ซึ่งระหว่างที่คิดอยู่นั้น หน้าต่างข้อความก็เด้งขึ้นมาให้เธอเห็นราวกับเป็การเลือกบทสนทนาในเกมที่เคยเล่น
[1. ขอโทษนะซี แต่ฉันขอเป็คนแรกของเธอได้รึเปล่า]
[2. ช่วยยื่นมือมาหาฉันหน่อยได้รึเปล่า]
[3. แล้วอาจารย์ในห้องพยาบาลหายไปไหนแล้วล่ะ]
ทั้งสามประโยคที่มีให้เจนเลือกนั้นเธออ่านครั้งเดียวก็ตัดสินใจได้ในทันทีเลยว่าจะต้องเลือกข้อไหน เพียงเธอคิดตัดสินใจตัวเลือกอยู่ภายในใจ หน้าต่างบทสนทนาก็ตอบสนองในทันที
“แล้---...” เธอเปล่งเสียงออกมาตามหัวข้อที่เลือกไว้แต่คำพูดดันขาดตอนไปั้แ่คำแรกเสียแบบนั้น
ตัวเลือกบทสนทนาที่ตอนแรกมีอยู่สามหัวข้อตอนนี้กลับเหลือเพียงสองหัวข้อเท่านั้นหัวข้อที่สามที่เป็ตัวเลือกอย่างไม่ต้องคิดของเจนถูกขีดฆ่าออกไปราวกับว่ามันถูกห้ามเลือกเอาไว้ั้แ่แรก
ดังนั้นตัวเลือกลำดับถัดมาจะต้องไม่ใช่ข้อที่หนึ่งอย่างแน่นอน
“แล้ว?”ซีได้ยินคำพูดนั้นของเจนจึงเอ่ยทักขึ้นด้วยความสงสัย
“ช่วยยื่นมือมาหาฉันหน่อยได้รึเปล่า” ปากของเจนเอ่ยตามตัวเลือกออกมาอย่างไม่ขาดตกบกพร่องั้แ่ต้นจนจบทำเอาเธอแอบคิดว่าหากเลือกประโยคที่หนึ่งไปตัวเธอเองก็คงพูดคำพูดนั้นออกมาได้อย่างหน้าไม่อายเอาแน่ ๆ
“แบบนี้เหรอ”ถึงแม้ซีจะทำท่าคิดอยู่เล็กน้อย แต่สุดท้ายเธอก็หงายมือแล้วยื่นมาหาเจน
“อืม...ใช่ แบบนี้แหละ” เจนรับมืออีกฝ่ายจากนั้นหงายมือซี
เมื่อัั เจนก็เห็นหลอดวัดปรากฏอยู่ข้างศีรษะของซีซึ่งเจนก็สามารถเดาได้ทันทีว่านั่นคือเกจวัดค่าความปรารถนาในตัณหา ที่ภารกิจได้กล่าวเอาไว้อย่างแน่นอน
ซึ่งเกจวัดค่าความปรารถนาในตัณหานั้นถูกแบ่งเอาไว้เป็สัดส่วนที่เท่ากันอยู่สิบช่องในตอนนี้มันขึ้นมาแล้วหนึ่งระดับ
ความสงสัยจึงเกิดขึ้นภายในจิตใจของเจนทันทีว่า ทำไมค่าตัณหาของซีถึงได้ขึ้นมาหนึ่งระดับแบบนี้
“อ่าฮะ แล้วไงต่อเหรอ”
ถ้าหากเจนไม่เริ่มทำอะไรสักอย่างความสงสัยของซีคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ตรงนี้เอาไว้ได้อีกอย่างตอนนี้เวลาสิบนาทีที่กำลังนับถอยหลังมันเหลือเพียงแปดนาทีครึ่งแล้ว
“ก็...”เจนลากเสียงเพื่อดึงเวลาให้ตัวเองได้คิดเพิ่มอีกแม้สักวินาทีหนึ่งก็ยังดี
ถึงแม้จะยังไม่รู้ว่าเกิดเื่อะไรขึ้นกับตัวเธอแต่ถ้าอ้างอิงจากสิ่งที่เกิด ข้อมูลเท่าที่มีอยู่ และหน้าต่างระบบเสพสังวาสที่แสดงอยู่ตรงหน้า
เธอก็พอจะตีความได้ว่าในตอนนี้เธอได้เป็ส่วนหนึ่งของเกมไปเสียแล้วดังนั้นหลังจากนี้จะใช้ตรรกะของเกมเข้ามาในกระบวนการคิดของเธอก็คงจะไม่ใช่เื่แปลกอะไร
สำหรับเธอแล้ว การได้รับภารกิจก็ไม่ต่างกับการเก็บถ้วยแพลตตินั่มในเครื่องเกมสักเท่าไร
เจนสูดหายใจเข้าลึกๆ หนึ่งครั้งก่อนผ่อนลมหายใจพร้อมกับถอดแว่นไปวางด้านข้างหมอนของตัวเอง
“ถอดแว่นทำ--- ว้าย!?”ซีพูดไม่ทันจบประโยคก็ร้องเสียงหลงเพราะถูกอีกฝ่ายดึงมือไปจนทำให้ร่างกายของเธอโน้มเข้าไปทับเจน
“แบบนี้ไง” ซึ่งเจนก็ััได้ถึงความนุ่มนิ่มบริเวณหน้าตักเพราะบริเวณนั้นถูกหน้าอกของอีกฝ่ายกดทับเอาไว้
ในจังหวะนี้เธอก็กวาดสายตามองหาตราสัญลักษณ์รูปหัวใจเพื่อัั
เจอแล้ว...เธอคิดแบบนั้นภายในใจ
“ทะ...ทำ ทำอะไรน่---ว้าย!?”
[เกจวัดค่าตัณหาเพิ่มระดับจาก1 เป็ 2]
“ไม่ต้องกังวลไปหรอกฉันได้ยินมาว่าถ้านวดบริเวณใบหู จะช่วยคลายความเครียดได้นะ”เจนนวดคลึงไปบริเวณใบหูที่มีสัญลักษณ์รูปหัวใจแสดงอยู่
“งะ งะ งั้น งั้นเหรอขอบคุณนะ”ซีพูดออกมาอย่างตะกุกตะกัก
ระหว่างที่เจนนวดคลึงบริเวณใบหูด้วยมือที่ว่างอยู่ เธอเหลือบสายตาไปมองเวลาที่เหลืออยู่ก็พบว่าตัวเองจะต้องเร่งมือไม่อย่างนั้นคงภารกิจไม่สำเร็จ
“ขยับมานั่งตรงนี้สิ”เจนละมือข้างที่ัักับข้อมืออีกฝ่ายอยู่ตบลงไปบนขอบเตียงเบา ๆ เพื่อให้สัญญาณซึ่งอีกฝ่ายก็ย้ายก้นจากเก้าอีกมานั่งบริเวณขอบเตียงอย่างว่าง่าย
ทำให้ข้างตัวของเจนเป็แผ่นหลังของเพื่อนสาวคนสนิทเจนฉวยโอกาสนี้สอดมือข้างที่ว่างผ่านรักแร้เพื่อโอบกอดพร้อมกับขยับใบหน้าไปใกล้ใบหูข้างตรงข้ามกับที่เธอใช้มือคลึงอยู่
มือแสนซุกซนที่สอดผ่านรักแร้ก็ปลดกระดุมบริเวณกลางหน้าอกเพื่อเปิดโอกาสให้นิ้วเรียวดึงบราสีดำลงด้านล่างจนมันหลุดไปอยู่บริเวณเอวเผยให้เห็นเนินหน้าอกคัพจีที่พ้นจากพันธนาการของบราดันทรง
“นิ...นี่ก็ นี่ก็เกี่ยวกับการนวดงั้นเหรอ”
“ใช่ ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อให้เธอรู้สึกสบายขึ้นไง” เจนตอบกลับด้วยเสียงกระซิบ จากนั้นเธอละใบหน้าออกพร้อมกับใช้มือข้างนั้นช้อนใต้หน้าอกเพื่อดึงเข้าหาตัวเองมันจึงทำให้แผ่นหลังของซีัักับหน้าตักตัวเองส่วนเนินหน้าอกคัพจีก็หันมาทางเจนอย่างพอดิบพอดี
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ภายในใจของเจนก็รู้สึกแย่ที่ต้องโกหกเพื่อนสนิทคนนี้อย่างหน้าไม่อายแถมยังพยายามลวนลามเธอเพราะต้องทำภารกิจให้สำเร็จ
ขอโทษนะซี... เธอได้แต่นึกอยู่ภายในใจ ถ้ามีโอกาสสักวันหนึ่งเธอค่อยขอโทษซีอย่างจริงจังโดยการพาไปเลี้ยงข้าวสักมื้อก็คงจะได้
“หระ เหรอ” ใบหน้าของซีเริ่มแดงระเรื่อขึ้นพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มเปลี่ยนจังหวะไปเจนก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อจดจ้องไปยังใบหน้าอีกฝ่ายพร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ
“อืม ใช่สิ”
เจนละมือที่คลึงใบหูอยู่มาใช้ปลายนิ้วัับริเวณริมฝีปากของซีจากนั้นคลึงไปมาเบาๆ ส่วนมืออีกข้างก็ไหลไปตามสถานการณ์ด้วยการไล่ปลดกระดุมเสื้อนอกออกเสียก่อนจะตามด้วยเสื้อตัวใน
จากซีที่อยู่ในสภาพชุดที่เรียบร้อยตอนนี้ครึ่งบนของเธอนั้นดูไม่เรียบร้อย เสื้อผ้าก็ถูกปลดออกครึ่ง ๆ กลาง ๆบราเองก็ดูหลวมเพราะตะขอด้านหลังไม่ได้เกี่ยวเอาไว้
“เจน...” ซีอุทานออกมาทั้งลมหายใจเมื่อถูกเจนััไปตามจุดต่างๆ
ยิ่งชุดถูกปลดออกไปเจนก็ยิ่งเห็นสัญลักษณ์รูปหัวใจบนเรือนร่างของซี ไล่ไปั้แ่บริเวณไหปลาร้าจรดท้องน้อย
ถึงเจนจะยังไม่เคยมีประสบการณ์เื่แบบนี้โดยตรงแต่สำหรับเธอแล้ว เธอเคยเห็นเื่แบบนี้นับครั้งไม่ถ้วนจากเกมเรทที่เธอเคยเล่น
ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไล่นิ้วเรียวัับริเวณไหปลาที่มีสัญลักษณ์รูปหัวใจก่อนลากมือสอดไปใต้บราหยุดบนยอดอกที่มีสัญลักษณ์อยู่เช่นกัน
“ดะ...เดี๋ยวสิเจน”ร่างของซีกระตุกราวกับถูกไฟอ่อน ๆ ช็อตเธอเลื่อนมือมาััหลังมือของเจนพร้อมหอบหายใจ
[เกจวัดค่าตัณหาเพิ่มระดับจาก2 เป็ 3]
“เป็ไงซี ตรงนี้รู้สึกดีรึเปล่า” ปลายนิ้วคลึงยอดหน้าอกไปมาส่วนอีกข้างเองก็ละมือจากริมฝีปากไล่นิ้วผ่านลำคอไปยังหน้าอกอีกข้างหนึ่ง
“...” ซีไม่ได้ตอบกลับมา เธอเบือนใบหน้าหลบสายตาของเจน อุณหภูมิร่างกายของเธอเริ่มเพิ่มสูงขึ้นเสียจนตัวเธอเองอยากจะถอดเสื้อผ้าที่สวมอยู่ไปให้หมดยิ่งเจนคลึงยอดหน้าอกไปมาอยู่แบบนี้ ความรู้สึกราวไฟฟ้าอ่อน ๆ แล่นไปมาไม่หวาดไม่ไหวจนตัวเธอเองเผลอครางเสียงสุดลามกออกมาแต่เธอก็ไม่ได้อยากให้เพื่อนได้ยินเสียงนี้เธอจึงขยับมือข้างที่ว่างมาป้องปากของตัวเองเอาไว้หวังลดเสียงไม่ให้เจนได้ยิน
ถึงภายในใจจะรู้สึกแปลกและอยากขัดขืนแต่ทำไมร่างกายและสมองของเธอถึงได้เคลิบเคลิ้มกับเื่ที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้
ความคิดสงสัยผุดขึ้นได้ไม่ถึงห้าวินาทีก็ถูกเจนขยำหน้าอกทรงโตของตัวเองจนความคิดเตลิดไปหมด
[เกจวัดค่าตัณหาเพิ่มระดับจาก 3 เป็ 4]
ในทุกครั้งที่ซีถูกเจนัับริเวณท้องน้อยก็เริ่มร้อนวูบวาบราวกับ้าบางสิ่งเพื่อหยุดความกระหายนี้
ทำไมเจนถึงได้ััแต่จุดที่อ่อนไหวต่อความรู้สึกของเธอทุกครั้งแบบนี้
“ถ้าอยากให้ฉันหยุดก็บอกได้เลยนะ”
“ทะ ทำต่--- ว้าย” ซีว่าไม่ทันจบประโยคก็ถูกบีบยอดหน้าอกราวกับว่าตนเองกำลังถูกแกล้งอยู่
เจนที่ทำทีถามไปแบบนั้นถึงแม้เพื่อนสนิทของเธอตอบปฏิเสธ เธอก็ยังต้องทำต่อไปจนกว่าภารกิจที่ได้รับจะเสร็จสมบูรณ์อยู่ดีมือข้างหนึ่งััได้ถึงความนุ่มกำลังคลึงบีบสลับคลายเป็จังหวะ ส่วนอีกข้างที่คลึงยอดหน้าอกอยู่ก็ไล่มือลงัั่เอวลากผ่านสะโพกจรดท้องน้อยก่อนสอดมือเข้าใต้ชั้นในสีดำที่คอยปกปิดส่วนสงวนอยู่
[เกจวัดค่าตัณหาเพิ่มระดับจาก4 เป็ 5]
เสียงหอบหายใจของซีเริ่มหนักขึ้นเสียจนมือที่ป้องอยู่ปิดบังเสียงเอาไว้ได้ไม่หมด
“ซี หันหน้ามานี่สิ” หลังเสียงเรียกของเจน ซีก็ไม่ได้หันหน้ามาเสียที เจนเดาว่ามันเป็เพราะความเขินอายที่ทะลุขีดจำกัดขณะทำเื่แบบนี้กันอยู่จึงทำให้อีกฝ่ายไม่หันหน้ามาสบตา
“ซี...” เธอเรียกย้ำอีกครั้งอีกฝ่ายก็ตอบสนองเช่นเดิมจึงหยุดมือที่ข้างหนึ่งที่คลึงยอดอกมาจับบริเวณแก้มของซีจากนั้นเจนออกแรงเล็กน้อยเพื่อฝืนให้อีกฝ่ายหันหน้ามาหาตัวเอง
เจนจดจ้องสายตาที่เลิ่กลั่กไปมาพยายามไม่สบสายตากลับมาของอีกฝ่ายจากนั้นเธอโน้มศีรษะลงไปเพื่อย่นระยะห่างระหว่างใบหน้า
“เอามือออกสิ”
42K
