กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หลังจากกริมจากไปเจ้าเมืองใช้แรงที่เหลืออยู่ลุกขึ้น ปั่ก! แต่มันก็ต้องฟุบลงอีกครั้งเมื่อเผชิญหน้ากับจอมราชันย์มันคิดว่าตัวมันเองไม่ต่างอะไรไปจากมดเลยราวกับว่าอยู่กันคนละโลก
''ปะ...ไปเถอะ รีบทำตามที่จอมราชันย์พูด''
''ค่ะท่านพ่อ ดูแล้วจอมราชันย์คงไม่คิดจะฆ่าเรา''ทั้งคู่แบกร่างที่ไร้เรี่ยวแรงกลับไปรวมรวมทรัพสมบัติชาวบ้านโดยรอบต่างดีใจและชื่นชมกริมและทุกคนไม่ยอมจากไปไหนทั้งหมดต้องการดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
''ท่านพี่ข้าคิดว่าต่อจากนี้พวกเราคงยุ่งน่าดู การที่ท่านพี่กลายเป็นจอมราชันย์คนจำนวนมากต้องมาที่นี่แน่หากเป็นแบบนั้นเราจะรับมือยังไง''โรซาเรียเริ่มคิดถึงอนาคต กริมที่ฟังอยู่ก็ได้แต่ส่ายหน้า
''น้องหญิงเรื่องแบบนี้มันหนีไม่พ้นหรอก แล้วในอนาตเองที่นี่จะถือกำเนิดจอมราชันย์อีกนับสิบๆคนมีเพียงเราสร้างขุมกำลังให้แข็งแกร่งเท่านั้นคนอื่นถึงจะหวาดกลัวแล้วไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายกับเรา''
''งั้นข้าไปดูเรื่องร้านอาหารที่จะเปิดก่อนนะท่านพี่ ตอนนี้ข้ากำลังแบ่งหน้าที่ให้คนทั้งหมดอยู่''กริมพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร กริมกำลังทอดสายตาออกไปแล้วมองเหล่าชาวบ้านที่มุงดูอยู่ไม่นานกริมก็ถอนหายใจออกมา
''ทำเท่าที่ทำได้ก็แล้วกัน''กริมกำลังจะหันหลังแล้วเดินจากไปแต่กริมก็ต้องหยุดลงเพราะอดีตหัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่ากลับโผล่ออกมาก่อน
''ท่านจอมราชันย์ข้าได้นำข้อมูลทั้งหมดมาแล้ว''อดีตหัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่ายื่นผลึกออกมา1ก้อนกริมจึงรับมันมา
''ต่อจากนี้เรียกข้าว่านายท่านก็พอแล้วตัวเจ้าชื่ออะไร''
''ข้าชื่อโฮกิ้นครับนายท่าน''
''ดี โฮกิ้นต่อจากนี้เจ้าจะต้องเป็นคนดูแลความเรียบร้อยของเมืองที่ข้ากำลังจะเข้าปกครองโดยคนที่มาจากกิลด์นักฆ่าทั้งหมดจะอยู่ในหน่วยของเจ้า จงตั้งใจทำงานให้ดีแล้วข้าจะมีรางวัลให้แต่...หากข้ารู้ว่าเจ้าหรือคนในหน่วยของเจ้าทำเรื่องไม่ดี...อ่าข้าคงไม่ต้องพูดสินะ''
''ข้าจะไม่ทำให้นายท่านผิดหวัง''โฮกิ้นตกลงทันทีถึงมันจะไม่รู้ว่ารางวัลที่ว่าคืออะไรก็ตามส่วนกริมเมื่อได้รับคำตอบแล้วมันก็อัดพลังเวทย์ลงไปในผลึก วูบ! ตัวอักษรมากมายปรากฎออกมามันคือข้อมูลของตระกูลต่างๆที่อยู่ภายในเมืองและเมื่อกริมอ่านจบผลึกอันนั้นก็แตกลงโดยผลึกแบบนี้คือผลึกที่ใช้บันทึกข้อมูลต่างๆและส่งไปอีกที่หนึ่งถึงจะดูว่าสะดวกสบายแต่กลับมีข้อเสียร้ายแรงอยู่ถ้าหากผลึกเหล่านี้บันทึกเรื่องสำคัญมากๆเอาไว้แล้วเกิดโดนแย่งชิงไปโดยศัตรูนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่เพราะใครก็สามารถใช้มันได้หากมีพลังเวทย์
''ตอนนี้เจ้าไปเรียกหัวหน้าตระกูลของตระกูลต่างๆทั้งหมดในเมืองนี้มา...หากขัดขืนก็ลากมา''ฟุ่บ! โฮกิ้นหายตัวไปทันที นี่เป็นงานแรกที่ได้ทำมันจึงตั้งใจอย่างเต็มที่
''นะ...นี่ เจ้าได้ยินหรือเปล่า หัวหน้าตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์คิดจะปกครองเมืองนี้ด้วยตนเองแล้ว''
''หุบปากไปเลย ดูจากรูปร่างแล้วอายุแค่15-16ปีเท่านั้นเอง ทำไม...''
''พอมาคิดๆดูแล้วจอมราชันย์ด้วยอายุเพียงแค่นี้...หะ...หากเทียบกับคนอื่นแล้วนี่มันตัวตนอะไรกันแบบนี้ทำให้คนที่เรียกตัวเองว่าอัจฉริยะกลายเป็นเด็กเพิ่งเกิดไปเลย''
''รอดูเรื่องที่เกิดต่อจากนี้เถอะ การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นแล้ว''
ด้วยความรวดเร็วโฮกิ้นและคนในหน่วยของมันได้กลับมาพร้อมกับหัวหน้าตระกูลต่างๆมากมายมันมีมากถึง30ตระกูล
''นายท่านมีหัวหน้าตระกูล3ตระกูลที่ไม่อยูในเมือง ข้าได้ส่งคนออกไปแล้วไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้ตัวส่วนนี่คือทั้งหมดที่อยู่ในเมือง''กริมใช้สายตากวาดไปที่ผู้นำตระกูลต่างๆจากนั้นจึงเริ่มพูดขึ้น
''หัวหน้าตระกูลของตระกูลต่อไปนี้ให้แยกออกมาด้านหน้า ตระกูล....''กริมกล่าวรายชื่อตระกูลออกมา ทั้งหมดมี19ตระกูลซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นตระกูลใหญ่ของเมืองส่วนหัวหน้าตระกูลทั้ง19ที่ถูกเรียกก็ได้แต่ทำตามเพราะพวกมันถูกบังคับโดยอดีตคนของกิลด์นักฆ่าเมื่อกริมเห็นหัวหน้าตระกูลของ19ตะกูลก้าวออกมาแล้วจึงพูดต่อ
''พวกเจ้าทั้งหมดจงคายทรัพย์สมบัติออกมา8ส่วนจากนั้นให้เก็บข้าวของแล้วพาคนในตระกูลออกไปซะข้าให้เวลา1วัน''ฉับพลันที่กริมพูดหัวหน้าตระกูลที่ถูกเรียกในตอนแรกกว่าครึ่งไม่พอใจทันทีเพราะพวกมันไม่รู้ว่ากริมคือจอมราชันย์และพวกมันไม่ได้เห็นออร่าที่กริมระเบิดไปก่อนหน้านี้
''เจ้าเป็นแค่ตระกูลหน้าใหม่ที่เพิ่งก่อตั้งแท้ๆกลับทำตัวหยิ่งผยองขนาดนี้ แล้วด้วยอายุของเจ้าเจ้าคิดว่านี่เป็นการเล่นของเด็กหรือไง ข้าก็นึกว่าเรื่องอะไรที่แท้ก็แค่เด็กอวดรวย''ถึงจะไม่พอใจแต่ก็เกรงใจอยู่มาก จากจำนวนชาวบ้านที่มุงดูและคนของกิลด์นักฆ่าที่นำตัวมันมาอีกฝ่ายจึงคิดว่ากริมรวยและมีขุมกำลังที่ทรงพลังอยู่เบื้องหลัง แต่...พวกมันคิดผิด
''พวกเจ้ามีคนไหนไม่พอใจให้ก้าวออกมาเลย หากคนไหนยอมรับก็ออกไปแล้วรีบจัดการซะ''หัวหน้าตระกูลบางคนที่รู้เรื่องรีบวิ่งออกไปทันที นั่นสร้างความมึนงงให้หัวหน้าตระกูลคนอื่นแต่พวกมันก็ไม่ได้ถอยในเมื่อกิลด์นักฆ่าที่อยู่ที่นี่สามารถช่วยมันได้?
''เจ้าจะทำอะไรพวกข้าได้ เจ้าคิดว่าเจ้าจ้างคนจากกิลด์นักฆ่ามาแล้วพวกข้าจะกลัว ฮ่า ฮ่า ฮ่าหัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าข้าจะจ้างท่านเป็นเงิน4เท่านของไอ้เด็กนั่น ตอนนี้จัดการหักขามันซะ''โฮกิ้นและคนในหน่วยต่างหัวเราะออกมาเสียงดังทันที นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน คิดจะจ้างพวกมัน?
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง พวกข้าไม่ได้ถูกจ้างและตอนนี้พวกข้าไม่ได้เกี่ยวข้องกับกิลด์นักฆ่าแล้วพวกข้าทั้งหมดเต็มใจรับใช้นายท่าน หึ!''
''พอก่อนโฮกิ้น ในเมื่อพวกมันเลือกเองงั้นก็ช่วยไม่ได้ เจ้านำคนไปที่ตระกูลของพวกมันยึดของทั้งหมดมาแม้แต่เสื้อผ้าของพวกมันก็เอามาให้หมด''ตูม! เหล่าหัวหน้าตระกูลร่างแข็งค้างอยู่กับที่กริมปลดปล่อยจิตสังหารออกมา เหงื่อได้ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเหล่าหัวหน้าตระกูลที่ไม่พอใจมันรู้แล้วว่าทำไมตระกูลอื่นถึงรีบทำตามเพราะเด็กที่พวกมันดูถูกตรงหน้าของพวกมันไม่ใช่ใครที่จะล้อเล่นได้เลยเพราะดูจากจิตสังหารแล้วการจะมีมันได้ต้องผ่านการฆ่ามามากและมีพลังไว้ในครอบครองไม่น้อยเลยและตอนนี้เองที่พวกมันรู้สึกเสียใจทั้งๆที่ควรจะเหลือเงินและสมบัติไปตั้งตัวได้แท้ๆแต่ตอนนี้กลับหมดตัวจริงๆไม่มีแม้กระทั่งเสื้อผ้าที่ใช้ใส่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่59:หมดตัวจริงๆ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่59:หมดตัวจริงๆ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้