว์เซอร์สำหรับผู้ใช้ที่ไม่มีโทรศัพท์สมาร์ตโฟน

ซึ่งตัวเลขดังกล่าวก็ดูจะน้อยมาก และดูไม่น่าสนใจอะไร “ส่วนนี้คือตัวเลขหลังจากมีการเปิดใช้งานไปแล้ว 1 วัน” พีทเลื่อนภาพต่อมา โดยกราฟตัวเลขยอดดาวน์โหลดและการใช้งาน เพิ่มขึ้นทั้งหมดสามเท่า รวมแล้วมีผู้ใช้งานไม่ต่ำกว่า 500 คน

ในขณะเดียวกันยอดตัวเลขของการสั่งซื้ออาหาร จากร้านต่างๆ ก็มีหลายพันออเดอร์ในแต่ละวัน

พีทเลื่อนเอกสารต่างๆ ที่ได้สรุปการใช้งานในแต่ละวันให้กับรดาได้ดู ซึ่งจนถึงวันนี้ วันที่ทั้งสองพูดคุยกันอยู่ มียอดดาวน์โหลดแอปพลิเคชันส่งอาหารของพีทไปแล้วกว่า 5000 ดาวน์โหลด มีการเข้าถึงเว็บ Easy food กว่า 1หมื่นครั้ง ทั้งๆ ที่ยังเปิดให้บริการแค่เพียงโซนเดียวของจังหวัดธาราบุรี

“นี้คือยอดและตัวเลขจริงๆ ทั้งหมดของแอปส่งอาหาร Easy Food ครับ” พีทยิ้มและก็ไม่ลืมตบท้ายด้วยส่วนแสดงความคิดเห็นของผู้ใช้ ที่ร้อยละ 70% ทั้งหมด

กำลังเรียกร้องขอให้แอปขยายตัว เริ่มเปิดใช้งานในเขตบ้านของตนเองอีกด้วย

“นอกจากจะมีเสียงเรียกร้องจากผู้ใช้งานแล้ว ตอนนี้ในระบบมีร้านค้าจำนวนไม่ต่ำกว่า 100 ร้าน ได้ยื่นเรื่องขอสมัครเข้าเป็นหนึ่งในร้านค้าภายในแอป รวมไปถึงวินมอเตอร์ไซต์หรือที่เรียกไรเดอร์ ก็มีมาสมัครอีกนับ 100 คนเช่นเดียวกันครับ” พีทแสดงวิ่งที่รดาอยากจะรู้ให้กับอีกฝ่ายได้ดูอย่างเต็มที่ ก่อนที่เขาจะทำการปิดเอกสารทั้งหมดลง พร้อมทั้งกลับมานั่งที่โซฟาด้วยท่าทางสบายๆ

“ช่วงเปิดทดลองใช้งานจะหมดลงในอาทิตย์หน้านี้ และจะเปิดให้บริการเต็มรูปแบบในจังหวัดธาราบุรีเป็นอันดับแรกและถ้าผลตอบรับเป็นไปตามที่ผมคาดไว้ จะเริ่มทำการขยายไปสู่จังหวัดกรุงเทพและปริมณฑลต่อไปครับ” ถึงสิ่งที่พีทพูดจะดูเหมือนว่าเขาวางแผนเอาไว้หมดแล้ว

แต่จริงๆ แล้วมันยังไม่เป็นรูปธรรมขนาดนั้น แม้ระบบของพีทจะรองรับการขยายตัวทั้งประเทศไทยก็จริง ถึงอย่างนั้นมันก็มีข้อจำกัดอยู่หลายอย่าง

1.คือร้านอาหารที่จะเข้าร่วมกับแอปพลิเคชันของเขา ต้องเป็นร้านค้าที่เชื่อถือได้

2.พนักงานไรเดอร์ ถ้าจะขยายตัวมากกว่านี้ วินมอเตอร์ไซต์ที่สมัครเข้ามาอาจไม่พอ

ซึ่งนั้นนำไปสู่การที่พีทต้องรับสมัครบุคคลทั่วไป ที่สนใจอยากเข้ามาทำงานเป็นไรเดอร์ ต้องลงทะเบียนกับกรมขนส่งทางบก เพื่อที่จะทำให้ถูกต้องตามกฎหมาย

หากแต่พีทในตอนนี้ อย่างที่บอกไปเขาเป็นเพียงแค่ลูกเจี๊ยบที่ไม่มีอำนาจหรืออิทธิพลใดๆ ที่สามารถขอความร่วมมือกับกรมกองต่างๆ ได้ แม้จะไม่อยากจะพูดถึงความดำมืดขององค์กรในประเทศไทย

แต่ทุกคนก็น่าจะรู้ว่า กรมกองต่างๆ ตลอดจนภาครัฐ ล้วนแล้วแต่มีสิ่งที่เรียกว่าเงินใต้โต๊ะ หรือการใช้เส้นสาย

แน่นอนไม่มีใครชอบกับปัญหาที่เรื้อรังมานานของวัฒนธรรมเก็บเงินใต้โต๊ะนี้ เพราะสิ่งนี้มีอยู่คู่กับประเทศไทยมานานมากกว่าหลายร้อยปี หลายพันปี นับตั้งแต่ยุคสมัยอยุธยาเลยก็ว่าได้

สินบน เงินใต้โต๊ะ ส่วย ค่าน้ำชา! จนถึงปัจจุบันมันก็ยังมีอยู่และมันก็คือการคอร์รัปชันอย่างหนึ่งที่เป็นชนักติดหลัง ทำให้ประเทศไทยไม่สามารถก้าวหน้าไปข้างหน้าได้เสียที

พีทนั้นอยากจะเปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านี้ แต่เขาในตอนนี้ยังไม่สามารถที่จะทำมันได้…ฉะนั้นก่อนที่พีทจะสามารถเปลี่ยนแปลง สิ่งดำมืดในประเทศไทยได้ ก่อนอื่นเขาต้องสร้างตัวตนให้ผู้อื่นเห็นค่าให้ได้เสียก่อน

“ถ้าคุณรดาสามารถที่จะทำตามเงื่อนไขที่ผมเรียกร้องไปได้ ผมยินดีขายหุ้นให้กับคุณรดาทั้งหมด 50,000,000 ล้านบาทกับหุ้น 35% ครับ” พีทอาจจะเป็นลูกเจี๊ยบในสายตาคนอื่น ๆ แต่สำหรับพีท ที่รู้ถึงขีดความสามารถและความยิ่งใหญ่ของแอปพลิเคชันเปลี่ยนโลกของเขา เขาย่อมไม่ต่างอะไรจากเสือที่ห่วงถิ่น

รดาได้ยินตัวเลขก็แอบตะลึงไปเล็กน้อยเหมือนกัน ตอนแรกเธอตั้งใจไว้ว่าจะขอซื้อหุ้นของพีทราว 49% กับเงินจำนวน 20 ล้านบาท

แต่คิดไม่ถึงนอกจากเงินที่เตรียมไว้จะสูงกว่าเดิมถึงสองเท่าแล้ว จำนวนหุ้นที่ได้กลับลดลงด้วย แน่นอนรดาไม่ยอมอย่างแน่นอนกับข้อเสนอที่พีทยื่นให้ แต่ทว่าระหว่างที่เธอกำลังจะตีตกข้อเสนอและยื่นข้อเสนอให้กับพีทไปพิจารณา

จู่ๆ ทางด้านของพีทก็พลันกระแอมขึ้นมาเพื่อขัดจังหวะ “ผมลืมบอกไป แอปพลิเคชันของผมจะไม่ถูกเอาเข้าตลาดหลักทรัพย์และจะไม่มีการรับผู้ร่วมหุ้นอีก ดังนั้นหุ้น 35% ที่คุณรดาครอบครอง มันจะไม่มีเพิ่มหรือลดน้อยลง ถ้าหากคุณรดาไม่คิดจะขายให้กับคนอื่น” ใช่แล้ว พีทไม่สนใจที่จะนำแอปของเขา เข้าตลาดหลักทรัพย์เพื่อขายหุ้นให้กับนักลงทุนคนอื่นๆ

เขาต้องการที่จะครอบครองและมีอำนาจเบ็ดเสร็จในธุรกิจของเขา เขาไม่สนใจในเรื่องของเงิน เพราะเขาเชื่อว่าตัวเองสามารถหาเงินมาเติมให้กับบริษัทของเขาได้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

และการที่เขายอมเปิดรับและเสนอขายหุ้นให้กับรดา ก็เพราะเขาต้องการพึ่งพาอิทธิพลของรดาและสยามโนวากรุปก็เท่านั้น

มองเผินๆ พีทอาจจะดูไม่จริงใจกับการทำธุรกิจ ดูหลอกใช้รดาเพื่อให้บริษัทเติบโตไปตามที่เขาต้องการ แต่ถ้ามองไปถึงวันที่แอปพลิเคชันนี้สำเร็จขึ้นมา

รดาที่ครอบครองหุ้นมากกว่า 35% เธอจะได้รับเงินปันผลกลับมามากมายขนาดไหน อิทธิพลที่รดามีจะก้าวขึ้นสูงจนนักลงทุนต่างๆ อยากที่จะเข้ามาหาเธอและขอเกาะหุ้นที่เธอมีอย่างแน่นอน

ซึ่งคำถามในครั้งนี้ก็คือ รดา พร้อมที่จะมองการณ์ไกลและเสี่ยงไปกับพีทหรือไม่?!

“. . .” นี้เป็นครั้งแรกที่รดารู้สึกว่าตัวเองกำลังวิ่งเต้นอยู่บนฝ่ามือของคนอื่น เธอไม่คิดเลยว่านักธุรกิจอนาคตไกลอย่างเธอ ที่เคยบีบนักธุรกิจเฒ่ามานักต่อนัก จะถูกเด็กอายุน้อยกว่าเธอบีบคั้นถึงเพียงนี้

รดาจ้องมองพีทด้วยสายตาที่ไม่กะพริบ เธอกำลังประเมินเขาอีกครั้ง…ทั้งๆ ที่มั่นใจแล้วว่า เธอตรวจสอบเขามาจนทะลุปรุโปร่งแล้ว และจากการมองของรดาในครั้งนี้ เธอไม่ได้มองเขาเป็นแค่นักศึกษาหรือรุ่นน้องที่เธอให้ความสนใจอีกแล้ว

หากแต่เธอมองเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ที่กำลังทำให้หัวใจของเธอที่เย็นชาอยู่เสมอกำลังถูกหลอมละลายจากเสน่ห์ที่พีทแสดงออกมา ผ่านทางหน้าตา บุคลิกและวิสัยทัศน์ ที่หัวใจของเธอได้เต้นระรัว!

ทั้งนี้ภายในห้องทำงานของรดา พี่แพรก็เป็นอีกคนที่นั่งนิ่งเงียบ ไม่กล้าส่งเสียง เธอไม่เคยเห็นน้องชายของเธอดูโตขนาดนี้มาก่อนเลย กล้าเผชิญหน้ากับประธานวรชัย ตอกหน้าเจ้าของบริษัทวิคตอรี่จนหงายเงิบ

และตอนนี้กำลังเจรจาข้อเสนอร่วมหุ้นกับเจ้านายของเธออยู่ ไม่สิ พูดว่าเจรจาคงไม่ถูก เหมือนเป็นการบีบบังคับให้รดายอมรับข้อเสนอของเขาเสียมากกว่า

‘พีท?!’ พี่แพรอยากจะเตือนสติพีท แต่ในใจก็รู้ว่าตัวเองไม่ควรเข้าไปยุ่ง เธอเลยชะงักงันและมองน้องชายสลับกับมองคุณรดา

“ตกลง ฉันยอมรับข้อเสนอของเธอ!” ท่ามกลางความเงียบงัน ในที่สุดรดาก็ยอมรับข้อเสนอของพีท เธอยื่นมือที่ขาวดุจน้ำนมออกไป พร้อมกันนั้นชายหนุ่มก็ตอบรับด้วยการยื่นมือเกาะกุมมือข้างนั้นของหญิงสาวเอาไว้

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy