Decoy Protagonist

ตอนที่ห้าสิบแปด ความกลัวและจุดอ่อน

อาจจะเพราะเรื่องนี้สร้างขึ้นมาเพื่อให้

“หญิงสาวผมชมพูที่ไม่มีพลังพิเศษเป็นตัวเอก”

พลังแต่ละอย่างจึงมักจะซ่อนจุดอ่อนที่ผู้ใช้คาดไม่ถึงเพื่อให้หญิงสาวหัวชมพูนั้นแสดงความเก่งกาจสติปัญญาไหวพริบของตนเองเอาชนะคนมีพลังพิเศษได้

ผมไม่คิดจะแข่งด้านสติปัญญาไหวพริบกับเธอคนนั้นเลยแม้แต่น้อยหมายความว่าหากเจอกับเธอผมจะใช้กองทัพที่ติดชุดเกราะและอาวุธครบมือเข้าจัดการกับเธอ

เพราะความเป็นนางเอกที่แสดงสติปัญญานั้นมันมีจุดอ่อนอยู่เล็กน้อยที่นักเขียนต้องทำตามแนวคิดที่ว่า

แสดงความเก่งกาจของนางเอกแต่แสดงความเป็นคนธรรมดาไปด้วยในเวลาเดียวกัน

แบบเดียวกับดาร์กไซด์ของจักรวาลดีซีที่ดุจดั่งเทพเจ้าลำแสงโอเมก้าบีมส์ฆ่าได้ทุกคนแม้แต่ซูเปอร์แมนหรือดูมส์เดย์

แต่ดันโดนแบทแมนเอาปืนฆ่าตาย

แน่นอนเราอาจจะแถว่าแบบเดียวกับหญิงสาวหัวชมพูหรือแบทแมนปืนหรือเครื่องจักรที่เธอใช้ไม่ใช่เครื่องจักรธรรมดาแต่สามารถฆ่าผู้มีพลังพิเศษได้

เพื่อเป็นการแถว่า

นี่ยังเป็นคนธรรมดานะ

ว่าคนที่ชนะดาร์กไซด์ที่มีลำแสงโอเมก้าบีมส์ยังต้องวิ่งหนีสุนัขตำรวจและเจ้าหน้าที่บ้านเมือง

หมายความว่าผมวางแผนเอาชนะเธอได้แล้ว

สุนัขตำรวจกับเจ้าหน้าที่บ้านเมืองนั่นเอง

ผมจะลองดูว่าจักรวาลนี้มันจะแถอย่างไรให้หญิงสาวผมชมพูเอาชนะตำรวจหรือเจ้าหน้าที่บ้านเมืองได้

การที่เปลี่ยนทั้งเมืองเป็นสีชมพูมันทำให้ผมไม่ค่อยจะพอใจเหมือนกันอาจจะเพราะความกลัวของผมที่มีต่อหญิงสาวผมสีชมพู

แต่ความกลัวคือเรื่องที่ดีอย่างที่โดราเอมอนสอนเราเอาไว้ว่ามันคือสัญญาณเตือนถึงอันตรายหากคนเราบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยเราจะตายไปโดยไม่รู้ตัวหากเราไม่รู้สึกกลัว

แบบที่คนเราจะต้องกินผักและผลไม้บ้างไม่อย่างนั้นจะเป็นโรคเลือดออกตามไรฟันและภูมิคุ้มกันต่ำ

อุปกรณ์อิเล็กทรอกนิกส์และเมืองแห่งเครื่องจักรกลที่เต็มไปด้วยเครื่องจักรสนิม กลิ่นน้ำมัน

กลายเป็นเมืองสีชมพู มีน้ำตกสีชมพูและมีกลิ่นเหมือนหมากฝรั่ง

ทุกอย่างเป็นไปได้หากเรามีพลังในการควบคุมวัตถุ

ว่ากลิ่นที่เราได้กลิ่นก็เป้นแค่สารเคมีระเหยปฏิกิริยาทางเคมี

เราสามารถสร้างสารอะไรขึ้นมาก็ได้ทั้งนั้นหากเราสามารถควบคุมปฏิกิริยาทางเคมีได้

ไม่ต้องพูดถึงความสามารถพิเศษของผู้ใช้พลังจากแอสทรัลบีอิ้ง

เมืองที่เป็นนครจักรกลความฝันของคนชอบเล่นเกมส์แนวไซเบอร์พังก์

กลายเป็นนครสีชมพูมีปราสาทสีชมพูและถนนเต็มไปด้วยลูกกวาดกับน้ำพุหมากฝรั่ง

ซึ่งผลคือทำให้ประชาชนในเมืองไม่พอใจและหวาดกลัวอย่างมาก

คนเราสามารถทานหนูผสมน้ำมันจารบีได้หากนั่นคือความโหดร้ายที่พวกเขาคาดหวัง

แต่พวกเขาไม่สามารถยอมรับเหตุการณ์ที่เมืองของพวกเขากลายเป็นลูกกวาดและหมากฝรั่งได้เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคาดหวังนั่นเอง

“เกิดอะไรขึ้นแขนข้ากลายเป็นลูกกวาด”

“ขาเทียมของข้ากลายเป็นหมากฝรั่ง”

“น้ำมันจารบีที่อร่อยกลายเป็นอะไรเหนียวๆไปแล้ว”